บททั้งหมดของ ของชดใช้มาเฟียคาสิโน : บทที่ 61 - บทที่ 70

วันเปิดงาน… สนามกีฬามหาวิทยาลัยไม่เคยเสียงดังเท่านี้มาก่อน เสียงกลองดังสนั่นตั้งแต่ยังไม่แปดโมง เสียงพิธีกรซ้อมไมค์ เสียงนักศึกษาพูดคุย เสียงเก้าอี้เหล็กกระทบพื้น ทุกอย่างผสมกันจนกลายเป็นความคึกคักที่ไม่มีใครหลบได้ วันนี้ไม่ใช่วันซ้อมและไม่มีคำว่าเดี๋ยวแก้เหลืออยู่แล้ว มิล่ายืนอยู่หลังขบวนอาสา เส

แดดสายเริ่มแรงขึ้นหลังพิธีเปิดงานผ่านไป สนามกีฬาที่เคยเป็นระเบียบเริ่มคลายตัว เสียงเชียร์ เสียงหัวเราะ และเสียงดนตรีจากอีกฝั่งดังปะปนกันไป อาสาหลายคนถูกกระจายหน้าที่ บางส่วนพัก บางส่วนย้ายไปดูแลนักกีฬา มิล่านั่งอยู่ตรงขอบอัฒจันทร์ฝั่งใน เงาร่มจากหลังคาผ้าใบช่วยกันแดดได้พอประมาณ เหงื่อซึมตรงขมับเล็ก

“อืม” คำตอบเดิม น้ำเสียงเดิม พลางลืมตาขึ้นช้า ๆ รถเลี้ยวเข้าสู่ถนนสายหลัก เสียงเมืองดังแทนเสียงสนาม เวกเตอร์ยกมือขึ้นคลายกระดุมแขนเสื้อเชิ้ตออกหนึ่งเม็ดไม่ใช่เพราะร้อนแต่เพราะอากาศในอกแน่นเกินไป ก่อนจะใช้มือแกร่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “มาหาฉันที่เพนส์เฮาส์ ภายในหนึ่งชั่วโมง” ข้อความถูกส่งออกไปอย่าง

“ไม่ต้องอธิบาย ฉันไม่ต้องการฟัง” เวกเตอร์มองเธอเหมือนคนที่ไฟลามอยู่ใต้ผิว “หน้าที่ของเธอ” สายตาคมไล่สำรวจเธอช้า ๆ อีกครั้ง ดวงตาร้อนพราวอย่างเห็นได้ชัด พรึบ! “จำไว้! ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่ควรมายุ่งกับของที่ชดใช้ให้ฉันอยู่” มือแกร่งข่มร่างเล็กไปอีกฝั่งของโซฟา จัดท่ามิล่านอนหงายใต้ร่างหนาอย่างดิบเถ

“อ๊ะ! เวกเตอร์” น้ำหนักของมิล่าไม่ได้ทำให้เขาชะงักแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามท่าทางนั้นมั่นคงและเด็ดขาดเหมือนทุกการเคลื่อนไหวยังอยู่ในอำนาจของเขา ดวงตาคมกริบก้มลงมองเธอใกล้เกินไป ลมหายใจอุ่นเฉียดผ่านแก้มขาว ขณะที่ก้าวเท้าพาเธอออกจากตำแหน่งเดิมโดยไม่เอ่ยคำใด “คุณจะพาฉันไปไหน…” มิล่าเอ่ยถามเสียงสั่น เหมื