บรรยากาศในคฤหาสน์หรูหลังมื้อค่ำดูเหมือนจะสงบราบเรียบ ภายใต้รอยยิ้มของคุณประภาศรีกลับมีความนัยบางอย่างซ่อนอยู่ ท่านหันมาสบตามนต์นภาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไปดูห้องนอนของหนูก่อนมั้ยจ๊ะ... หนูมนต์ ป้าเตรียมไว้ให้หนูอย่างดีเชียวล่ะ” มนต์นภาเดินตามแรงจูงใจนั้นไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ แม้ในใจจะพะวักพะวนถึงเรื่องที่พริมโรสทิ้งระเบิดเอาไว้เมื่อกลางวัน “อีกสักสองสามวันนะคะคุณป้า พอดีว่ามนต์ยังไม่ได้จัดกระเป๋าเลย”“ได้สิลูก... ป้าไม่รีบ แต่อยากให้หนูเห็นห้องก่อน” คุณประภาศรีเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูห้องนอนกว้างขวางที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ทันทีที่บานประตูจบทุกลง ท่านก็หันกลับมาหาหญิงสาวรุ่นลูกทันทีด้วยสายตาที่เปลี่ยนเป็นความรู้เท่าทัน“ป้ารู้นะ... ว่าคืนนั้นเป็นหนูเองที่อยู่ในห้องน้ำที่คอนโดเจ้าพีร์” คำพูดนั้นทำให้มนต์นภาชาวาบไปถึงหัวใจ ใบหน้าเนียนใสเริ่มขึ้นสีระเรื่อด้วยความอายแกมตกใจ “คุณป้า!... รู้เหรอคะ?”“ใช่จ้ะป้ารู้... ชุดที่วางอยู่ในตู้นั่น ป้าจำได้แม่นว่าหนูเคยใส่มาที่บริษัท แล้วทำไมหนูต้องโกหกป้าด้วยล่ะลูก?” คุณประภาศรีถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลไม่ได้กดด
Zuletzt aktualisiert : 2026-02-08 Mehr lesen