เข้าสู่ระบบวันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.
ดูเพิ่มเติมอ๊ะ! อ๊าส์! อึก!
ตั่บ! ตั่บ! ปั่ก! ปั่ก! เสียงครางระงมปนเสียงเนื้อกระทบกันดังทั่วห้อง กลิ่นคาวของน้ำสวาทคลุ้งไปทั่ว ใบหน้าหล่อของคนตรงกลางชุ่มไปด้วยเหงื่อ ลำคอแดงเป็นจ้ำ ลำแข็งถูกชักรัวถี่ รูสวาทสีชมพูเปิดอ้าตามสภาพของลำใหญ่ที่ผลุบเข้าออกไม่หยุด ริมฝีปากชุ่มไปด้วยน้ำลายและคราบน้ำกามแต่ก็ไม่วายที่จะถูกขบดูดจนบวมเจ้อ หัวนมสีชมพูถูกลิ้นสากตวัดเลียวนไปมาพร้อมกับดูดขบจนเป็นรอยแดง ใบหน้าของเขามันช่างสุขสมเสียจนไม่สามารถหยุดมันได้ สัมผัสที่ได้รับจากพวกเขา ใช่ไม่ผิดหรอก 'พวกเขาทั้งสามคน' ผมไม่คิดว่าตัวเองจะมาถึงจุดนี้ได้เรื่องชอบผู้ชายด้วยกันผมยอมรับแต่ก็...ไม่คิดว่าจะได้มาถึงสามคนแบบนี้แต่ละคนก็คือหล่อรวยแต่นิสัยต่างกันลี้ลับแต่แปลกที่อยู่ด้วยได้เป็นเพื่อนกันได้.. คงสงสัยว่าทำอีท่าไหนถึงตกหนุ่มหล่อคณะวิศวะฯมาได้ถึงสามคน เรื่องมันมีอยู่ว่ผมตั้งใจจะอ่อยแค่คนเดียวไอ้เราก็หน้าตาดีซะด้วยสิทีนี้ก็ว้าวุ่นเลย ก็เลยบริหารเสน่ห์ไปเล่นแต่พวกเขากลับ...เอาจริง เอาดุ เอาเก่ง เปย์เก่งแต่....พวกเขาหึงโหดสุดๆ ดุมากๆ ผมก็เป็นตะเล็กตะน้อยให้เขามารุมดุเวลาทำผิด แต่ถ้าผิดจนโกรธก็เป็นอย่างตอนนี้ "อ๊าส์ อ๊ะๆๆ พะ พี่ทัช ยะ อย่ากัด อื้ม!" "กัดแค่นี้ไม่เจ็บหรอก บอกแล้วอย่าแรดให้มาก" "อ๊ะ! พี่โฟร์ท พีจุก อ๊าๆๆ อื้อๆๆ" "กูจะเx็ดแบบนี้ มึงห้ามได้หรอ อ๊าส์!" "มองหน้าพี่สิครับเด็กดี บอกแล้วอย่าดื้อไง หื้ม!" "พีเปล่า อ๊ะ..พะ พีไม่ได้ อ๊ะ..ไปอ่อย อ๊อย..เขานะ อื้อๆๆ" พั่บ! พั่บ! พั่บ! ถึงจะเอ่ยประโยคไหนออกไปพวกเขาก็ไม่ฟังอยู่ดี พีรพัฒน์ได้แต่ส่งเสียงครางออกมาดังๆ ร่างของเขาถูกเปลี่ยนท่าให้คว่ำหน้าลง ก่อนจะถูกกระแทกกระทั้นเข้ามาอีกครั้ง ร่างของเขาสั่นคลอนตามแรงที่ถูกส่งมา ปากของเขาไม่ได้เว้นว่าง ลำแข็งของคริสผลุบเข้าออกอยู่ภายในช่องปากเล็กจนเกิดเสียงดัง บ๊วบ! บ๊วบ! แอ่ก! แค่ก! ทัชไม่หยุดว่างเขานอนราบลงไปก่อนจะใช้มือจับลำเอ็นมาชักและช่วยดูดเลีย ลิ้นสากไล่ตวัดเลียยังปลายหัวหยักสีชมพูที่มีน้ำไหลเยิ้ม เขาเลียมันโดยที่ไม่รังเกียจสักนิดถึงเขาไม่เคยคิดจะทำให้ใครแต่กับเด็กหนุ่มรุ่นน้องคนนี้มันห้ามใจไม่ไหวจริง ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! อื้อๆๆๆๆๆ "เสียวชิบ! อ๊าๆๆ ซี๊ด!" โฟร์ทเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่า นัยน์ตาจดจ้องยังเรือนร่างตรงหน้าอย่างหลงไหล เพี๊ยะ! มือหนาฟาดลงยังก้นแน่นจนเกิดรอยแดง เอวหนากระแทกหนักขึ้นจนเขาต้องรีบปล่อยปากออกจากเอ็นแข็งของคริสทันทีเพื่อปล่อยเสียงคราง "อ๊าๆ อื้อ! ซี๊ด...อ๊ะๆๆๆ อื้อๆๆ!" เสียงครางระงมยังคงดังต่อเนื่องไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่ ศีรษะเล็กส่ายไปมาเชิงบอกว่าเขาไม่ไหวแล้ว โฟร์ทเป็นคนที่มีเซ็กส์เร้าร้อนมากมันดูเหมือนทุกอย่างที่เขาทำจะเจ็บแต่กลับกันคนที่โดนกลับชอบที่จะให้เขาทำมันต่อไปเรื่อยๆ ไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเกร็งถี่ๆ น้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยเข้าไปภายในรูแคบสีชมพูมันเยอะจนเอ่อล้นออกมาเปรอะที่นอน พีรพัฒน์ยังไม่ันได้พักหายใจก็ถูกทัชจับนอนหงาย ขาเรียวถูกแยกออกจากกัน เผยให้เห็นรูสีสวยที่กำลังขมิบตอดถี่ๆ รอยยิ้มกระตุกขึ้นที่มุมปากของเขาเมื่อเห็นใบหน้าที่ชวนหลง ปากชมพูกำลังขบกัดตัวเอง "อื้อ! สะ เสียว อ๊าส์!" "อ๊าส์...อื้อๆๆ เล่นตอดแบบนี้ใจพี่ก็ว้าวุ่นเลยสิ!" "พะ พี่ทัช อ๊อย! แบบนั้น อื้ม!" "ที่กับไอ้ทัชล่ะแบบนั้น ที่กับกูล่ะให้เบาๆ ปากมึงอย่าว่างครางเลยพีอมxวยให้กูซะ!" อื้อ! อ่อก! อ่อก! บ๊วบ! บ๊วบ! ตั่บ! ตั่บ! ปั่ก! ปั่ก! ร่างเล็กกระตุกแล้วไม่จักกี่ครั้งเพราะมือของคริสที่กำลังชักลำของเขาไม่หยุด ปากก็จุกดูดจุกเล็ก ส่วนลำใหญ่ของโฟร์ทก็คาปากของเขาอยู่อย่างนั้น... ในช่วงเวลาแบบนี้มันช่างเร้าใจถึงขีดสุดจนร่างกายไม่สามารถห้ามได้ แม้จะเหนื่อยจนตาแทบปิดแต่ร่างกายมันก็ตอบสนองพวกเขาทุกครั้ง "พะ พี่คริสครับ อื้อ! กระแทกแรงๆ อ๊าส์!" "เมียกูเด็ดก็ตอนเx็ดนี่แหละ! อย่างงี้จะให้สนใจคนอื่นได้ยังไงว่ะ!" "ก็ลองสนใจคนอื่นดูสิ อ๊าส์ อ๊ะๆๆ" "หึ! ก็เพราะมันแรดนี่ไงต้องปราบให้อยู่!" กว่าบทสวาทจะจบลงร่างของเขาแทบพังแต่เพื่อผู้ชายที่รักเขายอมได้อยู่แล้ว...รักเค้า!^^ใครจะไปคิดว่าเรื่องของเราในครั้งนั้นจะทำให้พ่อโกรธผมจนตัดบัตรเครดิต เงินที่ใช้ก็ถูกยึดคืน ทุกอย่างพ่อเอากลับหมดจนผมเหมือนคนไม่เหลืออะไรเลยแถมพ่อยังขู่อีกว่าถ้าผมไม่เลิกเป็นแบบนี้ผมจะไม่ใช่ลูกของพ่ออีกต่อไป ถ้าให้เรียกง่ายๆ คือจะตัดผมออกจากตระกูล"กูว่ามึงควรคุยกับพ่อมึงดีๆ นะพี บางทีท่านอาจจะยอมยกโทษให้ก็ได้" กัสเอ่ยขณะกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค"คุยดีๆ หรอ คนอย่างพ่อกูคุยดีๆ ไม่มีในโลก พ่อไม่เคยคุยดีกับกู พ่อมีแต่บังคับกู กูเหนื่อยที่ต้องมาอดทนกับเรื่องอะไรแบบนี้ บางทีกูก็อยากให้พ่อรักกูเหมือนที่รักพวกพี่กูมั้ง!" น้ำเสียงเอ่ยออกมาอย่างน้อยเนื้อต่ำใจของพีรพัฒน์ทำเอาผู้เป็นเพื่อนสนิทถึงกับลอบมองอย่างเห็นใจก่อนจะวางมือจากแป้นพิมพ์และหันหน้ามาพร้อมกับมือหนาที่ยื่นมาจับที่ไหล่ด้วยท่าทางปลอบใจ"กูไม่รู้นะว่ามึงจะเป็นยังไง แต่กูจะอยู่ข้างๆ มึงเสมอมีอะไรบอกกูนะ คุยกับกูได้ตลอดอย่าเก็บเงียบเพราะถ้ามึงเงียบกูจะไม่รู้อะไรเลยนะเว้ย บอกกูได้เสมออยากกินอะไรเดี๋ยวกูเลี้ยงเอง" จบประโยคกัสก็ใช้มือบีบแก้มนุ่มของเพื่อนสนิทด้วยความหมั่นเขี้ยวผลั่ก! แต่แล้วอยู่ๆ มือของหัวก็ถูกแัดออกเต็มแรงทำเอา
จบประโยคร่างหนาก็เอื้อมมือไปคว้าจับเจลหล่อลื่นมาก่อนจะบีบมันลงยังท่อนเอ็นแข็ง เขาลูบมันจนทั่วก่อนจะกลับมาสบตาคู่หวานที่ตอนนี้ใบหน้าจิ้มลิ้มกำลังส่งสายตายั่วยวนเขาอยู่ ไม่รีรอเขารีบคว้ารั้งร่างเล็กขึ้นมานั่งคร่อมหน้าขาแกร่งก่อนจะบีบเจลใส่มือตัวเองและบรรจงทามันลงไปยังรูร่องแคบสีชมพู นิ้วหนาเกลี่ยทาด้านนอกก่อนจะแหย่มันเข้าไปทายังด้านในร่องแคบ ร่างเล็กสะดุ้งกอดรัดลำคอแกร่งแน่นพร้อมกับเสียงครางหลงออกมาอ๊า~ อื้อ~"ยังไม่ทันได้ใส่ของจริงเลยก็ร้องเสียงหลงซะแล้ว" ว่าจบใบหน้าหล่อก็พุ่งเข้าประกบจูบริมฝีปากสีชมพูอ่อนเรียวลิ้นทั้งสองเกี่ยวพันกันไปมาอยู่ในโพรงปากจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ....ก่อนจะปล่อยจูบและพรมจูบไปทั่วลำคอและหน้าอกขาวเนียน"พะ..พี่โฟร์ท อื้ม...พีไม่ไหวแล้วครับ ใส่เข้ามาเลยได้มั้ย""รีบอะไรละ หื้ม~อย่าทำหน้าตาแบบนี้ได้มั้ย มันดูยั่ว ดูอ่อย กูจะไม่มีความปรานีเด็ดขาดกับเมียที่นิสัยแบบมึง"จบประโยคมือหนาก็จับลำใหญ่ชักรูดขึ้นลงก่อนจะเอาปลายหัวหยักถูไถไปมากับรูเล็กที่ขมิบถี่ๆ ก่อนจะหยุดจ่ออยู่ที่ปากรูปลายหัวเริ่มผลุบหายเข้าไปทีละนิดแต่ก่อนที่ใกล้จะถึงกลางโคนลำแข็งก็หยุดนิ่งพีรพัฒน์กัดปา
เวลาที่พี่โฟร์ทปลอบผมมันเป็นครั้งแรกที่ผมได้รับการปลอบใจจากเขา คำพูดดีๆ ที่ผมได้รับ สายตา อ้อมกอดของเขาที่ผมได้รู้สึกว่าพี่โฟร์ทมีความรู้สึกกับผมเหมือนกันไม่ใช่แค่ผมที่คิดไปเองคนเดียว...."กลับกันเถอะ กูไม่ไหวแล้ว!" ประโยคของพี่โฟร์ททำเอาผมถึงกับส่ายหน้าไปมาก่อนจะยกยิ้มเล็กน้อย"พี่ไม่ไหวเพราะอะไรครับ หื้ม!" ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงและท่าทางยั่วประสาท"กูเสี้ยนจบมั้ย มึงมันขี้ยั่ว ขี้อ่อย""ผมทำอะไร ผมยังไม่ได้ยั่ว ไม่ได้อ่อยพี่เลยนะ""หึ! หน้าตามึงนี่ไงที่อ่อยกู"อื้อออ~จบประโยคพี่โฟร์ทก็บดขยี้ริมฝีหนาลงมายังปากของผม เขาทั้งขบ ดูดดึงมันจนหนำใจก่อนจะผละหน้าออกสายตาคมจ้องมองผมอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะกระตุกยิ้มขึ้นที่มุมปากและยื่นหน้าเข้ามาจุมพิตลงยังหน้าผากของผมอย่างอ่อนโยน~~~~คนตัวโตถอนริมฝีปากออกก่อนยื่นมือมาเกลี่ยแก้มเนียนอย่างเบามือ เขาหลี่ตาจ้องมองใบหน้าหวานด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใจ "มึงอย่าไปทำหน้าตาแบบนี้ใส่ใครเด็ดขาดนี่คือคำสั่งกู!"คนตัวเล็กกระพริบตาปริบๆ ด้วยใบหน้าที่งงงวย"ทำไมล่ะครับ ผมก็ทำหน้าปกตินะ"" แต่มันไม่ปกติสำหรับผู้ชายแบบพวกกู หน้ามึงมันขี้อ่อย มึงทำได้เฉพาะกับกูเท่านั้น
พี่โฟร์ทบมือผมเดินเข้าไปยังด้านในบ้านทันที ผมไม่รู้เลยว่าพี่โฟร์ทจะทำอะไร แต่ผมคงไม่พ้นโดนพ่อเตะแน่ๆ พี่โฟร์ทพาผมเข้าไปยังห้องอาหาร ในนั่นมีอาหญิง ลุงศรุต แล้วก็ผู้หญิงหน้าตาสะสวย นั่งรออยู่บนโต๊ะ ทุกคนต่างมองมาที่พวกเราด้วยใบหน้าที่สงสัย ไม่ทันที่ผมจะได้เดินไปนั่ง ก็ถูกมือของพ่อรั้งไว้แน่น ใบหน้าแดงก่ำ แย่ล่ะพ่อผมโกรธแน่เลยผมกลัวที่สุดเวลาพ่อโกรธ มือของผมเผลอบีบมือของพี่โฟร์ทแน่น"ที่พูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง" พ่อเอ่ยถามโดยใช้สายตากวาดมองเราทั้งคู่"ตามที่คุณลุงได้ยินเลยครับ แล้วจะไม่มีการหมั้นอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น พ่อกับแม่เข้าใจนะครับ" พี่โฟร์ทเอ่ยด้วยใบหน้าที่จริงจังและน้ำเสียงที่หนักแน่น"อะไรของแกโฟร์ท อย่ามาทำตัวหวงน้องแบบนี้นะ" พ่อพี่โฟร์ทเอ่ย"นั่นสิลูก ทำอะไรเกรงใจคุณลุงด้วย" แม่พี่โฟร์ทเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาจับแขนพี่โฟร์ท "จะให้ผมเกรงใจอะไรครับ อีกอย่างที่ผมพูดไม่ใช่เพราะหวงน้อง แต่ผมหวงเมีย!" ทุกคนต่างตกใจสีหน้าที่งุนงง และมองหน้ากันไปมา"หมายความว่าไงโฟร์ท" แม่พี่โฟร์ทถามขึ้นและมองหน้าเราทั้งคู่สลับกันไปมา "พีเป็นเมียของผม!" พี่โฟร์ทเอ่ยนั่นยิ่งทำให้ผมรีบเอามือปิดปาก






ความคิดเห็น