Todos os capítulos de ปราการรักร้าย: Capítulo 31 - Capítulo 40

พนักงานในบริษัทที่มีมากกว่า ห้าสิบคน นั่งรวมกันในห้องประชุมขนาดใหญ่ ในช่วงเช้า บอสที่มาทำงานแต่เช้า เดินเข้ามา พร้อมกับ เลขาคนใหม่ ที่เพิ่งรับสมัครเข้ามา งานหลายอย่าง ที่ต้องการ คนช่วยดูแล และการจัดการ ให้เป็นระบบ มากขึ้น ทำให้ต้องหา เลขา เข้ามา หลังจากที่ พริสา ออกไป การลาออกแบบกระทันหัน ของเลขาส่วนตัวของบอส ทำให้ หลายๆคน ตั้งข้อสงสัย แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบที่แท้จริงว่าเพราะเหตุใด "สวัสดีครับ ทุกคน "ชายหนุ่มเดินเข้ามา แล้ววางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ"วันนี้ ผมมีเรื่อง 2เรื่อง ที่จะมาชี้แจง "หญิงสาวในชุดสูทสีเข้ม เดินเข้ามา"คุณนี นีนารา จะมาเป็นเลขาของผม ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หัวหน้าแผนก แต่ละแผนก ให้เวลากับคุณนี ในการทำงานและการเรียนรู้งานด้วยนะครับ "หญิงสาววัยยี่สิบนิดๆ ยกมือขึ้นมา สวัสดีกับทุกคน และ มองไปรอบๆห้องประชุม ด้วยรอยยิ้มอายๆ"ส่วนเรื่องที่สอง ตอนนี้ ผมทำธุรกิจใหม่ อีกหน

พริสาที่สวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ แม้จะเป็นของมีราคา แต่เธอกับเขา ก็ดูต่างกันมาก คนตรงหน้า ที่รับอาสา เข็นรถเข็นให้เธอ สวมชุดทำงาน แม้จะสามทุ่มกว่าแล้ว แต่ก็ยังหล่อกระชากใจ"พี่เดินเร็วไปไหม "เขาหันมาถามเธอ ในขณะที่เธอ กำลังมองแผ่นหลังของเขาเพลินๆ แล้ว ก็ตกใจ เมื่อเขาหันมารอยยิ้มของเขา มันทำให้เธอ รู้ว่า เขาชอบใจ กับสิ่งที่ได้เห็น"พรีส เดินนำดีกว่า พี่จะได้เดินตาม "พริสา เดินนำหน้าเขาไป แล้วหยิบขนมใส่รถเข็นแบบเขินๆ เธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย เรื่องชีวิตประจำวัน สำหรับคู่รักทั่วไป แต่สำหรับเธอแล้ว มันคือ เรื่องที่ยากลำบาก และไม่มีทางเป็นไปได้ บอส และเลขา จะมาเดินซื้อของด้วยกันแบบนี้ ไม่ได้ แต่ตอนนี้ เขาเดินตามเธอน้ำดื่มและเครื่องดื่มที่เธอเลือก โดยที่มีเขาคอยช่วยอยู่ข้างๆ ผลไม้และขนมปังที่ซื้อเอาไว้ เป็นของกินที่เธอ ซื้อเอาไว้เป็นประจำ เมื่อก่อนตอนที่ใช้เวลากับเขาของใช้ภายใ

ภาพที่เธอเคยเห็น คือ บอสเอาแต่ใจ ไฮโซหนุ่ม ที่ทำงานในห้องทำงานที่หรูหรา แต่วันนี้ สิ่งที่เธอ ได้เห็น มันทำให้เธอ รับรู้ถึง การเปลี่ยนแปลงของเขาได้ชัดเจนเหลือเกิน เสื้อทำงานเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แม้จะเป็นช่วงเวลาค่ำแล้ว แต่อากาศที่อบมาก และปริมาณคนที่เดินเบียดกัน ทำให้เขา ค่อนข้างจะอัดอัด เหมือนกับว่าเขาอยู่ผิดที่ผิดทางจานอาหารที่ตรงหน้า เป็นเมนูข้าวมันไก่เนื้อขาว ที่ไม่มีหนังจานใหญ่สองจาน กับน้ำซุปที่มีฟักร้อนๆ คนละชิ้นในถ้วย ที่วางคู่กัน ต่างจากข้าวมันไก่ชุดละหลายร้อย ที่เธอเคยสั่งให้เขา"พอได้ไหมคะ ""อร่อยเลย "เขาตักน้ำจิ้ม แล้วตามด้วยไก่คำใหญ่ กินอย่างมีความสุข ข้าวมื้อแรกของวัน ในเวลาหนึ่งทุ่ม ซึ่งเรื่องนี้ เธอไม่ต้องรู้หรอก"ต่ออีกจานไหมคะ ""ไม่เอา อิ่มมาก เดี๋ยวเผื่อพรีส ไปกินขนม แล้วพี่จะแชร์ไม่ได้ "พริสา ที่ชอบทานขนมก้มหน้าลง เธอชอบทานขนม และมักจะทานไม่ค่อยจะหมด จนบางครั้ง บางที เข

สัมผัสเย็นๆที่ข้างลำตัว ปลุกให้คนป่วยที่หลับไปหลายชั่วโมงรู้สึกตัวขึ้นมา อาการคลื่นไส้อาเจียนหายไปแล้ว อาการปวดท้องยังคงรู้สึกบ้าง แต่ไม่ได้รุนแรงเท่าเดิม พยาบาลที่เข้ามาตรวจวัดไข้ตามเวลา บอกกับญาติคนไข้ ที่สีหน้าไม่ค่อยดีนัก"ไม่มีไข้แล้วค่ะ ""ครับ ขอบคุณมากครับ ""พรีส เป็นยังไง " น้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับโอบประคองเธอให้ลุกขึ้นมานั่ง แล้วสบตา ด้วยแววตาห่วงใย"ปวดท้องค่ะ " พริสามองหน้าเขาแล้วอ้อนเขาทันที นาทีนี้ได้เวลาฉวยโอกาส ที่จะอ้อนให้เขาเป็นห่วงมากๆ"ให้พี่ขอยาเพิ่มไหม "คนป่วยส่ายหน้า แล้วซบไหล่ของเขา"อ้อนแบบนี้ แล้วทนทำไม ทำไมถึงไม่โทรหา "คนที่ไม่กล้า ได้แต่ก้มหน้านิ่ง"พรีส มองหน้าพี่ "โกสินทร์จับปลายคางของเธอขึ้นมา ให้สบตากับเขา ดวงตาที่เศร้าหมอง มองคนตรงหน้า แล้วพยายามจะกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล"พรีส ไม่รู้ว่า คุณโก้ จะว่างไหม ""พรีส ต้องรู้ว่า ถ้าพรีสโทรหาพี่ พี่ก็ต้องมาหาพรีสอยู่แล้ว "พริสาส่ายหน้าแล้ว หันหน้าหนีไปอีกทาง"พรีสดูแลตัวเองได้ค่ะ จะรบกวนคุณโก้ไม่ได้ เพราะเราสอง

เสียงประตูห้องนอนที่เปิดออกมา ทำให้คนที่หลับๆตื่นๆ ตลอด หลับตาลงแล้วค่อยๆฟังเสียงฝีเท้าของเธอ รองเท้าสลิปเปอร์ที่เดินบนพื้น มีเสียงเบา แต่ก็ยังได้ยิน คนที่นอนหลับบนโซฟา แทบจะกลั้นหายใจ เมื่อเธอมานั่งตรงข้างๆเขาดวงตากลมโต ที่ลืมตาขึ้นมามอง แล้วถามออกไป"ทำไมครับ กลัวพี่จะพังประตูเหรอ "พริสาส่ายหน้า แล้วก็ขยับตัวลุกขึ้น แต่เขากลับจับเอวเธอเอาไว้ แล้วเธอก็นั่งบนตัวของเขา"ปล่อยค่ะ ""แค่พรีสเป็นห่วง พี่ก็สบายใจมากแล้ว ""เข้าข้างตัวเองนะคะ ว่าพรีสเป็นห่วง "พริสา ตอบออกไป เพราะถูกเขาจับได้ ว่าเธอเป็นห่วงเขา กลัวว่าเขาจะนอนไม่สบาย"พี่ไปนอนข้างในได้ไหมล่ะ ""นี่ บอกว่าขอโอกาส แล้วทำไมถึงมีข้อต่อรองเยอะขนาดนี้ "โกสินทร์มองเธอ แล้วยิ้ม ด้วยความพอใจที่สุด"พรีสดุแบบนี้ พี่ชอบนะ ชอบมากด้วย " เขาจับมือเธอ ไปวางบนกางเกงของเขาด้วยความจงใจ"คุณโก้ "พริสา ร้องออกมา เมื่อสัมผัส ไปเจออะไร ที่พองขยายอยู่"พรีสรู้อยู่แล้ว ว่าสำหรับเราสองคน เรื่องนี้ มันเป็นเรื่องปกติมาก "พริสาอยากจะเถียง ว่า