Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า

last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Par:  Sapphiros S. N.En cours
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
56Chapitres
359Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

'เวนิส' โอเมก้าผู้ปกปิดตัวตนโลดแล่นอยู่ในวงการจนขึ้นมาเป็นนักฆ่าอันดับสอง กลับต้องกลายมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับนายน้อย 'วอลเตอร์' แห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ เพื่อปั้นเขาให้เป็นอันเดอร์บอสที่ทุกคนในแฟมิลียอมรับ สืบทอด 'เซเทอร์ แฟมิลี'

Voir plus

Chapitre 1

บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
56
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (1/2)
บทนำเด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับแกร๊กกลอนประตูถูกปลดออก แต่เวนิสไม่ได้แปลกใจ เขาเพียงถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วหมุนตัวหันหลังให้กับประตู"คุณอะเลสซิโอ ผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วครับ เมื่อไรจะเลิกตามหาผมสักที""แล้วผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้ว ว่าจะเลิกตามหาก็ต่อเมื่อคุณยอมมาอยู่กับผม"เสียงฝีเท้าของผู้บุกรุกชะงักค้าง อะเลสซิโอมาในจังหวะที่ไม่ค่อยจะเหมาะเสียเท่าไร เจ้าของห้องชุดหรูในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองกำลังนั่งหันหลังอยู่บนโซฟาบุหนังตัวใหญ่ในห้องรับแขก พ้นปกคอเสื้อขึ้นมา ที่หลังคอขาวเนียนเยื้องไปทางซ้ายเผยให้เห็นรอยกัด สัญลักษณ์แห่งพันธะแสดงความเป็นเจ้าของของอัลฟ่า กลิ่นกุหลาบและน้ำผึ้งหอมฟุ้งกำจายกลับเหลือเพียงกลิ่นหอมเจือจางอันชวนให้ผ่อนคลายแต่ไม่มีผลกระตุ้นปลุกสัญชาตญาณในกายของอัลฟ่าอีก ในนั้นยังมีกลิ่นไม้สนไซเปรสน่ารังเกียจจุนเจืออยู่ แผ่นหลังบางที่เขาแสนคิดถึงขึงเกร็งอย่างเคร่งเครียดเช่นเดียวกับลาดไหล่เล็กที่เขาเคยโอบกอด เพราะเวนิสกำลังปกป้องสิ่งสำคัญในอ้อมกอดไว้จากเขาอะเลสซิโอกำลังยืนมองโอเมก้าของเขาให้นมลูกที่ไม่ได้เกิดจากเขาความเกรี้ยวโกรธพวยพุ่งขึ้นมาในทรวงอก สัญชาตญาณแห่งอัลฟ่าบอกให้เขา
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทนำ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อครับ (2/2)
เวนิสปิดเครื่องดักฟังที่ติดตั้งไว้ในห้องของตัวเองแล้วหย่อนมันลงแก้วน้ำ ทำลายทิ้งเพื่อตัดสัญญาณ อัลฟ่าหนุ่มเลือดร้อนในตอนนั้น เวลานี้ทำงานเป็นระบบ รู้จักวางแผนใช้หัวคิดและสั่งการลูกน้อง ค่อยคุ้มค่ากับสามปีที่เขาเสียไปในการเป็นพี่เลี้ยงให้กับอีกฝ่ายหน่อยแม้การเป็นพี่เลี้ยงจะเป็นแค่แผนการหนึ่งก็ตาม"อุแว้ แออออ๊"เวนิสรีบเดินไปอุ้มลูกน้อยมาเข้าเต้าต่อแล้วโยกตัวปลอบโยนอย่างเนิบช้า"โอ๋ ๆ ปลอดภัยแล้วครับ แม่ขอโทษนะครับ รบกวนเวลากินนมของเวอร์โกจนได้"เวนิสและลูกน้อยไม่ได้พยายามหลบหนีออกไปจากคอนโดมิเนียม พวกเขายังคงอยู่ดีในห้องชุดที่หน้าตาเหมือนเดิมทุกประการ เพียงแต่ย้ายขึ้นมาอยู่ที่ชั้นบนเหนือห้องชุดเดิมก็เท่านั้น เวนิสซื้อห้องชุดไว้สองห้องและแอบติดตั้งบันไดเชื่อมต่อกันในห้องเก็บของไว้สำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินเช่นนี้โดยเฉพาะ คนที่เคยยุ่งเกี่ยวกับโลกใต้ดินมาก่อนอย่างเขาย่อมต้องหาทางหนีทีไล่ไว้ให้ตัวเองอยู่เสมอเพียงแต่หลังจากมีลูก ร่องรอยการอยู่อาศัยก็ไม่สามารถเก็บให้มิดชิดได้เหมือนอย่างเคยปัง!ประตูถูกกระแทกเปิดออก วอลเตอร์ค้นห้องชุดด้วยความฉุนเฉียว เวลาเพียงเท่านี้โอเมก้าลูกอ่อนจะหนีไปไหนได
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (1/2)
บทที่ 1พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับใบสมัครงานถูกโยนกระแทกลงมาบนโต๊ะตรงหน้าเวนิส"คิดว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะรับพี่เลี้ยงของเด็กจากกาวิโน แคลนจริง ๆ รึไง ถึงได้กล้าสมัครมา!"เวนิสเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย เขาเมินเฉยท่าทีหยาบคายของอีกฝ่าย เซเทอร์ แฟมิลีขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนอยู่แล้ว แก๊งมาเฟียที่มุ่งเน้นในการทำธุรกิจมืดเป็นหลัก หากหลีกเลี่ยงได้เวนิสก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยว แต่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้นี่สิ"ได้ข่าวว่าบอสเซเทอร์อิจฉาที่นายน้อยกาวิโนโตมาดีนี่ครับ ไม่อยากให้นายน้อยแฟมิลีคุณได้เป็นมาเฟียอย่างสมภาคภูมิบ้างหรือครับ คุณคอนซีลเยเร[1]?"คอนซีลเยเรแห่งเซเทอร์ แฟมิลีแค่นเสียง "ก็แค่โอเมก้า ไม่ใช่ว่าแกเลี้ยงเด็กนั่นดี แต่ยั่วยวนจนมันเชื่อฟังเสียมากกว่า วางแผนจะปั่นหัวทายาทหัวหน้ามาเฟียทุกแก๊งอยู่รึไงกัน?""คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยใช้เพศรองมายุ่งเกี่ยวกับงาน ก่อนหน้าที่ผมจะโดนเปิดโปงเรื่องเพศรองก็ไม่เคยมีใครรู้เรื่องที่ผมเป็นโอเมก้า ก่อนวางมือก็ใช่ว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะไม่เคยจ้างวานผมนี่ครับ"คอนซีลเยเรโน้มตัวลงมา "และหลังจากการจ้างวานครั้งนั้นแกก็ไปเป็นพี่เลี้ยงให้เด็กกาวิโนนั่น มีแต่เรื
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (2/2)
ตุบ!"โอ๊ย!"เท้าของอัลฟ่าหนุ่มกระแทกเหยียบศีรษะของเจ้าของร้าน บดขยี้จนกะโหลกเขาแทบจะแบนราบไปกับพื้น"แกกล้าดีนักนะ คิดว่าอ้างว่าไม่รู้จักฉันแล้วจะได้รับการยกเว้นงั้นรึ? ในหัวยัดไว้แต่ขี้เลื่อยรึยังไง ในประเทศเอเรียลถ้าไม่ได้รับการคุ้มครองจากเซเทอร์ แฟมิลีก็อย่าหวังจะอยู่รอดไปได้ จำใส่หัวไว้!" อัลฟ่าหนุ่มตะคอกดังลั่นพลางบดเบียดศีรษะใต้ฝ่าเท้าอย่างแรงจนเกิดเสียงลั่นเอี๊ยด"คิดว่าเด็กอย่างพวกเธอจับกลุ่มทำเรื่องชั่วช้าพรรค์นี้แล้วจะรอดไปได้เหรอ? ความคิดที่ว่าขอแค่ยังเป็นเยาวชนแล้วจะทำอะไรก็ได้มันใช้ไม่ได้แล้ว! เมื่อกี้คนเห็นกันทั้งร้าน อย่างไรพวกเธอก็ไม่มีทางรอดไปจากตำรวจได้" เจ้าของร้านตะกายมือดึงเท้าที่เหยียบหัวเขาไว้แน่นหวังจะเป็นอิสระ เขาดิ้นรนอย่างไร้ผลอยู่อย่างนั้นเพื่อเอาชีวิตรอดเจ้าของร้านงัดทุกคำข่มขู่ที่หัวอันปวดร้าวพอจะคิดขึ้นมาได้ แต่เขากลับได้รับการตอบกลับมาเป็นเสียงหัวเราะขบขันเย้ยหยันของแก๊งอันธพาล"ไอ้แก่ แกคงจะยังไม่เข้าใจจริง ๆ" อัลฟ่าหนุ่มเหยียดยิ้มเยาะแล้วหยิบมีดพกออกมาสะบัดกางปลายคม "ในประเทศเอเรียลพวกฉันใหญ่กว่าตำรวจว่ะ"มีดถูกแทงลงมาโดยไม่มีความลังเล เจ้าของร้านหล
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (1/2)
บทที่ 2ครอบครัวแรกของนายน้อยหลังยุติการต่อสู้แล้ว แก๊งวัยรุ่นอันธพาลมือใหม่ก็ลุกขึ้นมารวมตัวกัน เวนิสถูกรุมล้อมไว้อีกครั้ง เพียงแต่ไม่ได้รุมล้อมเพื่อจะกระทืบเหมือนเดิม"คุณพี่เลี้ยงครับ ท่าเมื่อกี้เท่ห์มากเลยครับ พอจะสอนให้พวกผมได้ไหมครับ" ลิ่วล้อที่โดนเขาต่อยจนฟันร่วงค้อมกายถามอย่างนอบน้อม"ก็แค่ศิลปะการป้องกันตัวธรรมดาครับ ขอแค่คุณไม่บุ่มบ่าม ใช้หัวคิดก่อนโจมตีก็จะทำได้เหมือนกัน" เวนิสตอบส่ง ๆ งานของเขาคือพี่เลี้ยงไม่ใช่อาจารย์ ยิ่งเด็กพวกนี้ไม่ใช่นายน้อยที่เขาต้องมาคอยจับดูด้วยแล้ว เวนิสก็ไม่คิดจะทำงานล่วงเวลา งานฝึกคนให้เป็นเรื่องของคนในแฟมิลีด้วยกันเองจะดีกว่าอีกทั้งคนที่ตั้งใจจะอยู่เพียงชั่วคราวอย่างเขา ยิ่งมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เกี่ยวข้องในแฟมิลีน้อยเท่าไรก็ยิ่งดี"ได้ยินนายน้อยเรียกคุณว่าโอเมก้า เป็นความจริงเหรอครับ?" ลิ่วล้อตัวผอมแห้งคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น"อย่าโง่ไปหน่อยเลย! โอเมก้าที่ไหนจะไปแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ จริงไหมครับคุณพี่เลี้ยง" ลิ่วล้อที่ย้อมผมสีเขียวแสบตารีบขัดเพื่อนพร้อมกับหันมาเลียแข้งเลียขาผู้แข็งแกร่งด้วยความเทิดทูนเวนิสไม่ได้ตอบอะไร มีคนแก้ต่างใ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 2 ครอบครัวแรกของนายน้อย (2/2)
"คุณอัลเลน ผมต้องขอให้คุณถอนตัวจากแก๊งครับ"เวนิสพูดกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งในแก๊งเด็กหนุ่มคนนั้นอ้าปากค้างอย่างตกตะลึง "ไหนบอกว่าพวกเราทุกคนจะพานายน้อยขึ้นไปสู่ตำแหน่งอันเดอร์บอสด้วยกันไง?""ผมถูกใจความรักในครอบครัวของคุณ เพียงแต่ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับตำรวจไม่อาจเป็นมาเฟียได้ นี่คือกฎครับ""คุณรู้ได้ไงว่าพ่อผมเป็นตำรวจ?!" อัลเลนตะลึงหนักกว่าเก่า เรื่องนี้เขาเก็บเป็นความลับจากพวกพ้องมาโดยตลอดเพราะกลัวจะถูกขับไล่ออกจากแก๊ง"การจะรับโซลเจอร์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของแฟมิลี ไม่ใช่ว่าจะเป็นใคร มาจากไหนก็ได้ครับ ทุกคนต้องผ่านการตรวจสอบมาเป็นอย่างดี และคุณก็ไม่ผ่านกฎข้อที่สำคัญมากที่สุดก็เท่านั้นครับ" เวนิสตอบกลับอย่างใจเย็น เขาสืบมาได้ว่าพ่อของอัลเลนเป็นตำรวจก็จริง แต่ก็สืบมาได้เช่นกันว่าตัวอัลเลนเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับทางการแม้แต่น้อย เรื่องที่เขามาเป็นลูกน้องของนายน้อยแห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ก็ปิดที่บ้านไว้เป็นอย่างดีอัลเลนฟังแล้วก็ยังไม่สามารถยอมรับได้จึงชี้นิ้วไปที่เจ้าของร้าน "แล้วเขาเล่า เขาก็แค่เจ้าของร้านเกมเซนเตอร์ที่พวกเราบังเอิญเข้ามาเล่นไม่ใช่รึไง ทำไมเขาถึงเข้าร่วมได้!""ประวัติ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 3 ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!
บทที่ 3ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้!รถตู้สีดำสนิทแล่นเข้าสู่ทางถนนส่วนบุคคล ลึกลงไปสุดปลายถนนมีประตูรั้วเหล็กสูงชะลูดตั้งอยู่ ปิดบังสายตาคนภายนอกจนแทบจะมองไม่เห็นด้านใน รถตู้สีดำหยุดลงที่หน้าประตูลูกกรงเหล็กซี่ใหญ่ หน้าจออัจฉริยะกระซิบส่องแสงพร้อมกับเสียงของประตูยามที่ดังออกมา"ใคร?"เวนิสลดกระจกฝั่งที่นั่งข้างคนขับลง พยักพเยิดให้วอลเตอร์ที่นั่งอยู่ด้านข้าง นายน้อยแห่งแฟมิลีแค่นเสียงสบถ เขาถูกพาตัวกลับบ้านโดยคนแปลกหน้าแล้วยังต้องเป็นผู้เปิดประตูบ้านต้อนรับคนแปลกหน้าเข้าไปอีก"ฉันเอง วอลเตอร์""ยินดีต้อนรับนายน้อยกลับมาครับ!"สิ้นเสียงจากปลายสาย ลูกกรงหนาเรียงซี่ซ้อนกันสามชั้นก็เลื่อนออก เผยให้เห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ยักษ์อันเป็นศูนย์บัญชาการและฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลี เด็ก ๆ อันธพาลปลายแถวพากันอ้าปากตาค้างมองดูความยิ่งใหญ่อลังการที่พวกเขาไม่เคยเห็นที่ใดมาก่อน"ที่นี่คือฐานทัพหลักของเซเทอร์ แฟมิลีครับ หากได้รับอนุญาตให้เข้ามา พวกคุณสามารถติดต่อกับคนในแฟมิลีและขอเข้าพบระดับสูงได้ที่นี่" เวนิสเบาคันเร่งเพื่อให้ผู้โดยสารได้รับชมฐานทัพพร้อมกับบรรยายไปด้วย"เหอะ! เป็นแค่คนนอก สะเออะทำตัวเป็น
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (1/2)
บทที่ 4อาวุธของมาเฟียพรึ่บแสงสว่างสาดส่องเข้ามาทักทายผู้ที่จมอยู่ในห้วงนิทรา วอลเตอร์ที่ยังไม่ตื่นดีครวญครางอย่างสะลึมสะลือแล้วหันตัวหนีแสงไปอีกทาง"ปิดไฟสิวะ""ได้เวลาตื่นแล้วครับ คุณวอลเตอร์"เสียงเรียบที่รบกวนจิตใจของนายน้อยแห่งเซเทอร์ แฟมิลีตลอดทั้งวันจนเขาเก็บเอาไปฝันร้ายลอยเข้ามาในหูของวอลเตอร์ แต่ครั้งนี้แจ่มชัดกว่าในฝันมาก เมื่อปรือตาขึ้นมายังพบเข้ากับแว่นดำทึบสีระคายสายตากับหน้ากากผ้าสีดำชวนหงุดหงิดนั้นอีกสีดำ ไม่ว่ามองไปทางไหนก็มีแต่สีดำอัลฟ่าหนุ่มผู้โตมากับแสงสี ชื่นชอบในสีสันบาดตาเป็นที่สุดรำคาญใจกับสิ่งนี้นัก!"ทำบ้าอะไรของแกวะ ไอ้คนนอกงี่เง่า ฉันจะนอน!"วอลเตอร์ดึงผ้านวมหนานุ่มขึ้นมาคลุมศีรษะ แต่เวนิสไม่ยอมให้เขาได้ทำตามใจ ผืนผ้านวมแสนอบอุ่นถูกกระชากออกไปเวนิสรวบผ้าผืนหนามาพับเก็บอย่างรวดเร็ว "เสียใจด้วยครับ แต่วันนี้เป็นวันสอบปลายภาคของคุณ จะไปสายไม่ได้เด็ดขาดครับ"วอลเตอร์โมโหแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความง่วงหายไปเป็นปลิดทิ้ง แต่เขาจะยอมให้อีกฝ่ายคิดว่าปลุกตนสำเร็จไม่ได้ เขาจะยอมให้ไอ้คนนอกนี่ได้ในสิ่งที่ต้องการไปไม่ได้! "ช่างหัวสอบมันสิ ใครจะไปสนใจกันวะ!"เวนิสสะบ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 4 อาวุธของมาเฟีย (2/2)
หลังสอบเสร็จนายน้อยก็ถูกผู้คุมความประพฤติลากกลับมายังฐานทัพจนได้ เมื่อเข้าห้องชุดมาก็พบความว่างเปล่ายิ่งกว่าเมื่อวาน"แกจะเก็บของย้ายบ้านรึยังไง หยุดยุ่งกับของของฉันได้แล้ว!""เผอิญผมทำความสะอาดห้องที่ผมอยู่นิดหน่อยแล้วเจอกับของพวกนี้น่ะครับ ก็เลยลองค้นที่ห้องอื่นดูก็เจออยู่เต็มไปหมด"คนนอกเทของที่เขารวบรวมไว้ในกล่องลงบนโต๊ะใหญ่กลางห้องนั่งเล่น ของที่ตกลงมามีทั้งมีดพก กระบองไฟฟ้า สนับมือ บุหรี่ บุหรี่ไฟฟ้า ซิการ์ ยาเสพติดทั้งในรูปแบบเม็ดและผง ถุงยางอนามัย เซ็กซ์ทอย และของผิดกฎหมายชนิดต่าง ๆ อีกมากมายกองจนล้นโต๊ะ"ได้ยินมาว่าคุณเคยทำข้อตกลงเอาไว้ คุณพ่อของคุณไม่อนุญาตให้คุณครอบครองของพวกนี้ตราบใดที่เขายังไม่ยอมรับคุณเป็นอันเดอร์บอส""แล้วไง แกก็จะมายึดของพวกนี้ไปด้วยรึ? เหอะ! สุดท้ายก็แค่ทำตัวเลียนแบบครูห้องปกครองโง่เง่า" วอลเตอร์ยิ้มหยัน พวกพี่เลี้ยงก็มีดีแค่นี้ คิดว่าทำตัวให้สูงส่งกว่าหน่อย กุมความลับเข้าเล็กน้อย ก็คิดว่าจะควบคุมเขาได้"ผมไม่ได้จะยึดหรอกครับ แต่จะมาสอนให้คุณใช้อย่างถูกวิธีต่างหาก""อะไรนะ?" คำตอบที่ไม่คาดคิดทำเอาวอลเตอร์แทบสำลักเวนิสหยิบถุงใสที่บรรจุผงสีม่วงไว้ภายใน
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
บทที่ 5 แฟนสาวคนสวย (1/2)
บทที่ 5แฟนสาวคนสวยนับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่บอสใหญ่แห่งเซเทอร์ แฟมิลีส่งพี่เลี้ยงคนใหม่มาให้กับลูกชายจอมดื้ออย่างเขา ที่วอลเตอร์หลุดจากการตามติดเป็นเหาฉลามของพี่เลี้ยงน่ารำคาญนั่นมาได้นี่ไม่ใช่พี่เลี้ยงคนแรกที่พ่อของเขาส่งมา แม่ของวอลเตอร์โดนลูกหลงจากการปะทะกันกับแก๊งมาเฟียคู่อริ เสียชีวิตไปตั้งแต่วอลเตอร์ยังไม่รู้ความ พ่อเขาที่เป็นบอสแห่งเซเทอร์ แฟมิลีก็ทุ่มเทให้กับการบริหารแฟมิลีจนแทบจะไม่มีเวลามาดูแลบุตรชาย วอลเตอร์โตมาด้วยการอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังโตอันเป็นฐานทัพของแฟมิลี ทั้งชีวิตเขาพบเจอแต่คนในตระกูล และทุกคนก็เคารพเขาแม้จะเป็นแค่เด็กแต่ความเคารพยำเกรง ไม่ใช่ความรักของคนในครอบครัว วอลเตอร์รู้อยู่แก่ใจดีว่าคนพวกนี้มองเขาเป็นนายน้อย เป็นลูกชายของบอส ไม่ใช่ครอบครัวที่แล้วมาพ่อของเขาจึงพยายามส่งพี่เลี้ยงมาดูแลวอลเตอร์แทนตน แต่วอลเตอร์ต้องการพ่อ เขาไม่ได้ต้องการคนนอกพวกนั้น อัลฟ่าเด็กจึงต่อต้านทุกวิถีทาง ทั้งใช้ความรุนแรง ทั้งกลั่นแกล้งสารพัดวิธี ทำทุกอย่างเพื่อจะให้พวกคนหลงตัวเองที่คิดว่าจะมาแทนที่พ่อกับแม่ของเขาได้ไสหัวไปให้หมด แต่พ่อของเขาก็ยังไม่ยอมแพ้ ยังคงพยายามหาคนมาคอยควบค
last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status