Alle Kapitel von ภรรยาที่เขาไม่ต้องการ: Kapitel 11 – Kapitel 20

20.00 น.เอิงเปิดประตูเข้ามาในห้องของเขา ซึ่งตอนนี้ชายหนุ่มนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงนอน เอิงที่เห็นแบบนั้นจึงหันหลังกลับแทบไม่ทัน เพราะไม่นึกว่าเขาจะกล้านอนแก้ผ้าโชว์หราอยู่แบบนี้"จะอายทำไม ก็เคยเห็นของฉันมาแล้วนี่ และอีกอย่างมันก็เคยเข้าไปอยู่ในตัวเธอแล้วด้วย""แต่เอิงไม่อยากเห็นนี่คะ""หันกลับมา""คุณดึงผ้าห่มปิดตรงนั้นก่อนสิ""จะปิดทำไม เดี๋ยวก็ต้องเปิดอยู่ดี""..." เธอยังยืนหันหลังให้เขาอยู่อย่างนั้น จนเจย์ซีจำต้องลุกจากเตียงนอนแล้วมารวบร่างเล็กที่อยู่ในชุดนอนกระโปรงผ้าลื่นที่สั้นระดับกลางขาหมับ!"คุณเจย์ซี!""ทำอย่างกับว่าไม่เคยเห็นของฉันอย่างนั้นแหละ" เสียงทุ้มพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าอยู่ข้างหูของเธอ โดยลมหายใจอุ่นๆที่สัมผัสใบหูของเธอนั้นทำเอาขนอ่อนของเธอลุกเกรียวไปทั่วทั้งร่าง มือสากลูบไล้ผิวเนียนนุ่มจึงรู้ว่าขนบนแขนของเธอลุกชัน และเขาก็รู้ว่าตอนนี้เธอมีความรู้สึกยังไง"เธอก็อยากเหมือนกันใช่ไหมหื้ม..." เสียงทุ้มเอ่ยอยู่ข้างแก้มใสโดยจมูกโด่งสวยคอยคลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียนใสอมชมพู พร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆจากกลิ่นกายเธอ เอิงต้องย่นคอหลบจมูกของเขาที่ทำให้เธอท้องไส้ปั่นป่วนและมวนท้อ

หลังจากที่ทั้งสองออกมาจากห้องน้ำกันแล้วเจย์ซีก็จัดการสวมใส่เสื้อผ้า โดยเอิงกลับไปแต่งตัวที่ห้องของตัวเองเมื่อชายหนุ่มแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกไปจากห้องและเปิดประตูเข้าห้องของเธอ ก่อนเสียงทุ้มมีเสน่ห์จะเอ่ยออกไป"วันนี้เธอไม่ต้องทำอาหารหรอก เดี๋ยวฉันจะโทรสั่งมากินที่บ้าน หรือว่าเธออยากจะออกไปกินข้างนอก" เขาพูดด้วยสีหน้าปกติไม่ได้ยิ้มแต่ก็ไม่ได้เคร่งขรึม"โทรสั่งมากินที่บ้านก็ได้ค่ะ""เธอไม่อยากออกไปเที่ยวไหนบ้างเหรอ อยู่กับฉันมาสองเดือนแล้วนะ แต่ฉันไม่เคยเห็นว่าเธอจะออกไปไหนเลย""ก็เอิงไม่รู้จะออกไปไหนนี่คะ""ตอนเย็นเราออกไปเที่ยวกันดีไหม แล้วก็กินข้าวมาจากข้างนอกเลย เธอจะไปไหม""ไปก็ได้ค่ะ""งั้นเดี๋ยวฉันโทรไปสั่งของกินก่อนนะ""ค่ะ" จากนั้น คนตัวสูงก็ออกจากห้องแล้วจัดการโทรสั่งอาหารมาสามสี่อย่างตอนเย็นหลังจากที่เจย์ซีพาเอิงไปรับประทานอาหารในร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งเสร็จแล้ว จากนั้นเขาก็พาเธอมาแวะห้างสรรพสินค้าชื่อดังกลางใจเมืองห้างสรรพสินค้า"เธออยากซื้ออะไรไหม" เจ้าของใบหน้าหล่อหันถามยังเจ้าของร่างสวยที่เดินอยู่ข้างตัวเอง"เอิงอยากซื้อของสดกับของใช้ในบ้านค่ะ""นอกจากของสดกับของ

โรงอาหาร"พี่คิดไม่ถึงเลยค่ะว่าคุณเฌอแตมจะกลับมา แล้วทีนี้เรื่องของน้องเอิงกับคุณเจย์ซีจะเอายังไงต่อไปคะ""ก็คงเป็นไปตามที่คุณเจย์ซีเคยพูดนั่นแหละค่ะ ถ้าแฟนของเขากลับมา เอิงกับคุณเจย์ซีก็จะต้องหย่ากัน""แต่งงานกันมาได้แค่สามเดือนก็ต้องหย่ากันแล้วเหรอคะเนี่ย โธ่น้องเอิง" นงนุชเอ่ยพลางแสดงสีหน้าเห็นใจเอิงไม่น้อย"..." เอิงปั้นหน้ายิ้มออกไปและทำใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นว่าในอีกไม่ช้าตัวเองก็จะโดนทิ้งเมื่อทั้งสองรับประทานอาหารกันเสร็จแล้วก็พากันขึ้นมายังชั้นบน เอิงที่อยากรู้ว่าเขาจะกลับมาหรือยังจึงเปิดประตูเข้าไปดู จึงรู้ว่าเขายังไม่กลับมา นี่ก็บ่ายโมงกว่าเข้าไปแล้ว เอิงคิดในใจว่าเขาคงคิดถึงคนรักของเขามากจึงอยากใช้เวลาอยู่กับคนที่เขารัก ส่วนเธอเป็นได้แค่ผู้หญิงที่เขาไม่ต้องการ และรอวันถูกเขาทิ้งเอิงปิดประตูห้องทำงานแล้วออกมาหย่อนตัวนั่งลงยังเก้าอี้ด้วยท่าทีเบื่อหน่าย ก่อนจะจัดการทำงานต่อไปจนกระทั่งถึงเวลาเลิกงานเขาก็ยังไม่กลับมา เอิงหยิบโทรศัพท์กะจะโทรไปหาเขา อยากจะถามว่าเขาอยู่ที่ไหน จะกลับมารับเธอไหม แต่ก็ต้องเก็บโทรศัพท์ไว้ตามเดิมและคิดว่าอย่าไปรบกวนเวลามีความสุขของเขาทั้งสองเลยจนเวลาผ

ตอนเย็นเมื่อถึงเวลาเลิกงานทั้งสองก็พากันออกไปจากห้องทำงานแล้วลงไปขึ้นรถและกลับบ้านเลย โดยภายในรถนั้นมีแต่ความเงียบงันที่เขาไม่พูดกับเธอนั้นเพราะพอเขานึกไปถึงที่เธอพูดว่าพอหย่ากับเขาแล้วเธอก็พร้อมที่จะให้ใครมาจีบ เขาจึงรู้สึกไม่ชอบใจ ส่วนเอิงก็หันหน้าออกนอกรถไม่อยากมองหน้าเขา เพราะในสมองของเธอกำลังคิดว่าเขาจะยื้อเธอไว้ทำไมกัน ก็ในเมื่อคนรักของเขากลับมาแล้วจนกระทั่งรถหรูของเจย์ซีเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในโรงจอดรถหน้าบ้านหลังใหญ่ คนตัวเล็กรีบเปิดประตูออกไปจากรถแล้วสาวเท้าขึ้นชั้นสองไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของเธอพร้อมกับกดล็อกประตู พลางคิดว่านับจากคืนนี้เป็นต้นไปเธอจะไม่กลับไปนอนห้องของเขาอีกแล้ว เจย์ซีสาวเท้าตามหญิงสาวขึ้นมายังชั้นบนแล้วเปิดประตูห้องนอนเข้าไปก็ไม่เห็นเธอ เขาจึงมาเปิดประตูห้องของเธอ เมื่อเห็นว่าประตูล็อกเขาก็ไปหยิบกุญแจสำรองที่อยู่ในห้องนอนของเขามาไขเข้าไปพร้อมกับเอ่ยถาม"เป็นอะไร ทำไมถึงไม่เข้าห้องโน้น" เขาถามเธอที่นั่งอยู่บนเตียง"เอิงอยากนอนห้องนี้ค่ะ เอิงไม่อยากนอนกับคุณอีกแล้ว""ทำไม""เอิงไม่อยากอยู่ใกล้คุณค่ะ""ทำไมอยู่ๆเธอถึงได้มีท่าทีรังเกียจฉ

หลังจากที่เจย์ซีกับเอิงพากันออกมาจากบริษัทแล้ว เขาก็พาหญิงสาวมาทานข้าวในร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งที่เขาเคยพาเธอมาทานเมื่อครั้งก่อน เมื่อรับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว เจ้าของเสียงใสก็เอ่ยบอกกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม"คุณเจย์ซีคะ เอิงขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ""ไปเถอะ ฉันจะยังไม่ไปขึ้นรถ""ค่ะ" จากนั้น เจ้าของร่างสวยสมส่วนก็สาวเท้าเข้าห้องน้ำไป เมื่อทำธุระเสร็จแล้วก็ออกมา แต่ทันใดนั้นร่างของเธอก็ชนเข้ากับชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งพลั่ก!"โอ๊ย!" เสียงอุทานของเอิงดังขึ้น พร้อมกับร่างเล็กเซถอยหลังจนเท้าแพลงล้มลงไปนั่งลงบนพื้น"คุณ! ผมขอโทษที่เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ" เสียงทุ้มอุทานด้วยความตกใจพลางเอ่ยถาม ก่อนจะทิ้งตัวนั่งยองๆข้างๆเธอ"ไม่เป็นไรค่ะ""มาครับ เดี๋ยวผมช่วยพยุง" พูดจบ มือหนาก็จับเข้าที่แขนเรียว และมืออีกข้างก็โอบไหล่บางให้ลุกขึ้นจากพื้น"ไหนคุณลองเดินให้ผมดูหน่อยสิครับ" จากนั้น ชายหนุ่มก็ผละออกจากร่างบางแล้วมองเธออย่างสังเกต"ค่ะ" จากนั้น เท้าเรียวก็ค่อยๆก้าวออกไปและลองทิ้งน้ำหนักลงไปบนฝ่าเท้า แต่แล้ว"อ๊ะ" เพียงทิ้งน้ำหนักลงไปบนฝ่าเท้าแค่นิดเดียวเท่า