“พาเหลนย่าไปกินนมก่อนลูก ดูสิคงจะหิวมากสิเนี่ย” คุณทวดปันตาบอกหลานชาย“ตัวเล็กแค่นี้ร้องดังมากเลยอ่ะ” วรกันต์มองตามหลังหลานชายที่คุณพ่อมือใหม่เข็นรถเปลนอนเข้าไปในห้องเพื่อจะได้กินนมแม่และทันได้เห็นนิดหนึ่งเพราะคุณทวดทั้งหกยืนล้มเหลนน้อยทั้งสองไว้ไม่มีใครเข้าถึงและคุณทวดฉายคุณทวดปันตาคุณทวดน้อมและคุณย่าอายก็เดินตามไปในห้องกันอีก“ร้องดังอย่างนี้เดี๋ยวเก๋จะส่งไปเป็นนักร้องค่ะ” คีติกาพูดขำๆ“เห็นเจ้าแฝดแล้วพี่โคตรตื่นเต้นเลยว่ะ” คีรการมองตามหลานชายและคิดถึงลูกชายของเขาที่ใกล้จะคลอดหากนับญาติกับหลานแฝดก็ห่างกันประมาณหนึ่งเดือนแต่ถ้าคลอดปลายเดือนก็จะเกิดเดือนเดียวกันก็เป็นเพื่อนรุ่นกัน“ขนาดหลานคลอดผมยังตื่นเต้นเลยพี่เก้า ผมรู้แล้วว่าทำไมไอ้คีย์มันถึงได้ยิ้มหน้าบานไม่หุบอย่างนั้น” ปรินทรพูดขึ้นเพราะนี่แค่หลานเขายังลุ้นและตื่นเต้นแค่เห็นเจ้าแฝดน้อยตัวแดงๆมันสุดยอดมาก“งั้นก็รีบแต่งกันได้แล้ะหนุ่มๆ สมัยตาอายุยี่สิบห้ายี่สิบหกก็แต่งงานกันแล้วล่ะ” นายหัวเหลียงพูดกับเพื่อนหลานชายยิ้มๆซึ่งเด็กสมัยนี้ต่างจากสมัยท่านเป็นหนุ่มเพราะมันหวงความโสดกันจริงๆทั้งที่อายุและวุฒิภาวะพร้อมสร้างครอบครัว“ผมคิด
Ler mais