All Chapters of ผัวเด็ก: Chapter 21 - Chapter 30

ร่างสูงยาวสาวเท้าออกมาด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก แม้ใจจะไม่อยากถือสาเพื่อน แต่ทุกครั้งที่ได้ยินก็อดหงุดหงิดไม่ได้ เขาอุตส่าห์พยายามลืมเรื่องในอดีตไปแล้ว แต่จะลืมไม่ได้เพราะพวกเพื่อนตัวดีนี่แหละ! ปึก!" อ๊ะ! " เสียงแหลมเล็กอุทานด้วยความตกใจที่ไหล่ของตนชนเข้ากับอกแกร่ง ซึ่งจากการสัมผัสเมื่อครู่ ค่อนข้างที่จะหนาและดูบึกบึนเลยทีเดียว จนหนังสือในอ้อมแขนเล็กร่วงลงกับพื้น ใบหน้าเรียบนิ่งจากเหตุการณ์ก่อนหน้าเริ่มคลาย แปลเปลี่ยนเป็นตกใจเล็กน้อย เขาก้มตัวลงหยิบหนังสือที่ร่วงอยู่ตรงหน้า ก่อนจะยื่นคืนให้เธอ " ขอโทษครับ " " ขอบคุณค่...พี่ไต้ฝุ่น!! " เธอที่กำลังจะเอ่ยขอบคุณคนตรงหน้า เรียกชื่อเขาอย่างตื่นเต้นพร้อมกับรอยยิ้มบาง น่ารัก ให้กับคนตัวสูง " เจ็บตรงไหนไหม? ...แล้วนี่..เราเรียนที่นี่เหรอ? " เขาถามขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติแฝงไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัยกับ ' อลิซ ' น้องสาวของ แฟนเก่า เขาเอง " ใช่ค่ะ " หญิงสาวตอบกลับเขาโดยที่ไม่ได้ถามว่าต่อว่าเขาเรียนที่นี่ด้วยหรือไม่ เพราะเธอเองก็รู้อยู่แล้ว ต่อให้ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายอะไรกับพี่สาวตัวเองมากสมัยเรียนมัธยมหรือไต้ฝุ่นไม่ได้เป็นคนติดโซเชียลมาก

ร่างเพรียวบางยืนรอหน้าประตูห้องที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีหลังจากส่งสัญญาณให้คนด้านในทราบ จริง ๆ เธอแล้วก็พึ่งเอาตัวเองออกจากห้องเมื่อเช้านี้เองแหละ... แกร๊ก~ประตูถูกเปิดโดยร่างสูงเจ้าของห้อง พลางจ้องมองคนตรงหน้าที่มีกระเป๋าสัมภาระขนาดใหญ่กว่าปกติ มืออีกข้างถือถุงไอศกรีมร้านดัง ซึ่งก็น่าจะซื้อมาให้เขาตามที่อีกคนบอก " คิดถึงจัง^^ " เมื่อประตูเปิดกว้างคนตัวเล็กก็โผเข้าหาเขาทันที โดยเอาคางเกยที่หน้าอกหนาอย่างออดอ้อน แต่สองมือยังคงถือของพะรุงพะรัง ไต้ฝุ่นยืนนิ่งปรายตามองคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะผลักเธอออกจากตัวเบา ๆ " อย่าเว่อร์ " ตอนเช้าออก...ตกเย็นเข้ามาอีกทีเนี่ยนะ? เขาเอื้อมมือไปปิดประตูด้านหลังลง " เปล่าเว่อร์ซะหน่อย ก็คนมันคิดถึงจริง ๆ หนิ " ขนมเถียงเบา ๆ แต่สายตายังจ้องหุ่นบึกบึนตรงหน้าที่เปลือยเปล่าอยู่ ชายหนุ่มไม่ได้ใส่เสื้อ มีเพียงกางเกงวอร์มตัวเดียวขับให้กล้ามท้องและหน้าอกชัดเจน เขาหันหลังเดินนำไปยังมุมโซนออกกำลังกาย แล้วทรุดนั่งลงบนเบาะนุ่ม ดึงดัมเบลคู่หนึ่งขึ้นมาจับไว้แน่น แขนแกร่งขยับขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ กล้ามแขนเป็นมัด ๆ เกร็งตัวขณะยกน้ำหนักขึ้นเหนือไหล่ ก่อนจะลดลงอย่างคว

เสียง ครืดดด... ครืดดด... ของโทรศัพท์ก็ดังขัดจังหวะ รบกวนบรรยากาศเร่าร้อนจนเธอสะดุ้ง" อ๊ะ..." ขนมหลุบตาลงต่ำ หัวใจเต้นถี่ไม่เป็นจังหวะ ไต้ฝุ่นยังคงจดจ่อกับเรือนร่างคนตรงหน้าไม่ได้นึกจะสนใจอะไร เขาดูดเต้านมพร้อมครางในลำคออย่างพอใจ " อืมม " ขนมเม้มปากแน่น ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะดันมือเขาเบา ๆ " ดะ...เดี๋ยวพี่ขอรับก่อนนะ... อาจจะเป็นเรื่องงาน " เสียงเธอสั่นระคนหอบ ดึงมือที่อยู่กลางกายของตัวเองออก ถึงลึก ๆ จะแอบเสียดายแต่ก็ยอมลุกขึ้นช้า ๆ ร่างสูงไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ที่ถูกขัดจังหวะในขณะที่กำลังพลุ่งพล่าน จำต้องยอมผละออก " รู้จังหวะจริง! " คนตัวเล็กยกยิ้มขำ กางเกงยีนขาสั้นที่หลุดครึ่งสะโพกถูกดึงขึ้นลวก ๆ รวมไปถึงเกาะอกที่ล่นลงไปยังเอว เธอสาวเท้าเดินไปยังโต๊ะที่โทรศัพท์วางอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว ไต้ฝุ่นมองตามร่างขาวที่เต็มไปด้วยความค้างคา และก้มมองนิ้วมือที่มีน้ำเมือกสีใสพลันใช้นิ้วหัวแม่มือถูเล่น ก่อนจะลุกตามหลังคนตัวเล็กไป " ค่ะ พี่น้ำหนึ่ง " ชื่อคุ้นเคยปรากฏที่หน้าจอโทรศัพท์ และยกขึ้นแนบหู มือยังสั่นนิด ๆ อยู่เลยด้วยซ้ำ... ' ยัยหนม พี่ส่งคอนเซ็ปต์งานพรุ่งนี้ พร้อมกับต

ร่างหนาปรายตามองคนตัวเล็กที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา แววตาวูบไหวกับเรือนร่างเย้ายวนและอิริยาบถแสนยั่วยวนนั่น" สงสัยต้องหาอะไรยัด " เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างมันเขี้ยว คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ยิ้มบางพอใจ พร้อมกับลูบคลำส่วนกลางอีกทีสองทีก่อนจะเลื่อนขอบกางเกงวอร์มที่อีกคนสวมอยู่ลง จนแก่นกายแข็งดีดเด้งปะทะกับใบหน้าเรียวเล็ก และถอดสิ่งปิดกั้นตรงหน้าจนมันหลุดออกจากตัว " น่าจะเต็มปากพอดี " ร่างเล็กเงยหน้าบอกเขาพลางจับเอวร่างสูงให้ลงนั่งแทนที่ ไต้ฝุ่นแลบลิ้นเลียริมฝีปากจ้องมองคนที่อยู่ระหว่างขา รอดูว่าเธอจะทำอะไรต่อไปพร้อมกับยกมือพาดพิงไปที่พนักโซฟาทั้งสองข้างปล่อยตัวให้สบาย " ใหญ่มาก " แววตาใสจ้องท่อนเอ็นตาเป็นมันเหมือนคนกระหาย และกำรอบโคนรูดขึ้นลงช้า ๆ " หึ...ชอบไหม? ใหญ่ ๆ แบบนี้ " " ที่สุด! " ปากเล็กเอ่ยตอบ ก่อนจะแตะเรียวลิ้นบนส่วนปลายดุ้นแข็ง ที่ตั้งเด่นเป็นสง่าล้อมรอบไปด้วยเส้นเลือดปูด ยิ่งมองยิ่งร้อนผ่าว ยิ่งสัมผัสยิ่งต้องการ เธอเงยหน้ามองเด็กหนุ่มตรงหน้าในขณะที่มือและลิ้นก็ละเลงเลียให้เขาอย่างดี แววตาคมกริบมองกลับนิ่งแต่เร่าร้อนเป็นบ้า... " อืมม~ " เสียงครางต่ำเล็ดลอดออกมาจากลำคอ ก

ร่างเล็กเพรียวบางนั่งนิ่งให้ช่างแต่งหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างบรรจง ในขณะที่นิ้วมือพิมพ์ข้อความหาเด็กหนุ่มที่พึ่งจะแยกจากกันเมื่อเช้ามืด รายงานความเคลื่อนไหวของเธอให้เขารับรู้ด้วย เพราะตอนออกมาจากห้องเขายังหลับสนิทอยู่ " เอ้อ! ยัยหนม เดี๋ยววันนี้ผู้บริหารเขาจะเข้ามาดูงานด้วยนะ " น้ำหนึ่งเงยหน้าขึ้นจากสมาร์ตโฟนที่กำลังรีเช็กตารางงาน บอกเสียงเรียบ " หะ? ระดับผู้บริหารเนี่ยนะ จะมาดูหนมถ่ายแบบ มาทำไมอ่ะ? " เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย " เขาอยากมาดูว่านางแบบกับคอนเซ็ปต์มันสอดคล้องกับภาพลักษณ์แบรนด์เค้าไหม อีกอย่างก็คงเข้ามาประเมินทีมงานเขาด้วยแหละ " " อ๋อ~ ได้สิ หนมชิลอยู่ละ " เธอยิ้มบาง ๆ รับสถานการณ์ แววตาไม่ได้แสดงความกังวลเท่าไรนัก " อืม วันนี้เหนื่อยหน่อยนะ หลายชุดเลย " " ไม่เป็นไรหรอกพี่หนึ่ง เห็นบัดเจ็ทที่ลูกค้ายอมจ่าย หนมก็มีแรงละ " คำตอบนั้นทำให้น้ำหนึ่งยิ้มนิด ๆ " โอเค พี่ออกไปดูข้างนอกก่อนว่าถึงไหนละ เรียบร้อยแล้วเดี๋ยวเข้ามาเรียก " " ค่ะ " น้ำหนึ่งพยักหน้าแล้วเดินออกจากห้องไป ขณะเดียวกัน ช่างแต่งหน้าสาวสองที่นั่งอยู่ด้านหน้ายังคงเกลี่ยบรัชออนลงบนแก้มของเธอด้วยความตั้งใจ