All Chapters of ลุ้นรักเจ้าสาวใบสั่ง: Chapter 181 - Chapter 190

เวลา16.30น.คีรีภัทรก็กลับมาถึงบ้านและภรรยาก็เตรียมของทุกอย่างใส่รถตู้คันใหญ่ไว้เรียบร้อยซึ่งตอนนี้เขาจะใช้รถตู้เป็นหลักเพื่อความสะดวกสบายในการเดินทางของภรรยาแม้จะสงสารที่ต้องเดินทางทุกอาทิตย์แต่เขาลองอยู่คนเดียวแล้วมันไม่ไหวจริงๆเช้ามาเวียนศีรษะอาเจียนจนลุกไม่ขึ้นแต่พอได้กลิ่นภรรยาสุดที่รักแล้วหายเป็นปลิดทิ้งทำให้เพื่อนเอามาล้อเขาว่าผัวแหง่ติดเมีย“พี่เก้ายังไม่มาเหรอครับที่รัก” คีรีภัทรถามภรรยาที่เตรียมตัวเรียบร้อยแต่ไม่เห็นพี่สะใภ้และพี่ชายบอกว่าตามออกจากบริษัทตามหลังเขามาแล้วแต่ยังไม่ถึง“พอดีอิ้งมีธุระแล้วจะตามไปพรุ่งนี้ค่ะ” ลิปการ์ไม่บอกสามีว่าจะมีหลานรอให้ว่าที่คุณพ่อคุณแม่ประกาศข่าวดีเอง“งั้นเราไปกันเลยนะครับ จะได้ไม่ถึงดึกเดี๋ยวลูกๆจะเหนื่อยแล้วแกล้งปะป๊า” คีรีภัทรพูดกับภรรยาแล้วลูบท้องที่ยังนูนมาเล็กน้อยเหมือนคนกินอาหารอิ่มเพราะท้องสาวจึงดูเหมือนไม่ใช่คนท้อง“ค่ะ” ลิปการ์ยิ้มให้สามีจากนั้นทั้งสองก็บอกพ่อแม่แล้วเดินทางไปพิษณุโลกเพื่อจะได้ไม่ถึงดึก ส่วนคีรการกลับมาถึงบ้านก็ไม่เห็นรถตู้ของน้องชายที่เตรียมไว้ไปพิษณุโลกจึงเดินเข้าไปในบ้านมองหาเมียเด็กเพราะวันนนี้ไม่ได้ไปทำงานกั

“คงต้องเป็นรอบหน้าแล้วค่ะคุณพ่อคุณแม่ วันนี้น้องแฝดคงอายถึงไม่ยอมให้เราเห็น” คุณหมอพูดแล้วยิ้มเพราะเจอเคสแบบนี้บ่อยๆ“คุณหมอว่าลูกผมจะเป็นผู้หญิงผู้ชายครับ” ว่าที่คุณพ่อก็อยากรู้จริงๆว่าลูกแฝดอีกคนจะเป็นหญิงหรือชาย“ตอบลำบากอยู่นะคะคุณพ่อ เพราะหน้าน้องแฝดเหมือนกันเป็นไปได้ทั้งเด็กหญิงเด็กชายแต่รอบหน้าเราน่าจะรู้ค่ะ” คุณหมอก็ตอบไม่ได้เหมือนกันและไม่เดาหากพลาดขึ้นมาหมอจะเสียเพราะเป็นแฝดใบเดียวกันหน้าเหมือนกันเป้ะและท่านอนในท้องก็ยังเหมือนกันต้องรอตรวจอัลตร้าซาวด์ครั้งต่อไปเมื่อตรวจครรภ์แล้วร่างกายของว่าที่คุณแม่ก็อยู่ในเกณฑ์ปกติจนคุณหมอชมว่าดูแลตัวเองและลูกดีมากน้ำหนักก็อยู่ในเกณฑ์ปกติทั้งแม่ทั้งลูกก่อนจะแนะนำเรื่องการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพแข็งแรงเพราะลูกแฝดต้องดูแลมากกว่าท้องเดี่ยว ก่อนจะไปรับยาบำรุงแล้วไปซื้อของทำบุญที่ขาดซึ่งย่าตายายทั้งหลายก็เตรียมไว้พร้อมและเย็นนี้ก็จะให้คนงานมาช่วยกางเต้นนอนและสั่งอาหารจากร้านอาหารชื่อดังมาเลี้ยงคนงานทั้งหมดพร้อมเครื่องดื่มเต็มที่ซึ่งเจนจบอนุญาติให้คนงานที่ทำงานมาหลายเดือนจนสร้างบ้านเสร็จเรียบร้อยได้สนุกสนานและหยุดหนึ่งวันโดยที่เขาจ่ายค่าแรงสำหรั

“ไหวมั้ยลูก” คุณดารกาถามลูกชายยิ้มๆ“ไหวครับแม่ ผมคิดว่าต้องพกหนูเอ๋ยติดตัวอีกพักใหญ่เลยครับ” คีรีภัทรตอบแม่เพราะเมื่อคืนเขานอนไม่หลับและเช้ามาก็มึนศีรษะอาเจียนจนต้องแจ้นมาหาเมียแต่เช้าพอได้กลิ่นของเมียก็ดีขึ้นมาทันที“ดูท่าหลานพ่อจะหวงพ่อนะลูก” คุณกรณ์ล้อลูกชายที่แพ้ท้องแทนเมีย“พอกันกับตาเก้าแหละ ดูมันสิดีนะที่คุณสมานเข้าใจไม่งั้นคงไม่ได้มานั่งระริกระรี้อ้อนเมียแบบนี้หรอก” คุณกานต์พูดอย่างหมั่นไส้ลูกชายแต่ดีใจที่เห็ลูกมีความสุขไม่ว่าลูกรักใครเขากับภรรยาก็พร้อมจะรักด้วยเพื่อความสุขของลูกๆ“ตอนลูกสองคนมีเมียก็เป็นแบบนี้เหมือนกันไม่ใช่หรือไงฮึตากานต์ตากรณ์” คุณหญิงฉายฤดีว่าลูกชายทั้งสองที่ไม่ต่างจากลูกของตัวเอง“นั่นสิคุณหญิง ผมจำได้ว่าสมัยยัยอายท้องเจ้าคีย์นายกรณ์ถึงกับเอาเสื้อผ้าไปดมยังกับเป็นโรคจิตเลยนี่ หึหึๆๆ..” นายหัวเหลียงพูดกระเซ้าลูกเขย“จริงเหรอครับพ่อ” คีรีภัทรถามพ่อเพราะเขาก็เป็นเหมือนกันหากมีคนรู้ว่าเขาพกชุดชั้นในเมียติดตัวไว้ดมคนว่าเขาเป็นโรคจิตแน่“จริงสิลูก ตอนนั้นแม่กลับไปเยี่ยมคุณตาคุณยายแล้วพ่อเราติดงานแล้วดันล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาแต่กลายเป็นแพนตี้ของแม่ดีนะที่มีแค่เลข

“พี่คีย์โพสต์อะไรคะ พอดีเก๋ติดงานอยู่เลยไม่ได้ดูโทรศัพท์จนพี่แซมโทรมานี่แหละค่ะ” คีติกาพูดแล้วยิ้มก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ขอเล่นตัวอีกนิดละกัน“ก็วันนี้ไอ้คีย์มันพาหนูเอ๋ยไปอัลตร้าซาวด์มาแล้วครับ”“เหรอคะ แล้วเก๋ได้หลานชายหรือหลานสาวคะ”“แฝดชายคู่ครับ” วรกันต์ตอบแฟนสาวแล้วยิ้มกริ่มและขอบคุณหลานแฝดที่ทำให้เขาได้แต่งงาน“จริงเหรอคะ”“จริงครับ”“งั้นเก๋ก็แพ้สิคะ”“ใช่ครับ เก๋พร้อมจะทำตามข้อตกลงของเรามั้ยครับ” วรกันต์พูดเสียงหวาน“เก๋พูดคำไหนคำนั้นค่ะ” คีติกาตอบแฟนหนุ่มเพราะเห็นเขามานานและตั้งแต่คบกันมาหลายเดือนเขาก็ปรับเปลี่ยนตัวเองเรื่องสาวๆหากพี่ชายทั้งสองไม่มั่นใจเขาคงไม่ปล่อยให้คบเธอในเมื่อพร้อมก็ไม่อยากรอและค่อยเรียนรู้กันไปตลอดชีวิตจะดีกว่าและเธอก็อายุเกือบสามสิบแล้ว“ขอบคุณครับ งั้นพี่จะให้คุณพ่อคุณแม่ไปคุยกับคุณพ่อคุณแม่ของเก๋นะครับ”“เร็วไปมั้ยคะพี่แซม รอให้พี่เก้ากับหนูอิ้งแต่งานก่อนก็ได้เก๋ไม่หนีไปไหนหรอกค่ะ” คีติกาพูดกับแฟนหนุ่มแล้วยิ้มขำที่เขารีบร้อนราวกับกลัวเธอจะหนีหายไปอย่างนั้นแหละ“ผู้ใหญ่ท่านจะได้หาฤกษ์ไว้ก่อนไงครับ” คนอยากมีเมียเหมือนเพื่อนบอกแฟนสาวและถ้าเป็นไปได้เ

“ลูกเราร้องหรือเปล่าคะพี่คีย์” คุณแม่คนสวยมีความสุขมากเมื่อได้เจอหน้าลูกน้อยทั้งสองแม้จะแป๊บเดียวก็ตาม“ไม่รู้เหมือนกันครับ พี่ไปดูก่อนนะครับ” คุณพ่อสุดหล่อลุกขึ้นเพื่อจะไปดูว่าใช่ลูกชายของตัวเองร้องหรือเปล่าและไม่กลัวว่าเจ้าหน้าที่จะสลับลูกเขากับคนอื่นเพราะเป็นลูกแฝดและทารกน้อยอีกสองคนที่อยู่ในห้องแรกเกิดเป็นผู้หญิงทำให้เขาสบายใจหากมีทารกชายคุณปู่กรณ์คุณทวดเหลียงกับคุณทวดยนต์คงพากันมานั่งเฝ้าเหลนน้อย แต่ก็ยังพากันมาดูเหลนทุกสิบนาที“น้องแฝดหิวแล้วค่ะคุณแม่” พยาบาลสาวประจำห้องเด็กแรกเกิดเดินมาพร้อมกับพยาบาลนุ้ยที่เข็นรถเปลนอนของน้องแฝดเข้ามาในห้องพักรอคลอดที่ตอนนี้มีแค่ลิปการ์คนเดียวเพราะคุณแม่อีกสองคนคลอดเมื่อวานก็ย้ายไปพักที่ห้องพักฟื้นแล้ว“อุแว้ๆๆๆ..” เสียงน้องแฝดสลับกันร้องดังลั่นเพราะหิวปกติเขาจะกินอาหารทางรกและสายสะดือจากแม่“ลูกแม่” ลิปการ์มองลูกชายทั้งสองนอนในเปลเด็กแล้วยิ้มเพราะเธอได้อยู่กับลูกแป๊บเดียว“น้องแฝดมาแล้วค่ะคุณคีย์คุณเอ๋ย” พยาบาลนุ้ยบอกเจ้านายทั้งสองและเข็นน้องแฝดเข้าไปชิดเตียงคุณแม่“โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับลูกรัก เดี๋ยวแม่เอ๋ยให้กินนมนะลูก” คีรีภัทรพูดกับลูกชายมาตลอ