All Chapters of The Scorned Wife’s Billionaire Revenge On Her Scumbag Husban: Chapter 1 - Chapter 10

Pagkalabas ng taxing sinaksakyan ay napatda ako mula sa aking kinatatayuan. Maging ang silay na ngiti sa mga labi ko ay nawala. Wala akong ibang nararamdaman kundi eksaytment para sa araw na ito. Ngunit, hindi—hindi matapos kong makita ang dapat ay hindi ko makita.Si Lukas, ang aking asawa, halos mga sampung hakbang lamang ang layo namin sa isa’t isa.Napaka-guwapo at elagante niya kung tingnan sa suot niyang itim na toxido habang bigkis siya ng isang maganda at tila babasaging babae. Balot ang babae ng mamahaling fox fur at malambot na scaft—ang kaniyang mukha ay kasing amo ng isang manika.Napahigpit ako ng hawak sa strap ng aking bag na nakasabit sa aking balikat hanggang sa maramdaman ko ang pagmamanhid ng aking kamay. Mas masakit pa sa hapdi ng sinag ng araw na tumatama sa aking balat ang kirot na nararamdaman ko ngayon. Napatigil siya nang makita ako. Ngunit, tuluyang ikinapunit ng puso ko ay ang ekspresyon niya na nanatiling blangko ang mukha. Wala man lang itong bahid ng hiya

“Come in.” Binuksan ko ang pinto pagkarinig ko niyon.Bigla akong nahiyang lumapit kay Professor Adrian nang makita ko ang kaniyang reaksyon, pagkapasok ko. Sino ba kasing mag-aakala sa anyo ko ngayon? Samantalang ang kaharap ko ay kuminang sa kaniyang suot na dark blue coat, na nagbibigay-diin sa kaniyang kakisigan. Sa likod ng bilog na salamin ay sumisilip ang mapupungay at kaakit-akit na mga mata, habang ang matangos na ilong ay tila inukit ng isang bihasang pintor, na akmang umuugnay sa curvy at mapulang labi niya. Matangkad siya at pinagpala ng isang makisig na pangangatawan na halos nakakaakit sa bawat sulyap. Bulag nalang ang hindi mahuhulog dito.Pero, hindi ako bulag. Sadyang kay Lukas lang ang puso ko.Tss. Baliw!“Professor Adrian,” banggit ko sa kaniyang pangalan.Bahagyang lumaki ang mga mata niya at kaagad din itinago ang kaniyang pagkagulat.“Maliya! You’re here.” Malawak siyang ngumiti nang banggitin niya ang pangalan ko.Inalis ko ang suot kong facemask. “It’s been a

Namutla sa galit si Alexis. Hinampas niya ang mesa at napatayo. “Maliya!”Hindi ko na siya nilingon pa at derederetsong naglakad.Pagbalik sa aking desk, kinuha ko ang isang maliit na salamin para tingnan ang bahid ng dugo sa aking pisngi. Hindi naman malalim ang sugat, kaya pinunasan ko lamang ito ng wet tissue. Hindi na rin ako nag-abala pang gamutin ito. Sa itsura kong ito, wala na sa akin kung magkakaroon man ng piklat ang mukha ko. Bahagya akong natigilan, ang babae kanina—si Angela. Ilang beses ko palang siyang nakikita, pero bakit parang pamilyar siya sa akin?Tapos na ang oras ng trabaho kaya inaayos ko na ang mga gamit ko. Napatigil na lamang ako ng tumunog ang cellphone ko.“Papa?” sagot ko.“Maliya, anak. Nakauwi na ang Kuya Gabriel mo,” bungad nang nasa kabilang linya.“Nakabalik na si Kuya Gabriel?” gulat kong tanong, “akala ko ba sa ika-labinlima pa siya darating?”“Maagang natapos ang trabaho niya,” sagot ni papa, “umuwi ka rito pagka-out mo.”Sumakay ako ng cab papunta

Maliya’s POVSa bahay na ako nagpalipas ng gabi. Pakiramdam ko naramdaman ko ulit ang pinakamahimbing at pinaka-panatag na tulog sa loob ng mahabang panahon.“Tita, ano ho iyang niluluto ninyo,” tanong ko kay Tita Shelly na abala sa kusina nang madatnan ko.“Nagluto ako ng espesyal na tinolang manok para sa almusal natin. Pinaghanda na rin kita ng mga masusustansyang tanghalian mo mamaya.” Tinuro niya ang handa ng dalhin na lunch bag sa itaas ng mesa.“Ahhh… salamat, tita.” Pagyakap ko sa kaniya mula sa likuran.“Hay, naku! Lumayo ka at nangangamoy rekados na ako.” Pagtaboy sa akin ni Tita Shelly na ikinatawa ko.“E, iyan nga ho ang dahilan kung bakit na-inlove sa ‘yo si papa,” panunudyo ko.“Naku, Maliya. Tigil-tigilan mo ako riyan.” Hindi nakatakas sa akin ang pamumula ng meztisang pisngi ni Tita Shelly kaya natawa nalang ako.Naikwento ko na sa kanila kagabi ang tungkol sa pag-resign ko sa Argente Enteprise at ang plano kong magtrabaho bilang assistant ni Professor Adrian sa loob n

Nakahiga ako nang patagilid sa kama habang nagpapahinga. Hinahaplos ko ang akin tiyan, pinapakiramdaman ko ang bawat paggalaw ng anak ko mula sa aking malaking tyan. Unti-unti ay kumakalma na rin ang pakiramdam ko.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Hildrick. Malinaw na talagang kinasusuklaman ni Lukas ang batang dinadala ko. Kahit pa pinapahalagahan ng dalawang matandang Argente, ang batang ito ngayon, gaano pa kaya ang magiging atensyon sa magiging apo nila sa tuhod kay Angela, kapag sumilang din ito ng bata, ang tunay na tagapagmana ng mga Argente? Bahala na kung ano ang mangyayari, ang mahalaga ay mailayo ko ang anak ko sa kanila. Hindi ko hahayaang lumaki ang anak ko sa isang pamilyang walang pag-asa at pagmamahal para sa kaniya. Itatakas ko ang anak ko mula sa mga Argente.Isang katok sa pinto ang ikinabalik ko sa aking ulirat. Dahan-dahan akong bumangon, at binuksan ang pito.“Pinapatawag ka ni Sir Luke.” Si Manang Lucy. Nakikitaan ng pagkatuwa nag kaniyang m