All Chapters of Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy: Chapter 351 - Chapter 360

Mula pagkabata, palaging napaka-outstanding ni Lucas.Sa school man, competitions, o mga events na idinaraos sa loob ng compound, palagi siyang number one.Bihira siyang magsalita nang marami, at hindi niya kailanman gustong tumayo sa gitna ng attention, ngunit imposible ring hindi mapansin ang existence niya. Kahit noong bata pa siya, mukha na siyang mas kalmado at mas malamig kaysa sa mga kaedad niya. Habang umiiyak, nagtatalo, o naghahabulan ang ibang mga bata, tahimik lamang na tatayo si Lucas sa gilid, mukhang mas restrained pa kaysa sa maraming adults.Palagi siyang pinupuri ng mga nakakatanda.Paborito siya ng teachers.Kinakatakutan siya ng juniors.Ngunit palaging iniisip ng pamilya Montero na maghihintay muna sila at titingnan ang mangyayari.May apat na grandsons ang pamilya Montenegro, at halos magkakaedad ang mga ito. Sino ang makakapag-garantiya kung sino ang aangat sa huli?Bukod pa roon, noong panahong iyon, magulo ang pamilya Montenegro, puno ng scandals.Ang affairs n

Sa loob ng study.Sandaling walang nagsalita.Tense ang atmosphere, halos hindi gumagalaw ang hangin. Nakaupo si Leonardo sa main chair, madilim ang ekspresyon, mahigpit ang pagkakahawak ng mga daliri niya sa ulo ng kanyang cane. Nakatayo si Luis sa gilid, mukhang gustong magsalita ngunit natatakot na sa sandaling ibuka niya ang bibig niya, hahampasin siya ng matanda gamit ang cane.Si Lucas naman ay nanatiling kalmado.Iniabot niya ang kamay at kumuha ng isang piraso ng pomelo mula sa fruit plate sa mesa. Maputla at translucent ang laman ng prutas, bagong balatan at maayos na nakaayos. Kumagat siya.Napakatamis.Sumabog ang katas sa bibig niya, may dalang refreshing fragrance.Malamang magugustuhan ito ni Isla.Ngayong umaga, nang magising siya, narinig niyang bahagyang umuubo sina Nathalia at Megan. Sinabi ng servants na mabuti raw kumain ng pomelo, nakakatulong mag-moisten ng throat at mag-clear ng heat. Noong oras na iyon, kaswal lamang na nakinig si Lucas, ngunit ngayon, habang ti

Sa tabi ng golf course ay may shooting range.Pagkatapos nilang umalis sa green, sabay-sabay na lumipat doon ang grupo. Mas lumamig na ang panahon pagsapit ng gabi, at ang hanging tumatawid sa open field ay may dalang bahagyang lamig. Bukas na ang mga ilaw ng shooting range, naglalatag ng malinaw na puting beams sa mga target sa malayo.Kumpara sa lively conversations sa golf course kanina, mas tahimik ang atmosphere dito.Mas oppressive.Kumuha si Rocky ng bow mula sa staff at iniabot iyon kay Lucas. Pagkatapos ay kinuha niya ang bow sa tabi niya.Kaswal ang mga galaw niya, halos careless pa nga, ngunit sa sandaling itinaas niya ang bow, bahagyang nawala ang laziness sa mukha niya. Naglagay siya ng arrow, hinila ang bowstring, at binitawan.Mabilis na lumipad ang arrow na may matalim na sipol.Agad na ipinakita ng electronic screen ang bullseye.Pumalakpak at pinuri siya ng ilang tao sa paligid.Tamad lamang na ngumiti si Rocky, pagkatapos ay sinulyapan si Lucas sa gilid.Naglagay din

Sa isang sandali, tumahimik ang buong arena.Tanging ang sipol ng hangin at ang kalabog ng mga kuko ng kabayo ang naiwan.Eksaktong tumama ang arrow sa bouquet, tumagos sa mga bulaklak sa isang malinis at halos hindi kapani-paniwalang linya. Nanginig ang matingkad na petals dahil sa impact, nagkalat ang ilang piraso sa hangin bago muling humupa sa malamig na simoy.Si Isla, na nakasuot ng brown riding outfit, ay mukhang dashing at malinis. In-outline ng tailored jacket ang kanyang payat na baywang, habang ang riding boots ay lalo pang nagpagawang tuwid at eleganteng tingnan ang kanyang figure habang nasa ibabaw ng kabayo.Tinangay ng hangin ang itim niyang buhok papunta sa mukha niya.Inayos niya iyon gamit ang isang kamay.Simple lamang ang galaw na iyon, kaswal, ngunit may dala itong natural na confidence na dahilan para hindi maalis ng mga tao ang tingin sa kanya.Sumulong siya sakay ng kanyang chestnut horse. May isang tao malapit sa target na napulot na ang bouquet of flowers at n

Sa grassland, umihip ang hangin.Pinalamig nito ang mukha ni Isla.Dala ng hangin ang mamasa-masang lamig na natatangi sa Makati, humahampas sa open field at dumadampi sa kanyang pisngi na parang manipis na talim. Yumuyuko ang damo sa ilalim ng mga kuko ng kabayo at muling tumatayo, walang tigil na kumakaluskos sa ilalim ng maputlang winter sky.Bumalik si Lucas sakay ng kabayo, leisurely na naglalakad.Ang chestnut horse ay bumagal mula sa mabilis nitong pagtakbo kanina tungo sa relaxed na lakad. Steady na humahakbang ang mga kuko nito sa damuhan, at ang tunog ay tila humahalo sa hangin, malayo at rhythmic.Nakaupo si Isla sa harap ni Lucas, napapalibutan ng mga braso nito.Marami na silang pinagdaanang tiglamig sa Makati nang magkasama, mula university hanggang sa pagtatapos ng kanilang student days, bawat isa ay naging bahagi ng panahon na iyon.Noon, mas malamig ang winter kaysa ngayon.O marahil ganoon lamang ang pakiramdam dahil mas bata pa sila noon. Ang mga kalsada malapit sa S