วิศวะร้ายสุดท้ายก็รัก のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 37

37 チャプター

Ep.30 พร้อมให้โอกาส

Ep.30 พร้อมให้โอกาสกอหญ้าตอนนี้ฉันขับรถมาถึงโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้วและกำลังโทรหาโนเน เพราะก่อนหน้านี้โนเนบอกว่าถ้าฉันมาถึงแล้วให้โทรบอกเธอได้เลย เธอจะมาหาและจะลงมาซื้อกาแฟด้านล่างด้วย“ฉันมาถึงแล้วนะ”(โอเค เดี๋ยวเราลงไปหาตอนนี้เลย)ห้านาทีผ่านไป“หญ้า รอนานไหม”“ไม่นานเลย เอ่อ… แล้ว พี่พอร์ชเป็นยังไงบ้าง”“ก็ดีขึ้นนิดหน่อย แต่คิดว่าคงต้องมีคนดูแลใกล้ชิดน่ะเพราะแขนต้องใส่เฝือกก่อนจนกว่าจะหายดี”“โนเนเล่ามาให้หมดเลยนะ เราจะได้ทำใจก่อนที่จะขึ้นไปบนตึก”“เท่าที่พี่แอลบอกมานะ พี่พอร์ชพักผ่อนน้อย ก่อนหน้าก็มีเรื่องเครียดก็คงจะเป็นเรื่องกอหญ้านั่นแหละ”“แค่นั้นเหรอ”“แล้วเช้าวันนั้นเขาขับรถเพื่อจะไปหาเธอที่คอนโดเพื่อจะไปทานอาหารเช้าเหมือนอย่างเคย แต่พี่พอร์ชหน้ามืดจนเสียหลัก ขับรถไหลลงข้างทางและชนต้นไม้”“...” รู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นเพราะฉันที่ทำให้พี่พอร์ชต้องเกิดอุบัติเหตุ“เรื่องนี้เธอไม่ต้องโทษตัวเองนะหญ้า”“แต่มันเป็นเพราะเราจริงๆ นะเน”“ไม่มีใครอยากมันเกิดเรื่องแบบนี้หรอก”“เราจะดูแลพี่พอร์ชเอง เราจะดูแลพี่เขาเอง”“มีอีกเรื่องที่เราอยากให้กอหญ้ารู้ เราไม่ได้เข้าข้างพี่พอร์ชหร
続きを読む

Ep.31 บอกรักในห้องน้ำ (NC)

Ep.31 บอกรักในห้องน้ำ (NC)พรึบ! คนเจ็บแขนสามารถอุ้มกอหญ้าพาดบ่าด้วยมือเดียวได้อย่างคล่องแคล่ว กอหญ้าถูกอุ้มพาดบ่าหัวห้อยโตงเตงอย่างไม่ทันตั้งตัว รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงล็อกประตูห้อง ตามด้วยล็อกประตูห้องน้ำ พอร์ชวางกอหญ้าให้ยืนลงอย่างเบามือ“ขอกินนมหน่อยครับ”“พี่พอร์ช ที่นี่มันไม่เหมาะนะคะ”“แล้วจะให้พี่ทำยังไงครับ” “...” พี่พอร์ชมองต่ำลงไปยังกลางลำตัวทำให้ฉันเองก็ต้องมองตาม จึงได้เห็นความใหญ่โตที่มันกำลังตั้งลำสู้จนนูนทะลุกางเกงออกมา ยิ่งเป็นชุดของทางโรงพยาบาลจะเป็นผ้าบางๆ เท่านั้น มันมองเห็นจนสามารถจินตนาการภาพตามได้เลย “คนสวยขา ขอนะ… พี่ทนไม่ไหวแล้ว”พี่พอร์ชไม่รอคำตอบจากฉัน จากนั้นเขาถอดชุดมินิเดรสแขนตุ๊กตาออกทันที ไวมาก ฉันไม่ทันตั้งตัว และที่สำคัญเขาทำทุกอย่างด้วยมือเดียวสายตาแพรวพราวที่มองมา รอยยิ้มมุมปากที่ยกยิ้มแบบคนเจ้าเล่ห์ ภายในแววตาคู่นั้นราวกับกำลังออกคำสั่งให้ฉันถอดเสื้อผ้าออกให้เขา ทีละชิ้น ทีละชิ้น… จนกระทั่งฉันและเขาร่างกายเปลือยเปล่าทั้งคู่ แรงดึงดูดราวกับแม่เหล็กที่ดูดฉันกับพี่พอร์ชเข้าหากันอย่างแนบแน่น ฉันแอบเห็นสีหน้าขัดใจเล็กน้อยของพี่พอร์ชที่ตอนนี้แขนของเข
続きを読む

Ep.32 สวัสดีครับพ่อตา

Ep.32 สวัสดีครับพ่อตากอหญ้าดูแลพอร์ชอย่างใกล้ชิดอยู่หลายวัน และตอนนี้พอร์ชก็หายดีแล้ว ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมพอดี เขามีเวลาอยู่ด้วยกันกับกอหญ้า อยู่เติมเต็มสิ่งดีๆ ที่ขาดหายไปให้แก่กัน ใช้เวลาที่มีทั้งหมดอยู่ด้วยกัน พอร์ชไม่อยากให้กอหญ้าห่างกายหรือหายไปไหนอีกแล้ว แต่สุดท้ายก็ต้องจำยอมเพราะกอหญ้าต้องแบ่งเวลากลับไปอยู่ที่บ้านกับคุณพ่อคุณแม่บ้างในช่วงปิดเทอม“น้องหญ้าคนสวย พรุ่งนี้เช้าไปตลาดกับคุณแม่ไหมคะ”“คุณแม่ไปตลาดเองเลยเหรอคะ”“ใช่ค่ะ แม่อยากไปเลือกวัตถุดิบเอง พรุ่งนี้ช่วงเย็นบ้านเราจะมีแขกมาเยี่ยมน่ะ”“ใครเหรอคะ หญ้ารู้จักไหม”“เพื่อนเก่าคุณพ่อน่ะ แต่หนูจำไม่ได้หรอกลูก ตอนนั้นหนูยังเป็นทารกอายุ 1 วันอยู่เลย วันนั้นเพื่อนของคุณพ่อมาเยี่ยมที่โรงพยาบาลวันที่แม่คลอดหนู ท่านรับขวัญหลานด้วยเงินหนึ่งล้านบาท เงินส่วนนั้นอยู่ในบัญชีของหนูตั้งแต่หนูอายุ 18 ปีแล้วนะ”“โห ทำไมเขาให้เงินหญ้าเยอะขนาดนั้นละคะคุณแม่ เอ่อ เพื่อนคุณพ่อรวยเหรอคะ”“ก็รวยนะ แต่คุณพ่อของเราก็ไม่น้อยหน้า ก่อนหน้าที่หนูจะลืมตาดูโลก ภรรยาเพื่อนพ่อคลอดลูกชาย คุณพ่อเราก็รับขวัญหลานด้วยเงินหนึ่งล้านบาทเหมือนกัน ลูกชายของเพื่
続きを読む

Ep.33 รับขวัญหลานที่แปลว่ารับขวัญลูกสะใภ้

Ep.33 รับขวัญหลานที่แปลว่ารับขวัญลูกสะใภ้“สวัสดีครับพ่อตา”“...”“ไอ้วัต นี่ลูกชายมึงเหรอ”“เออ ลูกชายกูเอง พอร์ชนั่งลงก่อน” พลวัตพูดตอบพ่อของกอหญ้าในประโยคแรก และเอ่ยกล่าวบอกกับลูกชายตัวเองในประโยคถัดมา“สวัสดีครับคุณแม่” พอร์ชนั่งลงบนเก้าอี้ว่างข้างๆ พ่อของตัวเอง และกล่าวสวัสดีคุณแม่ของกอหญ้า“สวัสดีจ่ะลูก ทำตัวตามสบายเถอะ”“...” ตอนนี้ฉันรู้สึกพูดอะไรไม่ออกเลยสักนิด นี่มันเรื่องอะไรกัน ฉันควรรู้สึกอะไรก่อนดี ระหว่างสับสน งง ตกใจ แต่ฉันรู้สึกได้ว่าการมาของพี่พอร์ชครั้งนี้ เป็นการวางแผนไว้แล้วแน่ๆ เพราะฉันประติดประต่อกับคำพูดของคุณลุงวัตก่อนหน้านั้น “หนูหญ้า สวัสดีพี่เขาสิลูก นั่งเงียบเชียว”“สะ สวัสดะ..”“คนกันเองครับ เรารู้จักกันอยู่แล้ว” พอร์ชไม่รอให้กอหญ้าพูดจบ เขาก็พูดสวนขึ้นมาทันที พ่อของพอร์ชตบขาใต้โต๊ะราวกับบอกว่าให้ใจเย็นๆ ก่อน แต่ก็มิได้นำพา“หมายความว่ายังไง” พ่อของกอหญ้าเป็นคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย หากรู้จักกันอยู่แล้วทำไมลูกสาวของเขาถึงได้นั่งอึ้งรับประทานขนาดนั้น ทั้งยังมีท่าทางตกใจหน้าซีดจนดูผิดสังเกต เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ ผู้ใหญ่ที่อาบน้ำร้อนมาก่อนปรายตามองลูกชายของ
続きを読む

Ep.34 พอร์ชคลั่งรัก

Ep.34 พอร์ชคลั่งรักหกเดือนผ่านไปพอร์ชเมื่อสามวันก่อนเป็นงานหมั้นของผมกับกอหญ้า ความจริงผมตั้งใจจะหมั้นตั้งแต่ห้าเดือนที่แล้ว แต่กอหญ้าขอรอเวลาให้เป็นช่วงปิดเทอมอีกครั้งก่อน ถึงแม้จะอยากขัดใจแต่ก็ต้องยอม เดี๋ยวเมียไม่ยอมหมั้นด้วยผมคงอกแตกตาย สินสอดทองหมั้น พ่อของผมไม่น้อยหน้านะครับ เปย์สุดตัว ทุ่มไม่อั้น งานแต่งงานก็จะมีให้อีกก้อนโต เกิดเป็นเมียไอ้พอร์ชเรียบจบไม่ต้องทำงานหรอกครับ นอนดูซีรี่ย์ที่ชอบไปเถอะ เดี๋ยวผมทำงานเองหาเงินเลี้ยงเมียเอง ผมได้ปรึกษากับเพื่อนรักสองคนแล้วว่าเราจะทำธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ด้วยกัน มันเป็นสิ่งที่พวกผมทั้งสามคนชอบมากภายในงานหมั้นก็มีไม่กี่คน ส่วนใหญ่จะเป็นเพื่อนกลุ่มผม รุ่นน้องวิศวะ และกลุ่มเพื่อนของกอหญ้า แต่ผู้หลักผู้ใหญ่ทางฝั่งบ้านผมและฝั่งบ้านกอหญ้ามีแขกมาเยอะมาก แบบนี้ผมพอใจนะ แอบเห็นพวกลูกชายเพื่อนของพ่อกอหญ้าทำหน้าตาเสียดายกันเป็นแถว เมียผมน่ารักมาก ผมรู้ครับ แต่นี่เมียผม เมียพอร์ชครับผม งานหมั้นครั้งนี้ข่าวกระจายในวงกว้าง เพราะทั้งธุรกิจครอบครัวของบ้านผมและบ้านกอหญ้าใหญ่โตจนเป็นที่รู้จักในวงการธุรกิจ กระจ่ายข่าวได้เยอะเท่าไหร่ยิ่งดี จะได้เลิกเอาเ
続きを読む

Ep.35 ขอบคุณที่รักกัน

Ep.35 ขอบคุณที่รักกันห้องนอนภายในโรงแรมพรึบ!พอร์ชอุ้มกอหญ้าวางลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์อย่างทะนุถนอม แต่สายตาที่จ้องมองมายังเรือนร่างขาวเนียนนั้นช่างแตกต่างยิ่งนัก สายตาแทะโลมคู่นั้น ค่อยๆ เลื่อนมองจากฝ่าเท้าไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ จึงสบตากับใบหน้าสวยหวาน ที่บอกว่าจูบเท้าเมียก่อนนอนทุกคืนก่อนนอนไม่เกินจริง คืนนี้ก็จะทำเหมือนกัน พอร์ชถอดเสื้อตัวเองออก ถอดเข็มขัดออก และตอนนี้เหลือแค่เพียงกางเกงที่เขายังใส่ไว้อยู่ ส่วนกอหญ้ายังอยู่ในชุดเดรสสั้น นอนเอนบนเตียงโดยใช้ข้อศอกสองข้างยันตัวเองกับเตียงไว้ สายตายั่วยวนที่มองกลับไปแบบนั้น พอร์ชจวนจะทนไม่ไหว แต่ต้องจูบเท้าเมียแสดงความเคารพก่อนมือหนาจับขาหนึ่งข้างของกอหญ้าพาดบ่าตัวเอง ส่วนเขาก็แนบใบหน้านัวเนียกับฝ่าเท้าเล็ก ทั้งจูบเท้า ดมเท้า จมูกกดฝังและพรมจูบไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงขาอ่อนขาวเนียน แต่สายตาดุจเสือร้ายมองจ้องเข้าไปใต้กระโปรงสีแดงสด เมื่อเห็นแพนตี้สีครีมตัวน้อยๆ ลูกชายที่อยู่ภายใต้กางเกงก็กระตุกหัวทันที“อื้อ”“แค่นี้หนูขาก็แฉะแล้วเหรอคะ” คำพูดคำจาบนเตียงที่เปลี่ยนไป หางเสียงคะขาที่เปล่งจากมาจากเสียงนุ่มทุ้ม ทำเอาใจกอหญ้าเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
続きを読む

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษสองปีผ่านไป“เฮีย กลับมาแล้วเหรอ หนูมีอะไรจะให้ดูค่ะ” เฮียพอร์ชกลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ หวังว่าสิ่งนี้จะทำให้หายเหนื่อยได้นะ ตื่นเต้นจัง“ทำหน้าตาตื่นเต้นเชียว ไหนดูสิ มีอะไรจะอวดเฮีย” ผมมองเมียคนสวยขายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ และมีท่าทางราวกับตื่นเต้นดีใจ“งั้นเฮียดื่มน้ำเย็นๆ ให้ชื่นใจก่อน”“ขอบคุณครับ ชื่นใจจัง”… “ไหนครับ อยากให้เฮียดูอะไร”“นี่ค่ะ” ฉันตื่นเต้นมาก เฮียพอร์ชรับสิ่งนั้นไปแล้วจ้องมองด้วยแววตาเรียบนิ่ง นิ่งจนฉันหวั่นใจ และในที่สุดคำพูดนั้นที่ออกจากปากเฮีย“หนูเป็นโควิดเหรอ”“ห๊ะ” บ้าบอคอแตกมาก นี่มันที่ตรวจครรภ์ ไม่ใช่ที่ตรวจโควิด ใครก็ได้ช่วยฉันที“คืนนี้ต้องแยกห้องนอนนะ หนูนอนห้องใหญ่เลยครับ เดี๋ยวเฮียนอนห้องเล็กเอง” ยังอีก ยังไม่จบ เฮียจะจับฉันนอนแยกห้องกับเฮียอีกต่างหาก กอหญ้าเครซี่มากค่ะ ทนไม่ไหวแล้ว ขอสักทีเถอะนะตุบ! เสียงหมัดน้อยๆ ฟาดลงกลางหลังคนร่างสูงจนเขาร้องเจ็บ“อั๊ก หนูตีเฮียทำไม”“...” แม่เจ้าโว๊ย อีกอหญ้าคนนี้ทนไม่ไหวกับโง่เขลาของสามีตัวเอง ใช่แล้ว เข้าใจไม่ผิด ฉันแต่งงานกันแล้วในปีนั้นที่เราตกลงกันจึงเรียกว่าสามีได้เต็มปากสิ่งที่ฉันยื่นให้เฮียพอร์ชคือที
続きを読む
前へ
1234
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status