Naglalagablab na Secrets and Revenge のすべてのチャプター: チャプター 311 - チャプター 320

Bumaba ang tingin niya sa mga labi ko bago muling tumitig sa mga mata ko. “And the most important rule... remember who is standing beside you. Walang sinuman sa kwartong iyon ang pwedeng humawak sa'yo hangga't buhay ako. Do you understand??”Tumango ako nang dahan-dahan. “Naiintindihan ko, Black.”“Good.”Nang bumaba kami sa kotse, agad na sinalubong kami ng mga gwardya na sabay-sabay na yumuko. Nasa harap kami ng isang malaking glass building, ang Saviano Global Trade and Logistic Empire.Narinig ko na rin ang company na ito, pero nawala sa isip ko at di ko man lang naisip na si Black ang nagpapatakbo nito dahil sa dami ng sunod sunod na mga nagyayari.Naglakad si Black sa tabi ko. Bawat hakbang niya ay may dalang kakaibang authority. Napansin ko na sa bawat pagdaan namin, awtomatikong nahahati ang mga empleyado para magbigay daan. Nakayuko ang mga ulo nila. Walang nangangahas na salubungin ang paningin niya.Gusto kong yumuko. Sanay ako na maging maliit sa paningin ng iba, lalo na’t

“You did perfectly,” pabulong na sabi niya, sapat lang para kaming dalawa ang makarinig. “I saw how you looked at Lorenzo. You didn't flinch. I'm proud of you.”Nag-init ang mga pisngi ko. Biglang nawala ang kaba ko dahil sa tension kanina at napalitan ng pamilyar na kaba tuwing tumititig siya nang ganito kalapit.“Ehem.” sabay kaming napatingin ni Black kay Hunter na nakatayo malapit sa amin. May hawak itong baso ng tubig at iniaabot sa akin, habang ang kabilang kamay ay may hawak na baso ng alak para sa kan'ya.“Baka gusto niyo muna uminom ng tubig bago kayo maglandian sa opisina? Baka mahimatay na nang tuluyan si Miss Yna,” nakangising panunukso nito bago uminom sa sarili niyang baso.Inirapan ko na talaga siya, pero kinuha ko ang tubig. Saglit na tumayo si Black at humarap kay Hunter.“Hunter,” maawtoridad na tawag nito.“Yes, Black?” sagot nito, habang nakangit parin.“Get out.”“Agad-agad? Hindi pa nga ako nakakaupo—”“I said, get out. Now.”Naintindihan na ni Hunter ang tono ng

“My turn,” paos na saad niya.Mabilis niyang kinalag ang kaniyang sinturon. Rinig na rinig ko ang kalansing ng bakal na buckle sa tahimik na opisina. Ibinaba niya ang zipper ng kaniyang itim na slacks at inilabas ang k*****a niyang kanina pa nag-aalboroto at parang sasabog sa tindi ng pagka-igting.Nakatutok ang ulo nito sa gawi ko, kumikislot-kislot, malaki, at nag-aapoy sa init.Hinawakan niya ang baywang ko at pilit na inusog ang katawan ko sa dulo ng mesa hanggang sa nakabitin na ang mga binti ko. Itinapat niya ang ulo ng kaniyang dambuhalang pagkalalaki sa basang-basa kong bukana.Tinitigan niya ako sa mga mata, at sa isang mabilis, madiin, at walang-pag-aalinlangang galaw… ibinaon niya nang buong-buo ang kaniyang sarili sa loob ko.“Ugh~! BLACK!”Isang malakas at basag na tili ang kumawala sa mga labi ko. Napaigtad ang buo kong likod pataas.Pakiramdam ko ay napuno ang aking kalooban sa sobrang laki at tigas ng kaniyang pumasok. Pakiramdam ko’y agad akong nilamon ng isang nakakab

Hinihingal at nanghihina, nanatili akong nakadagan sa dibdib ni Black sa gitna ng sahig. Sa paligid namin ay ang mga nagliparang papeles, ang basag na nameplate, at ang sira-sirang executive chair.Ang dibdib niya ay mabilis na tumataas-baba laban sa aking balat. Ibinabaon niya ang kaniyang mukha sa gilid ng leeg ko, hinihingal, habang ang kaniyang malalaking braso ay mahigpit pa ring nakapulupot sa aking katawan.Wala ni isa sa amin ang nagsalita. Tanging ang malalakas naming paghinga at ang tahimik na pag-ungol ng aircon ang namayani sa magulong kwarto.Makalipas ang ilang minuto, dahan-dahan siyang kumilos.Marahan siyang humugot palabas mula sa akin at inayos ang pagkakaupo naming dalawa sa sahig. Kinuha niya ang kaniyang cellphone na nahulog mula sa mesa kanina at mabilis na nag-dial.I-in-loudspeaker niya ito.“Black? Buhay pa kayo riyan?” sagot ng pamilyar na boses ni Hunter sa kabilang linya. May halong tawa ang tono nito.“Rinig hanggang sa lobby yung kalabog ah. May sumabog b

“B-Black, lalabas muna nalang muna ako, baka kung ano pa ang—”“No. You stay right here, she’s not gonmna touch you again. I’ll cut her fucking hands if she will,” mabilis na putol niya na nagpaawang sa labi ko.Hindi sa natatakot ako… pero kasi…Naglakad siya palapit sa akin at tumabi sa pag-upo sa sofa. Ipinulupot niya ang kaniyang malaking braso sa aking beywang at hinapit ako papalapit sa kaniya. “Remember how you handle those monsters in the boardroom earlier, you must learn to make it real.”Napatango nalang ako. Gusto niyang i-practice ko ang maging ganoon ka tapang kahit sino man ang kaharap ko…Ilang segundo lang ang lumipas, bumukas ang malaking double doors ng opisina.Pumasok si Azher.At gaya ng inaasahan, matalim itong nakatingin sa akin, igitng ang panga at yukom ang palad niya.Pero kagaya ng utos ni Black, nakipagtitigan ako, hindi binawi ang tingin ko hanggang sa mauna niyang bawiin ang tingin niya.Ibinaba niya ang tingin sa sahig. Nakita niya ang mga nagkalat na pap