Lahat ng Kabanata ng Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy: Kabanata 361 - Kabanata 370

Mukhang hindi iyon ininda ni Lucas.“Ang pagpili ng school ay two-way street,” kalmado niyang sabi. “Kung gusto ni Nathalia, doon natin siya papapasukin. Kung ayaw niya, puwede siyang pumasok sa international school.”Huminto siya sandali, pagkatapos ay idinagdag, “Besides, napakatalino ni Nathalia. Hindi mo lang napapansin.”May investments ang pamilya Montenegro sa ilang international schools sa Metro Manila. Sa pananaw ni Lucas, kung saang school papasok si Nathalia ay hindi usapin ng competition, comparison, o reputation.Nakadepende iyon nang buo sa kung alin ang gusto niya.Kung gusto niya ang Stan Primary School, ihahanda nila iyon nang maayos.Kung ayaw niya, pipili sila ng ibang school.Hindi kailangang pilitin ang isang bata na sumiksik sa isang landas na hindi niya gusto.Tumango si Isla, sang-ayon sa pananaw ni Lucas. Hindi niya kailanman ginustong maging isang batang nadudurog sa comparison at pressure si Nathalia.“Of course alam kong matalino si Nathalia,” sabi ni Isla.

Naka-set sa komportableng temperature ang air-conditioning sa buong condo, kaya kahit naka-silk nightgown lamang siya, hindi siya nilalamig.Lumabas si Isla mula sa bathroom na kalahating tuyo ang buhok, ang mga dulo nito ay may bahagya pang bakas ng moisture. Tahimik, komportable, at dimly lit ang condo. Sa labas ng floor-to-ceiling windows, bahagyang kumikislap ang city lights ng Metro Manila sa likod ng curtains, habang sa loob, naglalatag ang projector ng malambot na liwanag sa wall ng living room.Inihanda na ni Lucas ang lahat.Nilagyan ng soft blanket ang sofa, may warm drinks sa coffee table, at may faint fragrance na lumulutang sa hangin. Sa kung saan malapit, marahang kumakaluskos ang isang scented candle, ang maliit nitong apoy ay nanginginig paminsan-minsan.Umupo si Isla sa sofa at napagtantong romantic movie ang pinatugtog ni Lucas.Ang buong film ay may napaka-artistic at ambiguous na rhythm. Warm at hazy ang colors, at ang camera ay nagtatagal sa light, skin, curtains,

Mukhang walang pakialam si Marco.Tamad siyang nakasandal sa sofa sa study, maluwag at indifferent ang buong postura, na para bang hindi siya ang taong kasalukuyang pinag-uusapan. Ang bagay na naging dahilan para pakilusin ng Montenegro Group ang legal department, public relations team, at technical staff nito ay tila, sa mga mata niya, isa lamang maliit na inconvenience.“Hindi naman iyon big deal sa simula pa lang,” kaswal na sabi ni Marco. “Bumili lang ako ng ilang game data at gumawa ng bagong game. Kailangan ba talagang gawing ganoon kalaking issue?”Masyadong careless ang tono niya kaya kumirot ang sintido ni Sandro.Buong araw na napahiya si Sandro. Una, malamig siyang tinrato ni Lucas. Pagkatapos, pinahiya siya ni Louise sa public, at dinagdagan pa ni Rocky ang apoy. Ngayon, matapos bumalik sa bahay, umaasta pa rin si Marco na para bang walang seryosong nangyari.Nainis si Sandro. “Ngayon sinasabi ng pamilya Montenegro na nagdusa sila ng losses at kailangan nila ng compensation

Noong una, hindi sanay si Isla na tawagin siya ni Dustin nang ganoon.Tuwing tinatawag siya ni Dustin na “Madam,” instinctively na natitigil si Isla. Masyadong formal ang title, masyadong intimate, at masyadong malapit na nakatali kay Lucas. Para bang ang private relationship nila ay biglang inilagay nang lantaran sa harap ng iba.Gayunman, may sariling reasoning si Dustin.Sinabi niya na kung talagang ayaw iyon ni Isla, kailangan niyang masanay sa susunod niyang trabaho.Malinaw ang implication.Kung hindi niya man lang matawag nang maayos ang wife ni Lucas, malamang bilang na ang mga araw niya bilang secretary.Kaya pinilit ni Isla ang sarili niyang mag-adapt.Tunay nga, bawat beses na marinig ni Lucas na tinatawag siya ni Dustin nang ganoon, lumalambot nang malaki ang expression nito.Maaaring hindi mapansin ng iba ang pagbabago, ngunit malinaw itong nakikita ni Isla. Lumuluwag ang sulok ng mga mata nito, nagiging mas mainit ang tingin nito, at maging ang malamig na aura sa paligid

“Pinapapunta ako ng kuya ko sa blind dates. Kahit hindi ako masaya, hindi ako nangangahas sabihin iyon nang kasingdirekta niya.”Malambot ang boses ni Cassandra, ngunit bawat salita ay tila kumikiskis sa kanyang lalamunan.Ibinaba niya ang mga mata niya, nakatitig sa wine glass sa harap niya. Sinasalamin ng likido sa loob ang lights ng restaurant, malinaw at kumikislap, parang isang bagay na maganda ngunit nakakapaso.“At si Isla,” pagpapatuloy niya. “Dati iniisip ko na ang papakasalan ni Lucas ay isang babaeng katulad ko, at basta formality lang ang marriage, sapat na iyon. Kaya ko pang balewalain ang private life niya pagkatapos ng kasal.”Iyon ang klase ng marriage na naiintindihan niya.Isang suitable background.Isang proper family.Isang decent title.Dalawang taong pinagbuklod ng mutual benefit, pinananatili ang kapayapaan sa ibabaw habang itinatago ang kani-kanilang private thoughts sa ilalim.Akala niya, sapat na iyon.Akala niya, ganoon ang lahat ng babae sa circle nila.Kinu