Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-22
Oleh:  Sapphiros S. N.Tamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
56Bab
602Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

'เวนิส' โอเมก้าผู้ปกปิดตัวตนโลดแล่นอยู่ในวงการจนขึ้นมาเป็นนักฆ่าอันดับสอง กลับต้องกลายมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับนายน้อย 'วอลเตอร์' แห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ เพื่อปั้นเขาให้เป็นอันเดอร์บอสที่ทุกคนในแฟมิลียอมรับ สืบทอด 'เซเทอร์ แฟมิลี'

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)

向井莉奈(むかい りな)が警察署を出たときには、既に深夜だった。

外は雪が降っている。

通りを行き交う人々は、顔に青紫の痣を残し、髪は乱れ、足を引きずるように歩く莉奈を、時折怪訝そうに見ていた。

けれど莉奈は、そんな視線もひそひそ声も、まるで耳に入っていない。

重たい足取りで、彼女はうつむいたまま、画面が割れてしまった壊れかけのスマホを虚ろな表情で見つめていた。

血に染まった指先が震えながら通話ボタンに触れ、十一桁の番号を打ち込む。

「……ツー」

「……ツー」

先ほど殴られたとき、必死でかけた緊急連絡と同じで、やはり誰も出ない。

一片の雪がまつげに落ち、莉奈はそっと瞬きをした。冷たい雪解け水が、そのまま目に染み込んでくる。

「……はは」莉奈は自嘲するように、かすかに口角を上げる。

――本当に、みっともない。

そう思って、力なく手を下ろそうとした。

その、最後の一秒で。

電話が、つながった。

「どうした?」

電話の向こうから聞こえてきたのは、少し冷たさを帯びた、男の低い声だった。

スマホを握る手が、ぴたりと止まる。莉奈の顔に動揺が走った。「し……」

言いかけた、その瞬間。

「椎名社長、桜井さんがお探しです」

彼女の言葉を遮るように、電話口から椎名承也(しいな しょうや)の助手の声が聞こえ、続いて彼が淡々と言った。「一旦、切る」

言いかけていた言葉は、そのまま通話終了音にかき消された。

誰もいない街角。高く立つ街灯の下で、雪がはらはらと莉奈の髪に降り積もり、細い体が小さく震える。

そのとき、ふいに、体温の残るコートが肩にかけられた。

莉奈ははっとして顔を上げる。そこに立っていたのは、杉村編集長だった。

男は痛ましげな視線で彼女を上から下まで見て、怒りを抑えきれない様子で言った。

「いったい、誰にこんなことされたんだ?」

口から白い息が漏れ、莉奈は小さく首を横に振った。

「殴られてる途中で、相手の髪を何本か掴みました。爪の中にも皮膚が残ってます。DNAが取れれば、警察はすぐに動けるはずです」

男は一瞬、言葉を失った。ここまでひどい目に遭いながら、なお冷静で、先を考えているとは。

やはり、この莉奈という女は、彼がもっとも評価している部下だった。

「この件は、必ず最後まで追う。もう遅いし、今日は君の家まで送るよ」

この場所はタクシーも拾いにくい。莉奈は少し苦笑し、男の車に乗り込んだ。

「杉村編集長、ありがとうございます」

「何言ってる。俺の部下がやられて、放っておけるわけないだろ。それに今夜は、みんな取材に出てて、オフィスにいたのは俺ひとりだったんだ」

男はハンドルを切りながら、続ける。

「椎名承也の元カノが帰国したらしい。空港まで迎えに行ったのも本人だって話でな。みんなスクープ狙いで必死だよ」

莉奈の充血した目が、ぴたりと止まった。

頭の中で、ぶうんと音が鳴る。

――自分が路地裏に引きずり込まれ、殴られながら必死で承也に電話をかけていたそのとき、彼は、別の女のそばにいたのだ。

杉村編集長は、彼女の顔色が急に悪くなったことにも気づかず、話を続けている。

莉奈はうつむき、血に濡れた指で、皮膚が裂けたもう一方の手の甲を強く掴んだ。

誰も知らない。彼女が、承也の妻だということを。

……

杉村編集長に家の前まで送ってもらうことはせず、莉奈は近くの住宅街で降ろしてもらい、そこからタクシーで松風レジデンスへ帰った。

家に着き、玄関で靴を脱いでいると、物音に気づいた家政婦が出てきて、彼女の姿を見るなり驚いて駆け寄ってきた。

「奥様、どうされたんですか?いったい何が……!」

家政婦が支えようとして、うっかり彼女の腕の傷に触れてしまったが、莉奈はまったく反応しなかった。まるで感覚が麻痺してしまったかのように、瞳には一切の光がない。

「取材中に、殴られただけ」

さらりとそう言ったが、家政婦は背筋が寒くなる思いだった。社会部の記者の仕事が危険だとは知っていたが、ここまでとは思っていなかった。

以前、椎名家の祖母が今の仕事を辞めさせようとしたのも、あながち間違いではなかったのだろう。

莉奈の視線が靴箱に向けられているのを見て、家政婦は彼女の顔色を見る勇気が出ず、含みのある表情で言った。

「旦那様は……まだお帰りではありません。桜井さんが帰国されたそうで……」

莉奈は俯いたまま、ほつれた髪が半分ほど顔を隠している。目元の表情は読み取れないが、家政婦には彼女が傷ついていることだけははっきりと伝わってきた。

「たぶん……」

家政婦が何か言いかけたところで、莉奈は軽く手を上げて制した。

「先にお風呂に入るから、救急箱を私の部屋に持ってきて」

ふらつきながら階段を上っていく後ろ姿を見送り、家政婦は声を出さずにため息をついた。それでも言われたとおり、救急箱を取りに行く。

主寝室の前を通ったとき、中をちらりと覗いたが、案の定、莉奈の姿はなかった。

彼女がいたのは、主寝室の隣の部屋だった。

結婚して三年になるというのに、いまだに別々の部屋で寝ているなど、誰が想像しただろう。

浴室は湯気で白く曇っていた。鏡に映る、体中に広がった痛々しい青い痣を見て、莉奈の唇は小さく震えた。痙攣するようにこわばった指で服を掴み、力任せに引き裂くように脱いで、ゴミ箱に放り込む。

そして、全身の力が抜けたように、そのまま床に座り込んだ。

しばらくして、浴室の奥からかすかな嗚咽が聞こえてきた。家政婦が耳を澄ませたが、今度は水音しか聞き取れなかった。

入浴後、莉奈は家政婦の手当てを断り、ソファに座って適当に薬を塗ると、そのままベッドに横になった。

目を閉じた瞬間、殴られていたときの光景と、男の歪んだ笑い声が脳裏によみがえる。骨の奥が、じくじくと痛む。

寝返りを打ち、ベッドサイドの引き出しを開ける。指先が奥にしまわれた小さな薬瓶に触れた。蓋を開け、一錠口に放り込み、水も飲まずにそのまま飲み下す。

睡眠薬の効果で、莉奈はすぐに眠りに落ちた。

それでも眠りの中で眉はきつく寄せられ、額には冷や汗が浮かび、布団の端を握りしめた指は白くなって、震えが止まらない。

「……助けて……」

悪夢に囚われた莉奈は、顔色を失い、薄い体を震わせながら、固く閉じたまつげの間から涙をこぼした。

薄暗く、がらんとした部屋には、何の返事もなかった。

……

莉奈が目を覚ましたのは、翌日の夕方だった。

顔の痣はだいぶ薄くなっていたが、体の痛みはまだ残っていて、起き上がるときに転びそうになった。

昨夜は、通りがかった親切な人が大声で警察を呼んでくれたおかげで、あの連中は暴行をやめ、それ以上の被害を受けずに済んだ。でなければ、今ごろ両親のもとへ行っていたかもしれない。

杉村編集長は数日休みを与え、家でしっかり休むようにと言ってくれた。

階下へ降りる途中、主寝室の前を通り、彼女は立ち止まって中を一瞥した。

ドアは昨夜と同じように開いたままだ。

考えるまでもなく、昨夜も承也は帰ってきていない。

家政婦が温かいタオルを用意してくれたので、莉奈はソファに座り、頬に当てじんわりと温まるのを感じながら、スマホでニュースを開いた。

さすが椎名家の実権を握る人物だ。昨夜のニュースがトップを飾り、今もなお高い注目を集めている。

写真に写っているのは、夜の闇に凛と立つ、背筋の伸びた男の後ろ姿。たった一枚の写真、背中だけだというのに、放たれる圧倒的な存在感は否応なく目を引いた。

そして、彼が押す車椅子に座る女性は、上半身の後ろ姿だけが写っている。

――桜井美月(さくらい みつき)。

莉奈は黙ってニュースを閉じたが、手にしていたタオルをうっかり強く握りしめてしまった。

床に落ちた水滴を見下ろし、彼女は眉をひそめ、やがて目元がじわりと赤くなる。

情けない。三年も一緒にいて、まだ承也の心がわからないなんて。

その後、部屋に戻って着替え、気を紛らわそうと書斎へ向かい、何冊か本を探した。

承也の書斎はすっきりと整っていて、余計な装飾は一切ない。ブラインドボックスやフィギュアで溢れている彼女の書斎とは対照的だ。

デスクの引き出しが閉め忘れられていて、窓も半分ほど開いている。風にあおられて、引き出しの中の書類がばさばさと音を立てた。

そのうちの一枚が、床へと落ちた。

莉奈は近づいてそれを拾い、引き出しに戻そうとしたが、中身が目に入った瞬間、動きが止まった。

そこにあったのは、紛れもなく一通の離婚協議書だった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
56 Bab
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)
บทนำเด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับแกร๊กกลอนประตูถูกปลดออก แต่เวนิสไม่ได้แปลกใจ เขาเพียงถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วหมุนตัวหันหลังให้กับประตู"คุณอะเลสซิโอ ผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วครับ เมื่อไรจะเลิกตามหาผมสักที""แล้วผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้ว ว่าจะเลิกตามหาก็ต่อเมื่อคุณยอมมาอยู่กับผม"เสียงฝีเท้าของผู้บุกรุกชะงักค้าง อะเลสซิโอมาในจังหวะที่ไม่ค่อยจะเหมาะเสียเท่าไร เจ้าของห้องชุดหรูในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองกำลังนั่งหันหลังอยู่บนโซฟาบุหนังตัวใหญ่ในห้องรับแขก พ้นปกคอเสื้อขึ้นมา ที่หลังคอขาวเนียนเยื้องไปทางซ้ายเผยให้เห็นรอยกัด สัญลักษณ์แห่งพันธะแสดงความเป็นเจ้าของของอัลฟ่า กลิ่นกุหลาบและน้ำผึ้งหอมฟุ้งกำจายกลับเหลือเพียงกลิ่นหอมเจือจางอันชวนให้ผ่อนคลายแต่ไม่มีผลกระตุ้นปลุกสัญชาตญาณในกายของอัลฟ่าอีก ในนั้นยังมีกลิ่นไม้สนไซเปรสน่ารังเกียจจุนเจืออยู่ แผ่นหลังบางที่เขาแสนคิดถึงขึงเกร็งอย่างเคร่งเครียดเช่นเดียวกับลาดไหล่เล็กที่เขาเคยโอบกอด เพราะเวนิสกำลังปกป้องสิ่งสำคัญในอ้อมกอดไว้จากเขาอะเลสซิโอกำลังยืนมองโอเมก้าของเขาให้นมลูกที่ไม่ได้เกิดจากเขาความเกรี้ยวโกรธพวยพุ่งขึ้นมาในทรวงอก สัญชาตญาณแห่งอัลฟ่าบอกให้เขา
Baca selengkapnya
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (2/2)
เวนิสปิดเครื่องดักฟังที่ติดตั้งไว้ในห้องของตัวเองแล้วหย่อนมันลงแก้วน้ำ ทำลายทิ้งเพื่อตัดสัญญาณ อัลฟ่าหนุ่มเลือดร้อนในตอนนั้น เวลานี้ทำงานเป็นระบบ รู้จักวางแผนใช้หัวคิดและสั่งการลูกน้อง ค่อยคุ้มค่ากับสามปีที่เขาเสียไปในการเป็นพี่เลี้ยงให้กับอีกฝ่ายหน่อยแม้การเป็นพี่เลี้ยงจะเป็นแค่แผนการหนึ่งก็ตาม"อุแว้ แออออ๊"เวนิสรีบเดินไปอุ้มลูกน้อยมาเข้าเต้าต่อแล้วโยกตัวปลอบโยนอย่างเนิบช้า"โอ๋ ๆ ปลอดภัยแล้วครับ แม่ขอโทษนะครับ รบกวนเวลากินนมของเวอร์โกจนได้"เวนิสและลูกน้อยไม่ได้พยายามหลบหนีออกไปจากคอนโดมิเนียม พวกเขายังคงอยู่ดีในห้องชุดที่หน้าตาเหมือนเดิมทุกประการ เพียงแต่ย้ายขึ้นมาอยู่ที่ชั้นบนเหนือห้องชุดเดิมก็เท่านั้น เวนิสซื้อห้องชุดไว้สองห้องและแอบติดตั้งบันไดเชื่อมต่อกันในห้องเก็บของไว้สำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินเช่นนี้โดยเฉพาะ คนที่เคยยุ่งเกี่ยวกับโลกใต้ดินมาก่อนอย่างเขาย่อมต้องหาทางหนีทีไล่ไว้ให้ตัวเองอยู่เสมอเพียงแต่หลังจากมีลูก ร่องรอยการอยู่อาศัยก็ไม่สามารถเก็บให้มิดชิดได้เหมือนอย่างเคยปัง!ประตูถูกกระแทกเปิดออก วอลเตอร์ค้นห้องชุดด้วยความฉุนเฉียว เวลาเพียงเท่านี้โอเมก้าลูกอ่อนจะหนีไปไหนได
Baca selengkapnya
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (1/2)
บทที่ 1พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับใบสมัครงานถูกโยนกระแทกลงมาบนโต๊ะตรงหน้าเวนิส"คิดว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะรับพี่เลี้ยงของเด็กจากกาวิโน แคลนจริง ๆ รึไง ถึงได้กล้าสมัครมา!"เวนิสเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย เขาเมินเฉยท่าทีหยาบคายของอีกฝ่าย เซเทอร์ แฟมิลีขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนอยู่แล้ว แก๊งมาเฟียที่มุ่งเน้นในการทำธุรกิจมืดเป็นหลัก หากหลีกเลี่ยงได้เวนิสก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยว แต่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้นี่สิ"ได้ข่าวว่าบอสเซเทอร์อิจฉาที่นายน้อยกาวิโนโตมาดีนี่ครับ ไม่อยากให้นายน้อยแฟมิลีคุณได้เป็นมาเฟียอย่างสมภาคภูมิบ้างหรือครับ คุณคอนซีลเยเร[1]?"คอนซีลเยเรแห่งเซเทอร์ แฟมิลีแค่นเสียง "ก็แค่โอเมก้า ไม่ใช่ว่าแกเลี้ยงเด็กนั่นดี แต่ยั่วยวนจนมันเชื่อฟังเสียมากกว่า วางแผนจะปั่นหัวทายาทหัวหน้ามาเฟียทุกแก๊งอยู่รึไงกัน?""คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยใช้เพศรองมายุ่งเกี่ยวกับงาน ก่อนหน้าที่ผมจะโดนเปิดโปงเรื่องเพศรองก็ไม่เคยมีใครรู้เรื่องที่ผมเป็นโอเมก้า ก่อนวางมือก็ใช่ว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะไม่เคยจ้างวานผมนี่ครับ"คอนซีลเยเรโน้มตัวลงมา "และหลังจากการจ้างวานครั้งนั้นแกก็ไปเป็นพี่เลี้ยงให้เด็กกาวิโนนั่น มีแต่เรื
Baca selengkapnya
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (2/2)
ตุบ!"โอ๊ย!"เท้าของอัลฟ่าหนุ่มกระแทกเหยียบศีรษะของเจ้าของร้าน บดขยี้จนกะโหลกเขาแทบจะแบนราบไปกับพื้น"แกกล้าดีนักนะ คิดว่าอ้างว่าไม่รู้จักฉันแล้วจะได้รับการยกเว้นงั้นรึ? ในหัวยัดไว้แต่ขี้เลื่อยรึยังไง ในประเทศเอเรียลถ้าไม่ได้รับการคุ้มครองจากเซเทอร์ แฟมิลีก็อย่าหวังจะอยู่รอดไปได้ จำใส่หัวไว้!" อัลฟ่าหนุ่มตะคอกดังลั่นพลางบดเบียดศีรษะใต้ฝ่าเท้าอย่างแรงจนเกิดเสียงลั่นเอี๊ยด"คิดว่าเด็กอย่างพวกเธอจับกลุ่มทำเรื่องชั่วช้าพรรค์นี้แล้วจะรอดไปได้เหรอ? ความคิดที่ว่าขอแค่ยังเป็นเยาวชนแล้วจะทำอะไรก็ได้มันใช้ไม่ได้แล้ว! เมื่อกี้คนเห็นกันทั้งร้าน อย่างไรพวกเธอก็ไม่มีทางรอดไปจากตำรวจได้" เจ้าของร้านตะกายมือดึงเท้าที่เหยียบหัวเขาไว้แน่นหวังจะเป็นอิสระ เขาดิ้นรนอย่างไร้ผลอยู่อย่างนั้นเพื่อเอาชีวิตรอดเจ้าของร้านงัดทุกคำข่มขู่ที่หัวอันปวดร้าวพอจะคิดขึ้นมาได้ แต่เขากลับได้รับการตอบกลับมาเป็นเสียงหัวเราะขบขันเย้ยหยันของแก๊งอันธพาล"ไอ้แก่ แกคงจะยังไม่เข้าใจจริง ๆ" อัลฟ่าหนุ่มเหยียดยิ้มเยาะแล้วหยิบมีดพกออกมาสะบัดกางปลายคม "ในประเทศเอเรียลพวกฉันใหญ่กว่าตำรวจว่ะ"มีดถูกแทงลงมาโดยไม่มีความลังเล เจ้าของร้านหล
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (1/2)
บทที่ 2ครอบครัวแรกของนายน้อยหลังยุติการต่อสู้แล้ว แก๊งวัยรุ่นอันธพาลมือใหม่ก็ลุกขึ้นมารวมตัวกัน เวนิสถูกรุมล้อมไว้อีกครั้ง เพียงแต่ไม่ได้รุมล้อมเพื่อจะกระทืบเหมือนเดิม"คุณพี่เลี้ยงครับ ท่าเมื่อกี้เท่ห์มากเลยครับ พอจะสอนให้พวกผมได้ไหมครับ" ลิ่วล้อที่โดนเขาต่อยจนฟันร่วงค้อมกายถามอย่างนอบน้อม"ก็แค่ศิลปะการป้องกันตัวธรรมดาครับ ขอแค่คุณไม่บุ่มบ่าม ใช้หัวคิดก่อนโจมตีก็จะทำได้เหมือนกัน" เวนิสตอบส่ง ๆ งานของเขาคือพี่เลี้ยงไม่ใช่อาจารย์ ยิ่งเด็กพวกนี้ไม่ใช่นายน้อยที่เขาต้องมาคอยจับดูด้วยแล้ว เวนิสก็ไม่คิดจะทำงานล่วงเวลา งานฝึกคนให้เป็นเรื่องของคนในแฟมิลีด้วยกันเองจะดีกว่าอีกทั้งคนที่ตั้งใจจะอยู่เพียงชั่วคราวอย่างเขา ยิ่งมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เกี่ยวข้องในแฟมิลีน้อยเท่าไรก็ยิ่งดี"ได้ยินนายน้อยเรียกคุณว่าโอเมก้า เป็นความจริงเหรอครับ?" ลิ่วล้อตัวผอมแห้งคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น"อย่าโง่ไปหน่อยเลย! โอเมก้าที่ไหนจะไปแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ จริงไหมครับคุณพี่เลี้ยง" ลิ่วล้อที่ย้อมผมสีเขียวแสบตารีบขัดเพื่อนพร้อมกับหันมาเลียแข้งเลียขาผู้แข็งแกร่งด้วยความเทิดทูนเวนิสไม่ได้ตอบอะไร มีคนแก้ต่างใ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (2/2)
"คุณอัลเลน ผมต้องขอให้คุณถอนตัวจากแก๊งครับ"เวนิสพูดกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งในแก๊งเด็กหนุ่มคนนั้นอ้าปากค้างอย่างตกตะลึง "ไหนบอกว่าพวกเราทุกคนจะพานายน้อยขึ้นไปสู่ตำแหน่งอันเดอร์บอสด้วยกันไง?""ผมถูกใจความรักในครอบครัวของคุณ เพียงแต่ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับตำรวจไม่อาจเป็นมาเฟียได้ นี่คือกฎครับ""คุณรู้ได้ไงว่าพ่อผมเป็นตำรวจ?!" อัลเลนตะลึงหนักกว่าเก่า เรื่องนี้เขาเก็บเป็นความลับจากพวกพ้องมาโดยตลอดเพราะกลัวจะถูกขับไล่ออกจากแก๊ง"การจะรับโซลเจอร์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของแฟมิลี ไม่ใช่ว่าจะเป็นใคร มาจากไหนก็ได้ครับ ทุกคนต้องผ่านการตรวจสอบมาเป็นอย่างดี และคุณก็ไม่ผ่านกฎข้อที่สำคัญมากที่สุดก็เท่านั้นครับ" เวนิสตอบกลับอย่างใจเย็น เขาสืบมาได้ว่าพ่อของอัลเลนเป็นตำรวจก็จริง แต่ก็สืบมาได้เช่นกันว่าตัวอัลเลนเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับทางการแม้แต่น้อย เรื่องที่เขามาเป็นลูกน้องของนายน้อยแห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ก็ปิดที่บ้านไว้เป็นอย่างดีอัลเลนฟังแล้วก็ยังไม่สามารถยอมรับได้จึงชี้นิ้วไปที่เจ้าของร้าน "แล้วเขาเล่า เขาก็แค่เจ้าของร้านเกมเซนเตอร์ที่พวกเราบังเอิญเข้ามาเล่นไม่ใช่รึไง ทำไมเขาถึงเข้าร่วมได้!""ประวัติ
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!
บทที่ 3ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!รถตู้สีดำสนิทแล่นเข้าสู่ทางถนนส่วนบุคคล ลึกลงไปสุดปลายถนนมีประตูรั้วเหล็กสูงชะลูดตั้งอยู่ ปิดบังสายตาคนภายนอกจนแทบจะมองไม่เห็นด้านใน รถตู้สีดำหยุดลงที่หน้าประตูลูกกรงเหล็กซี่ใหญ่ หน้าจออัจฉริยะกระซิบส่องแสงพร้อมกับเสียงของประตูยามที่ดังออกมา"ใคร?"เวนิสลดกระจกฝั่งที่นั่งข้างคนขับลง พยักพเยิดให้วอลเตอร์ที่นั่งอยู่ด้านข้าง นายน้อยแห่งแฟมิลีแค่นเสียงสบถ เขาถูกพาตัวกลับบ้านโดยคนแปลกหน้าแล้วยังต้องเป็นผู้เปิดประตูบ้านต้อนรับคนแปลกหน้าเข้าไปอีก"ฉันเอง วอลเตอร์""ยินดีต้อนรับนายน้อยกลับมาครับ!"สิ้นเสียงจากปลายสาย ลูกกรงหนาเรียงซี่ซ้อนกันสามชั้นก็เลื่อนออก เผยให้เห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ยักษ์อันเป็นศูนย์บัญชาการและฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลี เด็ก ๆ อันธพาลปลายแถวพากันอ้าปากตาค้างมองดูความยิ่งใหญ่อลังการที่พวกเขาไม่เคยเห็นที่ใดมาก่อน"ที่นี่คือฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลีครับ หากได้รับอนุญาตให้เข้ามา พวกคุณสามารถติดต่อกับคนในแฟมิลีและขอเข้าพบระดับสูงได้ที่นี่" เวนิสเบาคันเร่งเพื่อให้ผู้โดยสารได้รับชมฐานทัพพร้อมกับบรรยายไปด้วย"เหอะ! เป็นแค่คนนอก สะเออะทำตัวเป็น
Baca selengkapnya
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (1/2)
บทที่ 4อาวุธของมาเฟียพรึ่บแสงสว่างสาดส่องเข้ามาทักทายผู้ที่จมอยู่ในห้วงนิทรา วอลเตอร์ที่ยังไม่ตื่นดีครวญครางอย่างสะลึมสะลือแล้วหันตัวหนีแสงไปอีกทาง"ปิดไฟสิวะ""ได้เวลาตื่นแล้วครับ คุณวอลเตอร์"เสียงเรียบที่รบกวนจิตใจของนายน้อยแห่งเซเทอร์ แฟมิลีตลอดทั้งวันจนเขาเก็บเอาไปฝันร้ายลอยเข้ามาในหูของวอลเตอร์ แต่ครั้งนี้แจ่มชัดกว่าในฝันมาก เมื่อปรือตาขึ้นมายังพบเข้ากับแว่นดำทึบสีระคายสายตากับหน้ากากผ้าสีดำชวนหงุดหงิดนั้นอีกสีดำ ไม่ว่ามองไปทางไหนก็มีแต่สีดำอัลฟ่าหนุ่มผู้โตมากับแสงสี ชื่นชอบในสีสันบาดตาเป็นที่สุดรำคาญใจกับสิ่งนี้นัก!"ทำบ้าอะไรของแกวะ ไอ้คนนอกงี่เง่า ฉันจะนอน!"วอลเตอร์ดึงผ้านวมหนานุ่มขึ้นมาคลุมศีรษะ แต่เวนิสไม่ยอมให้เขาได้ทำตามใจ ผืนผ้านวมแสนอบอุ่นถูกกระชากออกไปเวนิสรวบผ้าผืนหนามาพับเก็บอย่างรวดเร็ว "เสียใจด้วยครับ แต่วันนี้เป็นวันสอบปลายภาคของคุณ จะไปสายไม่ได้เด็ดขาดครับ"วอลเตอร์โมโหแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความง่วงหายไปเป็นปลิดทิ้ง แต่เขาจะยอมให้อีกฝ่ายคิดว่าปลุกตนสำเร็จไม่ได้ เขาจะยอมให้ไอ้คนนอกนี่ได้ในสิ่งที่ต้องการไปไม่ได้! "ช่างหัวสอบมันสิ ใครจะไปสนใจกันวะ!"เวนิสสะบ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (2/2)
หลังสอบเสร็จนายน้อยก็ถูกผู้คุมความประพฤติลากกลับมายังฐานทัพจนได้ เมื่อเข้าห้องชุดมาก็พบความว่างเปล่ายิ่งกว่าเมื่อวาน"แกจะเก็บของย้ายบ้านรึยังไง หยุดยุ่งกับของของฉันได้แล้ว!""เผอิญผมทำความสะอาดห้องที่ผมอยู่นิดหน่อยแล้วเจอกับของพวกนี้น่ะครับ ก็เลยลองค้นที่ห้องอื่นดูก็เจออยู่เต็มไปหมด"คนนอกเทของที่เขารวบรวมไว้ในกล่องลงบนโต๊ะใหญ่กลางห้องนั่งเล่น ของที่ตกลงมามีทั้งมีดพก กระบองไฟฟ้า สนับมือ บุหรี่ บุหรี่ไฟฟ้า ซิการ์ ยาเสพติดทั้งในรูปแบบเม็ดและผง ถุงยางอนามัย เซ็กซ์ทอย และของผิดกฎหมายชนิดต่าง ๆ อีกมากมายกองจนล้นโต๊ะ"ได้ยินมาว่าคุณเคยทำข้อตกลงเอาไว้ คุณพ่อของคุณไม่อนุญาตให้คุณครอบครองของพวกนี้ตราบใดที่เขายังไม่ยอมรับคุณเป็นอันเดอร์บอส""แล้วไง แกก็จะมายึดของพวกนี้ไปด้วยรึ? เหอะ! สุดท้ายก็แค่ทำตัวเลียนแบบครูห้องปกครองโง่เง่า" วอลเตอร์ยิ้มหยัน พวกพี่เลี้ยงก็มีดีแค่นี้ คิดว่าทำตัวให้สูงส่งกว่าหน่อย กุมความลับเข้าเล็กน้อย ก็คิดว่าจะควบคุมเขาได้"ผมไม่ได้จะยึดหรอกครับ แต่จะมาสอนให้คุณใช้อย่างถูกวิธีต่างหาก""อะไรนะ?" คำตอบที่ไม่คาดคิดทำเอาวอลเตอร์แทบสำลักเวนิสหยิบถุงใสที่บรรจุผงสีม่วงไว้ภายใน
Baca selengkapnya
บทที่ 5 แฟนสาวคนสวย (1/2)
บทที่ 5แฟนสาวคนสวยนับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่บอสใหญ่แห่งเซเทอร์ แฟมิลีส่งพี่เลี้ยงคนใหม่มาให้กับลูกชายจอมดื้ออย่างเขา ที่วอลเตอร์หลุดจากการตามติดเป็นเหาฉลามของพี่เลี้ยงน่ารำคาญนั่นมาได้นี่ไม่ใช่พี่เลี้ยงคนแรกที่พ่อของเขาส่งมา แม่ของวอลเตอร์โดนลูกหลงจากการปะทะกันกับแก๊งมาเฟียคู่อริ เสียชีวิตไปตั้งแต่วอลเตอร์ยังไม่รู้ความ พ่อเขาที่เป็นบอสแห่งเซเทอร์ แฟมิลีก็ทุ่มเทให้กับการบริหารแฟมิลีจนแทบจะไม่มีเวลามาดูแลบุตรชาย วอลเตอร์โตมาด้วยการอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังโตอันเป็นฐานทัพของแฟมิลี ทั้งชีวิตเขาพบเจอแต่คนในตระกูล และทุกคนก็เคารพเขาแม้จะเป็นแค่เด็กแต่ความเคารพยำเกรง ไม่ใช่ความรักของคนในครอบครัว วอลเตอร์รู้อยู่แก่ใจดีว่าคนพวกนี้มองเขาเป็นนายน้อย เป็นลูกชายของบอส ไม่ใช่ครอบครัวที่แล้วมาพ่อของเขาจึงพยายามส่งพี่เลี้ยงมาดูแลวอลเตอร์แทนตน แต่วอลเตอร์ต้องการพ่อ เขาไม่ได้ต้องการคนนอกพวกนั้น อัลฟ่าเด็กจึงต่อต้านทุกวิถีทาง ทั้งใช้ความรุนแรง ทั้งกลั่นแกล้งสารพัดวิธี ทำทุกอย่างเพื่อจะให้พวกคนหลงตัวเองที่คิดว่าจะมาแทนที่พ่อกับแม่ของเขาได้ไสหัวไปให้หมด แต่พ่อของเขาก็ยังไม่ยอมแพ้ ยังคงพยายามหาคนมาคอยควบค
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status