ใครจะไปคิดว่าเรื่องของเราในครั้งนั้นจะทำให้พ่อโกรธผมจนตัดบัตรเครดิต เงินที่ใช้ก็ถูกยึดคืน ทุกอย่างพ่อเอากลับหมดจนผมเหมือนคนไม่เหลืออะไรเลยแถมพ่อยังขู่อีกว่าถ้าผมไม่เลิกเป็นแบบนี้ผมจะไม่ใช่ลูกของพ่ออีกต่อไป ถ้าให้เรียกง่ายๆ คือจะตัดผมออกจากตระกูล"กูว่ามึงควรคุยกับพ่อมึงดีๆ นะพี บางทีท่านอาจจะยอมยกโทษให้ก็ได้" กัสเอ่ยขณะกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค"คุยดีๆ หรอ คนอย่างพ่อกูคุยดีๆ ไม่มีในโลก พ่อไม่เคยคุยดีกับกู พ่อมีแต่บังคับกู กูเหนื่อยที่ต้องมาอดทนกับเรื่องอะไรแบบนี้ บางทีกูก็อยากให้พ่อรักกูเหมือนที่รักพวกพี่กูมั้ง!" น้ำเสียงเอ่ยออกมาอย่างน้อยเนื้อต่ำใจของพีรพัฒน์ทำเอาผู้เป็นเพื่อนสนิทถึงกับลอบมองอย่างเห็นใจก่อนจะวางมือจากแป้นพิมพ์และหันหน้ามาพร้อมกับมือหนาที่ยื่นมาจับที่ไหล่ด้วยท่าทางปลอบใจ"กูไม่รู้นะว่ามึงจะเป็นยังไง แต่กูจะอยู่ข้างๆ มึงเสมอมีอะไรบอกกูนะ คุยกับกูได้ตลอดอย่าเก็บเงียบเพราะถ้ามึงเงียบกูจะไม่รู้อะไรเลยนะเว้ย บอกกูได้เสมออยากกินอะไรเดี๋ยวกูเลี้ยงเอง" จบประโยคกัสก็ใช้มือบีบแก้มนุ่มของเพื่อนสนิทด้วยความหมั่นเขี้ยวผลั่ก! แต่แล้วอยู่ๆ มือของหัวก็ถูกแัดออกเต็มแรงทำเอา
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-23
