KABANATA 120Sa mga sumunod na araw, kahit may pagkakataon na si Jocelyn na makalapit kay Enzo, walang gaanong nagbago sa pagitan nila. Kung tutuusin, mas kahawig pa rin iyon ng isang pormal na ugnayan kaysa sa anumang romantikong koneksyon. Maayos si Enzo makitungo, hindi bastos, pero malinaw na may distansya. Walang lambing, walang espesyal na pagtrato na puwedeng pagbatayan ng kung anong mas malalim na kahulugan.Para kay Jocelyn, hindi iyon sapat.Sanay siyang makuha ang gusto niya, lalo na kung pinagpaguran niya. At ngayon, naniniwala siyang may “utang” si Enzo sa kanya dahil sa nangyari anim na taon na ang nakalipas. Kaya sa isip niya, natural lang na mas mapalapit pa ito sa kanya.Isang hapon, matapos silang magkita para sa isang kaswal na pag-uusap, naglakas-loob siyang mag-aya.“Enzo,” mahinahon niyang simula, may kasamang maamong ngiti, “why don’t you come over sometime? Mas maayos tayong makakapag-usap. We barely know each other, right?”Simple lang ang tono, pero may nakat
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-29 อ่านเพิ่มเติม