All Chapters of ซอยสี่มีเกี๊ยว: Chapter 11 - Chapter 18

“แต่เกี๊ยวว่ามี”“คิดมาก ไปกินข้าวกันเถอะ อาม่าตั้งโต๊ะรอแล้ว” เกี๊ยวถูกฝ่ามือที่อบอุ่นกุมเอาไว้ ก่อนจะออกแรงให้เดินเข้ามาในบ้าน บนโต๊ะอาหารรูปวงกลมที่หมุนได้มีอาหารวางเรียงอยู่มากมาย จัดใหญ่จัดโตยิ่งกว่าวันไหว้ซะอีก“ม๊า นี่มันอะไร...”“เอ้ามาแล้วเหรอ มาๆ เข้ามาเลย”เกี๊ยวหันไปถามม๊า แต่คำตอบยังไม่ได้รับเสียงบุคคลที่มีพิรุธที่สุดในบ้านและเดินเข้ามาก่อนหน้าเกี๊ยวและม๊าไม่กี่นาทีก่อนก็พูดขึ้นด้วยความดีใจ เกี๊ยวหันกลับไปมองตามเสียงที่ว่านั้น แล้วก็พบว่ามีผู้ชายสองคนแปลกหน้าที่กำลังเดินเข้ามา“ไม่ได้มาสายใช่ไหมวัฒน์”“ไม่ๆ แกและลูกชายมาทันเวลาพอดีเป๊ะ” เกี๊ยวคิดว่าลุงคนที่เดินไปกอดป๊าน่าจะเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กันเพราะดูจากความสนิทสนม ก่อนสายตาจะหันมามองอีกบุคคลหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นลูกชายเพราะเบ้าหน้าเดียวกัน ยิ้มส่งให้และเพื่อมารยาททางสังคมเกี๊ยวเลยต้องยิ้มกลับ ก่อนจะเป็นเสียงของป๊าที่เริ่มแนะนำและจัดแจง“อาเกี๊ยวเคยเจอแล้ว แต่น่าจะจำไม่ได้ นี่ลุงชัชชัย”“สวัสดีครับ”“ส่วนนี่ก็พี่ชาไงลูก” เกี๊ยวงงกับพ่อไม่พอ ยังต้องมางงกับลูกอีก แล้วจะไหนที่พูดราวกับว่าเกี๊ยวจะจำได้ พยายามนึกยังไงก็

“เกี๊ยวก็ตื๊อน่ะสิ กว่าจะได้พี่กระทิงมาเป็นแฟน กินบะหมี่นานเป็นเดือนเลย”“ดีๆ”“แล้วคือบะหมี่อร่อยมากเลยนะ ขายดีจนบางวันไม่พอขาย และยิ่งกว่านั้นนะ พี่กระทิงยังรับออกแบบด้วย เรียนจบเกียรตินิยมอันดับหนึ่งแหละ” นิ้วโป้งน้อยๆ ยกขึ้น ขี้อวดแฟนคนหล่อเต็มสูบ จนม๊าไม่วายชม“เลือกได้ดีมากเลยลูก ทั้งหล่อทั้งเก่ง”“ก็นี่ใคร หลานอาม่าไทยทวีเลยนะโว้ย” ดีใจไม่ต่างกัน ทั้งสามคนเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย เกี๊ยวคุยโวบุคคลทั้งสองก็หนุนเต็มที่ไม่เคยขัดอยู่แล้ว สิ่งนี้ทำให้บุคคลเพียงคนเดียวที่ต่างจากพวกเริ่มไม่พอใจหนักขึ้น อะไรกันวะ ความหล่อเหลาบังตาถึงขั้นที่ยอมให้ลูกชายคบกับพ่อค้าเลยหรือไง ป๊าไม่ยอมและตอนนี้ก็ไม่สนด้วยว่าต้องนอนนอกห้อง“แต่ป๊าไม่เห็นด้วย!” คำพูดหยุดอากัปกิริยาของทั้งสามคนได้ทันที ก่อนจะค่อยๆ หันใบหน้ามามองป๊าช้าๆ แล้วเชื่อไหมว่า ที่นี่คือบ้าน ตอนนี้คือเวลาบ่ายสองโมง ซ้ำทั้งสามคนก็ไม่ใช่ผี แต่ป๊ากลับรู้สึกกลัวและขนลุกซู่ ความเย็นวาบเกิดขึ้นลามลงไปทั่วไขสันหลัง แต่ป๊าก็พยายามข่มความกลัวเอาไว้ ก่อนจะพูดต่อ“กะ กะ ก็...” มีเสียงสั่นบ้างตามปกติเมื่อตอนฮึดสู้ “...ก็ แฟนของเกี๊ยวแก่กว่าตั้ง

“น้องเกี๊ยว”“พี่ชา...” ใช่แล้ว เพราะคนที่เกี๊ยวเจอ คือบุคคลที่ไม่คิดว่าจะเจอในถิ่นของนักศึกษาเลยก็คือชาวิทย์ เห็นอีกฝ่ายใบหน้าเกี๊ยวแสดงออกชัดเจนว่า ‘เอ๊ะ..!!’ จนชาวิทย์ต้องรีบอธิบาย“เออ..พอดีว่าพี่มาธุระแถวนี้ครับ เลยแวะหาอะไรทาน”“เหรอครับ ไม่อยากจะเชื่อเลย”“เอาจริงก็ไม่ใช่ครับ พี่แค่อยากจะมาเห็นหน้าน้องเกี๊ยว และบอกว่า...” ชาวิทย์อยากจะโกหก แต่คิดดูอีกทีก็ไม่ดีกว่า ปากกำลังจะสารภาพความจริงไป เสียงเพ็ญศรีก็เรียก จนเกี๊ยวต้องหันมอง“เกี๊ยว!”“ว่า”“เสร็จยัง ก๋วยเตี๋ยวได้แล้ว”“เสร็จแล้ว” ตอบเพื่อนเสร็จ ก็หันมาบอกคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ยี่หระ“ผมขอตัวก่อนนะครับ”พูดเสร็จเกี๊ยวก็เดินออกมา ไม่ลืมหยิบของที่จี๊ดฝากซื้อ จ่ายตังค์เสร็จก็เดินออกจากร้านสะดวกซื้อ ครั้นมองไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวก็เห็นว่าตอนนี้แฟนคนหล่อกลับมาประจำตำแหน่งแล้ว ใบหน้าก็ยิ้มกว้างอย่างดีใจ เดินเลยผ่านโต๊ะที่เพื่อนนั่งอยู่เข้าไปหากระทิง จนหยุดยืนที่ด้านหลัง ก่อนจะพูดขึ้น“หิวอะ ไปนานจัง” กระทิงหันมอง สำรวจคร่าวๆ ก็เห็นแฟนตัวเล็กที่กลับบ้านไปตั้งแต่เมื่อวาน เห็นแต่งกายด้วยชุดนักศึกษาแบบปกติก็เบาใจ หันกลับมาตักน้ำซุปใส่

ตุบ!!ร่างเล็กถูกผลักให้ใบหน้าแนบชิดกับกระจกบานใสของหน้าต่างภายในห้องนอน มือใหญ่กระชากผ้าเช็ดตัวที่พันกายทั้งของตนและร่างเล็กออก ไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางกระทิงก็แนบส่วนหน้าชิดด้านหลัง มีความยิ่งใหญ่ที่พองตัวชูชันเสียดสีที่ช่องทางด้านหลังจนเกี๊ยวน้อยจอมยั่วร่างกายสั่นไหวขึ้นมามือบางกำผ้าม่านสีขาวสวยเอาไว้แน่น แสงไฟสว่างในห้องสาดส่องจนเห็นหมดทุกอย่าง มือใหญ่กร้านเอื้อมไปด้านหน้า จนยึดครองกระเปาะนมเล็กทั้งสองได้สำเร็จ บีบเคล้นเต็มแรงให้สาสมกับความกำหนัดที่พุ่งสูงขึ้น ในขณะเดียวกันก็พรมจูบลงที่ท้ายทอย เลื่อนเรื่อยลงมาที่กลางหลังเนียนนั้น ขบเม้มและดูดดึง จนคนที่ถูกกระทำสะดุ้งเฮือกก่อนจะบ่นออกมา“เจ็บ...ฮึก..อ๊า”กระทิงไม่สนใจจนเมื่อพื้นที่ตีตราจองทั่วแผ่นหลังแล้วก็เลื่อนลงที่ก้นเด้ง มือทั้งสองที่กำเต้านมเล็กอยู่ก่อนหน้านั้นผละออกห่างอย่างเสียดาย ก่อนจะนำพาจับลงที่ก้อนก้นเด้งนั้น บีบเคล้นเต็มแรงจนเนื้อนุ่มบางส่วนล้นออกตามซอกนิ้ว แรงที่ใส่ลงไปปรากฏผิวขาวๆ ของเกี๊ยวเปลี่ยนเป็นสีแดงคามือเสียงครางแผ่วดังออกมาเพียงนิด แต่เจ้าตัวก็ประกบมือสั่นนั้นปิดได้ทัน ปากร้ายของกระทิงตามลงมาประกบที่ที่มือทั้งสอง