อ่านมาถึงตอนนี้คุณคงจะรู้สึกว่าผมเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวมาก ผมขอน้อมรับเอาไว้เพราะผมก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ ตัวเองทำได้ แต่พอรู้สึกว่าแฟนเราจะทำบ้างกลับมีอาการทุรนทุราย แถมแทนที่จะเลิกติดต่อกับฝนผมดันยิ่งตกหลุมรักฝนมากขึ้นไปอีก เพราะอยู่กับฝนแล้วผมสบายใจจนลืมเรื่องฝ้ายไปได้ชั่วขณะแล้วในที่สุดเย็นวันศุกร์ที่ผมรอคอยก็มาถึงจนได้ ผมรีบเคลียร์งานแล้วกลับบ้านเร็วกว่าปกติ ส่วนต้นอยากให้ผมอยู่กับฝ้ายสองคนเลยนัดแอนออกไปเที่ยวด้วยกัน ผมอาบน้ำเสร็จก็ลงมานั่งที่ชั้นล่างของบ้านพร้อมกับจิบเบียร์ไปด้วย ไม่ถึงหกโมงเย็นรถของฝ้ายก็เข้ามาจอดที่หน้าบ้านผมออกไปช่วยยกกระเป๋าและของฝากที่ฝ้ายซื้อมา สีหน้าของฝ้ายดูเหนื่อยไม่ก็กำลังเครียดกับเรื่องอะไรสักอย่าง ส่วนผมพอเอาเข้าจริง ๆ ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นคุยกับฝ้ายยังไงดีจนฝ้ายอาบน้ำเสร็จ เราสองคนถึงมีเวลาอยู่ด้วยกันบรรยากาศในห้องนอนดูอึดอัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ฝ้ายที่เคยร่าเริงสดใสกลับดูเงียบขรึมเหมือนกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง แล้วในที่สุดฝ้ายก้เป็นฝ่ายทำลายความเงียบที่ปกคลุมอยู่ในห้องและในใจของเราสองคน“นนท์ วันนั้นที่นนท์โทรมา นนท์ไปหาฝ้ายที่วิทยาลัยมาใช่ไหม”
Read more
LOGIN
