คืนเร่าร้อน Just One Night

คืนเร่าร้อน Just One Night

last updateآخر تحديث : 2026-02-09
بواسطة:  เฮียกังฟูمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
28فصول
1.7Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เพราะความเมาและใจที่อกหักจนบอบช้ำ ทำให้มนต์นภาเผลอไปมีวันไนท์แสตนกับชายหนุ่มลึกลับเพียงชั่วข้ามคืน แต่ภายหลังกลับพบว่า เขาคือลูกชายเพื่อนแม่และรองประธานสุดโหดที่เธอต้องมาฝึกงานด้วย!

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่ 1 ความผิดที่ไม่น่าให้อภัย

Nina

"Will you do the honour of marrying me?" I stood frozen on my feet as I stared at the ring he held out to me. Never would I have thought that our trio would end up like this.

I raised my hand, ready to kick the ring off, but I remembered his words before he started this: 'Play along' was what he whispered in my ear. I put on a smile, reluctantly dropping my hand to his face as I said, "Yes, I will marry you."

The crowd erupted in applause, even giving a standing ovation, and how much I wanted to roll my eyes at them—what fakers. But why wouldn't they? It was Caspian. No one could bear offending anyone in his lineage.

From the corner of my eye, I could see Sage's mother panting heavily; she must have never thought that her son's burial would be an avenue for an engagement for me.

"Congratulations," someone shook his hand while he smiled lowly. "Your father has always been wishing for you to get married; I never thought you actually would." He took him away as he spoke, and I was about to shout his name when two people stood right in front of me.

"Master asked us to get you back home immediately," he said, and just with the tone of his voice, I knew immediately that it was my father who sent them.

I wanted to scream out to Caspian to come save me, but looking at the crowds that dispersed without the burial ceremony even being completed and how I heard whispers about the proposal, I felt guilt swim inside me. I didn't want to cause more problems.

"Let's go then," I said as I walked forward with them behind me. Passing by Sage's mother, I could feel her hateful glare on me, but she couldn't do anything—not with those guards behind me.

I looked away from her side in shame and embarrassment, but just in time to see Caspian now surrounded by four men congratulating him. He gazed at me sharply before a smirk rose on his face. Now I was sure something was up, but what?

***

I banged open the door ready to rant at my father when I walked in, but I figured that he wasn't there. Cooling down a little, I called, “Aunt. Ma, where is Dad?” 

She immediately rushed to me, leaving her choice behind, before she smiled and said, “He just went on a business trip a few hours ago and asked I give this to you when you get back.” A devilish smile rose on her face as she searched through her apron pockets.

I tapped my feet on the floor as I stared at the nanny, awaiting her to bring whatever he has to explain himself out. “Here it is, make sure to read it carefully. I will warm up some food for you,” 

she said, and I grabbed onto it, looking at the suspicious wrapping for a few seconds before I opened it up.

“I guess you are already back home by now and you must be fuming at me right now, but nevertheless, I am not going to let you out of that house till Sage’s mourning period is over. So stay put and enjoy yourself till I get back. Love, Dad.” My breathing pace increased heavily as I closed up the letter, wanting to tear it to pieces, but on a second thought, I smiled.

I placed the letter on the table as I walked upstairs to my room. With such a letter, the guards were probably holding guns right now to stop me from leaving.

Sitting by the balcony, I couldn't help but remember the incident at the burial. The proposal? Sage’s sudden death? And even sad, everyone was acting weird, and everything was weird to me. I had just arrived in the country after a few years, and it was like everyone I knew was already crazy?

I got up to my feet, taking little steps towards the balcony before I looked down at the guards. Indeed, they were armed, even with earpieces in their ears; you would think they were protecting the president’s daughter. But no, I had to find out the truth, what actually happened.

I picked up my phone, wanting to place a call to Caspian to ask what happened while I was gone, but his number wasn't going through. I had thought it was because I wasn't in town; that's why I couldn't place a call to him, but from what it seemed, he had already let go of this number.

This time I called my dad, but he was also not going through. I thought of calling Silvia, but I could bet a thousand dollars that she wouldn't pick up that call. I had first caused a scene at her brother's burial, then I finalized an engagement? Who would take that?

I sat back down, unsure of what to do when my eyes suddenly caught someone among the patrol, Rein. He was my bodyguard since I was little; there was no way he wouldn't help me out of this mess.

I smiled as I walked downstairs, calling out to him as I walked closer, “Rein! Don't you miss your baby?” All eyes shone on us as I said those words, with even Rein looking around in shock and confusion.

“Ms., what are you saying? We…” Before he could say another word, I placed my hands over his shoulder, holding him closer to me as I whispered to him.

“Don't you dare foil my act.” 

An unwilling smile rose on his face as he took me by the waist and said, “I am not sure you want to play this game with me; I won't let you out.” I turned to him sharply, and he shrugged with a low smile on his face.

I pushed him away immediately as I scoffed. “What a killjoy,” I said, walking back to my room, disappointed that my plan didn't work when I suddenly heard a voice from a corner.

“Hi, Nina!” The unfamiliar face shone with a smile, and I couldn't help but feel a sense of danger.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
28 فصول
ตอนที่ 1 ความผิดที่ไม่น่าให้อภัย
“เอาอีกแล้วนะยัยมนต์! เปิดแอร์ทิ้งไว้อีกแล้ว แกรู้ไหมว่ามันเปลืองค่าไฟฉันมากแค่ไหน ปิดเดี๋ยวนี้เลย!”เสียงแผดสนั่นของ เพ็ญศรี ดังทะลุบานประตูห้องนอนออกมาจนถึงโถงทางเดิน ผู้เป็นแม่ยืนเท้าสะเอว หน้าอกกระเพื่อมด้วยความขัดใจ เมื่อเห็นแสงไฟจากเครื่องปรับอากาศส่องสว่างท่ามกลางความว่างเปล่า ในขณะที่ลูกสาวตัวดีหนีไปแช่น้ำสบายใจเฉิบ ความงกที่ฝังรากลึกทำให้เพ็ญศรีรู้สึกเหมือนเห็นธนบัตรใบละร้อยกำลังถูกพัดลมแอร์เป่าปลิวหายไปในอากาศ“โธ่แม่... มนต์เพิ่งเปิดเองนะ กะว่าอาบน้ำเสร็จออกมามันก็คงเย็นพอดีแหละ” มนต์นภา รีบโผล่หน้าออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูคลุมศีรษะ เธอพยายามส่งยิ้มประจบพลางขอร้องอ้อนวอน ความเคยชินจากการใช้ชีวิตอิสระที่คอนโดทำให้เธอมักจะลืมตัวเสมอเมื่อต้องกลับมาพักที่บ้านสวนในช่วงปิดเทอม หรือแม้แต่ช่วงเสาร์อาทิตย์ที่แวะมาหาแม่“เดี๋ยวช่วงดึกๆ มนต์ก็ปิดเองค่ะ เปิดแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงไม่เป็นไรหรอกนะแม่นะ” ลูกสาวพยายามต่อรอง แต่แล้วสายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับใบหน้าของผู้เป็นมารดา มนต์นภาชะงักกึก ความโกรธที่พุ่งพล่านของแม่ดูจะขัดกับรูปลักษณ์ในตอนนี้อย่างสิ้นเชิง จนเธอต้องกลั้นขำจนตัวสั่น“แก
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 อกหัก
ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่วูบวาบตามจังหวะบีทหนักๆ ในโซน VIP ร่างบางในชุดเดรสเกาะอกสีหวานโดดเด่น ชุดที่รัดร่วนเน้นส่วนเว้าโค้งของมนต์นภาตัดกับผิวขาวนวลที่ทอประกายออร่าภายใต้แสงไฟสลัว เธอไม่ได้สนใจสายตาหิวกระหายของผู้ชายรอบข้าง มือเรียวสวยยังคงคว้าแก้ววิสกี้ขึ้นกระดกครั้งแล้วครั้งเล่า ปล่อยให้ของเหลวรสร้อนแรงแผดเผาความเสียใจที่เกาะกินใจให้เจือจางลง“เฮ้!!! ไอ้พีร์ทางนี้เพื่อน”หัสวีร์ หนุ่มหล่อเจ้าของผับตะโกนเรียกฝ่าเสียงดนตรี เมื่อเห็นร่างสูงสง่าของเพื่อนรักเดินเข้ามา พีรวิทย์ ก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเขาดึงดูดสายตาสาวน้อยสาวใหญ่จนแทบจะเหลียวหลังมองกันทั้งแถว แต่สายตาคมกริบของเขากลับนิ่งสนิท จนกระทั่งหย่อนกายลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับเพื่อนรัก สายตาของพีรวิทย์ปะทะเข้ากับร่างที่นั่งเอนกายอยู่มุมมืดของโซฟาโดยบังเอิญ“เฮ้ยวีร์! วันนี้แกเรียกฉันมามีอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าวะ?” พีรวิทย์เอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำ แต่ดวงตาจิ้งจอกของเขากลับจดจ้องไปยังสาวสวยที่นั่งดื่มอยู่ใกล้ๆเขารู้ทันทีว่านี่คือแผนการเดิมๆ ของเพื่อนรักที่มักจะหาสาวสวยมาเสนอ หรือท้าทายให้เขาเล่นเกมล่าแต้ม
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 หิ้วสาวขึ้นคอนโด
เสียงดนตรีในผับเริ่มแผ่วลง แสงไฟสีส้มสลัวส่องสว่างขึ้นเป็นสัญญาณบอกเวลาเลิกรา พีรวิทย์มองดูนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือ ก่อนจะลุกไปจัดการขออนุญาตนีน่าที่กำลังกอดก่ายอยู่กับแฟนหนุ่มในสภาพที่แทบไม่ต่างจากมนต์นภานัก“นีน่าครับ เดี๋ยวผมไปส่งคุณมนต์เองนะ เธอเมาหนักแล้ว”“ฝากด้วยนะคะคุณพีร์ มนต์น่ะ... มันอกหัก... ยังไงก็ฝากดามใจมันหน่อย” นีน่าตอบพึมพำด้วยความเมามายพลางโบกมือหยอยๆ อย่างไม่ติดใจอะไร พีรวิทย์จึงก้าวกลับมาที่โต๊ะเห็นร่างบางในชุดชมพูหวานนั่งเอนกายหลับตาพริ้มอยู่บนโซฟา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทำให้หน้าอกอิ่มภายใต้เกาะอกขยับขึ้นลงจนน่าหวาดเสียว“คุณมนต์ครับ ผมว่าคุณเมามากแล้ว กลับบ้านเถอะครับ หรือคุณจะให้ผมไปส่งก็ได้” พีรวิทย์เอื้อมมือไปเขย่าแขนเรียวเบาๆ สัมผัสผิวเนื้อที่ร้อนรุ่มทำให้เขารู้สึกถึงความผิดปกติ“ใครว่าฉันเมา! ฉันยังดื่มไหว...” มนต์นภาสะดุ้งตื่นโวยวายออกมาเสียงดัง แววตาฉ่ำปรือพยายามจ้องมองหน้าชายหนุ่มให้ชัดเจน แต่ภาพตรงหน้ากลับซ้อนทับจนเธอต้องสะบัดหัว“แต่ผับกำลังจะปิดนะครับ ถ้าคุณอยากดื่มต่อจริงๆ ให้ผมพาคุณไปอีกที่อื่นจะดีกว่า” พีรวิทย์กระซิบข้อเสนอที่แฝงไปด้วยนัยบางอย่าง สาย
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 ยั่วรัก
“อื้บ!” พีรวิทย์อุทานเบาๆ ขณะประคองร่างบางลงบนเตียงหนานุ่ม เขาพลิกตัวเธอให้นอนในท่าที่สบายที่สุด ก่อนจะก้มลงถอดรองเท้าส้นสูงสีทองระยิบระยับออกให้ ทว่าสิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อมนต์นภาที่ดูเหมือนจะไร้สติกลับขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล มือเรียวเอื้อมไปด้านหลังเพียงนิด ชุดเดรสสีแดงเพลิงที่รัดรึงอยู่ก็ถูกปลดออกและดึงลงมากองกับพื้นอย่างไม่ไยดีพีรวิทย์ถึงกับตาค้าง ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อพบว่าภายใต้ชุดนั้นเธอไม่ได้สวมบรา มีเพียงแผ่นแปะปิดส่วนยอดปทุมถันไว้เพียงบางเบา เผยให้เห็นผิวขาวผ่องนวลเนียนที่ล้อกับแสงไฟสลัวในห้องนอน“อะไรกันวะเนี่ย... แม่เจ้าโว้ย!” เขาสบถในใจอย่างข่มอารมณ์ ร่างกายสาวที่ปรากฏแก่สายตานั้นร้อนแรงเกินกว่าที่ลูกผู้ชายคนไหนจะต้านทานไหว แสงและเงาที่ตกกระทบส่วนโค้งเว้ามันช่างเชิญชวนให้เขากระโจนเข้าหาเสียเหลือเกินแต่ชายหนุ่มยังคงพยายามรักษาเศษเสี้ยวแห่งสุภาพบุรุษเอาไว้ เขาคว้าผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นออกมาจากห้องน้ำ หวังจะช่วยซับใบหน้าให้เธอสร่างเมาบ้าง “คุณมนต์... เช็ดหน้าหน่อยนะครับ จะได้รู้สึกดีขึ้น”ทว่ามนต์นภากลับไม่อยู่เฉย ในจังหวะที่เขาโน้มตัวลงมาหา เธอใช้แขนเรียวทั
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 วันไนท์
ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของแอลกอฮอล์และความปรารถนา พีรวิทย์ไม่อาจยับยั้งสัญชาตญาณดิบในกายได้อีกต่อไป เขาคว้าจับแก่นกายร้อนผ่าวที่แข็งขึงปวดหนึบ ถูไถไปกับร่องรอยแห่งความเป็นสาวอย่างย่ามใจ ความต้องการที่พุ่งสูงทำให้เขาตัดสินใจกดแทรกตัวตนเข้าไปในร่างบางอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันได้ระวัง“โอ๊ย! เจ็บ... เอาออกไปนะ! อื๊อออ... พอก่อน!”เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดปนสะอื้นของมนต์นภาดังขึ้นบาดใจ พร้อมกับร่างเล็กที่สะดุ้งสุดตัวและพยายามผลักไส พีรวิทย์ชะงักกึกด้วยความตกใจ เสียงโวยวายของเธอทำให้สติที่กระเจิดกระเจิงเริ่มกลับมาทีละน้อย แต่สิ่งที่ทำให้เขาตะลึงยิ่งกว่าคือความคับแน่นมหาศาลที่โอบรัดเขาไว้จนแทบขยับไม่ได้ชายหนุ่มรวบข้อมือบางทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว ยึดเหนี่ยวเธอไว้กับเตียงกว้าง สายตาคมกริบก้มลงมองจุดเชื่อมต่อที่บัดนี้มีหยาดเลือดสีแดงฉานซึมออกมาเล็กน้อย... วินาทีนันเองที่เขาตระหนักได้ว่า เธอไม่ได้เพียงแค่เมาจนไร้สติ แต่เธอคือ ‘ความบริสุทธิ์’ ที่ไม่เคยมีชายใดได้ล่วงล้ำมาก่อนพีรวิทย์ค่อยๆ ถอดถอนตัวตนออกมา มองดูรอยเลือดจางๆ ที่ติดอยู่บนแก่นกายด้วยความรู้สึกผิดที่แล่นริ้วเข้ามาใน
اقرأ المزيد
ตอนที่ 6 คืนเปลี่ยนชีวิต
แดดยามอ่อน ๆ ยามเช้ากระทบเปลือกตา มนต์นภาขยับกายบิดขี้เกียจด้วยความเคยชิน แต่กลับรู้สึกปวดหนึบไปที่กายสาวและบริเวณท้องน้อยที่ถูกจู่โจมอย่างรุนแรงจนเธอต้องนิ่วหน้า มือเรียวเอื้อมขึ้นบีบขมับตัวเองแรงๆ พยายามเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับคืนมาที่นี่ที่ไหน? เพดานสีควันบุหรี่และเฟอร์นิเจอร์เรียบหรูแปลกตาทำให้หัวใจเธอเริ่มเต้นผิดจังหวะ เธอจำได้ว่าเมื่อคืนเมาหนักมาก... เมาจนภาพตัดไป“เฮ้ย!... ไม่ใช่ห้องฉันนี่!!!” หญิงสาวเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที ความเย็นเยียบที่สัมผัสผิวทำให้เธอต้องก้มลงมอง... ร่างกายเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์อยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา และที่เลวร้ายกว่านั้นคือข้างกายเธอกลับมีร่างสูงกำยำของชายหนุ่มแปลกหน้านอนหลับตาพริ้มอยู่!ความเจ็บแปลบที่จุดกึ่งกลางกายยามขยับตัวทำให้น้ำตาเอ่อคลอ ประสาทสัมผัสทุกอย่างเริ่มประมวลผลถึงเหตุการณ์วาบหวามที่เลือนลางแต่ทิ้งร่องรอยไว้ชัดเจนบนผิวเนื้อ“กรี๊ดดดดดดด! ไอ้คนชั่ว ไอ้คนสารเลว นี่แกทำอะไรกับฉัน!” เสียงกรีดร้องดังลั่นพร้อมกับกำปั้นเล็กๆ ที่ระดมทุบลงบนแผงอกกว้างของพีรวิทย์อย่างบ้าคลั่ง เธอทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ และอับอายจนแทบคุมสติไม่อยู่“โอ๊ยยย!!! เป็นบ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 7 คิดถึงรอยจูบ
เมื่อรถสปอร์ตคันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์หลังโต พีรวิทย์ที่ยังคงมีรอยยิ้มจางๆ ประดับมุมปากยามนึกถึงกลิ่นหอมกรุ่นของมนต์นภา แต่ก็ต้องรีบหุบยิ้มฉับพลัน เมื่อเห็นร่างสันทัดของคุณหญิงแม่สุดที่รักยืนเท้าสะเอวเด่นหราอยู่บนบันไดหินอ่อน แววตาคมดุของคุณหญิงศรีประภาจ้องเขม็งมาที่ลูกชายตัวดีอย่างคาดโทษ“ไปไหนมาหึ! พ่อตัวดี...” เสียงทรงอำนาจแหวขึ้นทันทีที่เขาเปิดประตูรถลงมา “กลับมาถึงเมืองไทยแทนที่จะอยู่ติดบ้านให้แม่ชื่นใจบ้าง แต่นี่อะไร... ออกไปเตร็ดเตร่ข้างนอกเสียจวนมืดจวนค่ำ แล้วเมื่อคืนนอนที่ไหน! ทำไมไม่กลับบ้าน!”พีรวิทย์แสร้งทำหน้าระรื่น เดินเข้าไปสวมกอดเอวหนาของผู้เป็นมารดาอย่างประจบเอาใจ “โถ่... คุณแม่ครับ ผมก็แค่ไปฉลองกับพวกไอ้วีร์ตามประสาเพื่อนฝูงที่ไม่ได้เจอกันนานเฉยๆ ครับ พอเห็นว่าเมาหนักขับรถกลับไม่ไหว ผมก็เลยแวะนอนที่คอนโด จะโทรบอกคุณแม่รึ ก็ดึกแล้ว”“ให้มันได้อย่างนี้สิ! มีลูกชายกับเขาอยู่คนเดียวก็ทำตัวลอยไปลอยมาประหนึ่งนกไม่มีคอน ฉันละปวดประสาทกับแกจริงๆ ตาพีร์” คุณหญิงศรีประภาสะบัดหน้าหนีอย่างไม่สบอารมณ์ พลางชี้นิ้วสั่ง “ไปๆ ไปอาบน้ำล้างคราบเหล้าคราบเบียร์ให้สะอาด
اقرأ المزيد
ตอนที่ 8 หวั่นไหว
พีรวิทย์พ่นลมหายใจยาวด้วยความระอา สายตาคมมองตามร่างของเลขาสาวที่เพิ่งเดินออกไป ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับมารดาที่ยังคงยืนกรานในความคิดของตนเอง“แล้วแม่บอกแกเอาไว้ตรงนี้เลยนะ... ว่าห้ามล่วงเกินหนูมนต์เด็ดขาด!”“แม่ก็รู้ว่าผมมันไว้ใจไม่ได้” พีรวิทย์ยันกายลุกขึ้น ยืนเต็มความสูงพลางติดกระดุมสูทด้วยท่าทางยียวน “แล้วแม่จะส่งยัยเด็กนั่นมาเป็นเลขาฯ ผมทำไม ประสบการณ์ก็ไม่มี”คุณหญิงประภาศรีหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวใจที่ทำให้พีรวิทย์รู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่ท่านจะเอ่ยประโยคที่เขย่าขวัญลูกชายจนสั่นสะเทือนไปทั้งยืน“ฉันก็ไม่ได้ห้ามสักหน่อย... แต่ขอให้แกจำใส่หัวไว้! ถ้าแกไปแตะต้อง หรือมีอะไรกับหนูมนต์เมื่อไร... เตรียมตัวเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสกับเธอได้เลย! และฉันก็จะไม่ฟังคำแก้ตัวใดๆ ทั้งสิ้น!”พีรวิทย์ชะงักไปครู่หนึ่ง ภาพความทรงจำอันเลวร้ายเกี่ยวกับเด็กหญิงตัวอ้วนดำในอดีตลอยละล่องเข้ามาในหัว ยิ่งตอกย้ำความมั่นใจของเขา “มันไม่มีวันนั้นแน่นอนครับคุณแม่ เลิกฝันกลางวันไปได้เลย ต่อให้โลกนี้เหลือผู้หญิงแค่คนเดียว ผมก็คงไม่หน้ามืดคว้าเด็กนั่นมาทำเมียหรอกครับ”“หึ... มันก็ไม่แน่หรอก” มา
اقرأ المزيد
ตอนที่ 9 ข้อตกลงระหว่างเรา
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้พีรวิทย์ที่กำลังจมอยู่ในภวังค์จำต้องหลุดออกมาสู่โลกความเป็นจริง ก่อนจะเอ่ยอนุญาตด้วยเสียงเรียบ“เชิญครับ”ประตูห้องทำงานบานใหญ่ค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับร่างระหงในชุดนักศึกษาที่ก้าวเข้ามาอย่างประหม่า เสื้อสีขาวพอดีตัวเน้นย้ำความอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใน กระโปรงพีทที่สะบัดไหวตามจังหวะก้าวเดินทำให้เธอดูเย้ายวนใจ“สวัสดีค่ะ...” วินาทีที่เจ้าของเสียงหวานนั้นเงยหน้าขึ้นมาสบตา หัวใจของพีรวิทย์กลับกระตุกวูบอย่างรุนแรง ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อพบว่าผู้หญิงที่เขารังเกียจนักหนา และเคยตั้งฉายาให้เธอว่ายัยอ้วนดำจอมขี้แย บัดนี้กลับมีใบหน้าเดียวกับหญิงสาวที่ตบหน้าเขาเมื่อวันก่อน!“หนูมนต์!!! เป็นอะไรหรือเปล่าลูก ทำไมหน้าซีดๆ ล่ะ” คุณหญิงประภาศรีที่เดินตามเข้ามาติดๆ รีบเข้าไปประคองมนต์นภาที่บัดนี้หน้าซีดเผือดราวกับกระดาษชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว... นี่น่ะเหรอมนต์นภา? ยัยเด็กอ้วนดำขี้แยคนนั้นหายไปไหน ทำไมกลายเป็นสาวสวยสะพรั่งไปได้ขนาดนี้“เอ่อ!!... มนต์หน้ามืดนิดหน่อยค่ะคุณป้า” เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น แต่มันช่างยากเหลือเกินเมื่
اقرأ المزيد
ตอนที่ 10 เอาแต่ใจ
ช่วงเวลาพักเที่ยงที่มนต์นภาควรจะได้พักผ่อนให้หลบพักจากสายตาคมของเจ้านาย แต่เมื่อเท้าของเธอยังก้าวไม่พ้นประตูบริษัท มือหนาของพีรวิทย์ก็พุ่งมาคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้แน่น ดึงรั้งให้ร่างบางต้องเดินตามเขาไปยังลานจอดรถ “ไปทานข้าวกับผม!” เสียงทุ้มสั่งอย่างเผด็จการ“คุณจะมาบังคับฉันทุกอย่างแบบนี้ไม่ได้นะคะคุณพีร์!” มนต์นภาเสียงแข็ง พยายามขัดขืนสุดกำลัง แต่พละกำลังของเธอกลับดูน้อยนิดเหลือเกินเมื่อเทียบกับมืออันทรงพลังของเขา“คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรองกับผม” พีรวิทย์หยุดเดินแล้วโน้มตัวลงมาหาจนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ แววตาเจ้าเล่ห์พราวระยับ “ถ้าคุณไม่ไป ผมจะพาคุณเดินกลับไปหาท่านประธานด้วยกันตอนนี้แล้วบอกว่า...”“คุณนี่มัน!!!...” มนต์นภาหน้าแดงซ่านด้วยความโกรธระคนอับอาย เธอทำได้เพียงกระแทกส้นสูงเดินฟัดเหวี่ยงตามเขาไปที่รถอย่างขัดใจเพราะรู้ดีว่าตอนนี้เขาถือไพ่เหนือกว่าเธอทุกทาง“ได้คืบจะเอาศอก!” เธอพึมพำด่าทอชายหนุ่มเบาๆ ขณะถูกเขาจูงมือแกมบังคับให้เดินเร็วขึ้นจนไปถึงรถสปอร์ตคันหรู พีรวิทย์รีบดันร่างบางเข้าไปนั่งประจำที่ก่อนจะอ้อมไปฝั่งคนขับและทะยานออกสู่ถนนใหญ่ทันทีบรรยากาศภายในรถสปอร์ตคันหรูที่กำลังท
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status