All Chapters of Three Little Cupids: Daddy, Steal Our Mommy’s Heart Back!: Chapter 101 - Chapter 110

KABANATA 102Maliwanag ang sikat ng araw nang hapon na iyon.Banayad ang ihip ng hangin, sapat lang para gumalaw ang mga dahon at umangat ang saranggola sa langit. Sa paligid, may halong amoy ng damo at bulaklak na nagbibigay ng kakaibang gaan sa pakiramdam.Sa gitna ng malawak na hardin, makikita ang isang matangkad at isang maliit na pigura na magkasabay na tumatakbo sa damuhan.Si Anastasia at si Roco.Paminsan-minsan, maririnig ang tawanan nila.Malaya.Masaya.Para bang walang iniisip na problema sa mundo.Sa di kalayuan, napatigil si Enzo sa kanyang paglalakad.Hindi siya agad nakalapit.Hindi rin siya agad nagsalita.Parang may kung anong pumigil sa kanya.Hindi niya maipaliwanag kung bakit.Sa likod niya, hingal na hingal si William.“Sir… Sir…” habol niya, sabay hawak sa dibdib. “Na-check na po ng family doctor ‘yung paa ni Roscoe. Fully healed na raw po, kaya dinala siya ni Miss Anastasia dito para magpalipad ng kite…”Sandaling tumigil si William bago muling nagsalita.“Kun

KABANATA 104Tahimik ang loob ng sasakyan, pero ramdam ang bigat ng tensyon sa pagitan nila. Hindi pa rin makuha ni Jocelyn ang punto ni Enzo. Mula nang tanungin siya nito tungkol sa nawala niyang gamit anim na taon na ang nakalipas, hindi na siya mapakali.Ano ba talaga ang ibig niyang sabihin?“May nawala ka ba?”Simple ang tanong, pero tila may mas malalim na ibig ipahiwatig.Hindi agad sumagot si Jocelyn. Sa halip, maingat niyang pinagmasdan ang lalaki sa harap niya. Hindi siya basta-basta lumalapit sa kahit sino, lalo na kung walang dahilan. At kung personal pa itong pupunta para makipagkita…Siguradong mahalaga iyon.Huminga siya nang marahan bago nagsalita. “I’m sorry, President Padilla… matagal na kasi iyon. Hindi ko na masyadong maalala. Can you give me a hint?”Kalma ang boses niya, pero sa loob-loob ay nagmamasid siya. Gusto niyang makita kung ano ang magiging reaksyon ni Enzo.Hindi nagbago ang ekspresyon ng lalaki. Nanatili itong malamig at seryoso, parang walang emosyon.

KABANATA 106Halos sabay-sabay na napalingon ang lahat sa may pintuan nang marinig ang bahagyang ingay. Unti-unting tumahimik ang buong bulwagan, tila may hinihintay na eksena.At nang tuluyang bumukas ang pinto, doon pumasok sina Jocelyn at Enzo.Magkakabit ang braso nila, maayos ang hakbang, parang isang eksenang hinanda para makita ng lahat. Nakasuot si Enzo ng dark suit na lalong nagbigay-diin sa kanyang tindig, habang si Jocelyn naman ay elegante sa suot na puting damit, mahinhin ang aura pero hindi matatawaran ang dating.Sa unang tingin pa lang, bagay sila.Parang likas na pares.Napatigil si Anastasia sa kinatatayuan niya. Hindi niya inaasahan ang ganitong eksena. Sandali siyang napatitig sa dalawa bago tuluyang naintindihan ang ibig ipahiwatig ng sinabi ni Lola Lyza kanina.Kaya pala ganoon ang tono nito.Iniisip nila na magseselos siya. Na gagawa siya ng eksena at sisirain ang gabing ito.Napailing siya sa loob-loob niya.Sobrang overestimated naman nila siya.Matagal na niy

KABANATA 108Kakabalik lang ni Anastasia sa front hall nang sumunod si Lori makalipas ang ilang minuto. Halatang inayos na nito ang sarili. Maayos ulit ang buhok, perpekto ang makeup, at walang kahit anong bakas ng nangyaring komprontasyon sa labas. Kung hindi mo nakita ang eksena kanina, iisipin mong wala talagang nangyari.Tahimik lang si Anastasia habang naglalakad papasok. Sanay na siya sa ganitong eksena. Sa pamilyang ito, mas mahalaga ang itsura kaysa katotohanan.Sa kabilang banda, nanatiling walang emosyon ang mukha ni Enzo, pero hindi niya napigilang mapasilip kay Anastasia. May kung anong kuryosidad sa mga mata niya.Saan ba siya pumunta kanina?Bago pa siya makapag-isip pa, biglang lumapit si Lori kay Jocelyn na may hawak na wine glass.“Jocelyn, congrats on your graduation and welcome back,” malambing niyang bati. “Cheers to your bright future.”Maayos ang ngiti niya, parang walang bahid ng inggit o galit. Pero kung tititigan mo nang mabuti, may matatalim na kislap sa ilal

KABANATA 110Hindi naman dahil lubos na nagtitiwala si Enzo kay Anastasia kaya siya tahimik na nakamasid. Sa totoo lang, sa paningin niya, si Anastasia ay isang babaeng maingat kumilos at laging may iniisip na mas malalim. Hindi ito yung tipo na gagawa ng kalokohan tapos mag-iiwan ng ganitong klaseng ebidensya na halatang-halata. Kung may gagawin man siya, siguradong mas malinis, mas planado. Kaya malinaw para kay Enzo na may taong sadyang nag-set up sa kanya.Pero kahit gano’n, pinili niyang huwag makialam. Gusto niyang makita kung paano haharapin ni Anastasia ang sitwasyon.Samantala, si Anastasia naman ay tila napuno na. Sa halip na matakot o magpaliwanag nang paulit-ulit, napatawa pa siya—isang malamig at puno ng panunuya na tawa.“Talaga bang ako agad ang may kasalanan dahil lang may isang katulong na nagsabi?” malamig niyang tanong, diretso ang tingin kay Lola Lyza.Napasinghal si Lola Lyza, halatang hindi nagugustuhan ang tono ng apo. Sa isip niya, malinaw ang dahilan. Kilala n