Lahat ng Kabanata ng After Letting Him Go, I Became a Billionaire's Wife: Kabanata 181 - Kabanata 190

Mahinahon at maganda ang tugtog sa charity dinner.Ilang matagal nang kaibigan sa negosyo ng mga Almeda ang nag-uusap, at pabirong sinabi ng isa kay Ethan.“Ethan, iyong Miss Sandy na iyon… siya ba iyong ate na minsan mong nabanggit? Sabi-sabi ng mga tao, siya raw ang first love mo.”Pagkasabi niyon, agad naging kakaiba ang mga tingin ng mga tao sa paligid. May palihim na sumulyap kay Aera na nakatayo sa tabi ni Ethan, at may iba namang halos mapangiti na parang nanonood ng magandang eksena.Agad na sumeryoso ang mukha ni Ethan. Halos natural na nauna niyang tingnan si Aera. Nakita niyang maayos pa rin ang ngiti nito, pero hindi niya nalampasan ang bahagyang lungkot na dumaan sa mga mata nito.Napansin iyon ng ilang beteranong businessman na naroon.“Chairman Tolentino,” malamig na sabi ni Ethan, “huwag po kayong magbiro nang ganiyan. Si Sandy ay isang taong nirerespeto kong parang ate. Hanggang doon lang iyon. Ang asawa ko ay si Aera. Sa palagay ko, malinaw iyon sa lahat ng narito.”

Iisa lang ang nakabukas na ilaw sa study isang lamparang may malambot na dilaw na liwanag na banayad na bumabalot sa dalawa habang magkatabi silang nakaupo sa sofa.“Ang cute rin nito!” turo ni Aera sa isang litrato kung saan ang lalaki ay pinagsuot ng kaklase niya ng headband na may tainga ng kuneho bilang biro. Halos hindi siya makahinga sa kakatawa. “President Ethan, hindi ko akalaing may ganito ka ring cute na panahon!”Napailing si Ethan nang walang magawa, at muli na namang namula ang mga tainga niya. “Class activity iyon. Pinilit lang nila akong isuot.”“Pero ang saya ng ngiti mo rito.” Masusing tiningnan ni Aera ang binatang nasa larawan. Kahit may katawa-tawang headband, maliwanag pa rin ang ngiti nito.Nagpatuloy siya sa pagtingin sa album. Medyo makapal ang huling pahina, na parang may nakaipit sa loob.Maingat na inangat ni Aera ang plastik na takip at napansing hindi iyon litrato.“Ito…” marahan niyang kinuha ang maliit na supot. Sa ilalim ng ilaw, banayad na kumikislap

Walang tigil ang tag-ulan sa lungsod.Sa labas ng bintana ng psychiatric ward sa city hospital, patuloy na tumatama ang mga patak ng ulan sa salamin, lumilikha ng paulit-ulit at mabigat na tunog. Dalawang linggo nang naka-confine doon si Serene. Paulit-ulit nang pinalitan ang benda sa kanyang pulsuhan, at unti-unti nang naghihilom ang sugat sa balat niya. Ngunit ang lamat sa puso niya, lalo lamang lumalalim.Tahimik siyang nakaupo sa silya sa tabi ng bintana, nakatanaw sa abuhing langit sa labas. Wala nang buhay ang kanyang mga mata, para siyang manikang wala nang kaluluwa.Hanggang sa isang hapon, may napanood siyang balitang pang negosyo sa telebisyon patuloy raw ang pagbagsak ng presyo ng stocks ng Tuazon Group. Ang bagong CEO na si Aera ang nag-anunsyo ng malaking restructuring sa kumpanya, at ang pangalan ni Zach ay binanggit lamang ng maikli, gamit ang titulong former person in charge.Sa screen, nakasuot si Aera ng matikas na business suit at kampanteng sumasagot sa mga tanong

Makalipas ang ilang araw, dumating naman ang ika-pitongpu’t kaarawan ni Madam Chryz.Mas engrande ang handaan niya kaysa mga nakaraang taon. Punong-puno ng ilaw at dekorasyon ang lumang bahay ng mga Dela Cruz, at dagsa ang mga bisita sa banquet hall. Halos lahat ng kilalang tao sa lungsod ay dumalo.Nang pumasok si Aera na nakasuot ng elegante at champagne-colored na gown, habang nakakapit sa braso ng kanyang asawa, agad silang naging sentro ng atensyon ng buong bulwagan.Ngunit mabilis ding nahatak ang tingin ni Aera sa tanawing nasa tabi ng pangunahing mesa,nakaupo roon ang lola niya sa malaking upuan, at ang umaalalay sa kanya ay hindi isa sa mga apo niya, kundi si Sandy.Suot ni Sandy isang eleganteng dark blue na gown. Maayos na nakapusod ang buhok niya sa isang banayad at marangal na ayos. Bahagya siyang nakayuko habang nakikinig sa sinasabi ni ng matanda, at sa mukha niya ay naroon ang isang mahinahon at wastong ngiti.Napakahinahon ng tagpong iyon.At marahil dahil doon, lalo

Nakaupo si Serene sa harap ng floor-to-ceiling window ng opisina ng direktor ng Diaz Corporation, habang hawak ang isang tasa ng kape na matagal nang malamig.Tumunog ang intercom.“Director, naipadala na po sa email ninyo ang mga dokumentong hinihingi ninyo. Bukod pa po roon, nakausap na rin si Mr. Christian Sy. Nakatakda ang pagkikita ninyo mamayang alas-tres sa coffee shop ng Peninsula Hotel.”“Nakuha ko na,” malamig na sagot ni Serene bago ibinaba ang tawag at binuksan ang email.Nasa loob nito ang mga dokumentong ipinadala ng legal team ng kumpanya kumpletong impormasyon tungkol sa custody ni Cedric, pati na rin ang ulat tungkol sa kalagayang pinansyal ni Christian nitong mga nakaraang araw.Hindi maganda ang buhay ni Christian ngayon.Hindi natuloy ang plano nitong makaalis ng bansa.Mula nang tuluyan silang mag-away ni Serene, sunod-sunod nang bumagsak ang ilegal nitong mga pinagkakakitaan sa lungsod. Ilang mahahalagang koneksyon niya ang nasira ng operasyon ng pulisya, at napa