ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Naglalagablab na Lihim ng CEO! / บทที่ 301 - บทที่ 310

บททั้งหมดของ Naglalagablab na Lihim ng CEO!: บทที่ 301 - บทที่ 310

576

Black 91:

Dahan-dahan kong tinaas ang tingin ko kay Mark. “Do you know what's funny?” mahina kong saad. Napatitig siya sakin.“Akala ko noon… si Black ang pinakadelikadong lalaking nakilala ko. Pero ikaw pala.”Nanlaki ang mga mata niya. “Yna—”“Mas nakakatakot ka pa sa kaniya.”At iyon ang totoo. Dahil si Black? Marahas. Nakakatakot. Pero ngayon, hindi ko na nararamdaman ang takot at banta sa buhay ko kapag nandyan siya. Kahit alam kong hindi dapat, at dapat mas maging maingat ako, kung ikukumpara kay Mark, basura lang ito kay Black.Samantalang si Mark…binent niya ako at ginawa niya iyon habang nagpapanggap na mahal niya ako.Biglang lumuhod si Mark palapit sa akin. “Please… please Yna… mahal kita…”Bago pa man siya makalapit,BANG!Napasinghap ako. Biglang bumagsak ang katawan ni Mark sa sahig habang sumisigaw sa sakit. Nanlaki ang mga mata ko nang makitang duguan ang kamay niya.Binaril ni Black ang palad niya.Nanigas ang buong katawan ko. Tahimik lang na ibinaba ni Black ang baril niya. Um
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-25
อ่านเพิ่มเติม

Black 92:

Nang makita ni Mark na ako na ang may hawak ng baril, imbes na matakot, nakita ko kung paano nagbago ang reaksyon niya. Parang nakahinga siya nang maluwag.Nawala ang matinding sindak sa mukha niya at napalitan iyon ng isang nakakaawa, pero punong-puno ng ng ngiti ng pag-asa, para siyang binunutan ng tingin dahil akala niya talaga kinuha ko ang baril para iligtas siya. Pero nagkakamali siya, nagkakamali siya kung inaakala niyang gano'n parin ako, matatakutin at walang tapang?“I knew it…” garalgal at natatawang usal ni Mark, pinupunasan ang dugo sa labi niya. “I knew it, Yna. Kukunin mo ‘yan para iligtas ako. Mahal mo pa rin ako… alam ko. Hindi mo ako kayang makitang masaktan. Hindi mo kayang pumatay, Yna.”Napalunok ako.Ganoon ba talaga kababa ang tingin niya sa akin? Ganoon niya ba talaga ako kakilala bilang isang mahina at sunud-sunurang babae na kahit ipagbili niya sa kamatayan ay magiging marupok pa rin para sa kaniya?Humakbang ako ng isa.Dahan-dahan, itinutok ko ang dulo ng b
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-25
อ่านเพิ่มเติม

Black 93:

“You learn fast, my Queen,” paos, malalim, at punong-puno ng pagmamalaking bulong ni Black. “You killed your mercy perfectly.”Mas lalong bumigat ang paghinga ko, pakiramdam ko’y nag-iinit na rin ang sulok ng mga mata ko.Nang marinig ko ang mga sinabi ni Black ay parang bigla akong nanlambot imbes na matuwa dahil sa mga papuri niya.Parang tinanggalan ng mga buto ang mga binti ko. Nanghina ang mga tuhod ko, at awtomatikong napabagsak ang buong bigat ng katawan ko.Hindi ako umabot sa sahig. Mabilis at walang kahirap-hirap akong sinalo ni Black.“Yna,” mabilis na nagbago ang tono niya. Mula sa pagiging mapagmataas na boss, naging mababa at puno ng pag-aalala ang boses niya.Doon na tuluyang kumawala ang unang hikbi ko. Hindi ko mapigilan. Masyadong mabigat ang emosyon na kanina ko pa pilit tinatago at kinakalma sa loob ko.Napakagat ako sa ibabang labi ko, tinakpan ko ang mukha ko gamit ang pareho kong nanginginig na mga kamay. Ayaw kong ipakitang umiiyak ako!Umiyak ako para sa inosen
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-26
อ่านเพิ่มเติม

Black 94:

“You protected yourself,” mariing sagot niya, ang mga mata ay nakatitig nang diretso sa kaluluwa ko. “You took control. At wala kang dapat ipaghingi ng tawad doon.”“Pero... pero ang bigat,” umiiyak na sumbong ko, tuluyan nang pinakawalan ang lahat ng emosyong kinimkim ko. Ibinuhos ko sa kaniya ang lahat. “A-Ang sakit-sakit, Black… Nagpaka-tanga ako! H-Hinayaan kong magamit niya ako... t-tapos... tapos sampung milyon? B-Buhay ko kapalit ng pera?”Ang sakit sa dibdib ko ay parang pinupunit ang mga laman ko. Ang sakit na kanina ko pa tinatago, ang bigat na kahit anong isip ko ang hirap pagaanin!Mas matatanggap ko pa kasi kung nagluko siya, kung mga common na kasalanan ng isang boyfriend o ex pero ang idamay pati ang kaligtasan ko! Sobra sobra na iyon! Lalo pa’t isa siya sa iilang taong pinagkatiwalaan ko noon, at noong panahong naghahabol siya, akala ko talaga nagbago na siya!Natuto! Nahiya! Pero hindi, may masahol pa ang ginawa niya kumpara sa una! Hindi niya nalang ako pinamigay para
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-26
อ่านเพิ่มเติม

Black 95:

“...then don't. Let me do it for you.”Napasinghap ako. Tumigil ang paghinga ko habang nakatitig sa lalaking nasa harap ko.“Hayaan mong ako ang maging halimaw para sa'yo,” bulong niya, iniaangat ang mga kamay ko para idampi iyon sa matigas at pamilyar na panga niya.Ipinikit niya ang kaniyang mga mata habang dinadama ang init ng palad ko sa mukha niya. “Let me dirty my hands so yours can stay clean. Let me burn the world so you can stay warm. I’ll take all the sins so you can still be pure and innocent.”Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya, at unang beses, nakaramdam ako ng kakaibang pintig ng puso ko na alam kong hindi ko dapat maramdaman.Ang lahat ng takot ko na baka gagamitin niya lang ako, ang lahat ng pangamba ko na baka hindi ako magtaga sa mundo niya, lalong lalo na ang takot na baka mapahamak ako sa kamay niya... lahat iyon ay tinunaw ng mga salitang binitiwan niya.Para siyang nangagako ng proteksyon, at alam kong hindi katulad ni Mark na puro salita, may laman ang bawat
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-26
อ่านเพิ่มเติม

Black 96:

Nanlamig ako. Si Azher.“B-Black can I—” mabilis na pakiusap ko.Kumunot ang noo niya, mabilis na nag-igting ang panga at agad na pinutol ang sasabihin ko, “Do you want to go with me again? No. Stay here—”“Hindi!” mabilis na tanggi ko, umiling-iling nang mariin. “Wala na akong pakialam sa kaniya... Black, c-can I ask a favor...” pakiramdam ko’y namumula ako habang nagsasalita.“Can you stay?”Umawang ang mga labi niya. Tila natigilan siya sa pag-amin ko.“P-Please...” garalgal na bulong ko, hinihila nang bahagya ang damit niya palapit sa akin. “Dito ka lang… s-sa tabi ko…” halos hirap na hirap akong sabihin ang mga salitang iyon na hindi ko alam kung saan ko pinaghuhugot..Isang mahaba at mabigat na paghinga ang pinakawalan ni Black. Ang madilim at mapanganib na aura na nakahandang pumatay sa basement ay mabilis na naglaho.Pinalitan iyon ng isang kakaibang tingin na hindi niya magawang itago.Walang salita, mabilis niyang hinubad ang polo niya at inihagis iyon sa sahig. Tumambad sa a
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-26
อ่านเพิ่มเติม

Black 97:

Naramdaman ko ang pagdampi ng malambot na sinag ng araw sa mukha ko.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Agad na sumalubong sa akin ang puting kisame ng master’s bedroom. Napakurap-kurap ako, inaalala kung ano ang mga nangyari. Ang bigat ng katawan ko, ang hapdi ng mga gasgas ko, at ang namumugtong mga mata ko ay sapat na sa bigat ng loob na pinakawalan ko kagabi.Kinapa ko ang kabilang gilid ng malaking kama.Ngunit wala na roon si Black.Mabilis na bumalik ang kaba sa dibdib ko. Napabalikwas ako ng bangon, hawak ang makapal na kumot na nakabalot sa katawan ko. Luminga-linga ako sa buong kwarto.Iniwan ba niya ako? Bumalik ba siya sa basement para tapusin si Mark? O baka… baka may nangyaring masama sa kaniya?!Click.Bumukas ang pinto.Agad akong napatingin sa direksyon ng pinto at naroon siya.Si Black.Nakasuot siya ng isang simpleng gray sweatpants na nakasukbit nang mababa sa baywang niya at isang itim na v-neck shirt na bumabakat sa matipuno niyang dibdib. Ang buhok niya
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-27
อ่านเพิ่มเติม

Black 98:

BLACK SAVIANO’S POV“Black…” napatingin ako sa kan’ya. Tinitigan kong mabuti ang mapupungay niyang mga mata.“Yes, little bird?” tanong ko, pero bahagya siyang umiwas ng tingin.Sinundan ko ng titig ang mukha niya, namumula siya. Itinaas ko ang isang kamay ko at idinikit ang likod ng palad ko sa noo niya, “You’re not sick, but you’re blushing?” usal ko na mas lalong nagpa-aligaga sa kan’ya.I chuckled while looking at her. Having her is a kind of ecstasy that makes me felt something I shouldn’t.“Huh… ah, wala… medyo lalagnatin yata ako…”Sandali kong inabot ang baba niya at pinihit paharap sa akin, ginamit ko ang hintituro para pasadahan ang ibabang labi niya, “You’re not good at telling lies…”Hindi na siya nakasagot at muling tumingin sa malayo. Humugot ako ng malalim na paghinga, “Finish your ice cream, bababa lang ako.”Anas ko ang tumayo na bago ko pa makalimutang kailangan ng katawan niya ng pahinga at baka magalaw ko na naman siya.Naglakad na ako papalapit sa pinto pero bago p
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-27
อ่านเพิ่มเติม

Black 99:

Matapos ang araw na tinalikuran ni Darken ang pamilya namin, noong pinili ng sarili kong kadugo na umalis at mamuhay nang normal, ipinalit ko si Hunter bilang halili ko, ako mismo ang nag-train sa kan’ya.Hand-by-hand combat, paghawak ng iba't ibang klase ng baril, at ang pinakamahalaga, kung paano maging walang awa. Kilala ko si Hunter. Minsan, makulit at puro kalokohan. Siya ang tipo ng taong kayang magbiro habang may hawak na pugot na ulo. Pero pagdating sa trabaho at katapatan, hindi ko kailanman kinwestyon ang lalaking iyon. Huminto ako eksakto sa labas ng mabigat na bakal na pinto ng torture chamber. Nakasara ito nang tuluyan. Hindi ko inabot ang doorknob. Hindi ko binuksan. Nanatili lang akong nakatayo sa labas, matalim ang mga mata habang tahimik na nakikinig sa mga nangyayari sa loob. Mula sa likod ng makapal na pinto, dinig na dinig ko ang pag-ubo ng dugo ni Mark at ang malamig na boses ni Hunter. “T-Tama, h-hindi ko—” umiiyak at nagmamakaawang boses ni Mark pero agad
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-27
อ่านเพิ่มเติม

Black 100:

“Nandito ka ba para tapusin ako?” tanong niya, tinaas ang baba niya. “Go ahead. Sanay na akong makitang pumapatay ka ng sarili mong tauhan para sa mga walang kwentang rason. Pero hindi ako hihingi ng tawad sa ginawa ko.” Nag-igting ang panga ko. “Baka nakakalimutan mo kung sino ang kinakausap mo, Azher.” “Hindi ko nakakalimutan kung sino ka, Black!” mabilis na sagot niya, bahagyang tumaas ang boses. “Ikaw ang nakakalimot kung sino ka! Mula nang dumating ang babaeng iyan sa mansyong ito, mula nang maging soft spot mo si Yna, nagbago ka na!” Humakbang ako palapit sa rehas. Ang malamig na hangin sa paligid namin ay tila mas lalong lumamig. “Wala kang karapatang banggitin ang pangalan niya.” “Bakit?! Dahil totoo?!” mariing sumbat ni Azher, mahigpit na nakakapit sa bakal. “Buksan mo ang mga mata mo, Black! Tignan mo ang nangyayari sa paligid mo! Dati, kapag may kumakalaban sa'tin, pinupulbos mo agad. Walang tanong-tanong. Walang awa. Pero ngayon? Hinahayaan mong magkaroon ka ng kahi
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-27
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
2930313233
...
58
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status