Lahat ng Kabanata ng เลขาร้ายขยี้รัก : Kabanata 11 - Kabanata 20

“ฉันจะไปขึ้นสวรรค์หรือนรกกับเขา มันเกี่ยวอะไรกับแก?” “ผมบอกแล้วว่าคุณต้องเชื่อฟังผม จำไม่ได้เหรอ?” เขากัดฟันกรอดๆ ผลักเธอเข้าไปนั่งในรถ เธอมองดูเส้นทางที่ไม่ได้มุ่งไปบ้านของตัวเองแล้วหันไปมองหน้าคนขับ “จะพาฉันไปไหน?” “คืนนี้คุณไม่อยากกลับบ้าน คิดจะให้ผู้ชายพาขึ้นสวรรค์อยู่แล้วนี่ ผมจะพาไปไหนคุณก็ไม่ควรจะตกใจ” เขายิ้มเยาะ เธอกระแทกตัวกับเบาะรถ “แต่ฉันไม่อยากไปกับแก” “ผมเตือนแล้วนะว่าคุณต้องเรียกผมยังไง?” “ชิ!” เธอเบือนหน้าหนี ไม่กล้าต่อปากต่อคำกับเขาอีก เขาเลี้ยวรถเข้าไปในคอนโดมิเนียมที่ดูหรูเกินฐานะเลขานุการ พอจอดรถได้เขาก็เปิดประตูรถ ส่วนเธอกลับไม่ยอมขยับเขยื้อน “อย่าบอกนะว่านี่คือบ้านของนาย” เธอเปลี่ยนจากคำว่าแกเป็นคำว่านายเพราะไม่อยากเรียกเขาว่าคุณ “ลงมาเถอะ อย่าลีลานักเลย ระหว่างเราสองคน อะไรๆ ก็เห็นกันมาหมดแล้ว” น้ำฟ้าได้ยินเขาแดกดันก็ทำปากคว่ำ ณัฐวุฒิกอดอกอยู่ข้างประตูรถ สายตาเขากดดันเธอให้ตามลงไป เธอจำใจต้องปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วลงจากรถ ชายห

งานเปิดตัวบริษัทและสินค้าสกายกิฟต์ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมใหญ่แห่งหนึ่งฝั่งตะวันออกของกรุงเทพฯ สถานที่ซึ่งเกิดเหตุอัปยศเมื่อสี่ปีก่อน “จัดที่เดิมก็ดี ฉันอยากรำลึกความหลังกับผักกาดหน่อย แกจองห้องเดิมเอาไว้แล้วบอกเมียฉันว่าให้พักกับเนตรดาวนะ บอกให้เนตรดาวไปพักห้องอื่นและไม่ต้องถามมาก” “ครับ ว่าแต่ความจะไม่แตกเหรอครับ?” “แตกก็ช่าง แกก็ขึ้นไปนอนห้องฉันเหมือนเดิม งานนี้ฉันอยากจะรื้อฟื้นความหลังและจะได้เฉลยความจริงให้ผักกาดรู้ว่าฉันรู้เรื่องลูกแล้ว” ผักกาด ผู้หญิงที่บอสของณัฐวุฒิพูดถึงก็คือพนักงานหญิงในบริษัทกาแฟสกายกิฟต์ที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวของเด็กชายวัยสามขวบ ตอนนี้กลายมาเป็นภรรยาที่ยังไม่เปิดตัวของธนา ศราวุฒิกุล บอสใหญ่แห่งวินเนอร์เบฟเวอเรจ “สี่ปีก่อน ห้องหนึ่งห้าหนึ่งสี่ ฉันกับผักกาดจะได้เปิดใจ เลิกมีความลับต่อกันซะที ฉันอึดอัดที่ต้องเสแสร้งแสดงว่าเป็นแค่พ่อเลี้ยง ทั้งๆ ที่ฉันเป็นพ่อของน้องพืช” ครั้งนั้น ธนาผู้เป็นบอสของบริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจถูกเกวลินวางยาปลุกเซ็กส์แต่กลับถูกน้ำฟ้าชิงตัวไปด้วยความเข้าใจผิด

เกวลินไม่มีความสลด เธอกวาดตามองไปรอบๆ “พี่นาอยู่ไหน? บอกฉันมาเดี๋ยวนี้” “บอสไม่ได้นอนห้องนี้ ยาที่ลูกน้องคุณใส่ไปในเหล้า ป่านนี้ก็คงจะออกฤทธิ์อยู่ บอสกำลังหลับนอนกับผู้หญิงที่บอสชอบ ต่อให้คุณไปตามหาตอนนี้ก็ไม่มีทางเจอ” “ผู้หญิง! ผู้หญิงที่ไหนกัน? พี่นาเลี้ยงผู้หญิงเอาไว้เหรอ?” เกวลินตาเขียวปั๊ด แผนของเธอถูกทำลาย ความลับถูกเปิดเผย และเป้าหมายยังไปกับผู้หญิงคนอื่น “ครับ บอสเลี้ยงผู้หญิงเอาไว้ ผมว่าพวกคุณสองคนควรยุติการแย่งชิงตำแหน่งคุณผู้หญิงของศราวุฒิกุลกันได้แล้ว” “ฉันไม่เชื่อ พี่นาไม่มีทางเลี้ยงผู้หญิงแน่” น้ำฟ้าหลุดจากการดึงแขนของ รตีก็จ้องหน้าณัฐวุฒิ ชายหนุ่มที่สวมเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว ชี้หน้าหญิงสาวสองคนสลับกันไปมา “พวกคุณไม่เชื่อก็แล้วแต่คุณ” เกวลินโมโห เธอกระทืบเท้าออกไปจากห้องพร้อมด้วยรตี ณัฐวุฒิตรงไปล็อคประตู น้ำฟ้ายิ้มกว้าง “ในที่สุด เกวลินก็สารภาพ แบบนี้ฉันก็หลุดพ้นจากข้อกล่าวหาซะที” “คุณน่ะเหรอ? คุณก็ยังเป็นคนเลวอยู่ดี ทั้งจ้างนักข่าวเขียนข่าวกดดันบอส และยังพยายา

ชายหนุ่มยืนกอดอกยืนมองน้ำฟ้าอยู่ข้างรถสปอร์ตคันหรู หญิงสาวหน้านิ่วคิ้วขมวดเดินเซมาที่ลานจอดรถ “เมาขนาดนี้ยังคิดจะขับรถเอง ไม่กลัวโดนจับรึไง?” เธอมองเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจ “คุณมาดักฉันเหรอ?” “มารับต่างหาก คุณสภาพนี้ ถ้าขับรถไปชนคนอื่นเขา นอกจากจะทำให้คนอื่นเสียหายแล้ว คุณเองก็มีโอกาสติดคุกนะ ส่งกุญแจรถมา” เธอใช้มือข้างหนึ่งค้ำขอบประตูรถแล้วยื่นกระเป๋าสะพายส่งให้เขา ตอนที่อยู่ในร้านอาหารเธอดีใจมากเกินไปหน่อยจึงได้ดื่มเข้าไปเยอะ กว่าจะรู้ตัวว่าเมาก็ตอนที่เดินจากโต๊ะมาได้พอสมควร แต่ต้องพยายามเดินให้ตรงเพื่อไม่ให้คนอื่นตามมา เธอซุกตัวบนเบาะ รัดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยก็เอนหลังหลับตา ปล่อยให้ณัฐวุฒิขับรถพาเธอไปตามใจ ณัฐวุฒิจอดรถเรียบร้อยก็หันไปมองเธออย่างเอือมระอา หญิงสาวหลับไปแล้ว เขาเขย่าเธอให้ตื่นแต่เธอก็ยังนอนนิ่ง เขาจึงอุ้มเธอออกจากรถไปขึ้นลิฟต์ พอถึงห้องก็วางเธอบนโซฟาแล้วช่วยถอดรองเท้า “ร้อน ร้อนจะตาย” มือเธอดึงชุดกระโปรงที่สวมไปมา “พอแล้ว ทำแบบนั้นก็โป๊กันพอดี อยู่นิ่งๆ เดี๋ยวผมจะเปลี

“ถ้าผมอยากจะให้เขาเองล่ะ คุณเกี่ยวอะไรด้วย?” ธนาไม่เคยเรียกตัวเองว่าพี่กับเกวลินและน้ำฟ้า เขาเว้นระยะห่างกับผู้หญิงสองคนนี้เสมอมา “แต่...แต่ทักษพรจะหลอกพี่นานะคะ ลูกเขาก็มีแล้ว แถมยังไม่รู้ด้วยว่าพ่อเป็นใคร? ผู้หญิงไม่รู้หัวนอนปลายเท้าแบบนี้ คงหวังแต่เงินจากพี่นาเท่านั้นล่ะค่ะ” “ผมอยากให้เขาหวัง ผมอยากให้เงินเขา อยากเลี้ยงลูกช่วยเขา คนอื่นไม่มีสิทธิ์จะมายุ่ง เรื่องของทักษพร คุณแม่กับน้องผมรู้ดี” ธเนศลุกขึ้น ยิ้มเยาะเกวลิน “ผมว่าคุณเลิกยุ่งกับครอบครัวพี่ชายผมเถอะ ทักษพรเป็นพี่สะใภ้ผม และน้องพืชก็เป็นหลานของผม” คนในงานตกตะลึง ทีแรกทุกคนต่างคิดว่าทักษพรน่าจะเป็นฝ่ายอับอายจนไม่กล้าสู้หน้า แต่ทั้งธนาและธเนศต่างออกมารับหน้าแทน “ใช่ เกวลิน หนูผักเป็นลูกสะใภ้ของฉัน และน้องพืชก็เป็นหลานย่าด้วย” คุณภัสราลุกขึ้น หันไปมองหน้าเด็กชายธนาธิปที่ทักษพรอุ้มอยู่ “ตาเนศไปอุ้มหลานช่วยหนูผักหน่อย” “ครับ คุณแม่” “ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมอุ้มลูกชายผมเอง” ธนายื่นมือไปรับลูกชายจากภรรยา และหันไปมองทุกคน “ทักษพรเป็นภรรย