บทนำเด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับแกร๊กกลอนประตูถูกปลดออก แต่เวนิสไม่ได้แปลกใจ เขาเพียงถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วหมุนตัวหันหลังให้กับประตู"คุณอะเลสซิโอ ผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วครับ เมื่อไรจะเลิกตามหาผมสักที""แล้วผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้ว ว่าจะเลิกตามหาก็ต่อเมื่อคุณยอมมาอยู่กับผม"เสียงฝีเท้าของผู้บุกรุกชะงักค้าง อะเลสซิโอมาในจังหวะที่ไม่ค่อยจะเหมาะเสียเท่าไร เจ้าของห้องชุดหรูในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองกำลังนั่งหันหลังอยู่บนโซฟาบุหนังตัวใหญ่ในห้องรับแขก พ้นปกคอเสื้อขึ้นมา ที่หลังคอขาวเนียนเยื้องไปทางซ้ายเผยให้เห็นรอยกัด สัญลักษณ์แห่งพันธะแสดงความเป็นเจ้าของของอัลฟ่า กลิ่นกุหลาบและน้ำผึ้งหอมฟุ้งกำจายกลับเหลือเพียงกลิ่นหอมเจือจางอันชวนให้ผ่อนคลายแต่ไม่มีผลกระตุ้นปลุกสัญชาตญาณในกายของอัลฟ่าอีก ในนั้นยังมีกลิ่นไม้สนไซเปรสน่ารังเกียจจุนเจืออยู่ แผ่นหลังบางที่เขาแสนคิดถึงขึงเกร็งอย่างเคร่งเครียดเช่นเดียวกับลาดไหล่เล็กที่เขาเคยโอบกอด เพราะเวนิสกำลังปกป้องสิ่งสำคัญในอ้อมกอดไว้จากเขาอะเลสซิโอกำลังยืนมองโอเมก้าของเขาให้นมลูกที่ไม่ได้เกิดจากเขาความเกรี้ยวโกรธพวยพุ่งขึ้นมาในทรวงอก สัญชาตญาณแห่งอัลฟ่าบอกให้เขา
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22 อ่านเพิ่มเติม