Masukวันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.
Lihat lebih banyakใครจะไปคิดว่าเรื่องของเราในครั้งนั้นจะทำให้พ่อโกรธผมจนตัดบัตรเครดิต เงินที่ใช้ก็ถูกยึดคืน ทุกอย่างพ่อเอากลับหมดจนผมเหมือนคนไม่เหลืออะไรเลยแถมพ่อยังขู่อีกว่าถ้าผมไม่เลิกเป็นแบบนี้ผมจะไม่ใช่ลูกของพ่ออีกต่อไป ถ้าให้เรียกง่ายๆ คือจะตัดผมออกจากตระกูล"กูว่ามึงควรคุยกับพ่อมึงดีๆ นะพี บางทีท่านอาจจะยอมยกโทษให้ก็ได้" กัสเอ่ยขณะกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค"คุยดีๆ หรอ คนอย่างพ่อกูคุยดีๆ ไม่มีในโลก พ่อไม่เคยคุยดีกับกู พ่อมีแต่บังคับกู กูเหนื่อยที่ต้องมาอดทนกับเรื่องอะไรแบบนี้ บางทีกูก็อยากให้พ่อรักกูเหมือนที่รักพวกพี่กูมั้ง!" น้ำเสียงเอ่ยออกมาอย่างน้อยเนื้อต่ำใจของพีรพัฒน์ทำเอาผู้เป็นเพื่อนสนิทถึงกับลอบมองอย่างเห็นใจก่อนจะวางมือจากแป้นพิมพ์และหันหน้ามาพร้อมกับมือหนาที่ยื่นมาจับที่ไหล่ด้วยท่าทางปลอบใจ"กูไม่รู้นะว่ามึงจะเป็นยังไง แต่กูจะอยู่ข้างๆ มึงเสมอมีอะไรบอกกูนะ คุยกับกูได้ตลอดอย่าเก็บเงียบเพราะถ้ามึงเงียบกูจะไม่รู้อะไรเลยนะเว้ย บอกกูได้เสมออยากกินอะไรเดี๋ยวกูเลี้ยงเอง" จบประโยคกัสก็ใช้มือบีบแก้มนุ่มของเพื่อนสนิทด้วยความหมั่นเขี้ยวผลั่ก! แต่แล้วอยู่ๆ มือของหัวก็ถูกแัดออกเต็มแรงทำเอา
จบประโยคร่างหนาก็เอื้อมมือไปคว้าจับเจลหล่อลื่นมาก่อนจะบีบมันลงยังท่อนเอ็นแข็ง เขาลูบมันจนทั่วก่อนจะกลับมาสบตาคู่หวานที่ตอนนี้ใบหน้าจิ้มลิ้มกำลังส่งสายตายั่วยวนเขาอยู่ ไม่รีรอเขารีบคว้ารั้งร่างเล็กขึ้นมานั่งคร่อมหน้าขาแกร่งก่อนจะบีบเจลใส่มือตัวเองและบรรจงทามันลงไปยังรูร่องแคบสีชมพู นิ้วหนาเกลี่ยทาด้านนอกก่อนจะแหย่มันเข้าไปทายังด้านในร่องแคบ ร่างเล็กสะดุ้งกอดรัดลำคอแกร่งแน่นพร้อมกับเสียงครางหลงออกมาอ๊า~ อื้อ~"ยังไม่ทันได้ใส่ของจริงเลยก็ร้องเสียงหลงซะแล้ว" ว่าจบใบหน้าหล่อก็พุ่งเข้าประกบจูบริมฝีปากสีชมพูอ่อนเรียวลิ้นทั้งสองเกี่ยวพันกันไปมาอยู่ในโพรงปากจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ....ก่อนจะปล่อยจูบและพรมจูบไปทั่วลำคอและหน้าอกขาวเนียน"พะ..พี่โฟร์ท อื้ม...พีไม่ไหวแล้วครับ ใส่เข้ามาเลยได้มั้ย""รีบอะไรละ หื้ม~อย่าทำหน้าตาแบบนี้ได้มั้ย มันดูยั่ว ดูอ่อย กูจะไม่มีความปรานีเด็ดขาดกับเมียที่นิสัยแบบมึง"จบประโยคมือหนาก็จับลำใหญ่ชักรูดขึ้นลงก่อนจะเอาปลายหัวหยักถูไถไปมากับรูเล็กที่ขมิบถี่ๆ ก่อนจะหยุดจ่ออยู่ที่ปากรูปลายหัวเริ่มผลุบหายเข้าไปทีละนิดแต่ก่อนที่ใกล้จะถึงกลางโคนลำแข็งก็หยุดนิ่งพีรพัฒน์กัดปา
เวลาที่พี่โฟร์ทปลอบผมมันเป็นครั้งแรกที่ผมได้รับการปลอบใจจากเขา คำพูดดีๆ ที่ผมได้รับ สายตา อ้อมกอดของเขาที่ผมได้รู้สึกว่าพี่โฟร์ทมีความรู้สึกกับผมเหมือนกันไม่ใช่แค่ผมที่คิดไปเองคนเดียว...."กลับกันเถอะ กูไม่ไหวแล้ว!" ประโยคของพี่โฟร์ททำเอาผมถึงกับส่ายหน้าไปมาก่อนจะยกยิ้มเล็กน้อย"พี่ไม่ไหวเพราะอะไรครับ หื้ม!" ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงและท่าทางยั่วประสาท"กูเสี้ยนจบมั้ย มึงมันขี้ยั่ว ขี้อ่อย""ผมทำอะไร ผมยังไม่ได้ยั่ว ไม่ได้อ่อยพี่เลยนะ""หึ! หน้าตามึงนี่ไงที่อ่อยกู"อื้อออ~จบประโยคพี่โฟร์ทก็บดขยี้ริมฝีหนาลงมายังปากของผม เขาทั้งขบ ดูดดึงมันจนหนำใจก่อนจะผละหน้าออกสายตาคมจ้องมองผมอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะกระตุกยิ้มขึ้นที่มุมปากและยื่นหน้าเข้ามาจุมพิตลงยังหน้าผากของผมอย่างอ่อนโยน~~~~คนตัวโตถอนริมฝีปากออกก่อนยื่นมือมาเกลี่ยแก้มเนียนอย่างเบามือ เขาหลี่ตาจ้องมองใบหน้าหวานด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใจ "มึงอย่าไปทำหน้าตาแบบนี้ใส่ใครเด็ดขาดนี่คือคำสั่งกู!"คนตัวเล็กกระพริบตาปริบๆ ด้วยใบหน้าที่งงงวย"ทำไมล่ะครับ ผมก็ทำหน้าปกตินะ"" แต่มันไม่ปกติสำหรับผู้ชายแบบพวกกู หน้ามึงมันขี้อ่อย มึงทำได้เฉพาะกับกูเท่านั้น
พี่โฟร์ทบมือผมเดินเข้าไปยังด้านในบ้านทันที ผมไม่รู้เลยว่าพี่โฟร์ทจะทำอะไร แต่ผมคงไม่พ้นโดนพ่อเตะแน่ๆ พี่โฟร์ทพาผมเข้าไปยังห้องอาหาร ในนั่นมีอาหญิง ลุงศรุต แล้วก็ผู้หญิงหน้าตาสะสวย นั่งรออยู่บนโต๊ะ ทุกคนต่างมองมาที่พวกเราด้วยใบหน้าที่สงสัย ไม่ทันที่ผมจะได้เดินไปนั่ง ก็ถูกมือของพ่อรั้งไว้แน่น ใบหน้าแดงก่ำ แย่ล่ะพ่อผมโกรธแน่เลยผมกลัวที่สุดเวลาพ่อโกรธ มือของผมเผลอบีบมือของพี่โฟร์ทแน่น"ที่พูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง" พ่อเอ่ยถามโดยใช้สายตากวาดมองเราทั้งคู่"ตามที่คุณลุงได้ยินเลยครับ แล้วจะไม่มีการหมั้นอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น พ่อกับแม่เข้าใจนะครับ" พี่โฟร์ทเอ่ยด้วยใบหน้าที่จริงจังและน้ำเสียงที่หนักแน่น"อะไรของแกโฟร์ท อย่ามาทำตัวหวงน้องแบบนี้นะ" พ่อพี่โฟร์ทเอ่ย"นั่นสิลูก ทำอะไรเกรงใจคุณลุงด้วย" แม่พี่โฟร์ทเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาจับแขนพี่โฟร์ท "จะให้ผมเกรงใจอะไรครับ อีกอย่างที่ผมพูดไม่ใช่เพราะหวงน้อง แต่ผมหวงเมีย!" ทุกคนต่างตกใจสีหน้าที่งุนงง และมองหน้ากันไปมา"หมายความว่าไงโฟร์ท" แม่พี่โฟร์ทถามขึ้นและมองหน้าเราทั้งคู่สลับกันไปมา "พีเป็นเมียของผม!" พี่โฟร์ทเอ่ยนั่นยิ่งทำให้ผมรีบเอามือปิดปาก
เป็นอย่างที่ทุกคนได้รู้ตั้งแต่วันนั้นผมก็......แอบแซ่บกับพวกเขาบ่อยๆ บ่อยจนติดใจและก็เป็นดั่งหวัง แต่ไม่มีใครรู้ความสัมพันธ์ของเราเพราะพวกพี่เขาบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา ตอนนี้กินกันเล่นๆไปก่อน คืออะไร? ผมไม่เข้าใจตัวเองว่าจะหงุดหงิดทำไมที่พวกพี่เขาต้องการปิดมันเป็นความลับ!เฮ้ออ!"ถอนหายใจอ
พรึ่บ! ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกเหวี่ยงลงเตียงซะได้ เจ็บนะไอบ้า!! พี่โฟร์คลงมานั่งคร่อมร่างของผมก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อผ้าผมออกทีละชิ้นจนหมดในตอนนี้ร่างกายของผมเปลือยเปล่า ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รอยยิ้มอ่อนๆของพี่คริสทำผมรู้สึกประหม่าจนเม้มริมฝีปากแน่นเป็นเส้นตรง "เขินหรอครับ รู้ไหมว่าเว
ครืด! ครืด!เสียงสั่นจากมือถือทำให้ผมรีบลุกขึ้นมาจากที่นอนทันที เพราะวันนี้ผมนัดกับพี่ทามเอาไว้มันตื่นเต้นไปหมดแต่เมื่อหยิบมือถือขึ้นมาดูชื่อที่โชว์อยู่บนจอนั่นทำรอยยิ้มของผมหายไปทันที ผมตัดสินใจกดรับทันทีที่รู้ว่าใครโทรมา.."ครับพ่อ"[วันนี้กลับมาที่บ้านด้วย อาหญิงจะมาทานมือเย็นที่บ้
สิ้นสุดเสียงเรียกชื่อจริงของผมก็ถูกพามายังภายในห้องเก็บของประตูถูกปิดทันทีที่ร่างของผมถุผลักเข้ามา ผมรู้ว่าพี่คริสจะทำอะไร ร่างสูงตรงหน้าค่อยๆเดินเข้ามาหาผมสายตาที่มองหรี่ก่อนที่จะแสยะยิ้มขึ้นที่มุมปาก"ที่ยืนนิ่งนี่รู้ใช่มั้ยว่าพี่ต้องการอะไรจากหนู?""หึ! ครับผมรู้แต่ถ้าพี่จะทำช่วยไปทำที
Ulasan-ulasan