เฮียธามได้โปรดอย่ากั๊ก의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

40 챕터

Ep.20 เข้าหาของขวัญ

Ep.20 เข้าหาของขวัญของขวัญเดินเข้าไปในผับด้วยอาการเหม่อลอย ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไปทักทายน้องชายที่นั่งดื่มอยู่มุมเดิม เหมือนคนกำลังย้อมใจตัวเอง แต่พอมีเรื่องให้คิดอยู่ในหัว เธอก็ลืมทุกอย่างไปหมดเสียงเพลงดังอยู่รอบตัวแต่เธอแทบไม่ได้ยิน สายตาก็มองไม่เห็นใครเป็นพิเศษ ในหัวมีแต่ภาพของชายหญิงสองคนนั้น หัวใจเธอรู้สึกหน่วงๆ เหมือนมีอะไรบางอย่างติดค้างอยู่ในใจ เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าธามจะเป็นคนที่ปล่อยให้พ่อแม่เดือดร้อน ไม่สนใจคนในครอบครัว เพราะภาพที่เธอรู้จักเขาไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด“หรือว่าเฮียจะมีเหตุผลของเขา” เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆแต่ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน ยิ่งนึกถึงสายตาของผู้หญิงคนนั้นตอนพูดว่าเป็นแม่ของธามมันดูเหมือนคนที่กำลังลำบากจริงๆ หรือว่าเธอจะเข้าใจอะไรผิดไป“ถามดีไหมนะ”“ถ้าถามแล้วเฮียจะโกรธไหม”ของขวัญถอนหายใจออกมาเบาๆ เรื่องครอบครัวมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เธอไม่รู้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างธามกับคุณพ่อคุณแม่นั้นเป็นอย่างไร และเธอก็ไม่รู้ว่าควรเข้าไปยุ่งแค่ไหนถ้าไม่ถาม… เธอก็จะคาใจ แต่ถ้าถามตรงๆ เธอก็กลัวจะไปกระทบความรู้สึกเขาทันทีที่ของขวัญผลักประตูห้องส่วนตัวเข้าไป ธามก็เงยหน้าจ
더 보기

Ep.21 คำพูดทิ่มแทงใจ

Ep.21 คำพูดทิ่มแทงใจในจังหวะนั้นเองธามเดินเข้ามาที่ลานจอดรถ เพราะเขารู้สึกว่าของขวัญหายออกมานานเกินไป เขาจึงตามมาดูด้วยความเป็นห่วง และภาพตรงหน้า… เขาหยุดเท้าเอาไว้เมื่อเห็นทั้งสามคนยืนอยู่ด้วยกันเขายืนฟังอยู่พักใหญ่ ธามเองก็รู้สึกหนักอึ้งไม่ต่างกัน และไม่อยากให้ของขวัญรับรู้อะไรไปมากกว่านั้น เขาจึงเอ่ยเรียกชื่อแฟนสาว เสียง… ที่ฟังดังแผ่วเบาจนแทบจะได้ยินไม่ชัดด้วยซ้ำ“ขวัญ…”ของขวัญหันไปมอง แววตาที่เคยมองเขาด้วยความเชื่อใจ แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความสับสน“เฮีย ทั้งหมดมันเป็นเรื่องจริงไหมคะ”“เรื่องอะไร” ที่ธามต้องถามว่าเรื่องอะไรนั้น เพราะที่ยืนฟังเมื่อครู่นั้นมันมีทั้งเรื่องจริงและไม่จริง“เรื่องที่พ่อแม่เฮียเป็นหนี้นอกระบบ แล้วมาขอให้เฮียช่วยแต่เฮียไม่สนใจ พวกท่านอยู่กันอย่างลำบากมากนะ ทำไมเฮียใจร้ายใจดำได้ขนาดนี้”“ขวัญ…” ธามนิ่งไปชั่วครู่ แล้วเรียกชื่อแฟนสาวเสียงต่ำด้วยความอดทนอดกลั้น“เฮียไม่คิดจะช่วยพ่อกับแม่จริงๆ เหรอ พวกท่านบอกว่าโดนตามไล่ โดนขู่จะทำร้าย”“ขวัญ อย่าเพิ่ง…”“อย่าเพิ่งอะไรคะ” เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาตรงๆ… “เขาเป็นพ่อแม่ของเฮียไม่ใช่เหรอ”“ฟังเฮีย”“แล้วมันคืออะ
더 보기

Ep.22 ขอโทษที่เข้าใจผิด

Ep.22 ขอโทษที่เข้าใจผิดรถของแวนซ์จอดสนิทหน้าบ้านหลังใหญ่ของธาม ไฟหน้าบ้านเปิดอยู่แต่บรรยากาศกลับเงียบผิดปกติ เงียบจนของขวัญรู้สึกใจหวิว“เอื้อย… ให้ผมรอบ่” (พี่… ให้ผมรอไหม)“บ่เป็นหยัง กลับไปเถาะ” (ไม่เป็นไร กลับไปเถอะ)“อืม มีอีหยังกะโทรมา” (อืม ถ้ามีอะไรก็โทรมาแล้วกัน)“อือ ขอบใจหลาย” (อือ ขอบใจมาก)ของขวัญเดินเข้าไปในบ้าน เปิดไฟทีละจุด ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องทำงาน ทุกอย่างเรียบร้อยเกินไป เงียบเกินไป หัวใจเธอเริ่มแป้ว ยิ่งคิดถึงคำพูดที่เธอพูดใส่เขาก็ยิ่งรู้สึกผิด“เฮีย…”เธอเรียกเบาๆ แต่ไม่มีเสียงตอบของขวัญกำลังจะถอยกลับออกมา แต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นแสงไฟสลัวๆ จากด้านหลังบ้าน สะท้อนผิวน้ำเป็นริ้วๆเธอชะงักและเดินตามแสงสว่างนั้นไปจนถึงริมสระว่ายน้ำด้านหลังบ้าน ตรงนั้นธามนั่งอยู่คนเดียว ขวดเหล้าแก้วใสวางอยู่ข้างกาย แก้วในมือเขาถูกยกขึ้นกระดกช้าๆไฟรอบสระส่องให้เห็นเพียงเงาร่างสูงใหญ่ และใบหน้าที่นิ่งจนอ่านไม่ออก ภาพนั้นทำเอาใจของขวัญบีบรัดทันที เธอรู้ทันทีว่าเขาไม่ได้แค่โกรธ แต่กำลังเจ็บและเสียใจไปพร้อมกันของขวัญหยุดยืนอยู่ไม่ไกลจากเขา ก่อนจะเรียกเสียงอ่อนที่สุดเท่าที่จะทำได้
더 보기

Ep.23 ความรู้สึกที่ต้องแบกรับ

Ep.23 ความรู้สึกที่ต้องแบกรับเหตุผลสำคัญมันมีอะไรมากกว่านั้น เพียงแต่ท่านไม่อยากเปิดเผยให้ใครต้องบอบช้ำ ‘โดยเฉพาะธาม’จนกระทั่งวันที่ธามเติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว มีงาน มีเงิน มีบ้าน มีธุรกิจเป็นของตัวเอง ชีวิตเริ่มมั่นคงในแบบที่ใครหลายคนใฝ่ฝัน พ่อกับแม่ของเขาก็ค่อยๆ โผล่หัวมาเรียกร้องและทวงบุญคุณอยู่บ่อยครั้ง ทั้งยังพูดจาไม่ถนอมน้ำใจธามทุกครั้งที่เจอกัน รีดไถเงินเป็นก้อนๆ ไปใช้ชีวิตสำราญ ไปเข้าบ่อน เงินหมดก็มาขอใหม่ เรียกร้องให้ซื้อรถ ซื้อบ้าน ธามก็ให้ทุกอย่างให้… เหมือนคนที่ยังหวังอะไรบางอย่างจากพ่อแม่สิ่งเดียวที่ธามต้องการจากของพ่อกับแม่บ้างคือคำถามง่ายๆ ว่า สบายดีไหม เหนื่อยหรือเปล่า ที่ผ่านมาเหนื่อยมากเลยสินะ ธามคาดหวังคำถามนี้จากทั้งสองคน แต่เขาไม่เคยได้ยินคำพวกนี้ออกมาจากปากเลยแม้แต่ครั้งเดียวความอบอุ่นที่ธามโหยหาไม่เคยถูกเติมเต็ม จิตใจของเขาบอบช้ำสะสมมานาน จนวันนี้หากเขาจะเลือกเมินเฉย หากเขาจะไม่อยากรับสาย ไม่อยากเจอหน้า มันก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะแต่ละครั้งที่พวกเขามาหาก็เพราะเงินเท่านั้น หากไม่ให้ก็ด่าทอด้วยคำพูดแรงๆ “เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นแบบนี้ ชีวิตเฮียมันขมยิ่งเ
더 보기

Ep.24 สอนจกข้าวเหนียว

Ep.24 สอนจกข้าวเหนียวของขวัญเลือกเดินทางกลับขอนแก่นด้วยรถส่วนตัว ไม่ใช่เพราะความหรูหราหรืออยากอวดอะไร แต่เป็นเหตุผลง่ายๆ ที่เธอรู้ดีเกี่ยวกับตัวเอง เธอไม่ค่อยชอบนั่งเครื่องบิน โดยเฉพาะตอนเครื่องกำลังจะแลนดิ้ง ทุกครั้งที่ล้อแตะรันเวย์ เธอมักจะหายใจไม่ออก รู้สึกแน่นหน้าอก ใจสั่นอย่างอธิบายไม่ถูก ถึงจะไม่อันตรายอะไร แต่ความอึดอัดแบบนั้นทำให้เธอไม่สบายตัวธามฟังเหตุผลนั้นแล้วไม่ได้ถามต่อ ไม่ได้แย้ง ไม่ได้บอกว่ามันเสียเวลา เขาเพียงพยักหน้าแล้วบอกสั้นๆ ว่า ‘งั้นขับรถไปก็ได้’เรื่องความสะดวกของของขวัญสำคัญกว่าวิธีเดินทาง ส่วนเรื่องขับรถทางไกล ธามอาสารับหน้าที่นั้นเอง เขาถนัดอยู่แล้ว ทั้งการขับยาวๆ บนถนนโล่ง การวางแผนเส้นทาง หรือการคุมพวงมาลัยหลายชั่วโมงมันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลยบ้านหลังใหญ่ของของขวัญรถคันหรูเลี้ยวผ่านประตูรั้วไม้เข้าไปในบริเวณบ้าน บ้านหลังใหญ่ตั้งเด่นอยู่ตรงหน้า เป็นบ้านไม้ผสมปูนหลังโต ไม่หรูหราหวือหวา แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นแบบบ้านต่างจังหวัดแท้ๆ มีใต้ถุนสูง ลมพัดเย็น มีต้นไม้ใหญ่ล้อมรอบ แค่เห็นก็รู้แล้วว่าเป็นบ้านที่มีคนอยู่จริง ไม่ใช่แค่บ้านไว้โชว์ธามชะลอรถก่อนจะจอ
더 보기

Ep.25 วิถีชีวิตคนอีสาน

Ep.25 วิถีชีวิตคนอีสานเมื่อทานข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างลุกเก็บจานเก็บถ้วยกันอย่างไม่รีบร้อน บรรยากาศยังคงสบายๆ ตามแบบบ้านต่างจังหวัด ลมเย็นพัดเอื่อยๆ กลิ่นดินกลิ่นหญ้าหลังบ้านทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก พ่อของของขวัญคว้าสุ่มกับข้องใส่ปลาเตรียมจะออกไปนา“พ่อสิไปหาปลามาเฮ็ดมื้อแลงเด้อ”(พ่อจะไปหาปลามาทำมื้อเย็นนะ) ของขวัญหันไปมองธาม ดวงตาเป็นประกายทันที“เฮีย ไปนานำกันบ่คะ”“ไปนา?” ธามทวนคำเล็กน้อย“อือ แถวนี่มีหนองน้ำ มีนาข้าวเขียวๆ ขวัญอยากไปดูให้หายคิดถึง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสดใส ราวกับเด็กที่ได้กลับมาเจอของเล่นชิ้นโปรดธามพยักหน้าอย่างไม่ลังเล“ไปสิ”แม่ของของขวัญมองแล้วก็ยิ้มตาม“ไปนำพ่อเขาโลด สิได้ฮู้จักวิถีบ้านเฮา”(ไปกับพ่อเขาสิ จะได้รู้จักวิถีบ้านเรา)ทั้งสามคนจึงพากันเดินออกไปทางทุ่งนา ทางเดินเป็นดินแดง มีหญ้าขึ้นสองข้างทาง แดดไม่แรงนัก ลมพัดเอากลิ่นข้าวอ่อนโชยมาเป็นระยะเมื่อถึงนา ของขวัญหยุดยืนมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาอิ่มเอม ทุ่งนากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ข้าวสีเขียวขจีไหวเอนตามแรงลม หนองน้ำใสสะท้อนท้องฟ้า เงียบสงบจนเหมือนเวลาเดินช้าลง“คิดถึงอ่า” เธอพูดเบาๆ“ตอนเด็
더 보기

Ep.26 บรรยากาศพาไป

Ep.26 บรรยากาศพาไปเสียงน้ำด้านหลังค่อยๆ เบาลง ก่อนจะเงียบไป ไม่นานนักร่างสูงก็เดินอ้อมออกมาจากหลังกระท่อม ธามอยู่ในชุดเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นระดับเข่า ผมยังเปียก น้ำหยดลงตามขมับและลำคอ ดูไม่เนี้ยบ แต่กลับดูหล่อแบบบ้านๆ กร้าวใจนักกรีนที่กำลังหัวเราะอยู่กับของขวัญชะงัก สายตาจ้องเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าแบบไม่คิดจะปิดบัง“...”“...”“โอ้โห”“อีเขียว มึงมองผู้บ่าวกูปานสิกลืนลงท้อง”(อีเขียว มึงมองแฟนกูราวกับจะจับกลืนลงท้อง)ของขวัญหันไปมองเพื่อนทันที เห็นสายตาแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะรีบเบรก“อีขวัญ อันนี้บ่แม่นผู้บ่าวเมืองกรุงธรรมดาแล้วเด้อ”(อีขวัญ นี่มันไม่ใช่หนุ่มเมืองกรุงธรรมดาแล้วนะ) กรีนหรี่ตาลง ยิ้มมุมปากอย่างคนเจอของถูกใจ“จั้งได๋” (ยังไง)“นี่คือเทพบุตรห่อหมกฮวก”“อีเขียว มึงลักเบิ่งติ”(อีเขียว มึงแอบดูเหรอ)ของขวัญร้องเสียงหลง กรีนรีบสวนกลับแบบไม่คิด“ลักเบิ่งแม่มึงติ กูเบิ่งธรรมดาก็กระแทกตากูแล้ว ใหญ่บักคัก”(แอบมองกับแม่มึงสิ ดูปกตินี่แหละ ใหญ่กระแทกตากูแล้ว)ธามยืนเก้ๆ กังๆ ไม่รู้จะยิ้มหรือจะทำหน้าเฉยๆ ดี ฟังก็ไม่ค่อยออก ตั้งแต่เขาเดินเข้ามาสองสาวก็คุยภาษาอีสานอย่างกับแร็ปแข่งก
더 보기

Ep.27 ตอกเสาเถียง

Ep.27 ตอกเสาเถียง 💦💦“อยากโดนสี้เหรอ” เขาแกล้งถาม น้ำเสียงเจือรอยยิ้ม“เฮียยย” ของขวัญลากเสียงยาว หน้าแดงขึ้นมาทันที“ก็ขวัญสอนเฮียพูดคำนี้” เขายักคิ้วเล็กน้อย“เรื่องแบบนี้จำแม่นเชียวนะ” เธอบ่น แต่ปลายนิ้วกลับเผลอไปจับชายเสื้อเขาแน่นขึ้น“หึ” ธามหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะโน้มหน้าเข้าใกล้… “แต่อ้ายอยากสี้อีหล่า”“เฮียยย” ของขวัญร้องเสียงหลงอีกครั้ง คราวนี้ทั้งเขิน ทั้งอาย หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา ความจริงก็นะ… อยากถืกสี้เหมือนที่เขาพูด ไม่งั้นเธอจะขออนุญาตพ่อกับแม่มานอนที่กระท่อมปลายนาไปเพื่ออะไร ถ้าไม่ใช่เพื่อสิ่งนี้ตอนกลางวันที่ธามอาบน้ำแล้วใส่กางเกงตัวบางของพ่อ มันทำให้เธอมองไปโดยไม่ตั้งใจ แต่ดันสะดุดตาเข้ากับห่อหมกฮวกน่ะสิแย่จัง ~~~“เฮียรู้ไหมอะไรไหม”“อะไรล่ะ”“กระท่อมแบบนี้ เขาชอบมากันเป็นคู่ๆ นะ” เธอพูดเสียงเบา แต่จงใจลากหางคำ“แล้วไง” ธามพยายามทำเสียงนิ่ง ทั้งที่ลมหายใจเริ่มไม่ปกติ“ก็… เขาว่ากันว่า ถ้ามานอนปลายนาแล้วไม่ทำอะไรเลย มันจะเสียบรรยากาศ”“ขวัญ…”“อะไรคะ” เธอทำเสียงใสซื่อ แต่ดวงตากลับวาววิบ… “ขวัญแค่พูดตามที่ชาวบ้านเขาเล่ามาเองนะ”“หึ ปากแบบนี้ ใครสอน” ธา
더 보기

Ep.28 คำว่าสมบูรณ์แบบ

Ep.28 คำว่าสมบูรณ์แบบ เช้าแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าส่องลอดช่องไม้ไผ่เข้ามาในกระท่อม ธามยังคงหลับสนิท หายใจสม่ำเสมอ ร่างสูงนอนเหยียดยาวบนฟูกบางๆ ใบหน้าในยามหลับดูผ่อนคลายกว่าทุกวันที่ของขวัญเคยเห็นมาเมื่อคืนมันทำให้เขาเหนื่อยแต่ก็สุขใจของขวัญลุกจากที่นอนอย่างเงียบที่สุด เดินลงจากกระท่อมไปอาบน้ำที่ตุ่มน้ำฝนด้านหลัง น้ำเย็นกระทบผิวปลุกความสดชื่นในร่างกาย เธออาบอย่างรวดเร็วก่อนจะเช็ดตัวแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเสื้อยืดสีขาวตัวบางที่ใส่กับผ้าถุงลายพื้นเมือง เรียบง่ายแต่แนบเนื้อจนดูมีอะไรให้มองโดยไม่ต้องตั้งใจ“ข่อยคืองามแท้ว๊า หุ่นก็ดีเชฟป๊ะอีหลี” เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมยิ้มขำยังไม่ทันจะเดินกลับขึ้นกระท่อม เสียงหนึ่งก็ดังมาแต่ไกล เสียงมาก่อนตัวเหมือนเดิม“อีขวัญญญ” ของขวัญถอนหายใจยาว“อีเขียว”กรีนปั่นจักรยานมาจอดหน้ากระท่อมพร้อมปิ่นโตและกระติ๊บใส่ข้าวเหนียว“กูไปหามึงอยู่เฮือน อีแม่มึงบอกว่ามึงมานอนนา แหมมม กูว่าแล้วอีนี่พาผู้บ่าวมาหลอกแดกตับชัวร์”“อิอิ”“มึงบ่ต้องมายิ้มเลยอีผี เคียวคักหมู่กู”(มึงไม่ต้องมายิ้มเลยอีผี เพื่อนฉันแรดเกินไปแล้ว)“เคียวคือมึงนั่นแหละอีปอบ”(แรดเหมือนมึงนั่นแหละ
더 보기

Ep.29 ขอจัดการเอง

Ep.29 ขอจัดการเองก่อนรถจะเคลื่อนออกจากรั้วบ้านไม้หลังใหญ่ พ่อกับแม่ของขวัญยืนอยู่หน้าบ้าน ยืนร่ำลาโดยไม่พูดอะไรมากผ้าถุงที่ทอใหม่ๆ กล่องโฟมใส่อาหาร ตะกร้าหวาย และมีทั้งข้าวสารใหม่ที่เพิ่งสี น้ำปลาร้าหมักเอง หน่อไม้ดอง ปลาย่างที่ห่อใบตองแน่นหนา ไข่ต้ม หมูแดดเดียวที่ให้เตรียมไว้ทานระหว่างเดินทาง“เอาไปกินเด้อ บ่ต้องซื้อกินหลาย อยู่กรุงมันแพง”เสียงแม่ของขวัญพูดไป มือก็จัดของใส่เพิ่มไปเรื่อยๆ ราวกับกลัวว่าลูกสาวจะอด ทั้งที่รู้ดีว่าไม่ได้ลำบากอะไรเลย ฐานะทางบ้านจะบอกว่ารวยมากด้วยซ้ำ เพียงแต่ทุกคนใช้ชีวิตไม่หวือหวาหรืออวดรวยก่อนขึ้นรถ พ่อกับแม่ของขวัญเรียกทั้งสองคนให้นั่งลงบนเสื่อหน้าบ้าน พิธีผูกแขนแบบบ้านๆ ไม่มีอะไรหรูหรา มีเพียงพานใบเล็กใส่สายสิญจน์สีขาว และคำอวยพรที่ออกมาจากใจสายสิญจน์สีขาวที่มาพร้อมกับคำอวยพรทั้งจากคนในครอบครัว ในเครือญาติและคนบ้านใกล้เรือนเคียง ผูกสายสิญจน์เส้นแล้วเส้นเล่าจนขาวเต็มแขนเกือบถึงข้อศอก“ขอให้ลูกปลอดภัยเด้อ ให้ฮักแพงกัน อย่าเจ็บ อย่าไข้ อย่าให้มีเรื่องหนักใจ”“ขอบคุณจ้าอีพ่ออีแม่”“ขอบคุณครับอีพ่ออีแม่” ธามพูดตามของขวัญ แต่นั่นก็สร้างเสียงหัวเราะเบาๆ ด
더 보기
이전
1234
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status