Lahat ng Kabanata ng สาวใช้อุ่นเตียงผู้ร่ำรวยของท่านโหวเย็นชา : Kabanata 31 - Kabanata 36

สัปดาห์ต่อมายามเซิน หลังจากสอนนักเรียนเสร็จแล้ว ซ่งเมิ่งเหยากำลังจัดเตรียมสินเดิมให้กับตนเอง เพราะอีกไม่ถึงครึ่งเดือนซ่งเมิ่งเหยาก็ต้องเข้าพิธีแต่งงานแล้ว ซ่งฮูหยินไม่ได้มาจัดเตรียมงานช่วย แต่ส่งกู้มามาคนสนิทของนางมาแทน ซึ่งซ่งเมิ่งเหยาก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด เพราะอย่างไรกู้มามาก็ทำอะไรนางไม่ได้อยู่แล้ว และไม่ได้รู้สึกเสียใจที่บิดาและซ่งฮูหยินไม่ได้มาสนใจนาง เพราะซ่งเมิ่งเหยาก็ไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันกับคนพวกนั้นเหมือนกัน ส่วนอู่เจียพอทราบว่าซ่งฮูหยินไม่ได้มาช่วยซ่งเมิ่งเหยา นางจึงขออนุญาตมารดาสามีมาช่วยนาง ซ่งเมิ่งเหยากำลังสั่งให้สาวใช้หยิบผ้าไหมหลายพับลงในหีบไม้ จู่ ๆ ก็เกิดอาการเวียนศีรษะ ร่างโอนเอนจนเกือบจะล้มลงไป แต่สาวใช้ช่วยพยุงไว้ได้ทัน “พานางไปนั่งพักก่อน” อู่ซื่อกล่าวออกด้วยความตกใจ แล้วหันไปบอกจูเป่าสาวใช้อีกคน “ให้คนไปตามหมอซูมา” หมอซูหรือซูหมิง คือหมอที่อยู่ในหมู่บ้านเฟิ่งหวง “เจ้าค่ะ” เถาซูเหวินรีบไปหายาดมมาให้นายหญิงของนาง และไล่สาวใช้ในห้องออกไปให้หมด เหลือเพียงอู่เจีย กู้มามา และเถาซูเหวินเท่านั้น ซ่งเมิ่งเ

หลังจากงานแต่งงานเสร็จสิ้นลง ฟ่านอวิ๋นซีจึงมีเวลามาไต่สวนคดีของซ่งหรูเอินกับน้องชาย วันแรกที่ซ่งจางเหว่ยทราบเรื่องเขาตกใจจนพูดอะไรไม่ออก ที่บุตรชายกับบุตรสาวร่วมมือกันทำร้ายซ่งเมิ่งเหยา ได้แต่แอบนั่งร้องไห้อยู่ในห้องเพียงลำพังอย่างสิ้นหวัง ส่วนซ่งฮูหยินไม่อาจยอมรับจุดจบของบุตรสาวกับบุตรชายอันเป็นที่รักได้ ซึ่งซ่งเนี่ยนเจินก็กำลังเตรียมตัวสอบเป็นขุนนางตามบิดา แต่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นก่อน นางจึงมีอาการคล้ายกับคนเสียสติไปก่อนวันแต่งงานของซ่งเมิ่งเหยาเสียอีก ฟ่านอวิ๋นซียังไม่ทันได้ตัดสินโทษสองพี่น้อง ซ่งหรูเอินก็ชิงปลิดชีพตนเองในคุกไปเสียก่อนเพราะรู้ว่าอยู่ต่อไปก็คงไม่มีชีวิตรอด อีกอย่างนางทำใจไม่ได้ที่ต้องอยู่ในคุกที่สกปรกเช่นนี้ ส่วนซ่งเนี่ยนเจิน ฟ่านอวิ๋นซีก็ตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต และเซ่าฟานสตรีที่ซ่งเนี่ยนเจินจ้างวานมาลักพาตัวซ่งเมิ่งเหยา นางก็ชิงปลิดชีพตนเองไปแล้วเช่นกันเมื่อนางทราบภายหลังว่าสตรีที่นางลักพาตัวไปคือฮูหยินของฟ่านโหว เพราะนางเองก็รู้ดีว่าคนอย่างผู้บัญชาการฟ่าน ไม่มีทางปล่อยนางไว้แน่ และสาวใช้หลินจิงที่คอยส่งข่าวให้ซ่งหรูเอินก็ถูกขายออกไปอยู่หอโคมเขียวเช่นกัน

ห้าปีผ่านไปกิจการของซ่งเมิ่งเหยาก็เจริญรุ่งเรืองมากขึ้นตามลำดับ อีกทั้งร้านแลกเงินเลี่ยงรุ่ย กับร้านนวดฮุ่ยเหอ ยังขยายสาขาออกไปยังเมืองต่าง ๆ อีกด้วย ตอนนี้ทั้งสองร้านก็น่าจะมีมากถึงหนึ่งร้อยสาขาแล้ว ซ่งเมิ่งเหยาจึงกลายเป็นสตรีที่ร่ำรวยเป็นอันดับต้น ๆ ของเมืองหลวง จะว่าไปแล้วสมบัติของนางอาจจะมีมากกว่าในท้องพระคลังในวังหลวงเสียอีก เพราะร้านนวดฮุ่ยเหอ ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการซื้อจิงโหยว และเทียนหอม มิหนำซ้ำยังเอาออกมาใช้โดยไม่มีวันหมดอีกด้วย ยกเว้นเงินในต่างหูอีกข้าง ที่ลดลงตามการใช้จ่ายจริง ซึ่งซ่งเมิ่งเหยาก็แบ่งเงินออกมาเก็บไว้ที่จวนฟ่านโหว และเรือนของนางในหมู่บ้านเฟิ่งหวง ซึ่งตอนนี้กลายเป็นบ้านเดิมของนางไปแล้วทว่ามีจิงโหยวกลิ่นหนึ่งที่นางสกัดเองนั่นก็คือกลิ่นเหมยกุ้ย ซึ่งแหล่งเพาะปลูกขนาดใหญ่ก็อยู่ที่หมู่บ้านเฟิ่งหวง ชาวบ้านต่างดีใจเป็นอย่างมากที่ซ่งเมิ่งเหยามีโครงการปลูกเหมยกุ้ยที่หมู่บ้านแห่งนี้ เพราะชาวบ้านต่างมีงานทำตลอดทั้งปี และนางยังขายจิงโหยวกลิ่นนี้ทั้งปลีกทั้งส่งอีกด้วย ภายหน้าซ่งเมิ่งเหยาวางแผนที่จะปลูก เซียงเหมาหรือตะไคร้ ดอกโม่ลี่หรือดอกมะลิ ดอกไป๋ซานหรือดอกพุดซ้อน ดอ