บททั้งหมดของ Three Little Cupids: Daddy, Steal Our Mommy’s Heart Back!: บทที่ 111 - บทที่ 120

KABANATA 111Pagkarinig noon, biglang tumahimik ang buong paligid. Parang may humila sa hangin palabas ng silid. Isa-isa, napalingon ang lahat sa iisang direksiyon.Sa may pintuan, dahan-dahang pumasok si Lolo Marcelo. Nakasandal sa tungkod, inalalayan ng isang kasambahay, pero kahit mabagal ang bawat hakbang niya, ramdam pa rin ang bigat ng presensiya niya sa buong bulwagan.Matagal na ring hindi nagpapakita si Lolo Marcelo sa ganitong mga pagtitipon. Simula nang humina ang kalusugan niya, bihira na siyang lumabas ng kuwarto, lalo na para humarap sa mga bisita. Kaya’t halos hindi makapaniwala ang lahat na naroon siya ngayon.Narinig daw niya ang nangyari kay Anastasia sa harap, kaya agad siyang nagpumilit na bumaba.“Anastasia,” mahinahon pero matatag ang boses niya, “hindi ka man paniwalaan ng iba, naniniwala ako sa’yo.”Napakurap si Anastasia. Bahagyang nanginig ang mga mata niya habang nakatingin sa matanda.“Grandpa…”Ngumiti si Lolo Marcelo sa kanya, puno ng lambing. Sandali siy

KABANATA 113Maingat na nagbihis si Jocelyn ngayong araw. Pinili niyang dumating sa villa para makasama si Enzo sa tanghalian. Nais niyang magkaroon ng oras silang dalawa na mag-usap nang pribado, kahit sandali lamang. Pero hindi niya inaasahan na sa pagpasok pa lang niya, makakasalubong na niya si Roco.Biglang napatingin si Jocelyn sa batang lalaki. Panandaliang nagulat siya, pero mabilis niyang itinago ang bahagyang pagkadismaya sa mga mata at ngumiti.“You must be Roscoe? I’m your daddy’s friend, Jocelyn. You can call me Tita Jocelyn,” malumanay niyang bati sa bata, pinipilit na natural ang tono.Tinitigan siya ni Roco at agad niyang naramdaman na pekeng-pekeng ang ngiti ng babaeng ito. Wala itong kahit kaunting sinseridad. Paano kaya pinapayagan ni Daddy na may ganitong kaibigan siya?“Oh… is there something you need?” tanong niya, may bahid ng pag-aalinlangan sa boses.May kumislap na matalim sa mga mata ni Jocelyn. Binuksan niya ang kanyang manipis na ngiti at maingat na sinago

KABANATA 115Napakunot ang noo ni Enzo nang marinig ang sinabi ni Roco, at bahagyang lumamig ang kanyang tingin.Hindi niya inaasahan ang ganitong pangyayari. Plano niya lang sanang bumawi kay Jocelyn, pero hindi niya sinabi na gusto niyang pakasalan siya.Si Jocelyn naman, malinaw ang layunin—nais niyang makarating sa posisyon ni Mrs. Padilla, pero alam niyang kailangan lahat ay dahan-dahan. Plano niyang gamitin ang katanyagan at impluwensya niya mula anim na taon ang nakalipas bilang panimulang hakbang.Ngunit sa isang iglap, ang batang si Roco, na para bang walang pakialam, ay inilabas ang kanyang saloobin sa publiko.Hindi niya gusto na ituring siya ni Enzo na isa lamang sa mga materyalistang babae na nagnanais magpakasal sa mayayamang lalaki para sa pansariling kapakanan.“Roscoe, what are you saying?” maingat niyang tanong, pilit pinanatili ang katahimikan sa mukha.“Enzo, I didn’t mean to pressure you with what I just said,” mabilis niyang paliwanag. “I just wanted to understan

KABANATA 117Lumapit si William kasama ang mga tauhan niya.Nanlaki ang mga mata ni Anastasia at agad siyang humarang. “Enzo, are you insane? You don’t even trust your own son for the sake of a woman?!”May nakakatakot na kislap sa malalim na mata ni Enzo. “If you hadn’t taught him all that nonsense, I would definitely believe him!”Napakunot ang noo ni Anastasia, halatang hindi makapaniwala.Ano ba ang sinasabi ni Enzo? Kailan pa siya nagturo kay Roco ng ganitong mga bagay? At ano ba yang pinapatay niyang tingin sa mga nakatayo sa paligid?Galit na sumagot si Enzo, “So my words don’t carry any weight anymore?!”Hindi na naglakas-loob si William na lumapit. Agad niyang kinuha si Roco na patuloy na nagtatangkang lumaban.Sinubukan ni Anastasia na pigilan sila, pero hinawakan ni Enzo ang pulso niya at dinala siya diretso sa likod na hardin.Nang makita ni Jocelyn ang pangyayari, bigla niyang nawala ang lahat ng bakas ng sama ng loob sa mukha. Sa halip, ngumiti siya ng may tagumpay at ba

KABANATA 119Umiiling si Roco at tiningala si Mommy. “Mommy, do you believe me?”Hinaplos siya ni Anastasia sa ulo. “Silly Roco, you are Mommy’s child. How could Mommy not believe you?”*Pero si Daddy… hindi siya naniwala."Sa simula, sobrang galit ni Roco. Galit na galit sa pakiramdam na siya’y napagkamalang may kasalanan. Pero nang nakapagpahinga at mapag-isipan ng mabuti… naisip niya ang mali niya rin. Too stupid siya na binigyan niya ng pagkakataon si Jocelyn para akusahan siya at ipakita sa Daddy na siya ang ‘pumush’ kay Jocelyn.Yumakap siya ng mahigpit kay Mommy at solemnly na sinabi, “Mommy, I will definitely be more careful in the future!”Natuto siya sa leksyon at hindi na niya hahayaan na muling mabiktima ng babaeng iyon.“Um.”Sandaling tumigil si Anastasia, tumango, at may kumislap na malamig sa mata niya. Hindi niya hahayaang makaligtas si Jocelyn sa ginawa sa anak niya.***Sa kabilang banda, habang nagmamaneho si Enzo, iniisip niya ang mga nangyari sa araw na iyon. Hab