Lahat ng Kabanata ng หลุมพรางร้าย มาเฟีนเถื่อน ( ตระกูลมัส 2 ) : Kabanata 11 - Kabanata 20

“ใครคะ ทำไมถึงส่งของแบบนั้นมาให้คุณเนส” ร่างบางเอ่ยถามด้วยความสงสัย ก่อนจะกินยาทั้งสามเม็ดลงท้องไปพร้อมกันหมด “ไอ้พวกหมาลอบกัด ไม่ต้องไปสนใจหรอก กินเสร็จแล้วใช่ไหม” “ค่ะ” เธอพยักหน้าหงึกหงัก ดูเหมือนเขามีอะไรจะพูดกับเธอตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว “รับนี่ไปสิ” มือหนาหยิบกระดาษเช็คใบยาวยื่นให้คนตรง

“ไม่ค่ะ 35 แก่เกินไป อยากได้แฟนนะคะ ไม่ใช่พ่อ คุณเนสถามเสร็จแล้วใช่ไหมคะ งั้นนาขอตัวลงก่อนนะคะ อยากขึ้นไปพักผ่อนค่ะ” นาริกาไม่ยอมให้คนตัวโตได้เอ่ยอนุญาต หญิงสาวพูดจบก็เปิดประตูรถและเดินลงไปทันที วันนี้เธอเหนื่อยมากเกินกว่าที่จะไปคิดเรื่องอะไรเพิ่มเติมได้อีกแล้ว เหมือนโดนมีดกรีดลงกลางหัวใจ มาติ

การหักห้ามใจตัวเองมันคือสิ่งที่ยากที่สุดในชีวิต เพราะงั้นไม่ต้องเจอหน้ากันนับเป็นสิ่งดีที่สุดสำหรับหัวใจ การพยายามจะลืมเรื่องราวของเมื่อวานนี้ทิ้งไปมันไม่สามารถทำได้ง่ายๆอย่างที่เธอคิด นาริกาใช้โอกาสในการลองไปตีสนิทกับการ์ดที่เฝ้าอยู่หน้าทางเข้า เพื่อสอบถามถึงการทำงานของคริสเตียนว่าเขาต้องไปทำงานเมื

วิวไม่ทันจะได้อ้าปากท้วงอะไร เจ้านายหนุ่มก็เดินหนีเขาไปอีกฝากของถนนแล้ว ลูกน้องคนสนิทนั่งส่ายหัวให้ภาพนั้นอยู่ในรถ จะว่าไปมาติเนสพอได้ยืนเคียงคู่กับนาริกาแล้วก็ดูเหมือนพ่อกับลูกเหมือนกันแฮะ “หมดกันเจ้านายกู มาตกม้าตายเพราะเด็กมหาลัย” นาริกาหุบยิ้มอัตโนมัติเมื่อหันไปเจอคนที่ตัวเองไม่อยากเจอมากท

( เอาว่ะไอ้นา! ชอบก็บอกชอบ…เรามันคนจริงอยู่แล้ว ) “ค่ะ นาชอบคุณเนส” “นั่นไงฉันว่าเเล้วเธอต้อง…..วะว่าไงนะ! พูดอีกทีซิ!” ร่างหนาผุดลุกขึ้น คำตอบที่เขาเดาไว้ไม่ใช่แบบนี้ เขานึกว่าเธอจะปฎิเสธเสียอีก คำตอบที่คาดไม่ถึงทำเอามาเฟียหนุ่มทำตัวไม่ถูก นาริกาคือผู้หญิงที่ทำให้เขาสตั้นไปหลายต่อหลายครั้ง