Tous les chapitres de : Chapitre 151 - Chapitre 160

“คุณเก้าขา อ่า อิ้งต้องการคุณเก้าค่ะ” ตอนนี้พันดาราไม่มีสติเธอต้องการความสุขจากเขามากกว่าสิ่งใด“อิ้งไม่เสียใจจริงๆนะ” ชายหนุ่มถามอีกครั้งแล้วยกตัวเองขึ้นไปคร่อมร่างอรชรบอบบางไว้แล้วเธอก็ยกขาขึ้นมาเกี่ยวเอวหนาของเขาแล้วจับท่อนเอ็นลำใหญ่จ่อกลางกลีบสาวแล้วรัดเอวหนาเขา “อ่าส์ อิ้ง..” คีรการเรียกพันดาราเสียงแหบห้าวเมื่อเธอเป็นฝ่ายชักนำเขาก่อน"มะ ไม่ อ่า อ้ะ อ้า อา.." พันดาราขยุ้มบั้นท้ายแน่นตึงกดลงทำเอาร่างใหญ่สะท้านแล้วบดเบียดท่อนเอ็นลำใหญ่ลงใส่กลีบสาวที่ฉ่ำแฉะด้วยน้ำหวานและคับแน่นเป็นจังหวะช้าๆ“แจ้ะๆๆ แจ้ะๆๆ..”“อ้ะ คุณเก้า อื้อ เจ็บค่ะ อ่า อ้ะ อ้า..” พันดาราสะดุ้งหน้าตาตื่นได้สติด้วยความรู้สึกเจ็บเมื่อท่อนเอ็นลำใหญ่รุกล้ำเข้ามาในกายและเธอเป็นคนชักนำมันเข้ามาเอง“เจ็บนิดเดียวคนสวย อื้มม..” เสียงห้าวแหบพร่าบอกคนตัวบางที่หน้าบิดเบี้ยวน้ำตาไหลออกมาก่อนจะก้มลงจูบซับน้ำตาให้เธอ“อ้ะ อู้วว อ่า..” พันดารามองร่างใหญ่ที่โยกกายเหนือร่างเธอด้วยความเสียใจที่เป็นแบบนี้เธอคิดว่าหมากเป็นตัวการเรื่องนี้เพราะเขาพยายามรั้งเธอไว้แต่เธอกลับไว้ใจคีรการและตอนนี้เธอเปลี่ยนใจไม่ได้แล้วเพราะเขาคนเดียวที่จะช่ว

“คุณอยากเลิกกับฉันมากเลยเหรอคุณชาถึงไม่สนใจลูกของฉัน แม้ตาฟิวส์จะไม่ใช่ลูกของคุณแล้วยัยฟ้าล่ะคุณไม่คิดว่าลูกจะอับอายหรือไงกันเพราะนังลูกคนใช้มันได้ดีมีผัวเศรษฐีใช่มั้ยคุณถึงทำแบบนี้” ทิติพรยังโทษลิปการ์ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย“ไม่ใช่เลยคุณพรเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเอ๋ย ผมรู้ตัวดีว่าผมมันเลวเป็นพ่อของเอ๋ยไม่ได้หรอกเพราะคุณเป็นแบบนี้ไงผมถึงทนไม่ไหวเราต่างคนต่างอยู่น่าจะมีความสุขกว่านะคุณพร” เขาไม่มีหน้าไปเสนอตัวเป็นพ่อของลิปการ์เพราะอะไรก็รู้อยู่เต็มอก“ฟิสว์ไม่ใช่ลูกของพ่อจริงเหรอ” ทาวัฒน์มองพ่อกับแม่ตาแดงก่ำเขาได้ยินเสียงแม่ก็เลยมาดูและแอบฟังพวกท่านคุยกันและได้รู้ความจริงที่ทำให้หัวใจเขาแตกสลายเพราะที่คนใช้มันพูดเป็นเรื่องจริง“ตาฟิวส์..” สองสามีภรรยาเรียกลูกชายพร้อมกันมองทาวัฒน์ที่มองพวกเขาด้วยความเสียใจผิดหวัง“ไม่ใช่ยังงั้นลูก ฟิวส์ฟังแม่นะลูก” ทิติพรเดินไปกอดลูกชายที่ยืนตัวสั่นไว้ด้วยความตกใจไม่คิดว่าทาวัฒน์จะได้ยินเธอกับสามีคุยกันเพราะคิดว่าในห้องทำงานมิดชิด“แล้วเรื่องจริงมันเป็นยังไงแม่ แม่จะโกหกอะไรฟิวส์อีก” ทาวัฒน์ผลักแม่ออกด้วยความเสียใจตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออกเพ

“แต่ยังไงมันก็ได้ชื่อว่าพ่อของแก ยังไงก็ควรมาดูกแกสิ”“มาให้อายคนเขาเหรอครับคุณตา” เขาโง่เองที่เล่าเรื่องของตัวเองให้เพื่อนฟังเพราะคิดว่าทุกคนเป็นเพื่อนแ่สุกท้ายพวกมันก็ไม่เห็นเขาเป็นเพื่อนและยังโกงเงินเขาอีกเพราะความโง่ของเขาที่ไว้ใจเพื่อนทำให้ไม่มีหลักฐานไปฟ้องร้องทำให้เสียเงินไปกว่าสิบล้าน“แต่นายชามันก็ดูแลฟิวส์มาเป็นอย่างดีไม่ใช่หรือไง” นายมนูญมองหลานชายแล้วเดินไปลูบศีรษะเบาๆถึงยังไงทาวัฒน์ก็เป็นหลานชายของเขาไม่ว่าพ่อของหลานชายจะเป็นใครมันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง “แล้วตาฟิวส์รู้เรื่องนี้ได้ยังไง”“คือว่า พรทะเลาะกับคุณชาค่ะคุณพ่อ แล้วตอนนี้เขาก็ขอหย่าพรคุณพ่อช่วยพูดกับเขาให้พรหน่อยนะคะพรไม่อยากหย่ากับเขา” ทิติพรบอกพ่อหลังจากที่ทะเลาะกับสามีเมื่อคืนเธอก็ไม่เจอเขาและเรื่องของลูกชายเขาก็ปล่อยให้เธอจัดการเองและตอนนี้ก็ไม่กล้าออกไปไหนเพราะมีนักข่าวตามติดทำข่าวและขุดคุ้ยเรื่องเก่าของเธอเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนเพื่อสืบหาว่าใครเป็นพ่อของทาวัฒน์“เฮ้อ พ่อเหนื่อยกับแกจริงๆนะยัยพร แกไม่ใช่เด็กๆที่พ่อจะต้องช่วยเหลือแกได้ทุกครั้งแล้วเรื่องนี้แกต้องแก้ไขด้วยตัวเองเพราะนายชามันไม่เหมือนเมื่อก่อนและแ

“แม่ไม่ออกความเห็นนะลูก ชาไม่ใช่เด็กๆที่แม่จะต้องชี้แนะเพราะชาเป็นคนเลือกทางเดินชีวิตของตัวเองแม่ก็ได้แต่หวังว่าลูกของแม่จะมีความสุขเท่านั้นและไม่ว่าชาจะตัดสินใจยังไงแม่ก็จะอยู่เคียงข้างลูกเสมอจ้ะ” คุณสิรามนพูดกับลูกชายอย่างเข้าใจ“ขอบคุณครับคุณแม่ที่เข้าใจผม ทั้งที่ผมทำแต่ความลำบากให้คุณแม่มาตลอดแต่คุณแม่ไม่เคยทิ้งผม ต่อไปผมจะทำหน้าที่ลูกดูแลคุณแม่ให้ดีกว่าเดิมจะไม่ละทิ้งคุณแม่เหมือนที่ผ่านมาอีกแล้วครับ” ชาคริตพูดกับแม่แล้วเขาลุกจากเก้าอี้ไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าท่านก่อนจะกราบเท้าแม่ขอโทษท่านที่ไม่ได้ทำหน้าที่ลูกที่ดีมากว่ายี่สิบปีและต่อไปเขาจะดูแลแม่ให้ดีที่สุด“ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นไร ที่ผ่านมาก็ให้มันผ่านไปแล้วมาเริ่มต้นกันใหม่แม่เชื่อว่าชาจะทำได้ตามที่ตั้งใจได้ลูก” คุณสิรามนมองลูกชายน้ำตาคลอแล้วลูบศีรษะไปมาด้วยความรัก“ผมรักแม่ครับ” ชาคริตพูดสียงสั่นน้ำตาไหลออกมาด้วยความรู้สึกผิดต่อลูกเมียและแม่สุดท้ายชีวิตครอบครัวของเขาก็พังลงแต่ตอนนี้เขารู้สึกผ่อนคลายหลังจากได้คุยกับแม่และขอโทษท่าน“แม่รู้ลูก แม่รู้” คุณสิรามนกอดลูกชายด้วยความรักและให้กำลังใจเพราะท่านก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหนอย่

“ยังไงก็คุยกันซะ จะเอายังไงก็บอกพี่ละกันพี่กลับก่อนนะ” พิพัฒน์พูดกับน้องสาวแล้วเดินออกไปจากห้องพักฟื้นของหลานชายพร้อมภรรยาทิติพรมองตามหลังพี่ชายแล้วถอนหายใจตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากหลบหน้านักข่าวและผู้คนไปจากเมืองไทยสักพักก่อนรอให้ข่าวซาแล้วค่อยกลับมาห่วงแต่ลูกทั้งสองที่ได้รับผลกระทบจากเรื่องที่เกิดขึ้นมากมายและยังไม่สำนึกยังโทษแม่สามีกับลิปการ์ทำใครอบครัวของเธอที่พิษณุโลกเพื่อนของลิปการ์และคีรีภัทรมารับประทานอาหารเย็นด้วยกันและดื่มกันนิดหน่อยจนสี่ทุ่มก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนลิปการ์ก็ช่วยยายกับทุกคนเก็บโต้ะและล้างถ้วยจานชามจนเสร็จก่อนจะขึ้นห้องเพื่ออาบน้ำพักผ่อนพอเข้าไปในห้องนอนก็เห็นสามีนอนเอกนกอยู่บนเตียงใส่แค่บ็อกเซอร์ตัวเดียวอวดแผงอกหนั่นแน่นน่าลูบไล้ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพราะห้องนอนของเธอไม่เหมือนห้องนอนที่บ้านของเขาที่กว้างขวางห้องของเธอมีห้องน้ำในตัวมีเตียงนอนชิดผนังห้องด้านหนึ่งติดหน้าต่างและตู้เสื้อผ้าอยู่ถัดจากประตูห้องและโต้ะกระจกติดประตูห้องน้ำด้านข้างอีกฝั่งมีโต้ะหนังสือริมหน้าต่างบนผนังห้องมีรูปภาพใรวัยเด็กจนถึงวันรับปริญญาและมีนาฬิกาแขวนบนผนังห้องหนึ่งอันคีร