บททั้งหมดของ My Fiancé's Daddy Saves Me (SPG): บทที่ 161 - บทที่ 170

Emily's POV Dalawang araw ang biyahe ng barko galing Manila to Mindanao. Wala naman kaming kamag-anak dito. Basta nalang ako bumili ng ticket kahit wala akong ideya sa lugar.Ang importante sa akin na hindi kami masundan ni Ethan at ng mga tauhan niya. Kinagat ko ang aking labi para pigilan na n

" Naku! sir pogs, wag na ho. Wala na din akong oras mag-cellphone. Bukod po kasi na busy sa palengke.Busy din ako sa buhay ko." wika ko. Kung si Dave pa siguro ang hihingi ng cellphone number ko ay bibigay agad ako. Ay mali, bibigyan ko agad siya ng number ko.Hindi ko alam, pero masaya akonsa tuw

" Bayad na ba itong motor mo?" sikmat ko sa kanya ng makababa na kami. Inaalalayan niya ulit ako na magtanggal ng helmet. " Bakit mo natanong? Bayaran mo?" nakangiti niyang tanong sa akin. Nakasandal muna siya sa motor niya na mas lalong nakadagdag sa kanyang kapogian.Ang hot niyang tingnan dito.

Mabilis na namin tinapos ang pagkain. Nabusog ako subra dahil masarap ang pagkain. Tapos kasama ko pa ang poging si papa Dave. Nandito na kami ngayon nakaupo sa bench na kaharap sa dagat. May mga kasamahan din kami dito na nag-di-date din. Talagang iba nga naman ang pakiramdam kapag kasama mo ang

Pinandilatan ko siya ng mata." Tumigil ka nga sa katatawag mong sweetie,Dave.Baka marinig pa tayo ng mga kapatid ko." Biglang pumasok si Ezekiel. May bitbit itong pandesal at kape. " Mag-almusal ka na po, kuya." Yaya niya kay Dave. " Ate, tapos na din pala akong nakapagluto ng almusal natin."