All Chapters of ชู้เสียวของเภสัชสาว: Chapter 11 - Chapter 20

“ลุงแหวง ทำไมทำแบบนี้”“ผมไม่ได้ตั้งใจครับ แต่คืนนั้นผมออกมาตรวจดูความเรียบร้อยแล้วได้ยินเสียงแปลก ๆ ก็เลยย่อมาแอบดูแล้วก็เห็นแบบในคลิปนั่นแหละครับ ผมเห็นแล้วทนไม่ไหวถึงกับต้องช่วยตัวเองตามจนเสร็จไปด้วย กลับห้องไปก็ยังต่ออีกรอบ คุณนิดสวยมากจนผมอดใจไม่ไหว”“ลุงแหวง นิดขอร้อง ช่วยลบคลิปออกเถอะนะคะ” เราขอร้องน้ำตาซึมออกมาอย่างไม่รู้ตัวลุงแหวงมองตาเราตรง ๆ ไม่หลบสายตา“ผมจะลบก็ได้ครับ แต่ก่อนลบ…ผมอยากขออะไรจากคุณนิดสักอย่าง”“อะไร”เราพยายามควบคุมอารมณ์อย่างถึงที่สุด ลุงแหวงก้มหน้าเล็กน้อย ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาเราพร้อมยื่นขอเสนอ“เอ่อ ผมขอมีอะไรกับคุณนิดสักครั้ง ถ้าคุณนิดยอมผมสัญญาว่าจะลบคลิปทั้งหมดทิ้ง แล้วจะไม่บอกใคร รวมถึงคุณเมฆด้วย” “ลุงแหวง อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ นิดขอร้อง นิดไหว้ล่ะ”“คุณนิด ผมดูจากท่าทางคุณนิดก็รู้แล้วว่าคุณนิดมีความต้องการทางเพศสูง เห็นว่าคุณนิดร่านแค่ไหนถึงกับต้องเอาแต่งกวายัดร่องเสียวตัวเองจนน้ำแตกออกมา แสดงว่าคุณเมฆทำให้คุณนิดเสร็จไม่ได้สินะครับ ที่คุณนิดครางตอนช่วยตัวเองมันบอกตัวตอนคุณนิดหมดแล้ว ให้ผมช่วยทำให้คุณนิดมีความสุขนะครับ รับรองว่าคุณนิดจะเสียวแบบที่ไม่เ

หลังจากคืนที่ลุงแหวงใช้คลิปเล่นเสียวกับแตงกวาต่อรองกับเรา ชีวิตประจำวันยังคงดำเนินต่อไปแบบเดิม แต่ทุกอย่างในตัวเรารู้สึกเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เรายังคงไปทำงานที่โรงพยาบาลทุกวัน ยังคงยิ้มให้คนไข้ ยังคงจัดยาและตรวจใบสั่งยาอย่างเป็นระบบ แต่ภายในใจมันวุ่นวายยิ่งกว่าที่เคยทุกเช้าที่เราตื่นไปทำงานลุงแหวงมักจะส่งสายตาหื่นกามมองเราแบบไม่เกรงใจเหมือนที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ลุงแหวงมองภาพในคืนนั้นมันจะผุดขึ้นมาในหัวเรา สัมผัสจากมือหยาบกร้าน ดุ้นเนื้อหัวบานใหญ่แดงก่ำ ความอึดเกินอายุที่กระแทกร่องเสียวเราจนต้องร้องขอชีวิตด้วยความเสียว เสียงในหัวเราตีกันระหว่างลืมเรื่องที่เกิดขึ้นกับปล่อยให้ลุงแหวงคนสวนเข้าหาอีก เพราะเขาทำให้เราเสียวจนสำลักความสุขส่วนหมอเอกก็ยังไม่ยอมตัดความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเรา ยิ่งไม่ได้นัดเจอกันต่างกันต่างโหยหา แล้วบ่ายวันศุกร์ระหว่างเรากำลังวุ่นกับการจัดยาหมอเอกก็ส่งข้อความมาหาเรา เราใจสั่นก่อนจะเปิดเอ่านเพราะรู้ดีว่าหมอเอกจะส่งข้อความอะไรมา แล้วมันก็เป็นแบบที่เราคิดจริง ๆ ///คุณนิดครับ เย็นนี้เจอกันได้มั้ย ผมทนคิดถึงคุณนิดไม่ไหวแล้ว///เราเข้าใจคำว่าคิดถึงของหมอเอกว่ามันมีอะ

หลังจากคืนที่เราโดนหมอเอกกับหมอต้นรุมเล่นเสียวแบบชายสองหญิงหนึ่ง เรารู้สึกเหมือนตัวเองถูกปลดล็อคไปอีกขั้น ชีวิตประจำวันที่โรงพยาบาลยังคงเหมือนเดิม เรายังยืนจัดยา ยิ้มให้คนไข้ แต่ในหัวมันเต็มไปด้วยภาพความเสียวที่เกิดขึ้น ทุกครั้งที่เห็นหมอเอกเดินผ่านเคาน์เตอร์ เขาจะส่งยิ้มมาให้เราอย่างรู้กัน แล้วเราก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกวูบวาบในท้องน้อย ร่องเสียวตอดตุบ ๆ โดยอัตโนมัติ หมอต้นก็เหมือนกัน เขาเริ่มแวะมาคุยกับเราบ่อยขึ้น ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สายตาที่มองเรามันบอกชัดเจนว่าเขาต้องการอะไร วันนั้นเป็นวันศุกร์ เรากำลังจะเลิกงาน ดาวเดินมาหาเราที่เคาน์เตอร์ด้วยใบหน้ายิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย เธอแต่งตัวเซ็กซี่กว่าปกติ เสื้อคอวีลึกจนเห็นร่องอกชัดเจน กระโปรงสั้นเหนือเข่า ดาวกระซิบข้างหูเราว่า "นิด เย็นนี้มีปาร์ตี้พิเศษนะ หมอเอกกับหมอต้นชวนไป รับรองสนุก" เราใจเต้นแรง รู้ทันทีว่ามันไม่ใช่ปาร์ตี้ธรรมดา แต่เราก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเล เพราะหลังจากคืนนั้น เราเริ่มติดใจความเสียวแบบใหม่ ๆ ที่ไม่เคยลองมาก่อนเราบอกพี่เมฆว่ามีปาร์ตี้กับดาวแล้วให้ดาวคุยกับพี่เมฆด้วยเพื่อความน่าเชื่อถือ พอเลิกงานเราก็อาบน้ำเปล

หลังจากคืนที่เราเล่นเสียวแบบสลับคู่กับดาว หมอเอก และหมอต้น ภายนอกเรายังคงเป็นเภสัชกรที่วางตัวสุขุมเรียบร้อย แต่งกายด้วยชุดที่สุภาพและรัดกุม แต่ภายในเรามันร้อนฉ่าและโหยหารสสวาทจากทั้งหมอเอก หมอต้น รวมถึงลุงแหวงคนสวนในบ้านเราเอง เรากลายเป็นสาวร่านไปแล้วจริง ๆ แต่เป็นแบบร่านเงียบที่คนภายนอกมองมาไม่มีทางรู้ได้เลยหลายครั้งที่เพียงแค่หมอเอกหรือหมอต้นเดินผ่านภาพความเสียวที่ผ่านมามันวนเข้ามาในหัวจนร่องเสียวเราตอดตุบ ๆ น้ำเสียวไหลออกมาจนเปียกกางเกงใน หรือไม่ก็ตอนที่ลุงแหวงมองเราได้สายตาหื่นกามอย่างโจ่งแจ้ง แต่กับลุงแหวงเราพยายามที่จะอยู่ห่างเขาให้มากที่สุดเพราะเป็นคนใกล้ตัวเราเกินไป แต่แล้ววันหนึ่งความต้องการภายในใจมันก็ทำให้เราเผลอตัวเผลอใจอีกจนได้ วันนั้นเรากลับบ้านเร็วกว่าปกติพร้อมกับแวะซื้อกับข้าวที่ตลาด พออาบน้ำเสร็จพี่เมฆก็กลับเข้ามาบ้านพอดี เขาขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อนที่เราสองคนจะนั่งกินมื้อเย็นด้วยกัน พี่เมฆดื่มเบียร์ไปนิดหน่อย ทุกครั้งที่เขาดื่มมันมักจะจบลงที่เราสองคนมีอะไรกันวันนี้ก็คงเหมือนเดิมแต่เราไม่อยากให้มันลงเอยเหมือนทุกครั้งที่เราต้องอารมณ์ค้างอยู่ฝ่ายเดียวคืนนั้นเราใส่ชุดนอน

เราเดินกลับขึ้นมาจากห้องลุงแหวงด้วยขาที่สั่นเทา ร่างกายยังร้อนผ่าวจากความเสียวที่เพิ่งผ่านพ้น เราพยายามก้าวเบา ๆ เพื่อไม่ให้ใครได้ยิน แต่หัวใจเต้นแรงจนแทบจะได้ยินเสียงตัวเอง เรารู้ว่าคืนนี้เราเลยเถิดเกินไปอีกแล้ว แต่ความอยากมันกลบทุกอย่าง เราคิดว่าพี่เมฆคงหลับสนิทเหมือนทุกครั้ง เราว่าจะแอบขึ้นไปอาบน้ำ ล้างตัวให้สะอาด แล้วนอนกอดเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เมื่อเปิดประตูห้องนอน เราต้องหยุดชะงัก พี่เมฆนั่งอยู่ที่ปลายเตียง สวมเสื้อกล้ามตัวเก่า ไฟหัวเตียงสลัวส่องใบหน้าที่ซีดเซียว เขาไม่ได้หลับ ตาเขาเปิดกว้าง มองตรงมาที่เราโดยไม่กระพริบ เรารู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน หัวใจหล่นวูบลงไปที่พื้น “พี่เมฆ...” เสียงเราสั่นจนแทบไม่ได้ยิน เขาไม่ตอบทันที แค่ยกมือขึ้นชี้ไปที่เก้าอี้ข้างเตียง “นั่งก่อนนะนิด” เรานั่งลงขาแทบทรุด ตัวเย็นเฉียบแม้ร่างกายเพิ่งร้อนระอุมาเมื่อครู่ น้ำตาเริ่มคลอเบ้าโดยไม่รู้ตัว เรารู้ว่าพี่เมฆรู้แล้วจากสายตาเขามองมา จากความเงียบที่หนักอึ้งกว่าคำด่าใด ๆ “พี่... พี่เห็นเราเดินลงไปห้องลุงแหวง” เขาพูดเสียงเรียบ “พี่แอบตามไป พี่ยืนฟังอยู่หน้าประตู” เราร้องไห้ออกมาทันที