Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

last updateÚltima atualização : 2026-01-22
Por:  Sapphiros S. N.Completo
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
Classificações insuficientes
56Capítulos
580visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

'เวนิส' โอเมก้าผู้ปกปิดตัวตนโลดแล่นอยู่ในวงการจนขึ้นมาเป็นนักฆ่าอันดับสอง กลับต้องกลายมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับนายน้อย 'วอลเตอร์' แห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ เพื่อปั้นเขาให้เป็นอันเดอร์บอสที่ทุกคนในแฟมิลียอมรับ สืบทอด 'เซเทอร์ แฟมิลี'

Ver mais

Capítulo 1

บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
56 Capítulos
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)
บทนำเด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับแกร๊กกลอนประตูถูกปลดออก แต่เวนิสไม่ได้แปลกใจ เขาเพียงถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วหมุนตัวหันหลังให้กับประตู"คุณอะเลสซิโอ ผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วครับ เมื่อไรจะเลิกตามหาผมสักที""แล้วผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้ว ว่าจะเลิกตามหาก็ต่อเมื่อคุณยอมมาอยู่กับผม"เสียงฝีเท้าของผู้บุกรุกชะงักค้าง อะเลสซิโอมาในจังหวะที่ไม่ค่อยจะเหมาะเสียเท่าไร เจ้าของห้องชุดหรูในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองกำลังนั่งหันหลังอยู่บนโซฟาบุหนังตัวใหญ่ในห้องรับแขก พ้นปกคอเสื้อขึ้นมา ที่หลังคอขาวเนียนเยื้องไปทางซ้ายเผยให้เห็นรอยกัด สัญลักษณ์แห่งพันธะแสดงความเป็นเจ้าของของอัลฟ่า กลิ่นกุหลาบและน้ำผึ้งหอมฟุ้งกำจายกลับเหลือเพียงกลิ่นหอมเจือจางอันชวนให้ผ่อนคลายแต่ไม่มีผลกระตุ้นปลุกสัญชาตญาณในกายของอัลฟ่าอีก ในนั้นยังมีกลิ่นไม้สนไซเปรสน่ารังเกียจจุนเจืออยู่ แผ่นหลังบางที่เขาแสนคิดถึงขึงเกร็งอย่างเคร่งเครียดเช่นเดียวกับลาดไหล่เล็กที่เขาเคยโอบกอด เพราะเวนิสกำลังปกป้องสิ่งสำคัญในอ้อมกอดไว้จากเขาอะเลสซิโอกำลังยืนมองโอเมก้าของเขาให้นมลูกที่ไม่ได้เกิดจากเขาความเกรี้ยวโกรธพวยพุ่งขึ้นมาในทรวงอก สัญชาตญาณแห่งอัลฟ่าบอกให้เขา
Ler mais
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (2/2)
เวนิสปิดเครื่องดักฟังที่ติดตั้งไว้ในห้องของตัวเองแล้วหย่อนมันลงแก้วน้ำ ทำลายทิ้งเพื่อตัดสัญญาณ อัลฟ่าหนุ่มเลือดร้อนในตอนนั้น เวลานี้ทำงานเป็นระบบ รู้จักวางแผนใช้หัวคิดและสั่งการลูกน้อง ค่อยคุ้มค่ากับสามปีที่เขาเสียไปในการเป็นพี่เลี้ยงให้กับอีกฝ่ายหน่อยแม้การเป็นพี่เลี้ยงจะเป็นแค่แผนการหนึ่งก็ตาม"อุแว้ แออออ๊"เวนิสรีบเดินไปอุ้มลูกน้อยมาเข้าเต้าต่อแล้วโยกตัวปลอบโยนอย่างเนิบช้า"โอ๋ ๆ ปลอดภัยแล้วครับ แม่ขอโทษนะครับ รบกวนเวลากินนมของเวอร์โกจนได้"เวนิสและลูกน้อยไม่ได้พยายามหลบหนีออกไปจากคอนโดมิเนียม พวกเขายังคงอยู่ดีในห้องชุดที่หน้าตาเหมือนเดิมทุกประการ เพียงแต่ย้ายขึ้นมาอยู่ที่ชั้นบนเหนือห้องชุดเดิมก็เท่านั้น เวนิสซื้อห้องชุดไว้สองห้องและแอบติดตั้งบันไดเชื่อมต่อกันในห้องเก็บของไว้สำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินเช่นนี้โดยเฉพาะ คนที่เคยยุ่งเกี่ยวกับโลกใต้ดินมาก่อนอย่างเขาย่อมต้องหาทางหนีทีไล่ไว้ให้ตัวเองอยู่เสมอเพียงแต่หลังจากมีลูก ร่องรอยการอยู่อาศัยก็ไม่สามารถเก็บให้มิดชิดได้เหมือนอย่างเคยปัง!ประตูถูกกระแทกเปิดออก วอลเตอร์ค้นห้องชุดด้วยความฉุนเฉียว เวลาเพียงเท่านี้โอเมก้าลูกอ่อนจะหนีไปไหนได
Ler mais
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (1/2)
บทที่ 1พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับใบสมัครงานถูกโยนกระแทกลงมาบนโต๊ะตรงหน้าเวนิส"คิดว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะรับพี่เลี้ยงของเด็กจากกาวิโน แคลนจริง ๆ รึไง ถึงได้กล้าสมัครมา!"เวนิสเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย เขาเมินเฉยท่าทีหยาบคายของอีกฝ่าย เซเทอร์ แฟมิลีขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนอยู่แล้ว แก๊งมาเฟียที่มุ่งเน้นในการทำธุรกิจมืดเป็นหลัก หากหลีกเลี่ยงได้เวนิสก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยว แต่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้นี่สิ"ได้ข่าวว่าบอสเซเทอร์อิจฉาที่นายน้อยกาวิโนโตมาดีนี่ครับ ไม่อยากให้นายน้อยแฟมิลีคุณได้เป็นมาเฟียอย่างสมภาคภูมิบ้างหรือครับ คุณคอนซีลเยเร[1]?"คอนซีลเยเรแห่งเซเทอร์ แฟมิลีแค่นเสียง "ก็แค่โอเมก้า ไม่ใช่ว่าแกเลี้ยงเด็กนั่นดี แต่ยั่วยวนจนมันเชื่อฟังเสียมากกว่า วางแผนจะปั่นหัวทายาทหัวหน้ามาเฟียทุกแก๊งอยู่รึไงกัน?""คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยใช้เพศรองมายุ่งเกี่ยวกับงาน ก่อนหน้าที่ผมจะโดนเปิดโปงเรื่องเพศรองก็ไม่เคยมีใครรู้เรื่องที่ผมเป็นโอเมก้า ก่อนวางมือก็ใช่ว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะไม่เคยจ้างวานผมนี่ครับ"คอนซีลเยเรโน้มตัวลงมา "และหลังจากการจ้างวานครั้งนั้นแกก็ไปเป็นพี่เลี้ยงให้เด็กกาวิโนนั่น มีแต่เรื
Ler mais
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (2/2)
ตุบ!"โอ๊ย!"เท้าของอัลฟ่าหนุ่มกระแทกเหยียบศีรษะของเจ้าของร้าน บดขยี้จนกะโหลกเขาแทบจะแบนราบไปกับพื้น"แกกล้าดีนักนะ คิดว่าอ้างว่าไม่รู้จักฉันแล้วจะได้รับการยกเว้นงั้นรึ? ในหัวยัดไว้แต่ขี้เลื่อยรึยังไง ในประเทศเอเรียลถ้าไม่ได้รับการคุ้มครองจากเซเทอร์ แฟมิลีก็อย่าหวังจะอยู่รอดไปได้ จำใส่หัวไว้!" อัลฟ่าหนุ่มตะคอกดังลั่นพลางบดเบียดศีรษะใต้ฝ่าเท้าอย่างแรงจนเกิดเสียงลั่นเอี๊ยด"คิดว่าเด็กอย่างพวกเธอจับกลุ่มทำเรื่องชั่วช้าพรรค์นี้แล้วจะรอดไปได้เหรอ? ความคิดที่ว่าขอแค่ยังเป็นเยาวชนแล้วจะทำอะไรก็ได้มันใช้ไม่ได้แล้ว! เมื่อกี้คนเห็นกันทั้งร้าน อย่างไรพวกเธอก็ไม่มีทางรอดไปจากตำรวจได้" เจ้าของร้านตะกายมือดึงเท้าที่เหยียบหัวเขาไว้แน่นหวังจะเป็นอิสระ เขาดิ้นรนอย่างไร้ผลอยู่อย่างนั้นเพื่อเอาชีวิตรอดเจ้าของร้านงัดทุกคำข่มขู่ที่หัวอันปวดร้าวพอจะคิดขึ้นมาได้ แต่เขากลับได้รับการตอบกลับมาเป็นเสียงหัวเราะขบขันเย้ยหยันของแก๊งอันธพาล"ไอ้แก่ แกคงจะยังไม่เข้าใจจริง ๆ" อัลฟ่าหนุ่มเหยียดยิ้มเยาะแล้วหยิบมีดพกออกมาสะบัดกางปลายคม "ในประเทศเอเรียลพวกฉันใหญ่กว่าตำรวจว่ะ"มีดถูกแทงลงมาโดยไม่มีความลังเล เจ้าของร้านหล
Ler mais
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (1/2)
บทที่ 2ครอบครัวแรกของนายน้อยหลังยุติการต่อสู้แล้ว แก๊งวัยรุ่นอันธพาลมือใหม่ก็ลุกขึ้นมารวมตัวกัน เวนิสถูกรุมล้อมไว้อีกครั้ง เพียงแต่ไม่ได้รุมล้อมเพื่อจะกระทืบเหมือนเดิม"คุณพี่เลี้ยงครับ ท่าเมื่อกี้เท่ห์มากเลยครับ พอจะสอนให้พวกผมได้ไหมครับ" ลิ่วล้อที่โดนเขาต่อยจนฟันร่วงค้อมกายถามอย่างนอบน้อม"ก็แค่ศิลปะการป้องกันตัวธรรมดาครับ ขอแค่คุณไม่บุ่มบ่าม ใช้หัวคิดก่อนโจมตีก็จะทำได้เหมือนกัน" เวนิสตอบส่ง ๆ งานของเขาคือพี่เลี้ยงไม่ใช่อาจารย์ ยิ่งเด็กพวกนี้ไม่ใช่นายน้อยที่เขาต้องมาคอยจับดูด้วยแล้ว เวนิสก็ไม่คิดจะทำงานล่วงเวลา งานฝึกคนให้เป็นเรื่องของคนในแฟมิลีด้วยกันเองจะดีกว่าอีกทั้งคนที่ตั้งใจจะอยู่เพียงชั่วคราวอย่างเขา ยิ่งมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เกี่ยวข้องในแฟมิลีน้อยเท่าไรก็ยิ่งดี"ได้ยินนายน้อยเรียกคุณว่าโอเมก้า เป็นความจริงเหรอครับ?" ลิ่วล้อตัวผอมแห้งคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น"อย่าโง่ไปหน่อยเลย! โอเมก้าที่ไหนจะไปแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ จริงไหมครับคุณพี่เลี้ยง" ลิ่วล้อที่ย้อมผมสีเขียวแสบตารีบขัดเพื่อนพร้อมกับหันมาเลียแข้งเลียขาผู้แข็งแกร่งด้วยความเทิดทูนเวนิสไม่ได้ตอบอะไร มีคนแก้ต่างใ
Ler mais
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (2/2)
"คุณอัลเลน ผมต้องขอให้คุณถอนตัวจากแก๊งครับ"เวนิสพูดกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งในแก๊งเด็กหนุ่มคนนั้นอ้าปากค้างอย่างตกตะลึง "ไหนบอกว่าพวกเราทุกคนจะพานายน้อยขึ้นไปสู่ตำแหน่งอันเดอร์บอสด้วยกันไง?""ผมถูกใจความรักในครอบครัวของคุณ เพียงแต่ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับตำรวจไม่อาจเป็นมาเฟียได้ นี่คือกฎครับ""คุณรู้ได้ไงว่าพ่อผมเป็นตำรวจ?!" อัลเลนตะลึงหนักกว่าเก่า เรื่องนี้เขาเก็บเป็นความลับจากพวกพ้องมาโดยตลอดเพราะกลัวจะถูกขับไล่ออกจากแก๊ง"การจะรับโซลเจอร์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของแฟมิลี ไม่ใช่ว่าจะเป็นใคร มาจากไหนก็ได้ครับ ทุกคนต้องผ่านการตรวจสอบมาเป็นอย่างดี และคุณก็ไม่ผ่านกฎข้อที่สำคัญมากที่สุดก็เท่านั้นครับ" เวนิสตอบกลับอย่างใจเย็น เขาสืบมาได้ว่าพ่อของอัลเลนเป็นตำรวจก็จริง แต่ก็สืบมาได้เช่นกันว่าตัวอัลเลนเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับทางการแม้แต่น้อย เรื่องที่เขามาเป็นลูกน้องของนายน้อยแห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ก็ปิดที่บ้านไว้เป็นอย่างดีอัลเลนฟังแล้วก็ยังไม่สามารถยอมรับได้จึงชี้นิ้วไปที่เจ้าของร้าน "แล้วเขาเล่า เขาก็แค่เจ้าของร้านเกมเซนเตอร์ที่พวกเราบังเอิญเข้ามาเล่นไม่ใช่รึไง ทำไมเขาถึงเข้าร่วมได้!""ประวัติ
Ler mais
บทที่ 3 ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!
บทที่ 3ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!รถตู้สีดำสนิทแล่นเข้าสู่ทางถนนส่วนบุคคล ลึกลงไปสุดปลายถนนมีประตูรั้วเหล็กสูงชะลูดตั้งอยู่ ปิดบังสายตาคนภายนอกจนแทบจะมองไม่เห็นด้านใน รถตู้สีดำหยุดลงที่หน้าประตูลูกกรงเหล็กซี่ใหญ่ หน้าจออัจฉริยะกระซิบส่องแสงพร้อมกับเสียงของประตูยามที่ดังออกมา"ใคร?"เวนิสลดกระจกฝั่งที่นั่งข้างคนขับลง พยักพเยิดให้วอลเตอร์ที่นั่งอยู่ด้านข้าง นายน้อยแห่งแฟมิลีแค่นเสียงสบถ เขาถูกพาตัวกลับบ้านโดยคนแปลกหน้าแล้วยังต้องเป็นผู้เปิดประตูบ้านต้อนรับคนแปลกหน้าเข้าไปอีก"ฉันเอง วอลเตอร์""ยินดีต้อนรับนายน้อยกลับมาครับ!"สิ้นเสียงจากปลายสาย ลูกกรงหนาเรียงซี่ซ้อนกันสามชั้นก็เลื่อนออก เผยให้เห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ยักษ์อันเป็นศูนย์บัญชาการและฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลี เด็ก ๆ อันธพาลปลายแถวพากันอ้าปากตาค้างมองดูความยิ่งใหญ่อลังการที่พวกเขาไม่เคยเห็นที่ใดมาก่อน"ที่นี่คือฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลีครับ หากได้รับอนุญาตให้เข้ามา พวกคุณสามารถติดต่อกับคนในแฟมิลีและขอเข้าพบระดับสูงได้ที่นี่" เวนิสเบาคันเร่งเพื่อให้ผู้โดยสารได้รับชมฐานทัพพร้อมกับบรรยายไปด้วย"เหอะ! เป็นแค่คนนอก สะเออะทำตัวเป็น
Ler mais
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (1/2)
บทที่ 4อาวุธของมาเฟียพรึ่บแสงสว่างสาดส่องเข้ามาทักทายผู้ที่จมอยู่ในห้วงนิทรา วอลเตอร์ที่ยังไม่ตื่นดีครวญครางอย่างสะลึมสะลือแล้วหันตัวหนีแสงไปอีกทาง"ปิดไฟสิวะ""ได้เวลาตื่นแล้วครับ คุณวอลเตอร์"เสียงเรียบที่รบกวนจิตใจของนายน้อยแห่งเซเทอร์ แฟมิลีตลอดทั้งวันจนเขาเก็บเอาไปฝันร้ายลอยเข้ามาในหูของวอลเตอร์ แต่ครั้งนี้แจ่มชัดกว่าในฝันมาก เมื่อปรือตาขึ้นมายังพบเข้ากับแว่นดำทึบสีระคายสายตากับหน้ากากผ้าสีดำชวนหงุดหงิดนั้นอีกสีดำ ไม่ว่ามองไปทางไหนก็มีแต่สีดำอัลฟ่าหนุ่มผู้โตมากับแสงสี ชื่นชอบในสีสันบาดตาเป็นที่สุดรำคาญใจกับสิ่งนี้นัก!"ทำบ้าอะไรของแกวะ ไอ้คนนอกงี่เง่า ฉันจะนอน!"วอลเตอร์ดึงผ้านวมหนานุ่มขึ้นมาคลุมศีรษะ แต่เวนิสไม่ยอมให้เขาได้ทำตามใจ ผืนผ้านวมแสนอบอุ่นถูกกระชากออกไปเวนิสรวบผ้าผืนหนามาพับเก็บอย่างรวดเร็ว "เสียใจด้วยครับ แต่วันนี้เป็นวันสอบปลายภาคของคุณ จะไปสายไม่ได้เด็ดขาดครับ"วอลเตอร์โมโหแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความง่วงหายไปเป็นปลิดทิ้ง แต่เขาจะยอมให้อีกฝ่ายคิดว่าปลุกตนสำเร็จไม่ได้ เขาจะยอมให้ไอ้คนนอกนี่ได้ในสิ่งที่ต้องการไปไม่ได้! "ช่างหัวสอบมันสิ ใครจะไปสนใจกันวะ!"เวนิสสะบ
Ler mais
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (2/2)
หลังสอบเสร็จนายน้อยก็ถูกผู้คุมความประพฤติลากกลับมายังฐานทัพจนได้ เมื่อเข้าห้องชุดมาก็พบความว่างเปล่ายิ่งกว่าเมื่อวาน"แกจะเก็บของย้ายบ้านรึยังไง หยุดยุ่งกับของของฉันได้แล้ว!""เผอิญผมทำความสะอาดห้องที่ผมอยู่นิดหน่อยแล้วเจอกับของพวกนี้น่ะครับ ก็เลยลองค้นที่ห้องอื่นดูก็เจออยู่เต็มไปหมด"คนนอกเทของที่เขารวบรวมไว้ในกล่องลงบนโต๊ะใหญ่กลางห้องนั่งเล่น ของที่ตกลงมามีทั้งมีดพก กระบองไฟฟ้า สนับมือ บุหรี่ บุหรี่ไฟฟ้า ซิการ์ ยาเสพติดทั้งในรูปแบบเม็ดและผง ถุงยางอนามัย เซ็กซ์ทอย และของผิดกฎหมายชนิดต่าง ๆ อีกมากมายกองจนล้นโต๊ะ"ได้ยินมาว่าคุณเคยทำข้อตกลงเอาไว้ คุณพ่อของคุณไม่อนุญาตให้คุณครอบครองของพวกนี้ตราบใดที่เขายังไม่ยอมรับคุณเป็นอันเดอร์บอส""แล้วไง แกก็จะมายึดของพวกนี้ไปด้วยรึ? เหอะ! สุดท้ายก็แค่ทำตัวเลียนแบบครูห้องปกครองโง่เง่า" วอลเตอร์ยิ้มหยัน พวกพี่เลี้ยงก็มีดีแค่นี้ คิดว่าทำตัวให้สูงส่งกว่าหน่อย กุมความลับเข้าเล็กน้อย ก็คิดว่าจะควบคุมเขาได้"ผมไม่ได้จะยึดหรอกครับ แต่จะมาสอนให้คุณใช้อย่างถูกวิธีต่างหาก""อะไรนะ?" คำตอบที่ไม่คาดคิดทำเอาวอลเตอร์แทบสำลักเวนิสหยิบถุงใสที่บรรจุผงสีม่วงไว้ภายใน
Ler mais
บทที่ 5 แฟนสาวคนสวย (1/2)
บทที่ 5แฟนสาวคนสวยนับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่บอสใหญ่แห่งเซเทอร์ แฟมิลีส่งพี่เลี้ยงคนใหม่มาให้กับลูกชายจอมดื้ออย่างเขา ที่วอลเตอร์หลุดจากการตามติดเป็นเหาฉลามของพี่เลี้ยงน่ารำคาญนั่นมาได้นี่ไม่ใช่พี่เลี้ยงคนแรกที่พ่อของเขาส่งมา แม่ของวอลเตอร์โดนลูกหลงจากการปะทะกันกับแก๊งมาเฟียคู่อริ เสียชีวิตไปตั้งแต่วอลเตอร์ยังไม่รู้ความ พ่อเขาที่เป็นบอสแห่งเซเทอร์ แฟมิลีก็ทุ่มเทให้กับการบริหารแฟมิลีจนแทบจะไม่มีเวลามาดูแลบุตรชาย วอลเตอร์โตมาด้วยการอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังโตอันเป็นฐานทัพของแฟมิลี ทั้งชีวิตเขาพบเจอแต่คนในตระกูล และทุกคนก็เคารพเขาแม้จะเป็นแค่เด็กแต่ความเคารพยำเกรง ไม่ใช่ความรักของคนในครอบครัว วอลเตอร์รู้อยู่แก่ใจดีว่าคนพวกนี้มองเขาเป็นนายน้อย เป็นลูกชายของบอส ไม่ใช่ครอบครัวที่แล้วมาพ่อของเขาจึงพยายามส่งพี่เลี้ยงมาดูแลวอลเตอร์แทนตน แต่วอลเตอร์ต้องการพ่อ เขาไม่ได้ต้องการคนนอกพวกนั้น อัลฟ่าเด็กจึงต่อต้านทุกวิถีทาง ทั้งใช้ความรุนแรง ทั้งกลั่นแกล้งสารพัดวิธี ทำทุกอย่างเพื่อจะให้พวกคนหลงตัวเองที่คิดว่าจะมาแทนที่พ่อกับแม่ของเขาได้ไสหัวไปให้หมด แต่พ่อของเขาก็ยังไม่ยอมแพ้ ยังคงพยายามหาคนมาคอยควบค
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status