Lahat ng Kabanata ng Dumped by her Husband, She Married his Uncle: Kabanata 361 - Kabanata 370

Napasulyap si Nate sa bakanteng silya sa kanyang tabi. Ilang minuto na ang lumipas magmula ng magpaalam si Barbara sa kanya na magbabanyo ito and she's still not back yet.Hindi na siya nakatiis pa at tumayo na mula sa kanyang kinauupuan. Napatingin naman sa kanya ang kanyang ama at pinukol siya ng isang nagtatanong na titig."Where are you going son?""Pupuntahan ko lang si Barbara, Dad. Kanina pa siya sa banyo. I'm afraid she'll get dizzy again," sagot niya.His father nodded. "Okay. Hihintayin ko nalang dito ang Mommy mo."Mula sa kanyang ama, napasulyap siya sa upuan ng kanyang ina. Nagpaalam ito sa kanila kanina na may sasagutin lang na tawag and like Barbara, hindi padin ito bumabalik."What's wrong, Nate?" Tanong muli ng kanyang ama.Hindi na siya nag-aksaya pa ng panahon at mabilis na nilisan ang kusina. Nagtungo siya sa banyo na malapit lang sa dining area subalit hindi niya nakita si Barbara. Akmang lilisanin na sana niya ang banyo nang makasalubong niya ang kasambahay na na

A warm smile appeared in his mother's lips before shaking her head. "I know that, son at naiintindihan din naman ako ni Barbara. But you see, I'm getting old kaya marami talagang mga bagay ang tumatakbo sa isipan ko."Napatango-tango naman si Nate.Ilang sandaling katahimikan ang namagitan sa kanila. Pakiramdam niya hindi niya alam kung saan sisimulan ang pagtutuloy ng usapan nila.Isang malalim na buntong hininga ang kanyang pinakawalan bago nilingon ang kanyang Mommy. Nahuli niya itong nakatitig sa kanya at para bang mataman na pinag-aaralan ang kanyang kabuuan.Napayuko siya. "About what happened in the hospital... I'm really sorry, Mom. I don't mean to be harsh to you. I am just so worried about Barbara and the baby," aniya sa mababang tono.Lumipas ang ilang segundo na hindi nagsalita ang kanyang ina kaya naman dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin. And there he saw her teary-eyed, pupil shaking but with a small smile on her lips.Tinawid niya ang distansya sa pagitan nila at ma

Hindi agad nagsalita si Nate pero humigpit ang hawak niya sa manibela habang nananatiling nakatutok ang mga mata sa kalsada.Unti-unti namang nawalan ng kulay ang mukha ni Barbara kasunod ng malakas na tambol ng kanyang puso. Luke did it. He really did it. Akala niya ay wala ng isasama pa si Luke nang magpasya itong magtaksil sa kanya at agawin ang kanyang kumpanya, but it turned out, he's really, really evil!Napalingon naman si Nate kay Barbara. Kahit tahimik ang babae, ramdam niya ang tensyon na namumuo sa loob ng sasakyan. Huminga siya ng malalim bago muling ibinaling ang atensyon kay Ryan."Ryan, how certain are you that it's really Luke Stavros?" Tanong pa niya."One hundred percent, Master Nate. We've verified the authorization trail, the executive account, the banking route, and the beneficiary records. There were no inconsistencies. We'll prepare the complete forensic report immediately," pormal na sagot ng lalaki.Tumango si Nate kahit hindi iyon nakikita ni Ryan. "Good. Do

Pinagpawisan ng malagkit si Carl habang kaharap si Master Nate. Subalit pinanatili niya parin ang professional niyang pakikipag-usap sa lalaki sa takot na baka magkamali siya ng sagot."May management clearance po kasi, Master Nate."Nate looks at him straight in the eyes. "From whom?""Galing po sa management, Master Nate.""I heard you. I'm asking why you didn't question the release. Ilang pera na ba ang naaprubahan mo. Was pension funds really supposed to be released just because the management asked for it? You are the head accountant. You know what your job is.""Pero Master Nate, hindi ko po pwedeng kwestiyunin ang utos ng management—""That's not true," putol ni Nate sa sasabihin pa sana ng lalaki. "Yout duty isn't to obey blindly and you are hired to protect the company's money."Ilang sandaling katahimikan ang muling namagitan sa kanilang dalawa. Mataman na pinagmasdan ni Nate ang kaharap niya. His legs were visibly shaking and so are his hands."Kung may itinatago kaman sa a

"Good morning, Sir Luke," bati ng bawat empleyado na nadadaan niya sa lobby ng kumpanya.Hindi naman siya sumagot at nagtuloy-tuloy lang sa paglalakad subalit ilang sandali pa'y napansin niya ang kakaibang titig ng mga ito sa kanya. They may have greeted him but the strange look they gave him afterwards didn't escaped his eyes.Subalit masyado siyang masaya ngayong araw para pansinin ang mga mababang empleyado ng Oceana. Ayaw niyang masira ang araw niya kaya nagtuloy-tuloy na siya sa kanyang private lift.He was counting the elevator number as he went up hanggang sa bumukas iyon at bumungad sa kanya ang executive floor. The moment he stepped in, his heart is hammering with so much excitement.Hindi paman siya nakakarating sa kanyang opisina ay sinalubong na siya ni Sanya. "Magandang umaga po, Sir Luke," bati ng babae."Anong maganda sa umaga gayong hindi mo sinasagot ang mga tawag ko sayo?" Malamig niyang turan.Napayuko naman ang babae. "Pasensya na po, Sir Luke.""You must be expec