Loveless Deal With The Possessive Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

Gulong-gulo ang isip niya, tila ba sasabog na ito sa dami ng iniisip.Si Conrad… oo, siya rin! Ang lalaking nagbigay sa kanya ng init at matutuluyan nung panahong kailangang-kailangan niya, nung panahong wala siyang matakbuhan.Kahit na ginamit niya lang ang katusuhan nung una, ang kalmadong pag-aalaga nito at tahimik na pag-unawa ay nag-iwan na ng lamat sa kanyang puso—at sa lamat na iyon, tahimik na tumubo ang ambisyon.Si Conrad na lang ang tanging liwanag niya ngayon, ang pinakamagandang "opportunity" sa madilim niyang buhay.Kailangang kumapit siya nang mahigpit. Kapag naging Mrs. Carnell na siya, tuluyan na niyang mapuputol ang ugnayan sa pamilya Pineda, magkakaroon siya ng sariling kapangyarihan, at makakaganti pa sa mga taong nangmaliit sa kanya.Tungkol naman sa "Haile" na nasa screen… kapag naging Mrs. Carnell na siya, siguradong magkakaroon siya ng chance na ayusin ito.Dahil sa desisyong iyon, huminga siya nang malalim, hinigpitan ang hawak sa kanyang manipis na coat, at n

Maaga pa lang kinaumagahan, nakatayo na si Conrad sa harap ng salamin sa kanyang cloakroom. Ang kanyang dark suit ay perpektong lapat sa kanyang katawan, at ang kanyang buhok ay maayos na naka-style.Ang lalaki sa salamin ay gwapo at mukhang disente—eksaktong itsura ng isang taong handang harapin ang isa sa pinakamahalagang sandali ng kanyang buhay.Pero habang tinititigan niya ang kanyang repleksyon, may bakas ng pagod sa pagitan ng kanyang mga kilay na hindi niya man lang napapansin.Ngayong araw, papakasalan na niya si Amelia—ang babaeng nagpatibok ng puso niya nung kabataan niya at bumalik sa buhay niya nang may buong katapatan.Ngayong maayos na ang lahat, dapat ay gumaan na ang loob niya.Pero sa halip, may hindi maipaliwanag na puwang sa kanyang dibdib.Sa hindi malaman na dahilan, isa pang mukha ang laging sumasagi sa isip niya sa mga hindi tamang pagkakataon—Si Haile.Ang babaeng laging tahimik na sumusuporta sa kanya, na nagbigay ng lahat nang walang hinihinging kapalit, at

Tatlong araw ang lumipas.Nakatayo si Alex Dela Flor sa harap ng salamin, inaayos ang kanyang sarili at humihinga nang malalim.Hindi lang niya pinag-aralan ang mga industry materials na ibinigay ng kanyang ama, kundi paulit-ulit din niyang ni-rehearse sa isip ang mga sasabihin—lalo na kung paano natural na lalapit sa kanyang target, si Haile.Nagbigay ng huling paalala ang kanyang ama, si Miguel Dela Flor.“Alex, bihira lang ang ganitong pagkakataon. Kapag nandoon ka na sa Miller Group, manood ka lang, makinig, at huwag masyadong madaldal. Pero kapag oras na para magpakitang-gilas, huwag kang kakabahan. Kung papalarin kang ma-meet si Mr. Miller mismo, siguraduhin mong mag-iiwan ka ng magandang impression.”Napatigil ito nang makahulugan bago nagdagdag,“At higit sa lahat, single si Mr. Miller sa ngayon.”Naintindihan ni Alex ang ibig sabihin nito at tumango, kahit na nagsisimula nang mamasa ang kanyang mga palad sa kaba.Alam niyang higit pa sa pag-aaral ang inaasahan ng kanyang ama—

Kabababalik lang ni Amelia nang paulanan siya ng mga sunod-sunod at excited na message: “Finally! Sabi ko na nga ba, baby—unstoppable ka talaga! Huwag mong kalimutang kumuha ng photo!”Nag-reply si Alex ng maikling, “Don’t worry, kukuhanan ko.”Puno ng kumpyansa, isinabit niya ang bag sa kanyang balikat at mabilis na naglakad papunta sa sports car na nakaparada sa eskinita sa likod.Pero pag-upo niya sa driver’s seat at pagpihit ng susi, tumangging umungol ang makina. Sa halip, isang mahina at matamlay na click lang ang narinig, kasunod ang nakakabinging katahimikan.“Ano ba namang kamalasan ’to?!”Agad na naglaho ang kanyang good mood. Inis niyang sinubukan uli, pero hindi talaga nagre-react ang kotse.“Walang kwentang kotse ’to! Kaka-full tank ko lang kaninang umaga!”Sa tindi ng galit, hinampas ni Alex ang steering wheel, padabog na binuksan ang pinto, at bumaba para tingnan ang sasakyan.Napakatahimik ng eskinita, tanging ang malalayong ilaw sa kalsada ang nagbibigay ng liwanag.E

At the hotel penthouse suite.Tahimik na sumara ang pinto sa likuran niya, hinihiwalay sila sa ingay ng mundo.Ibinaba ni Hudson si Haile. Halos hindi sumayad ang mga paa nito sa sahig, at nanghihinang sumandal ito sa kanya. Hinubad ni Hudson ang kanyang itim na trench coat at isinampay sa sofa.Tuliro si Haile habang pinapanood ang bawat galaw nito, magulo ang isip dahil sa gamot, at tanging hilaw at mapusok na pagnanasa na lang ang natitira. Akala niya ay magsisimula na silang… gumawa. Ang kanyang mga ugat ay tila pinipilit ng kaba at ng isang malalim, hindi makontrol na pananabik.Tumitingkayad, muli niyang ipinulupot ang mga braso sa leeg nito, hinahanap ang mga labi nito gamit ang malabong paningin.“Huwag kang magmadali…”Mababa at paos ang boses ni Hudson. Iniling niya ang ulo para iwasan ang padalos-dalos na halik nito, habang hawak ang balingkinitang baywang nito at humihinga nang malalim. “Hindi pa ngayon.”Sa sumunod na sandali, muli niya itong binuhat—hindi papunta sa kam