Alle Kapitel von คืนเร่าร้อน Just One Night: Kapitel 11 – Kapitel 20

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงต่อมา เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้น และเพียงแค่เธอเปิดประตู ร่างสูงสง่าของพีรวิทย์ในชุดเชิ้ตที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกอย่างลวกๆ ก็ก้าวเข้ามาในอาณาเขตส่วนตัวของเธอทันที เขาดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แถมดวงตาคู่ก็เต็มไปด้วยประกายไฟที่พร้อมจะแผดเผาเธอ“คุณต้องการอะไรจากฉันอีก!” มนต์นภาจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง“ผมต้องการรับผิดชอบ” พีรวิทย์ตอบสั้นๆ ทว่าหนักแน่น“ฉันไม่ต้องการ!”“แต่ผมต้องการ...” ชายหนุ่มขยับเข้าหา กดดันด้วยรูปร่างกำยำจนร่างบางต้องถอยกรูดไปจนชิดผนัง“คุณอยากแต่งงานกับผมไหม?” มนต์นภาอ้าปากค้าง สมองหมุนคว้างไปชั่วขณะ“หึ!.. ใครจะอยากแต่งกับคนฉวยโอกาสอย่างคุณ!” เธอใช้ฝ่ามือเล็กผลักอกแกร่งหวังจะให้เขาถอยห่าง แต่สัมผัสจากลอนกล้ามเนื้อแน่นตึงภายใต้เนื้อผ้าชั้นดีกลับส่งกระแสความร้อนวูบวาบเข้ามาสู่ฝ่ามือจนหน้าเธอร้อนผ่าว“ถ้าคุณไม่อยากแต่ง ก็ต้องทำตามข้อตกลงเพิ่ม” พีรวิทย์กระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้เหนือกว่า“ข้อตกลงอะไรของคุณอีก”“ถ้าแม่ผมรู้เรื่องคืนนั้นขึ้นมาละก็ ท่านต้องบังคับเราแต่งงานกันสายฟ้าแลบแน่ ๆ คุณว่ามั้ย”“คุณต้องการอะไรก็ว่ามา ไม่ต้องอ้อมค้อม”“ก็ได้ ผมอยากค

หลายอาทิตย์ต่อมาภายในห้องนั่งเล่นสุดหรูของคอนโดมิเนียม พีรวิทย์เพิ่งก้าวออกจากห้องน้ำพร้อมหยาดน้ำที่เกาะพราวบนแผงอกกำยำ ทว่าบรรยากาศที่ควรจะรื่นรมย์กลับเย็นเยียบลงฉับพลัน เมื่อร่างระหงของมนต์นภายืนถือสมาร์ทโฟนของเขาค้างไว้ แววตาคู่สวยที่เคยอ่อนหวานบัดนี้เต็มไปด้วยเพลิงหึงที่พุ่งสูงลิ่ว“พี่พีร์!!... เมื่อกี้โทรศัพท์พี่มีสายเรียกเข้านะคะ เห็นโทรมาหลายรอบมาก เหมือนจะชื่อโรสอะไรนี่แหละ... ใครเหรอคะ?” พีรวิทย์ถึงกับใจคอไม่ดี ไม่คิดว่ากรรมจะตามสนองเร็วขนาดนี้ สายตาจิกกัดของมนต์นภาทำให้เขารู้ซึ้งเลยว่า พายุหึงของมนต์นภานั้นรุนแรงกว่าพายุใดๆ ในโลก สมองของคาสโนวาหนุ่มรีบขุดมุกแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ขึ้นมาทันที“น่าจะเป็นพนักงานในบริษัทละมั้งครับ สงสัยจะมีเรื่องด่วน เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ค่อยโทรกลับก็ได้” เขายิ้มแห้งๆ พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่โทรศัพท์ในมือกลับดันทรยศขึ้นมาเสียอย่างนั้นครืด... ครืด...ครืด... มันสั่นประท้วงขึ้นมาราวกับรู้ใจของมนต์นภาที่จ้องจับผิด บ้าฉิบ!..พีรวิทย์สบถในใจ พยายามจะเดินเลี่ยงไปหยิบโทรศัพท์เพื่อกดตัดสาย แต่มนต์นภากลับขวางทางไว้พร้อมกับส่งสายตาพิฆาตที่ทำเอาเขาสะดุ้ง“รับส

มนต์นภาแทบสิ้นสติทุกครั้งที่ปลายลิ้นร้อนระอุของพีรวิทย์ตวัดไล้เน้นย้ำลงบนติ่งเกสรสีหวาน ความเสียวซ่านพุ่งพล่านจนเธอต้องแอ่นสะโพกรับอย่างลืมตัว ร่างกายสั่นระรัวดั่งต้องกระแสไฟฟ้า ทุกจังหวะที่เขาปรนเปรอซ้ำๆ ทำเอาเธอหายใจติดขัดจนต้องละล่ำละลักบอกเขาเสียงพร่า“พี่พีร์ขา... มนต์ไม่ไหวแล้ว มนต์เสียวเหลือเกิน...”ทว่าคำอ้อนวอนนั้นกลับไร้ผล เมื่อเจ้านายหนุ่มจอมเจ้าเล่ห์ยังคงก้มหน้าก้มตาปรนเปรอความหวานอย่างเอาเป็นเอาตาย ลิ้นสากอุ่นชื้นลากผ่านกลีบดอกไม้ที่บวมช้ำจากการถูกรังแก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาเปียกชื้นไปด้วยน้ำหวานแห่งความใคร่“อย่าห้ามพี่เลย... ขอพี่ดูดกินให้ชื่นใจหน่อยนะที่รัก”สิ้นคำพูดเขาก็ซุกไซ้กลับลงไปที่เนินเนื้ออวบอูมอีกครั้ง แต่คราวนี้พีรวิทย์เพิ่มความรุนแรงด้วยการส่งเรียวลิ้นร้อนชำแรกแทรกเข้าไปสำรวจความคับแน่นภายในร่องสวาท มนต์นภาสะดุ้งสุดตัว ร่างบางเกร็งกระตุกผวาจนตัวงอด้วยความซ่านเสียวที่ถาโถมเข้าใส่ มือเรียวทั้งสองข้างเอื้อมไปจิกทึ้งท้ายทอยของชายหนุ่มเพื่อระบายความรัญจวน ก่อนจะตวัดเรียวขาทั้งสองข้างโอบรัดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้แน่น“อร๊าย!!!... อื้อ!!!

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความพลั้งเผลอในคืนนั้น บัดนี้เริ่มถักทอเป็นความผูกพันที่แนบแน่น พีรวิทย์และมนต์นภายังคงรักษาฉากหน้าในที่ทำงานได้อย่างไร้ที่ติ กว่าที่หญิงสาวจะอ้อนวอนขอขับรถไปทำงานเองได้ คาสโนวาหนุ่มก็เรียกค่ามัดจำเป็นจูบหวานล้ำอยู่นานสองนาน จนเธอเกือบจะไปทำงานสายในออฟฟิศ ทั้งคู่คือเจ้านายและเลขาสาวฝึกงานที่เคร่งครัดในระเบียบวินัย แต่ภายในห้องทำงานทั้งคู่ก็แอบพลอดรักกันเสมอ แม้ต่อหน้าคนอื่นทั้งคู่จะดูปกติ แต่คุณหญิงประภาศรีกลับสังเกตเห็นแววตาที่พีรวิทย์ใช้มองมนต์นภา มันไม่ใช่สายตาของเจ้านายมองลูกน้อง แต่มันคือสายตาที่มองด้วยความรักใคร่เอ็นดู ประกอบกับที่มนต์นภาแอบส่งข่าวเรื่องยัยพริมรินให้คุณประภาศรีอยู่บ่อย ๆ ยิ่งทำให้คุณหญิงสงสัยว่าลูกชายตัวดีกำลังใช้แผนการอะไรบางอย่างปิดบังเธออยู่เย็นวันนั้น พีรวิทย์ที่มัวแต่คลุกคลีอยู่กับร่างนุ่มนิ่มของมนต์นภาที่คอนโด จนลืมนัดสำคัญกับมารดาเสียสนิท!“ไอ้ลูกคนนี้! กล้าเบี้ยวนัดแม่เหรอ” คุณหญิงประภาศรีขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เมื่อโทรไปหาแล้วลูกชายไม่ยอมรับสาย ก่อนที่จะตัดสินใจก้าวขึ้นรถยนต์คันหรูแล้วสั่งคนขับรถทันที “ไปคอนโดตาพีร์!”ภายในคอนโ

ความหวานของอาหารเช้ายังไม่ทันจางหาย พีรวิทย์ก็เริ่มรุกรานพื้นที่ส่วนตัวของเลขาสาวอีกครั้ง มือหนาที่วางแหมะอยู่บนเอวบางเริ่มออกแรงรั้งร่างนุ่มนิ่มให้เข้ามาแนบชิด พลางฉกฉวยจูบที่แก้มเนียนไปฟอดใหญ่จนเกิดเสียงดัง“หยุดนะคะพี่พีร์ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าหรอก อื้อออ!!” มนต์นภาประท้วงเสียงแผ่ว พยายามเบี่ยงหน้าหลบปลายจมูกโด่งที่ซุกซนไล่ต้อนเธออย่างไม่ลดละ“ขอพี่อีกจูบอีกทีเดียวนะครับ... ที่รัก พี่จะขาดใจตายอยู่แล้วที่ไม่ได้นอนกอดมนต์ทั้งคืน” พีรวิทย์อ้อนวอนด้วยสายตาเชื่อมฉ่ำ เขาใช้มือหนาเชยคางมนต์นภาขึ้นมาอย่างทะนุถนอม ใบหน้าหล่อเหลาเปื้อนยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้จนริมฝีปากแทบจะแตะกัน“อื้อ! ปล่อยค่ะ... พอแล้ว!” หญิงสาวพยายามจะใจแข็ง ทว่าเมื่อสบเข้ากับดวงตาออดอ้อนคู่นั้น เธอกลับเผลอเคลิ้มไปกับสัมผัสจาบจ้วงที่แสนจะอ่อนโยน ยอมปล่อยให้เขาครอบครองริมฝีปากอย่างดูดดื่มเนิ่นนานจนลืมสิ้นทุกสิ่งรอบกาย“เอ่อ! ขอโทษค่ะท่านรองฯ... ท่านประธานเรียกพบที่ห้องค่ะ ด่วนที่สุด!”เสียงสวรรค์สายฟ้าฟาดดังขึ้นพร้อมการปรากฏตัวของ เกวลิน เลขาฯ หน้าห้องคนใหม่ของคุณประภาศรีที่บุกเข้ามาโดยไม่ได้เคาะประตู มนต์นภาสะดุ