Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

last updateLast Updated : 2026-01-22
By:  Sapphiros S. N.Completed
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
56Chapters
603views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

'เวนิส' โอเมก้าผู้ปกปิดตัวตนโลดแล่นอยู่ในวงการจนขึ้นมาเป็นนักฆ่าอันดับสอง กลับต้องกลายมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับนายน้อย 'วอลเตอร์' แห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ เพื่อปั้นเขาให้เป็นอันเดอร์บอสที่ทุกคนในแฟมิลียอมรับ สืบทอด 'เซเทอร์ แฟมิลี'

View More

Chapter 1

บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)

[ Claire ]

I lifted the flute of my drink to my lips again and downed the bitter liquid which I think tastes sweeter than my life. I watched my father’s elite guests having a great time at the party. After all, they were exclusive guests of Harris Jones, the business mogul who was ready to step down from his position tonight and give the inheritance to his son, my brother for namesake, Caleb Jones. Another reason of their celebration was my sister’s twenty-first birthday, the favourite daughter of Jones family.

And I am the black sheep of the family whom everyone despises, reasons unknown to me and honestly, I don’t care anymore. They hate me since I was born. 

I am only allowed to be a part of such extravagant parties when they have to portray a happy family picture. So, I am enjoying this party as much as I can, ignoring the constant ache in my heart when I watch my parents introducing my siblings with pride to their friends and potential business partners.

Deciding, I’d need another one to calm down my nerves and to pose for one last picture, I walked to the bar to fetch my drink when I bumped into someone. I looked up to see a man staring down at me.

“Watch where you go, Miss.” He hissed.

“I am sorry, Sir.” I apologised to him when we were equally at fault.

“You just ruined my limited edition shirt which your petty sorry won’t compensate.” He said and it was something I couldn’t take.

I finally looked at him.

“I said sorry because I accidentally collided with you and you could also watch where you were going, Mister.” I matched his pitch and it was enough to draw others’ attention on us.

His eyes darkened after hearing my words and his fists clenched.

“Do you know whom are you talking with or you're  only  pretending  that you don't know me, strawberry?” He raised his brow and took a step closer which I found quite provoking. He was making a scene and I feared if my family sees it, they’d find fault in me.

His sly smile, they way he stared down at me, it seemed he knew me well but I saw this man for the first time, yet so familiar. 

Perhaps, all the scoundrels look same. 

“No, I don’t and I have no interest in knowing you, Mister. So, now excuse me? I’ll pay for your limited edition shirt if it makes you happy.” I said in annoyed tone because the alcohol in my body and his attitude began to piss me off.

“Do you really think you can pay me back, strawberry. I never forget dept." He smirked. He again used a creepy endearment and offered me a plate of iced straberries but how could he know that strawberries are my favorite. 

I ignored him. This man was giving me creeps.

“What’s going on in here, Ryan darling? And Claire what the hell are you doing with my fiancé?” My sister’s voice forced me to divert my attention from him to her.

I was shocked to hear her words. Did she just say fiancé?

She’s younger than me, only twenty-one and this man looks in his thirties.

“Yes, love. I was fetching you a drink but this uncivilized miss bumped into me and also not accepting her mistake.” Ryan said to her while circling his arm around her waist while I waited for the drama unfold. Mia always finds a way to make me a villain in everyone’s eyes.

Her green eyes glared down at me. she grabbed my forearm and before I could say anything or protest, she dragged me towards our parents and my stomach sank with fear.

“Mom! Dad! Look what your daughter has done.” Mia drew their attention on me while I looked down at my feet.

Their smiles disappeared and replaced by a deadpanned look, they gave me an accusing look as if they proved me guilty without listening to what I have done. My brother shook his head in disbelief. He never said awful things to me but his silent coldness said it all.

“Claire, I told you not to start your drama at such an important family event.” My mother whispered yelled at me as they led us to a vacant room for such discussions.

“I didn’t do anything, Mom. I accidentally collided with Mr. Ryan and his shirt got ruined with the drink. I apologized but he was the one who stretched the argument.” I said the truth.

My mother gasped and palmed her mouth while Dad charged towards me and slapped me across my left cheek. It stings, tears brimmed into my eyes. It wasn’t new but every time it pains more than past.

“You ungrateful brat! Do you have any idea who is Mr. Ryan Bale?” He roared.

I sobbed rubbing where his hand left an imprint.

“I..I..didn’t disrespect him. I swear.” I whispered but it didn’t matter to them.

“Shut up! We do not want to listen to your lame excuses, Claire. He is our biggest investor. Very few people know that our shares are falling. Mr. Ryan stood up to help us and in return, he wants to marry a daughter of our family so we are about to announce Mia and his engagement tonight but you have to cast your evil eye on everyone’s happiness, the only thing you have been doing since you were born, you killed your twin brother, if it wasn’t you, whom doctors saved first, my boy would have been alive.” My mother spatted with venom and malice.

I had listened to this reason for the millionth time from my mother but how it was supposed to be my fault?

“Claudia, lock her in her room. We can’t afford to lose this golden opportunity. Our son stepped up to continue the partnership between us and Bale’s company. I do not want him to upset more.” Dad said to my mother but his eyes were digging holes in me.

“No, Dad, first she has to apologize to my fiancé. She disrespected him in front of everyone.” Mia whined to our parents like a spoiled child while smirking at me.

“Mia is right, honey. Claire has to apologize to Mr. Ryan. He is the future son-in-law of our family, our Mia’s husband.” Mom advocated her. The moment was abruptly disturbed by loud footsteps.

“There’s no need for Miss Claire to apologize to me. She is right, I was also not watching where I was going. So, it’s my fault as well.”

Ryan’s smooth voice forced everyone to look at him but I chose to look down.

“Mr. Bale, we’re sincerely sorry in our daughter’s behalf. She’s a bit clumsy but our other daughter Mia is perfect in everything. She won’t give you a chance to complain.” Mom smiled sweetly at him. Clearly, she was making an attempt to butter him.

“Who wants everything perfect in their lives? At least, I don’t.” Ryan smirked as his steps halted right in front of me, his eyes were glued on me with a strange darkness in their depth.

“Sweetheart, what are you saying?” Mia tried to link her arm with his but he yanked her away.

“Mr. Harris, when I said that I’d marry a daughter in your family, I didn’t meet an interesting personality like Miss Claire and I’d be very glad and consider to offer fifty-fifty partnership for our next five projects if you allow me to marry your elder daughter Claire Jones. I believe she’s my match and I’d love to break her haughty attitude.” Ryan declared and I froze.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
56 Chapters
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)
บทนำเด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับแกร๊กกลอนประตูถูกปลดออก แต่เวนิสไม่ได้แปลกใจ เขาเพียงถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วหมุนตัวหันหลังให้กับประตู"คุณอะเลสซิโอ ผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วครับ เมื่อไรจะเลิกตามหาผมสักที""แล้วผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้ว ว่าจะเลิกตามหาก็ต่อเมื่อคุณยอมมาอยู่กับผม"เสียงฝีเท้าของผู้บุกรุกชะงักค้าง อะเลสซิโอมาในจังหวะที่ไม่ค่อยจะเหมาะเสียเท่าไร เจ้าของห้องชุดหรูในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองกำลังนั่งหันหลังอยู่บนโซฟาบุหนังตัวใหญ่ในห้องรับแขก พ้นปกคอเสื้อขึ้นมา ที่หลังคอขาวเนียนเยื้องไปทางซ้ายเผยให้เห็นรอยกัด สัญลักษณ์แห่งพันธะแสดงความเป็นเจ้าของของอัลฟ่า กลิ่นกุหลาบและน้ำผึ้งหอมฟุ้งกำจายกลับเหลือเพียงกลิ่นหอมเจือจางอันชวนให้ผ่อนคลายแต่ไม่มีผลกระตุ้นปลุกสัญชาตญาณในกายของอัลฟ่าอีก ในนั้นยังมีกลิ่นไม้สนไซเปรสน่ารังเกียจจุนเจืออยู่ แผ่นหลังบางที่เขาแสนคิดถึงขึงเกร็งอย่างเคร่งเครียดเช่นเดียวกับลาดไหล่เล็กที่เขาเคยโอบกอด เพราะเวนิสกำลังปกป้องสิ่งสำคัญในอ้อมกอดไว้จากเขาอะเลสซิโอกำลังยืนมองโอเมก้าของเขาให้นมลูกที่ไม่ได้เกิดจากเขาความเกรี้ยวโกรธพวยพุ่งขึ้นมาในทรวงอก สัญชาตญาณแห่งอัลฟ่าบอกให้เขา
Read more
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (2/2)
เวนิสปิดเครื่องดักฟังที่ติดตั้งไว้ในห้องของตัวเองแล้วหย่อนมันลงแก้วน้ำ ทำลายทิ้งเพื่อตัดสัญญาณ อัลฟ่าหนุ่มเลือดร้อนในตอนนั้น เวลานี้ทำงานเป็นระบบ รู้จักวางแผนใช้หัวคิดและสั่งการลูกน้อง ค่อยคุ้มค่ากับสามปีที่เขาเสียไปในการเป็นพี่เลี้ยงให้กับอีกฝ่ายหน่อยแม้การเป็นพี่เลี้ยงจะเป็นแค่แผนการหนึ่งก็ตาม"อุแว้ แออออ๊"เวนิสรีบเดินไปอุ้มลูกน้อยมาเข้าเต้าต่อแล้วโยกตัวปลอบโยนอย่างเนิบช้า"โอ๋ ๆ ปลอดภัยแล้วครับ แม่ขอโทษนะครับ รบกวนเวลากินนมของเวอร์โกจนได้"เวนิสและลูกน้อยไม่ได้พยายามหลบหนีออกไปจากคอนโดมิเนียม พวกเขายังคงอยู่ดีในห้องชุดที่หน้าตาเหมือนเดิมทุกประการ เพียงแต่ย้ายขึ้นมาอยู่ที่ชั้นบนเหนือห้องชุดเดิมก็เท่านั้น เวนิสซื้อห้องชุดไว้สองห้องและแอบติดตั้งบันไดเชื่อมต่อกันในห้องเก็บของไว้สำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินเช่นนี้โดยเฉพาะ คนที่เคยยุ่งเกี่ยวกับโลกใต้ดินมาก่อนอย่างเขาย่อมต้องหาทางหนีทีไล่ไว้ให้ตัวเองอยู่เสมอเพียงแต่หลังจากมีลูก ร่องรอยการอยู่อาศัยก็ไม่สามารถเก็บให้มิดชิดได้เหมือนอย่างเคยปัง!ประตูถูกกระแทกเปิดออก วอลเตอร์ค้นห้องชุดด้วยความฉุนเฉียว เวลาเพียงเท่านี้โอเมก้าลูกอ่อนจะหนีไปไหนได
Read more
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (1/2)
บทที่ 1พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับใบสมัครงานถูกโยนกระแทกลงมาบนโต๊ะตรงหน้าเวนิส"คิดว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะรับพี่เลี้ยงของเด็กจากกาวิโน แคลนจริง ๆ รึไง ถึงได้กล้าสมัครมา!"เวนิสเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย เขาเมินเฉยท่าทีหยาบคายของอีกฝ่าย เซเทอร์ แฟมิลีขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนอยู่แล้ว แก๊งมาเฟียที่มุ่งเน้นในการทำธุรกิจมืดเป็นหลัก หากหลีกเลี่ยงได้เวนิสก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยว แต่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้นี่สิ"ได้ข่าวว่าบอสเซเทอร์อิจฉาที่นายน้อยกาวิโนโตมาดีนี่ครับ ไม่อยากให้นายน้อยแฟมิลีคุณได้เป็นมาเฟียอย่างสมภาคภูมิบ้างหรือครับ คุณคอนซีลเยเร[1]?"คอนซีลเยเรแห่งเซเทอร์ แฟมิลีแค่นเสียง "ก็แค่โอเมก้า ไม่ใช่ว่าแกเลี้ยงเด็กนั่นดี แต่ยั่วยวนจนมันเชื่อฟังเสียมากกว่า วางแผนจะปั่นหัวทายาทหัวหน้ามาเฟียทุกแก๊งอยู่รึไงกัน?""คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยใช้เพศรองมายุ่งเกี่ยวกับงาน ก่อนหน้าที่ผมจะโดนเปิดโปงเรื่องเพศรองก็ไม่เคยมีใครรู้เรื่องที่ผมเป็นโอเมก้า ก่อนวางมือก็ใช่ว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะไม่เคยจ้างวานผมนี่ครับ"คอนซีลเยเรโน้มตัวลงมา "และหลังจากการจ้างวานครั้งนั้นแกก็ไปเป็นพี่เลี้ยงให้เด็กกาวิโนนั่น มีแต่เรื
Read more
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (2/2)
ตุบ!"โอ๊ย!"เท้าของอัลฟ่าหนุ่มกระแทกเหยียบศีรษะของเจ้าของร้าน บดขยี้จนกะโหลกเขาแทบจะแบนราบไปกับพื้น"แกกล้าดีนักนะ คิดว่าอ้างว่าไม่รู้จักฉันแล้วจะได้รับการยกเว้นงั้นรึ? ในหัวยัดไว้แต่ขี้เลื่อยรึยังไง ในประเทศเอเรียลถ้าไม่ได้รับการคุ้มครองจากเซเทอร์ แฟมิลีก็อย่าหวังจะอยู่รอดไปได้ จำใส่หัวไว้!" อัลฟ่าหนุ่มตะคอกดังลั่นพลางบดเบียดศีรษะใต้ฝ่าเท้าอย่างแรงจนเกิดเสียงลั่นเอี๊ยด"คิดว่าเด็กอย่างพวกเธอจับกลุ่มทำเรื่องชั่วช้าพรรค์นี้แล้วจะรอดไปได้เหรอ? ความคิดที่ว่าขอแค่ยังเป็นเยาวชนแล้วจะทำอะไรก็ได้มันใช้ไม่ได้แล้ว! เมื่อกี้คนเห็นกันทั้งร้าน อย่างไรพวกเธอก็ไม่มีทางรอดไปจากตำรวจได้" เจ้าของร้านตะกายมือดึงเท้าที่เหยียบหัวเขาไว้แน่นหวังจะเป็นอิสระ เขาดิ้นรนอย่างไร้ผลอยู่อย่างนั้นเพื่อเอาชีวิตรอดเจ้าของร้านงัดทุกคำข่มขู่ที่หัวอันปวดร้าวพอจะคิดขึ้นมาได้ แต่เขากลับได้รับการตอบกลับมาเป็นเสียงหัวเราะขบขันเย้ยหยันของแก๊งอันธพาล"ไอ้แก่ แกคงจะยังไม่เข้าใจจริง ๆ" อัลฟ่าหนุ่มเหยียดยิ้มเยาะแล้วหยิบมีดพกออกมาสะบัดกางปลายคม "ในประเทศเอเรียลพวกฉันใหญ่กว่าตำรวจว่ะ"มีดถูกแทงลงมาโดยไม่มีความลังเล เจ้าของร้านหล
Read more
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (1/2)
บทที่ 2ครอบครัวแรกของนายน้อยหลังยุติการต่อสู้แล้ว แก๊งวัยรุ่นอันธพาลมือใหม่ก็ลุกขึ้นมารวมตัวกัน เวนิสถูกรุมล้อมไว้อีกครั้ง เพียงแต่ไม่ได้รุมล้อมเพื่อจะกระทืบเหมือนเดิม"คุณพี่เลี้ยงครับ ท่าเมื่อกี้เท่ห์มากเลยครับ พอจะสอนให้พวกผมได้ไหมครับ" ลิ่วล้อที่โดนเขาต่อยจนฟันร่วงค้อมกายถามอย่างนอบน้อม"ก็แค่ศิลปะการป้องกันตัวธรรมดาครับ ขอแค่คุณไม่บุ่มบ่าม ใช้หัวคิดก่อนโจมตีก็จะทำได้เหมือนกัน" เวนิสตอบส่ง ๆ งานของเขาคือพี่เลี้ยงไม่ใช่อาจารย์ ยิ่งเด็กพวกนี้ไม่ใช่นายน้อยที่เขาต้องมาคอยจับดูด้วยแล้ว เวนิสก็ไม่คิดจะทำงานล่วงเวลา งานฝึกคนให้เป็นเรื่องของคนในแฟมิลีด้วยกันเองจะดีกว่าอีกทั้งคนที่ตั้งใจจะอยู่เพียงชั่วคราวอย่างเขา ยิ่งมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เกี่ยวข้องในแฟมิลีน้อยเท่าไรก็ยิ่งดี"ได้ยินนายน้อยเรียกคุณว่าโอเมก้า เป็นความจริงเหรอครับ?" ลิ่วล้อตัวผอมแห้งคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น"อย่าโง่ไปหน่อยเลย! โอเมก้าที่ไหนจะไปแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ จริงไหมครับคุณพี่เลี้ยง" ลิ่วล้อที่ย้อมผมสีเขียวแสบตารีบขัดเพื่อนพร้อมกับหันมาเลียแข้งเลียขาผู้แข็งแกร่งด้วยความเทิดทูนเวนิสไม่ได้ตอบอะไร มีคนแก้ต่างใ
Read more
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (2/2)
"คุณอัลเลน ผมต้องขอให้คุณถอนตัวจากแก๊งครับ"เวนิสพูดกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งในแก๊งเด็กหนุ่มคนนั้นอ้าปากค้างอย่างตกตะลึง "ไหนบอกว่าพวกเราทุกคนจะพานายน้อยขึ้นไปสู่ตำแหน่งอันเดอร์บอสด้วยกันไง?""ผมถูกใจความรักในครอบครัวของคุณ เพียงแต่ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับตำรวจไม่อาจเป็นมาเฟียได้ นี่คือกฎครับ""คุณรู้ได้ไงว่าพ่อผมเป็นตำรวจ?!" อัลเลนตะลึงหนักกว่าเก่า เรื่องนี้เขาเก็บเป็นความลับจากพวกพ้องมาโดยตลอดเพราะกลัวจะถูกขับไล่ออกจากแก๊ง"การจะรับโซลเจอร์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของแฟมิลี ไม่ใช่ว่าจะเป็นใคร มาจากไหนก็ได้ครับ ทุกคนต้องผ่านการตรวจสอบมาเป็นอย่างดี และคุณก็ไม่ผ่านกฎข้อที่สำคัญมากที่สุดก็เท่านั้นครับ" เวนิสตอบกลับอย่างใจเย็น เขาสืบมาได้ว่าพ่อของอัลเลนเป็นตำรวจก็จริง แต่ก็สืบมาได้เช่นกันว่าตัวอัลเลนเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับทางการแม้แต่น้อย เรื่องที่เขามาเป็นลูกน้องของนายน้อยแห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ก็ปิดที่บ้านไว้เป็นอย่างดีอัลเลนฟังแล้วก็ยังไม่สามารถยอมรับได้จึงชี้นิ้วไปที่เจ้าของร้าน "แล้วเขาเล่า เขาก็แค่เจ้าของร้านเกมเซนเตอร์ที่พวกเราบังเอิญเข้ามาเล่นไม่ใช่รึไง ทำไมเขาถึงเข้าร่วมได้!""ประวัติ
Read more
บทที่ 3 ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!
บทที่ 3ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!รถตู้สีดำสนิทแล่นเข้าสู่ทางถนนส่วนบุคคล ลึกลงไปสุดปลายถนนมีประตูรั้วเหล็กสูงชะลูดตั้งอยู่ ปิดบังสายตาคนภายนอกจนแทบจะมองไม่เห็นด้านใน รถตู้สีดำหยุดลงที่หน้าประตูลูกกรงเหล็กซี่ใหญ่ หน้าจออัจฉริยะกระซิบส่องแสงพร้อมกับเสียงของประตูยามที่ดังออกมา"ใคร?"เวนิสลดกระจกฝั่งที่นั่งข้างคนขับลง พยักพเยิดให้วอลเตอร์ที่นั่งอยู่ด้านข้าง นายน้อยแห่งแฟมิลีแค่นเสียงสบถ เขาถูกพาตัวกลับบ้านโดยคนแปลกหน้าแล้วยังต้องเป็นผู้เปิดประตูบ้านต้อนรับคนแปลกหน้าเข้าไปอีก"ฉันเอง วอลเตอร์""ยินดีต้อนรับนายน้อยกลับมาครับ!"สิ้นเสียงจากปลายสาย ลูกกรงหนาเรียงซี่ซ้อนกันสามชั้นก็เลื่อนออก เผยให้เห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ยักษ์อันเป็นศูนย์บัญชาการและฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลี เด็ก ๆ อันธพาลปลายแถวพากันอ้าปากตาค้างมองดูความยิ่งใหญ่อลังการที่พวกเขาไม่เคยเห็นที่ใดมาก่อน"ที่นี่คือฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลีครับ หากได้รับอนุญาตให้เข้ามา พวกคุณสามารถติดต่อกับคนในแฟมิลีและขอเข้าพบระดับสูงได้ที่นี่" เวนิสเบาคันเร่งเพื่อให้ผู้โดยสารได้รับชมฐานทัพพร้อมกับบรรยายไปด้วย"เหอะ! เป็นแค่คนนอก สะเออะทำตัวเป็น
Read more
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (1/2)
บทที่ 4อาวุธของมาเฟียพรึ่บแสงสว่างสาดส่องเข้ามาทักทายผู้ที่จมอยู่ในห้วงนิทรา วอลเตอร์ที่ยังไม่ตื่นดีครวญครางอย่างสะลึมสะลือแล้วหันตัวหนีแสงไปอีกทาง"ปิดไฟสิวะ""ได้เวลาตื่นแล้วครับ คุณวอลเตอร์"เสียงเรียบที่รบกวนจิตใจของนายน้อยแห่งเซเทอร์ แฟมิลีตลอดทั้งวันจนเขาเก็บเอาไปฝันร้ายลอยเข้ามาในหูของวอลเตอร์ แต่ครั้งนี้แจ่มชัดกว่าในฝันมาก เมื่อปรือตาขึ้นมายังพบเข้ากับแว่นดำทึบสีระคายสายตากับหน้ากากผ้าสีดำชวนหงุดหงิดนั้นอีกสีดำ ไม่ว่ามองไปทางไหนก็มีแต่สีดำอัลฟ่าหนุ่มผู้โตมากับแสงสี ชื่นชอบในสีสันบาดตาเป็นที่สุดรำคาญใจกับสิ่งนี้นัก!"ทำบ้าอะไรของแกวะ ไอ้คนนอกงี่เง่า ฉันจะนอน!"วอลเตอร์ดึงผ้านวมหนานุ่มขึ้นมาคลุมศีรษะ แต่เวนิสไม่ยอมให้เขาได้ทำตามใจ ผืนผ้านวมแสนอบอุ่นถูกกระชากออกไปเวนิสรวบผ้าผืนหนามาพับเก็บอย่างรวดเร็ว "เสียใจด้วยครับ แต่วันนี้เป็นวันสอบปลายภาคของคุณ จะไปสายไม่ได้เด็ดขาดครับ"วอลเตอร์โมโหแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความง่วงหายไปเป็นปลิดทิ้ง แต่เขาจะยอมให้อีกฝ่ายคิดว่าปลุกตนสำเร็จไม่ได้ เขาจะยอมให้ไอ้คนนอกนี่ได้ในสิ่งที่ต้องการไปไม่ได้! "ช่างหัวสอบมันสิ ใครจะไปสนใจกันวะ!"เวนิสสะบ
Read more
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (2/2)
หลังสอบเสร็จนายน้อยก็ถูกผู้คุมความประพฤติลากกลับมายังฐานทัพจนได้ เมื่อเข้าห้องชุดมาก็พบความว่างเปล่ายิ่งกว่าเมื่อวาน"แกจะเก็บของย้ายบ้านรึยังไง หยุดยุ่งกับของของฉันได้แล้ว!""เผอิญผมทำความสะอาดห้องที่ผมอยู่นิดหน่อยแล้วเจอกับของพวกนี้น่ะครับ ก็เลยลองค้นที่ห้องอื่นดูก็เจออยู่เต็มไปหมด"คนนอกเทของที่เขารวบรวมไว้ในกล่องลงบนโต๊ะใหญ่กลางห้องนั่งเล่น ของที่ตกลงมามีทั้งมีดพก กระบองไฟฟ้า สนับมือ บุหรี่ บุหรี่ไฟฟ้า ซิการ์ ยาเสพติดทั้งในรูปแบบเม็ดและผง ถุงยางอนามัย เซ็กซ์ทอย และของผิดกฎหมายชนิดต่าง ๆ อีกมากมายกองจนล้นโต๊ะ"ได้ยินมาว่าคุณเคยทำข้อตกลงเอาไว้ คุณพ่อของคุณไม่อนุญาตให้คุณครอบครองของพวกนี้ตราบใดที่เขายังไม่ยอมรับคุณเป็นอันเดอร์บอส""แล้วไง แกก็จะมายึดของพวกนี้ไปด้วยรึ? เหอะ! สุดท้ายก็แค่ทำตัวเลียนแบบครูห้องปกครองโง่เง่า" วอลเตอร์ยิ้มหยัน พวกพี่เลี้ยงก็มีดีแค่นี้ คิดว่าทำตัวให้สูงส่งกว่าหน่อย กุมความลับเข้าเล็กน้อย ก็คิดว่าจะควบคุมเขาได้"ผมไม่ได้จะยึดหรอกครับ แต่จะมาสอนให้คุณใช้อย่างถูกวิธีต่างหาก""อะไรนะ?" คำตอบที่ไม่คาดคิดทำเอาวอลเตอร์แทบสำลักเวนิสหยิบถุงใสที่บรรจุผงสีม่วงไว้ภายใน
Read more
บทที่ 5 แฟนสาวคนสวย (1/2)
บทที่ 5แฟนสาวคนสวยนับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่บอสใหญ่แห่งเซเทอร์ แฟมิลีส่งพี่เลี้ยงคนใหม่มาให้กับลูกชายจอมดื้ออย่างเขา ที่วอลเตอร์หลุดจากการตามติดเป็นเหาฉลามของพี่เลี้ยงน่ารำคาญนั่นมาได้นี่ไม่ใช่พี่เลี้ยงคนแรกที่พ่อของเขาส่งมา แม่ของวอลเตอร์โดนลูกหลงจากการปะทะกันกับแก๊งมาเฟียคู่อริ เสียชีวิตไปตั้งแต่วอลเตอร์ยังไม่รู้ความ พ่อเขาที่เป็นบอสแห่งเซเทอร์ แฟมิลีก็ทุ่มเทให้กับการบริหารแฟมิลีจนแทบจะไม่มีเวลามาดูแลบุตรชาย วอลเตอร์โตมาด้วยการอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังโตอันเป็นฐานทัพของแฟมิลี ทั้งชีวิตเขาพบเจอแต่คนในตระกูล และทุกคนก็เคารพเขาแม้จะเป็นแค่เด็กแต่ความเคารพยำเกรง ไม่ใช่ความรักของคนในครอบครัว วอลเตอร์รู้อยู่แก่ใจดีว่าคนพวกนี้มองเขาเป็นนายน้อย เป็นลูกชายของบอส ไม่ใช่ครอบครัวที่แล้วมาพ่อของเขาจึงพยายามส่งพี่เลี้ยงมาดูแลวอลเตอร์แทนตน แต่วอลเตอร์ต้องการพ่อ เขาไม่ได้ต้องการคนนอกพวกนั้น อัลฟ่าเด็กจึงต่อต้านทุกวิถีทาง ทั้งใช้ความรุนแรง ทั้งกลั่นแกล้งสารพัดวิธี ทำทุกอย่างเพื่อจะให้พวกคนหลงตัวเองที่คิดว่าจะมาแทนที่พ่อกับแม่ของเขาได้ไสหัวไปให้หมด แต่พ่อของเขาก็ยังไม่ยอมแพ้ ยังคงพยายามหาคนมาคอยควบค
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status