Alle Kapitel von Tears of the Unwanted Wife: Kapitel 11 – Kapitel 20

Ava's POVNagising ako nang maaga at agad bumangon sa kama. Napahinga pa 'ko nang malalim dahil sa pagod na nararamdaman ko ngayon pero kailangan ko pa ring gumising dahil.. dahil magtitimpla ako ng kape.As I walked downstairs, I yawned and almost lost my balance. My eyes widened because luckily, I was able to prevent myself from falling on the floor."Halos maging tanga at mabali," bulong ko at napailing na lang bago pumunta sa kusina.Agad kong kinuha ang beans at tinunaw 'yon sa mainit na tubig. I poured some cream to make it sweet and then mixed it well. I sighed deeply until a sad smile appeared on my lips. Hindi ko alam kung anong oras na nakauwi si Al at hindi ko na siya nahintay pa dahil sa nagpatulog rin ako kay Altar. Hindi na rin kinaya ng katawan ko ang pagod at ang pag-iisip sa nangyari sa banquet kagabi. It felt like I was crumpled. Nang matapos na ako sa pagtimpla ng kape, namataan ko si Manang Rica. Papalapit siya sa kusina at nang makita ako, agad niya 'kong nilap

Ava's POV "Ang dami mo namang pinamili, para namang ubos na ubos na talaga gamit mo, Eva. Wala ka na bang masuot?" kunot-noo kong turan sa kaniya na siyang ikinangiti niya lang nang matamis. "Alam mo naman na once a month lang ako namimili at tiyaka, I need new clothes na rin dahil paulit-ulit na lang sinusuot ko," she retorted and then giggled. Napailing na lang ako habang ako, isang paper bag lang ang dala. Bumili ako ng canva at mga gamit para sa pag-paint. Altar loves to paint and he was discovering a lot. Ang dami niyang nalalaman in a short span of time kaya nakaka-proud. Well, Al is an intelligent kind of man at tiyaka masasabi ko rin naman na may ipinagnanalaki ako when it comes to art. Kaya hindi malabo na matalino ang anak namin. "Nanghingi ka ba ng permit sa asawa mo?" she suddenly asked. I stopped because if Eva always mentioned him, I really don't know what to respond to because I am always out of words... na para bang umuurong palagi ang dila ko kapag siya na ang

Ava's POV"Dad, bakit hindi na lang po kayo ang pumunta sa kompaniya ng mga Del Rosario? Ayaw kong pumunta ro'n," mahinang sagot ko kay Dad sa kabilang linya. "Sige na anak dahil importante ang mga papeles. At tiyaka, paparating na secretary ko diyan sa bahay ninyo para iabot ang mga papeles.""Dad naman, bakit hindi mo na lang pinadiretso sa kompaniya nila? Why would I go there myself just to hand those papers? Hindi naman ako nagtatrabaho sa kompaniya natin kaya wala akong obligasiyon," naiirita ko nang sagot ulit.maagang-maaga, pagkagising ko ay agad tumawag si Dad sa'kin dahil gusto niyang ihatid ko ang mga papeles na galing sa kompaniya namin. Ang ikinalito ko lang ay bakit kailangan pang dumaan sa akin at bakit kailangan ako pa ang maghahatid kung may secretary naman siya? And I don't have any responsibility from the De Asis group since he doesn't want me to work with the family company."Dahil asawa ka niya at gusto ko ring i-check mo ang kalagayan niya roon sa pinagtatrabahu

Ava's POV "Ano? Do I still have to guess kung anong problema mo at bakit ka nandito?" Eva said while her brows were furrowed while staring at me. I sighed and then smiled bitterly as I watched myself chugging down the glass of an unfamiliar brand of alcohol. She just gave it to me.. she put it on the table that's why I just opened it and didn't care about the taste and the outcome after this. "Guess? No need, Eva. Alam mo na ang rason kung bakit nandito ako ngayon. At tiyaka, wala rin naman akong ibang problema sa buhay kun'di siya.. lang," mapait kong sabi sa kaniya na siyang ikinakrus na lang ng mga braso niya. Garden Of Eva. That's the name of her bar and I am here now with this ocean of people dancing their night away, jumping crazily with shot glass on their hands, screaming like there's no tomorrow and laughing like they were trying to forget something. Ang iba naman, masaya lang.. ang iba ay nagpapakalimot. "Ano na naman ba ginawa ng magaling mong asawa, ha? Sinaktan ka na

Hindi ko alam kung paano ako nakauwi at kung sino ang naghatid sa akin pero nagising na lang akong mabigat ang pakiramdam habang tulalang nakatitig sa kisame ng kwarto ko. Huminga ako nang sobrang malalim dahil sa unti-unti na ring sumasakit ang ulo ko na siyang agad kong ikinailing. Tumayo ako mula sa kama at lumapit sa pinto at nang buksan ko 'yon, nagulat ako dahil bumungad sa akin si Al na masama ang mga matang nakatitig sa'kin. I was about to ask him but the next thing he did completely shocked me. He suddenly slapped me so hard that stunned me and I almost fell on the floor because of the impact of his slap. I coughed and then caressed the cheek he just slapped and stared at him with total shock. "W-What is your problem?!" I screamed at his face but his jaw was just tightened. His face darkened as he glared at me nonstop. "Problema ko? Problema ko, ha?! Tangina! Ikaw ang problema kong putanginang babae ka! Hindi ko alam na isa ka na pa lang higad at dumidikit sa kahit na sin