“ฉันไม่ได้เรื่องมากนะ หรือช่างเลือก รวยจน หล่อไม่หล่อไม่สำคัญหรอก แต่คนที่มาจีบดีๆ ทั้งนั้น ดีจนเลือกไม่ลง” หยาดพิรุณรู้ความหมายดี หากเป็นเธอคงไม่เลือกเช่นกัน“ฉันให้คุณอาคัดเพื่อนของคุณอาให้เอามั้ย เท่าที่รู้โสดหลายคนนะ”“เหอะ คนรวยๆ ระดับนั้น ไม่ชายตามองฉันหรอก อย่างฉันคงต้องระดับเดียวกัน” สุพรรณษาตระหนักในข้อนี้ดี “ฉันถึงบอกไงว่า แกนะโชคดี สมหวังในความรัก ได้ทั้งตัวและหัวใจคุณอาแทน สำคัญที่สุดนะ ครอบครัวคุณอายอมรับแกด้วย แกน่ะยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งยี่สิบใบเลยนะ”“แต่ฉันคิดว่า คู่แล้วไม่แคล้วกันนะแก บางทีแกอาจได้ผัวหล่อ ผัวรวยก็ได้ ของแบบนี้มันอยู่ที่พรหมลิขิต ดูอย่างฉันกับคุณอาสิ ยังไม่คิดเลยว่าจะลงเอยกัน มันไม่มีทางด้วยซ้ำไป ถ้าเมื่อวานคุณอากดกริ่ง ให้ฉันไปเปิดประตู ฉันคงไม่ออกจากห้องน้ำในสภาพนั้น ฉันถือว่าใช้ความบังเอิญ วัดดวงวัดใจกันไปเลย ถ้าคุณอาคิดเล่นๆ กับฉัน ฉันก็ไม่เสียใจนะ เพราะฉันรักคุณอา ได้ใกล้ชิดคุณอา ฉันก็พอใจแล้ว” ถือว่าเป็นการวัดใจที่ได้ผลเกินคาด“เอาเถอะ แล้วแต่ดวงนำพาวาสนาส่ง ถ้าฉันจะมีผัวก็คงมีเอง” สุพรรณษาปลง “ฉันอายุแค่ยี่สิบสอง ยังมีโอกาสหาผัว ฉันไม่รีบ
Read more