All Chapters of Loveless Deal With The Possessive Billionaire: Chapter 101 - Chapter 110

Mariing hinawakan ni Hudson ang kanyang braso. Iminodmod niya ang kanyang ulo at idiniit ang kanyang mga labi sa itaas ng buhok ni Haile.“Sabihin mo sa akin—anong nangyari ngayong araw? May nangyari ba sayong hindi maganda?”Habang nagsasalita, muling sumulyap ang kanyang mga mata sa phone na nakalapag sa mesa.Ang malalim at pamilyar niyang boses ay bumulong sa tenga ni Haile, habang ang presensya nito ay tila yumayakap sa kanya. Ang tensyon sa katawan ni Haile ay unti-unting gumaan nang hindi niya namamalayan.Ito ang uri ng pag-asa o reliance na hindi niya inaasahan sa sarili niya.Pero nang magtagpo ang kanilang mga mata, ang malalalim at tila naghahanap na mga mata ni Hudson, ang mga salitang sasabihin sana niya ay muling nalunok.Hindi niya kayang sabihin.Sa kanilang kasal, laging may malinaw na pag-unawa—na minsan itong may naging “white moonlight.”Kaya sa halip, mas mariin niyang ipinikit ang kanyang mga mata, isinubsob ang mukha sa dibdib nito, at bumuo ng isang marupok na

Pasuray-suray na bumalik si Amelia sa villa ng pamilya Carnell. Tuyot na ang mga luha sa kanyang mukha, ngunit ang mapang-uyam na tingin ni Kyle ay tila nakaukit pa rin sa kanyang balat. Kahit gaano siya nakiusap at lumuha, walang pag-aalinlangang tinanggihan nito ang kanyang hiling.Bakit? Bakit ba lahat sila ay tila may pananggalang pagdating kay Haile? Hindi ba't kilala si Kyle na walang kinatatakutan? Kung ganoon, bakit sa sandaling mabanggit ang pangalan ni Haile, maging siya ay naglalagay ng hangganan? Anong klaseng kapangyarihan ang mayroon ang babaeng iyon sa kanila?Puno ng poot at hinanakit ang dibdib ni Amelia habang itinutulak ang pinto. Madilim ang sala, tanging ang isang floor lamp lang ang nagbibigay ng matamlay na liwanag. Nakaupo si Conrad sa alpombra, nakatalikod sa pintuan. Sa harap niya ay isang lumang kahoy na kahon, nakakalat ang mga laman nito sa sahig. Nakatitig siya sa isang bagay na hawak niya, hile-hilong nakabaon sa sariling mundo—dahilan para hindi niya ma

Sinulyapan ni Shine si Haile na diretso lang ang lakad sa unahan.“Haile, ano ba ang gagawin natin dito?” binilisan niya ang lakad para makahabol, habang pasimpleng itinuturo ang kahon sa kanyang mga kamay.Hindi huminto si Haile. Tuloy-tuloy siya sa kanyang desk, ang boses ay kalmado—halos bakas pa ang pagkapagod.“Throw it away.”“Ha?” Natigilan si Shine ng isang segundo, pero agad din siyang naintindihan. “Got it!”Excited siyang itapon ang bagay na iyon. Naglakad siya sa basurahan sa sulok, yumuko, at mabilis na binuksan ang package. Ang unang nahulog ay isang transparent glass jar na puno ng origami cranes—halatang luma na ang mga ito.Pinulot ito ni Shine, bahagyang inalog, at umarkila ang kanyang labi sa pandidiri.“Ano ito? A nostalgia prop? Akala ba ni Conrad tatalab pa ang ganitong childhood keepsake? Is he seriously this confident? Akala ba niya lahat ng tao ay stuck sa past gaya niya?”Nang marinig ito, saglit na sumulyap si Haile sa garapon. May dumaang gulat sa kanyang m

Pinatigas ni Amelia ang kanyang tindig at pilit na nagpakawala ng isang matalim, bagaman hungkag, na banta, “Haile, hindi mo matatakasan ang ginawa mo sa akin! Mabubulok ka sa kulungan!”Pagkasabi niyon, hindi na niya hinintay pa ang reaksyon ni Haile. Halos patakbong tumalikod si Amelia patungo sa private room—ang hanging puno ng usok, alak, at nakakasakal na atmospera ay sapat na para bumaliktad ang kanyang sikmura.Hindi man lang natigilan si Haile. Sa halip, ang bahagyang kurba ng kanyang mga labi ay lalong lumalim dahil sa isang tahimik na irony.Kulungan?Halos… excited na siyang makita kung sino ang mauunang magpapakulong sa kanino.Nang walang lingon-likod, naglakad siya patungo sa isang mas tahimik na lounge area. Kinuha niya ang kanyang phone mula sa bag at tinipa ang numero ni Conrad.Iniisip pa lang niya ang magiging reaksyon nito sa sandaling sagutin ang tawag. Pagkatapos ng maikling pag-aalinlangan, pinindot niya ang call.Halos agad na kumonekta ang linya.“Hello? Haile

“President Lu?!”Ang boses ni Conrad ay gumaralgal sa gulat, poot, at kahihiyan habang nakatitig sa lalaking nasa harap niya.“A. Mel. Ya! Ito ba ang sinasabi mong shopping… sa BGC?!”Sa ilalim ng kanyang namumulang mga mata, nanginig si Amelia. Instinctively, nagtago siya sa likod ni President Lu, nanginginig ang mga labi habang namumuo ang mga luha sa kanyang mga mata.Bahagyang namulatan ng isip si President Lu dahil sa sigaw, ngunit likas na sa kanya ang kayabangan. Hinding-hindi niya papayagan na hamunin siya ng isang mas batang lalaki. Humakbang siya pasulong para harangan si Amelia, ang kanyang tono ay puno ng panghahamak.“Conrad? Paano mo ba nahanap ang lugar na ’to? At anong ginagawa mo rito habang bitbit ang mga mumurahing bulaklak na ’yan?”Maliit ang tingin na sinuri niya ang bouquet ng mga pulang rosas bago ito muling ibinalik sa nagngangalit na mukha ni Conrad. Ngumisi siya, nagpasyang tanggalin na ang lahat ng pagkukunwari.“Bata, let me tell you—kung hindi dahil kay A