Todos los capítulos de The Scorned Wife’s Billionaire Revenge On Her Scumbag Husban: Capítulo 261 - Capítulo 270

Tahimik na nakaupo si Maliya sa loob ng kotse, nakatitig sa kasunduang hawak sa kanyang mga kamay. Ang kanyang tingin ay dahan-dahang nagdilim.Sa huli, humantong pa rin sa ganito ang lahat.Luke... you'd better keep your word for the rest of your life.Maingat niyang ibinalik ang kasunduan sa kanyang bag.Nang makabalik siya sa opisina, hinanap siya ni Sarah at nagtanong kung pwede ba siyang sumama sa isang blind date.Sa wakas, sumuko na rin si Sarah.Matapos ang mga taon ng matigas na pagmamatigas, tinanggap na rin niya sa wakas ang mga kaayusan ng kanyang pamilya. Lumingon sa nakaraan, maging siya ay hindi na rin naiintindihan kung ano ang pinanghahawakan niya nang napakahabang panahon.Ang lalaking ipinakilala ng kanyang pamilya ay nakatira sa Baguio, kaya nagkausap lamang sila online at nagkapalitan ng mga litrato bago ito.Nakita na rin ni Maliya ang litrato nito. Kahit na hindi ito maikukumpara sa mga lalaking tulad ni Sebastian, na ang hitsura at tindig ay natatangi, gwapo pa

Sulyap sa relo sa dingding ng kaniyang aralan si Luke.Alas-singko na ng hatinggabi.Masyado pang maaga para matulog siya.Kumuha siya ng libro at tahimik na nagbasa nang ilang sandali.Makalipas ang kalahating oras, isinarado niya ang libro at bumalik sa master bedroom.Balot ng dilim ang buong silid.Pagkadating pa lamang niya sa loob, sumalubong na ang isang napakagarang bango ng bulaklak—isang amoy na kailanman ay hindi nagmula sa silid na ito.In-on niya ang bedside lamp, at ang malambot nitong liwanag ay dahan-dahang nagbigay-buhay sa silid.Sa isang tingin, napansin niya ang bahagyang pag-alsa ng kumot.Nakatagilid na natutulog si Maliya malapit sa bintana, na nag-iwan ng malaking puwang sa pagitan nila. Sa napakalaking kama, lalong nagmukhang maliit ang kaniyang payat na anyo.Nakatayo lang doon si Luke nang ilang sandali, tahimik na nakatitig sa kaniya.Pagkatapos ng maikling pag-aalinlangan, dahan-dahan siyang lumapit at umupo sa gilid ng kama.Ang kaniyang paningin ay humin

Bahagyang napatigil ang matandang prinsipal, saka tumango nang may ngiti."Noong taong 'yon, hindi naman ganun katindi ang tag-ulan kumpara sa karaniwan. Naaalala ko pa nga na pinuri mo pa si Maliya noong araw na 'yon."Tahimik na pinagmasdan ni Luke ang babaeng nakatayo sa entablado, kumpiyansa at elegante habang nagsasalita. Sa ilalim ng liwanag ng spotlight, tila nagningning siya sa sarili niyang ganda.Isang bahagyang ngiti ang gumuhit sa kaniyang mga labi."Hindi ko na masyadong naaalala."Natawa nang mahina ang matandang prinsipal."Siyempre, natural lang 'yon. Napakaraming taon na rin kasi ang nakalipas." Dahan-dahang napatingin ang kaniyang mga mata kina Maliya at Marco sa entablado. "Si Marco at Maliya talaga, bagay na bagay silang tingnan—parehong may talento at magaganda ang mukha. Naaalala ko noong second year si Maliya, kailangan niyang mag-take ng leave of absence dahil nagkasakit si Maliya. Pumayat siya nang sobra noong oras na 'yon, at may ilang estudyante pa na pinagt

Aakyat na sana sa itaas si Shelly nang makita niyang pumasok sa pinto si Maliya.Agad siyang nag-ayos ng sarili, at isang mainit na ngiti ang lumitaw sa kaniyang mukha."Maliya, nandito ka na pala. Busying-busy ka nitong mga nakaraang araw, ah."Naglakad si Maliya lapit sa kaniya, umupo sa tabi nito sa sofa, at ngumiti."Ngayong holiday season na, makakapagpahinga ka na rin nang maayos, Ma. Ano nga pala ang pinag-uusapan niyo ni Papa kanina?"Bago pumasok sa bahay, narinig niya nang bahagya ang pagtatalo ng kaniyang mga magulang.Sulyap si Shelly kay Victor bago sumagot nang kaswal, "Wala naman, hindi mahalaga."Mabilis niyang pinalitan ang paksa."May mga plans ka ba ngayong holiday? Why don't you go somewhere at mag-relax?"Umiling si Maliya."Masyadong maraming tao ang nagbibiyahe kapag holiday. Mas gusto ko pang mag-stay sa bahay at magpahinga.""Mabuti rin 'yon." Ngumiti si Shelly. "Matagal-tagal ko na ring hindi nakikita si Maureen. Dalhin mo siya rito at mag- stay ng ilang araw

Alas-nueve ng umaga, nakatanggap si Sebastian ng tawag mula sa kaniyang ama."Pa.""Bastie, gising ka na ba?""Opo, gising na ako.""Pumunta ka na rito nang maaga ngayon.""Sige po."Pagkatapos ng tawag, dahan-dahang bumuntong-hininga si Sebastian habang nakatitig sa gate ng villa. Isang hindi pamilyar na pakiramdam ng kaba ang dahan-dahang bumalot sa kaniya. Kahit sa pinakamahihirap na business negotiations, kailanman ay hindi siya nakaramdam ng ganitong pag-aalinlangan.Lumalipas ang isa pang kalahating oras.Sa wakas, inistart niya ang makina at nagmaneho pumasok sa subdivision.Nainform na ni Victor ang mga security guard, kaya pinatuloy nila ang kaniyang Bentley nang walang maraming tanong.Kasabay noon, isang Audi ang dahan-dahang lumalapit mula sa kabilang direksyon.Agad na nakilala ni Sebastian ang lalaking nagmamaneho—si Gabriel.Napansin din siya ni Gabriel, bagaman wala itong ipinakitang pagkagulat.Nagtagpo ang kani-kanilang mga mata sa maikling sandali.Nagbigay si Gabri