ลุ้นรักเจ้าสาวใบสั่ง

บทที่ 1 ปมในใจบ้านหลังใหญ่เก่าแก่ตั้งอยู่กลางพื้นที่เกือบไร่ริมถนนเลี่ยงเมืองพิษณุโลกด้านหน้าเป็นพื้นที่ว่าเปล่าแต่ในอดีตที่รุ่งเรืองเป็นสนามหญ้าสวยงามส่วนด้านหลังบ้านเป็นสวนผักผลไม้มีทั้งมะม่วงลำไยน้อยหน่ามะพร้าวขนุนและสวนผักติดแม่น้ำน่านและมีบ้านพักคนงานสองหลังภายในสวนซึ่งหนึ่งในนั้นเคยบ้านของนายพยนต์กับนางน้อมจิตสองตายายอาศัยอยู่เพราะทั้งสองทำงานที่นี่มีลูกสาวหนึ่งคนชื่ออรพินที่รักกับชาคริตลูกชายเจ้านายแต่ไม่มีใครรู้ว่าทั้งสองคบหากันจนกระทั่งชาคริตพบรักใหม่กับลูกสาวของนักการเมืองชื่อดังและฝ่ายหญิงตั้งครรภ์จึงแต่งงานกันแล้วย้ายไปอยู่กรุงเทพทั้งที่อรพินกำลังตั้งครรภ์เช่นกันพอคุณเตชธรรมกับคุณสิรามนรู้เรื่องก็รับเป็นหลานและให้ลูกชายมาเซ็นรับรองบุตรและชาคริตก็ยอมแลกกับที่ดินของพ่อแม่ที่มีอยู่พันกว่าไร่และจะไม่ยุ่งกับที่ดินบ้านหลังใหญ่ที่พ่อแม่อาศัยอยู่แต่สุดท้ายชาคริตก็ผิดคำพูดมาขอยืมโฉนดที่ดินของแม่ไปค้ำประกันธุรกิจแต่กลับเอาไปจำนองกับธนาคารและขาดส่งมาหลายเดือนจนกระทั่งทางธนาคารมีจดหมายแจ้งมาตามที่อยู่ของเจ้าของโฉนดทำให้คุณสิรามนถึงกับเป็นลม“คุณย่าคะ ทำใจดีๆไว้ก่อนค่ะ” เสียงหวานของหล

“ไม่ได้นะคะคุณชา คุณจะเอาเงินตั้งสามสิบกว่าล้านไปไถ่ที่ดินคืนไม่ได้นะคะ เกิดธุรกิจของเรามีปัญหาอีกล่ะจะทำยังไง” ทิติพรท้วงสามีด้วยความไม่พอใจทำไมเธอจะเสียเงินสามสิบล้านให้นังลูกคนใช้นั่นด้วยเธออุตส่าห์วางแผนไว้แล้วว่าเธอจะได้เงินส่วนต่างอีกยี่สิบกว่าล้าน“แล้วคุณจะให้ผมปล่อยให้ที่ดินของคุณแม่ถูกยึดหรือไงแล้วท่านจะไปอยู่ที่ไหน” ชาคริตว่าภรรยาเขารู้ว่าทิติพรไม่ชอบแม่แต่ยังไงท่านก็เป็นแม่ของเขาถึงเขาจะเลวแต่ก็รักแม่แค่ไม่ได้รักลูกที่ไม่ต้องการให้เกิดมาอย่างลิปการ์เท่านั้น“คุณแม่ไปอยู่กับเราที่กรุงเทพก็ได้นี่คะ” ทิติพรเสนอสามีให้แม่ของเขาไปอยู่ด้วยที่กรุงเทพ“บ้านแม่อยู่ที่นี่ แม่จะไม่ย้ายไปไหนแม่จะอยู่และตายที่นี่” คุณสิรามนพูดกับลูกสะใภ้ยังไงเธอก็ไม่ไปอยู่กรุงเทพหากไม่อยู่ที่นี่เธอก็จะหาบ้านอยู่ที่นี่“ผมจะจัดการให้ครับคุณแม่” ชาคริตบอกแม่ยังไงเขาจะคืนที่ดินให้แม่“ฉันไม่ยอมค่ะ ถ้าคุณไถ่ที่ดินผืนนี้ให้คุณแม่ คุณแม่ก็จะยกให้นังเด็กลูกคนใช้นั่นแล้วลูกของเราล่ะคะจะได้อะไรพรไม่ยอมค่ะ ถ้าคุณทำแบบนั้นพรจะไปคุยกับคุณพ่อ” ทิติพรเอาพ่อมาขู่สามีเพราะเขามีทุกวันนี้ได้ก็เพราะพ่อของเธอเป็นคนสนับสนุ

“ผมะพาเอ๋ยมาส่งก่อนสี่ทุ่มนะครับคุณย่า” วีระบอกย่าของแฟนสาวเขาไม่ได้รังเกียจที่ลิปการ์เป็นลูกคนรับใช้แต่แม่ของเขาไม่ชอบและอยากให้เขาคบกับลูกสาวเพื่อนของพ่อที่เป็นรองอธิบดีกรมตำรวจแต่เขาชอบลิปการ์จะว่ารักก็ได้เพราะลิปการ์ทั้งสวยน่ารักนิสัยดี"จ้ะพ่อวี" คุณสิรามนยิ้มให้แฟนหลานสาวที่เสมอต้นเสมอปลายแต่อะไรมันก็แน่นอนหากวีระและครอบครัวรู้ว่าบ้านของเธอกำลังจะถูกยึดก็ไม่รู้ว่าจะกระทบกับความสัมพันธ์ของหลานสาวกับวีระหรือเปล่าลิปการ์ขึ้นรถปอร์เช่สปอร์ตสองที่นั่งสีดำของแฟนหนุ่มแล้วถอนหายใจเธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเธอกับวีระมันไปไม่ถึงไหนเพราะตัวเองไม่มีอะไรเหมาะสมกับลูกชายท่านรองผบช.ภ.6 กับเจ้าของโรงสีใหญ่ที่สุดในพิษณุโลกและตอนนี้บ้านของย่ากำลังจะถูกยึดจึงอยากจะคุยกับวีระให้เข้าใจ“เอ๋ยเป็นอะไรครับ” วีระถามแฟนสาวที่คบกันมาเกือบสองปี“มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยค่ะ”“เรื่องอะไรครับ พี่ช่วยเอ๋ยได้นะครับ” วีระพูดกับแฟนสาวตั้งแต่คบกันมาลิปการ์ไม่เคยเรียกร้องอยากได้อะไรทั้งที่เขาเต็มใจไม่เหมือนผู้หญิงคนก่อนๆของเขาที่อยากได้โน่นนี่นั่นและเขาเองนี่แหละที่ซื้อให้เธอเองและลิปการ์ก็ปฏิเสธทุกครั้งบอกว่าของแพง

“เดี๋ยวเอ๋ยไปเตรียมน้ำหวานเย็นๆมาให้คุณย่าฉายกับน้าละมัยก่อนะคะ” ลิปการ์พูดจบก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อเอาเครื่องดื่มไปรับแขก“ฉันอยากได้หนูเอ๋ยเป็นหลานสะใภ้ ขอได้มั้ยมน” คุณหญิงฉายยังไม่ลืมเรื่องที่คุยกับเพื่อนไว้เมื่อสองปีก่อนตอนลิปการ์เรียนจบปริญญาตรี“เธอยังไม่ลืมเรื่องนี้อีกเหรอฉาย”“ไม่ลืมหรอกมน แต่เสียดายหนูเอ๋ยมีแฟนแล้วนี่สิ อ้อ เรื่องธนาคารเดี๋ยวฉันจัดการให้เธอเองนะมนแล้วไม่ต้องย้ายไปไหนทั้งนั้นแหละ” คุณหญิงจับมือเพื่อนแล้วนั่งลงบนโซฟามองบ้านที่ยังคงสภาพเดิมสะอาดสะอ้าน“แต่ว่าเรื่องนี้..”“เรื่องแค่นี้เองนะมน ส่วนเรื่องที่ดินที่เชียงใหม่ฉันจะให้หลานชายขึ้นไปดูว่าพอจะทำอะไรได้บ้างแล้วเรามาร่วมหุ้นกันแปรสภาพจากที่ดินให้มันงอกเงยเป็นเงิน” คุณหญิงฉายฤดีบอกเพื่อนเพราะที่ดินสองแปลงรวมกันกว่าห้าสิบไร่สามารถสร้างบ้านพักตากอากาศหรือสร้างโรงเรมรีสอร์ตคอนโดขายก็ได้ก็ต้องรอให้หลานชายไปดูก่อน“แต่ฉันไม่มีเงินนะฉาย” คุณสิรามนนั่งลงข้างเพื่อน“เธอมีที่ดินฉันลงเงินก็วินๆกันทั้งสองฝ่ายนี่นะจ้ะ” มันไม่ยากเลยเพราะหลานชายทั้งสองเก่งและมองการณ์ไกลและเธอจะให้หลานชายคนรองจัดการเรื่องนี้“แต่เรื่องบ้าน

“สวัสดีลูก นี่ถ้าย่าไม่มีธุระจะคุยด้วยก็คงไม่ได้เห็นหน้าคีย์ใช่มั้ยลูก” คุณหญิงค้อนหลานชายอย่างหมั่นไส้ที่ไม่มีเวลาให้พ่อแม่ย่าแต่มีเวลาให้สาวๆ“โธ่คุณย่าครับ ผมต้องทำงานนะครับอีกเดี๋ยวก็ต้องรีบไปเพราะมีประชุมเช้านี้อีกครับ” คนเป็นหลานโอดครวญกับย่าแต่ไม่ได้งานยุ่งขนาดนั้นเขายังหนุ่มยังแน่นก็ต้องมีเวลาส่วนตัวบ้างขืนทำแต่งานก็เหี่ยวแห้งหัวโตน่ะสิ“จ้ะๆ แล้วนี่พ่อแม่เราล่ะไม่มาทานอาหารเช้าด้วยกันหรือไง”“เดี๋ยวตามมาครับ ว่าแต่ที่พิดโลกมีอะไรดีครับคุณย่าถึงไปตั้งหลายวัน” คนเป็นหลานพูดกระเซ้าย่าที่ไปพิษณุโลกหลายวัน“มีดีจริงๆนั่นแหละ ว่าแต่ตอนนี้คีย์มีแฟนหรือยังลูก” คุณหญิงตะล่อมถามหลานชายเพื่อจะเข้าเรื่องที่ต้องการ“มีอะไรหรือเปล่าครับคุณย่า” คีรีภัทรหรี่ตามองย่าอย่างสงสัยว่าจะมาไม้ไหนและดูท่าว่าจะไม่พ้นหาเมียให้เขาแน่นอน“คีย์ตอบย่ามาก่อนสิลูก” คนเป็นย่ายังไม่ตอบหลานชาย“ไม่มีครับ และไม่คิดจะมีแฟนหรือเมียตอนนี้ครับคุณย่า” คนเป็นหลานพูดดักคอย่าก่อนที่ท่านจะพูดเรื่องที่เขาเดา“ชัดเจนมากเลยเนาะ แต่ว่าย่าอยากมีเหลนแล้วนะลูกถ้าคีย์ยังไม่มีแฟนก็ลองศึกษาหนูเอ๋ยหลานย่ามนก่อนมั้ยลูก” คุณหญิงพูดกั