All Chapters of Naglalagablab na Secrets and Revenge: Chapter 301 - Chapter 310

Nang makita ni Mark na ako na ang may hawak ng baril, imbes na matakot, nakita ko kung paano nagbago ang reaksyon niya. Parang nakahinga siya nang maluwag.Nawala ang matinding sindak sa mukha niya at napalitan iyon ng isang nakakaawa, pero punong-puno ng ng ngiti ng pag-asa, para siyang binunutan ng tingin dahil akala niya talaga kinuha ko ang baril para iligtas siya. Pero nagkakamali siya, nagkakamali siya kung inaakala niyang gano'n parin ako, matatakutin at walang tapang?“I knew it…” garalgal at natatawang usal ni Mark, pinupunasan ang dugo sa labi niya. “I knew it, Yna. Kukunin mo ‘yan para iligtas ako. Mahal mo pa rin ako… alam ko. Hindi mo ako kayang makitang masaktan. Hindi mo kayang pumatay, Yna.”Napalunok ako.Ganoon ba talaga kababa ang tingin niya sa akin? Ganoon niya ba talaga ako kakilala bilang isang mahina at sunud-sunurang babae na kahit ipagbili niya sa kamatayan ay magiging marupok pa rin para sa kaniya?Humakbang ako ng isa.Dahan-dahan, itinutok ko ang dulo ng b

“You protected yourself,” mariing sagot niya, ang mga mata ay nakatitig nang diretso sa kaluluwa ko. “You took control. At wala kang dapat ipaghingi ng tawad doon.”“Pero... pero ang bigat,” umiiyak na sumbong ko, tuluyan nang pinakawalan ang lahat ng emosyong kinimkim ko. Ibinuhos ko sa kaniya ang lahat. “A-Ang sakit-sakit, Black… Nagpaka-tanga ako! H-Hinayaan kong magamit niya ako... t-tapos... tapos sampung milyon? B-Buhay ko kapalit ng pera?”Ang sakit sa dibdib ko ay parang pinupunit ang mga laman ko. Ang sakit na kanina ko pa tinatago, ang bigat na kahit anong isip ko ang hirap pagaanin!Mas matatanggap ko pa kasi kung nagluko siya, kung mga common na kasalanan ng isang boyfriend o ex pero ang idamay pati ang kaligtasan ko! Sobra sobra na iyon! Lalo pa’t isa siya sa iilang taong pinagkatiwalaan ko noon, at noong panahong naghahabol siya, akala ko talaga nagbago na siya!Natuto! Nahiya! Pero hindi, may masahol pa ang ginawa niya kumpara sa una! Hindi niya nalang ako pinamigay para

Nanlamig ako. Si Azher.“B-Black can I—” mabilis na pakiusap ko.Kumunot ang noo niya, mabilis na nag-igting ang panga at agad na pinutol ang sasabihin ko, “Do you want to go with me again? No. Stay here—”“Hindi!” mabilis na tanggi ko, umiling-iling nang mariin. “Wala na akong pakialam sa kaniya... Black, c-can I ask a favor...” pakiramdam ko’y namumula ako habang nagsasalita.“Can you stay?”Umawang ang mga labi niya. Tila natigilan siya sa pag-amin ko.“P-Please...” garalgal na bulong ko, hinihila nang bahagya ang damit niya palapit sa akin. “Dito ka lang… s-sa tabi ko…” halos hirap na hirap akong sabihin ang mga salitang iyon na hindi ko alam kung saan ko pinaghuhugot..Isang mahaba at mabigat na paghinga ang pinakawalan ni Black. Ang madilim at mapanganib na aura na nakahandang pumatay sa basement ay mabilis na naglaho.Pinalitan iyon ng isang kakaibang tingin na hindi niya magawang itago.Walang salita, mabilis niyang hinubad ang polo niya at inihagis iyon sa sahig. Tumambad sa a

BLACK SAVIANO’S POV“Black…” napatingin ako sa kan’ya. Tinitigan kong mabuti ang mapupungay niyang mga mata.“Yes, little bird?” tanong ko, pero bahagya siyang umiwas ng tingin.Sinundan ko ng titig ang mukha niya, namumula siya. Itinaas ko ang isang kamay ko at idinikit ang likod ng palad ko sa noo niya, “You’re not sick, but you’re blushing?” usal ko na mas lalong nagpa-aligaga sa kan’ya.I chuckled while looking at her. Having her is a kind of ecstasy that makes me felt something I shouldn’t.“Huh… ah, wala… medyo lalagnatin yata ako…”Sandali kong inabot ang baba niya at pinihit paharap sa akin, ginamit ko ang hintituro para pasadahan ang ibabang labi niya, “You’re not good at telling lies…”Hindi na siya nakasagot at muling tumingin sa malayo. Humugot ako ng malalim na paghinga, “Finish your ice cream, bababa lang ako.”Anas ko ang tumayo na bago ko pa makalimutang kailangan ng katawan niya ng pahinga at baka magalaw ko na naman siya.Naglakad na ako papalapit sa pinto pero bago p

“Nandito ka ba para tapusin ako?” tanong niya, tinaas ang baba niya. “Go ahead. Sanay na akong makitang pumapatay ka ng sarili mong tauhan para sa mga walang kwentang rason. Pero hindi ako hihingi ng tawad sa ginawa ko.” Nag-igting ang panga ko. “Baka nakakalimutan mo kung sino ang kinakausap mo, Azher.” “Hindi ko nakakalimutan kung sino ka, Black!” mabilis na sagot niya, bahagyang tumaas ang boses. “Ikaw ang nakakalimot kung sino ka! Mula nang dumating ang babaeng iyan sa mansyong ito, mula nang maging soft spot mo si Yna, nagbago ka na!” Humakbang ako palapit sa rehas. Ang malamig na hangin sa paligid namin ay tila mas lalong lumamig. “Wala kang karapatang banggitin ang pangalan niya.” “Bakit?! Dahil totoo?!” mariing sumbat ni Azher, mahigpit na nakakapit sa bakal. “Buksan mo ang mga mata mo, Black! Tignan mo ang nangyayari sa paligid mo! Dati, kapag may kumakalaban sa'tin, pinupulbos mo agad. Walang tanong-tanong. Walang awa. Pero ngayon? Hinahayaan mong magkaroon ka ng kahi