Semua Bab จับเพื่อนเลื่อนสถานะ: Bab 41 - Bab 50

กิตตินันท์ตื่นแต่เช้าเพื่อพาตัวเองเดินออกจากห้องมาออกกำลังกายที่ฟิตเนสของคอนโด เขาวิ่งอยู่บนลู่วิ่งมาประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้วแต่ยังคงรู้สึกอยากวิ่งอยู่อย่างนั้นต่อไป ทำเหมือนกับว่าการที่เขาวิ่งและปล่อยใจไปกับจังหวะการวิ่งของตัวเองอยู่นี้จะทำให้สมองของเขาหยุดคิดถึงใครบางคนได้บ้างสายตาทอดมองดูวิวข้างนอกแต่ไม่รู้ทำไม ภาพที่เห็นถึงมีแต่ใบหน้าของพรประวีย์ เขาหยุดคิดถึงเธอไม่ได้เลย ปกติก็คิดถึงแมวน้อยทุกวันอยู่แล้วแต่ครั้งนี้หัวใจของเขามันว้าวุ่นมากกว่าทุกวันมาก เพราะเมื่อวันก่อนเราสองคนมีปัญหากันและเป็นเขาที่สร้างปัญหานั้นขึ้นมาเองกิตตินันท์นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน ในหัวก็คอยคิดถึงที่เธอ เขาก่นด่าโทษตัวเองที่ทำตัวแย่ ๆ แบบนั้น และคอยเปิดข้อความล่าสุดที่ตัวเองส่งหาพรประวีย์ เขาเห็นว่าเธออ่านแล้วแต่เธอไม่ตอบอะไรกลับมาจนมาถึงตอนนี้ทุกอย่างยังคงเงียบเหมือนเดิมและเขาไม่กล้าที่จะส่งข้อความไปหาเธออีก แค่ในตอนนี้นะ เพราะเธอบอกว่าจะติดต่อมาเองแต่ถ้าวันนี้ยังเงียบเขาจะทักไปอีก“หรือว่า พรีมไม่อยากจะคุยกับพี่แล้ว”จู่ ๆ ก็เกิดคำถามที่คิดเองแล้วก็น้อยใจเอง เธออ่านแล้วไม่ตอบ เพราะเธอยังโกรธหรือเป็นเพราะเ

“พรีมไม่ได้อยากเจอพี่กิต พรีมบอกแล้วไงว่าถ้าอยากคุยกับพี่กิตเมื่อไหร่พรีมจะทักไปหาเอง และตอนนี้พี่กิตบุกรุกห้องพรีมนะคะเพราะพรีมไม่ได้เต็มใจให้พี่กิตเข้ามา”“พี่ขอโทษที่เปิดเข้ามาเอง แต่พี่กดออดเรียกแล้ว ทั้งส่งข้อความ ทั้งโทรหาแต่พรีมไม่อ่านข้อความพี่เลย ไม่รับสายของพี่ด้วย พี่เป็นห่วงนะคะ พี่กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับพรีมพี่เลยถือวิสาสะเปิดเขามาเอง”กิตตินันท์รีบอธิบายให้เธอฟัง เขาไม่อยากให้พรประวีย์เข้าใจเขาผิด ไม่ได้อยากให้เธอโกรธเขาหนักกว่าเดิม แต่ถ้าเธอจะโกรธเขาก็ยินดีเพราะมันก็คุ้มที่ได้เห็นว่าเธอปลอดภัย“พรีมไม่ได้เป็นอะไรค่ะ พี่กิตก็เห็นแล้วนี่คะว่าพรีมสบายดี เชิญกลับไปได้แล้วค่ะพรีมอยากอยู่คนเดียว” ก็ไม่ถึงกับอยากอยู่คนเดียวเหมือนที่ปากพูดหรอก แต่เธออยากดัดนิสัยเขาที่ผ่านมาเธอใจดีกับกิตตินันท์มาก ไม่ค่อยน้อยใจและไม่เคยงอแงใส่เขาแต่เขาต้องได้เจอบทเรียนบ้างว่าเธอก็ไม่ได้จะใจดีและยอมเขาทุกเรื่องพรประวีย์อยากให้เขารู้ซึ้งว่าเธอคนนี้แหละ คือคนที่มีค่าสำหรับเขา ไม่ใช่แค่อยากให้เป็นคู่นอนแล้วเป็นแบบนี้ตลอดไป เธออยากอยู่กับเขาตลอดชีวิตนะแต่ต้องไม่ใช่ในฐานะคู่นอน เธออยากสร้าง

“พี่อยากคุยกับพรีมก่อน”“แต่...”“ฟังพี่ก่อนนะคะ ขอเวลาพี่ไม่นาน ขอให้พี่ได้อธิบายก่อนแล้วหลังจากนี้ถ้าพรีมไม่อยากเห็นหน้าพี่ พี่จะรีบออกไปทันทีไม่มาตอแยพรีมอีก”“...”พรประวีย์สบตากับเขาเธอเห็นสายตาที่อ่อนล้าและวิงวอนก็อดสงสารไม่ได้จริง ๆ ตอนนี้เธอไม่ได้โกรธอะไรเขาแล้ว เธอแค่วางท่าขุ่นเคืองไปอย่างนั้นเอง และในเมื่อเขามีความตั้งใจอยากจะอธิบายมากจนถึงขั้นยอมนอนรอเธอที่หน้าห้อง เธอก็พร้อมจะฟังสิ่งที่เขาอยากบอก นั่นทำให้พรประวีย์พยักหน้าเป็นการบอกเขาว่า ตอนนี้เธอยินดีที่จะรับฟังเขา“พี่ขอโทษทุกเรื่องที่พี่ทำผิดไป ทั้งเรื่องติดตามพรีมและเรื่องที่ไปขัดขวางการสารภาพรักของคุณแทนคุณ”“พี่ไม่ชอบคุณแทนคุณ ใช่พี่ยอมรับและพี่ไม่ต้องการให้เขาอยู่ใกล้พรีม ไม่อยากให้เขาสารภาพรักกับพรีม”“ทำไมคะ”มาถึงขั้นนี้แล้วนะ พรประวีย์เองก็พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงอาการตื่นเต้นกับสิ่งที่เขาจะพูดมากจนเกินไป เธอต้องทำเหมือนไม่สนใจ เขาจะได้รู้ว่าเธอมีค่ากับเขามากแค่ไหน“เพราะพี่ไม่อยากให้พรีมรักคนอื่น พี่อยากให้พรีมมีแค่พี่คนเดียว พี่หวงพรีม หวงมาก หวงจนพี่สามารถทำตัวแย่ ๆ แบบนั้นออกไปได้เพราะพี่ไม่อยากเสียพรีม

“พรีมไม่ได้บอกว่าจะเป็นแฟนกับพี่กิตสักหน่อย”“อ่าว ตะ แต่เมื่อกี้พรีมบอกว่า พรีมไม่อยากมีแฟนเป็นคนข้อเข่าเสื่อมก่อนวัยอันควร พี่นึกว่าพรีมยอมเป็นแฟนกับพี่แล้ว”หมดกัน หัวใจแกร่งที่เต้นแรงเมื่อสักครู่นี้ตอนนี่ห่อเหี่ยวยิ่งหว่าลูกโป่งที่ถูกเอาลมออกเสียอีก“พี่กิตขอพรีมเป็นแฟนตอนไหนเหรอคะ”ก็เขายังไม่ได้เอ่ยขอแล้วเธอจะตอบตกลงเป็นแฟนกับเขาได้ยังไงล่ะ ส่วนคำตอบมันมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นอยู่แล้วเพราะหัวใจของเธอเป็นของเขามาโดยตลอดและมันจะเป็นของเขาตลอดไป แต่ถ้าเขาไม่ขอเธอจะโยนใจไปให้คนอื่น!กิตตินันท์เผยรอยยิ้มกว้างเป็นจานข้าวหมาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำถามสุดแสนน่ารักของคนตัวเล็ก เธอเคยขอเขาเป็นแฟนมาแล้วครั้งหนึ่งแต่เขาปฏิเสธและครั้งนี้เขาจะไม่ทำพลาดอีก“พรีมจ๋า พี่รักพรีมมากเลยนะคะ เป็นแฟนกับพี่นะ”“...ค่ะ”รอยยิ้มสวยสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวาน ก่อนจะกระโดดตัวเข้าสู่วงแขนของกิตตินันท์ที่อ้าออกรออุ้มเธอขึ้นมาอยู่แล้ว สองขาเล็กเกี่ยวรัดรอบเอวหนา สองแขนกอดรอบลำคอแกร่ง พร้อมเงยหน้ารับจูบแสนหวานของเขา“อื้อ”ทั้งสองจูบตอบกันอย่างดูดดื่มทำอย่างกับว่าไม่ได้จูบกันมานาน แต่แล้วคนที่ต้องยอมหยุดก่อนคือกิ

“แต่งงานกับพี่นะพรีม”“พี่กิตแกล้งพรีมใช่ไหมคะ บอกแล้วไงว่าห้ามแกล้ง”“พี่ไม่ได้แกล้งค่ะ พี่ขอพรีมแต่งงานจริง ๆ เราสองคนแต่งงานกันเถอะนะพรีม”ในเมื่อเราเป็นแฟนกันแล้วถึงจะยังไม่ข้ามวันก็เถอะแล้วมันจะผิดอะไรถ้าเขาอยากจะขอเธอแต่งงานเลย กิตตินันท์ได้รู้ซึ้งแล้วว่าการรอคอยแล้วปล่อยเวลาที่มีค่าให้เสียไปมันเป็นเช่นไร ตอนนี้เขาไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เขาอยากสร้างครอบครัวกับเธอ“พี่กิต...”ฮึก ว่าจะไม่ร้องไห้แล้วนะแต่วันนี้เขาทำเธอใจบางไม่ไหว หัวใจมันอ่อนยวบไปหมดเวลาที่เขาทำตัวแบบนี้ มาสารภาพรัก มาขอเธอเป็นแฟนแล้วยังจะขอเธอแต่งงานอีกความรู้สึกมากมายเกิดขึ้นในวันเดียวกัน เป็นความมากมายที่มีความสุขมากที่สุดที่เธอเคยเจอมา กับผู้ชายคนนี้ที่เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะสามารถทำลายกำแพงของตัวเองและยอมเปิดใจเพื่อรักกับเธอ คนที่เธอแอบคิดเสมอว่าอยากให้เป็นเขาที่เธอจะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนแก่สิ่งที่ได้แต่แอบคิดในใจและแล้ววันนี้มันได้เกิดขึ้นจริง เราสองคนมีหัวใจที่ตรงกัน“พี่จะรักและดูแลพรีมให้ดีที่สุด พี่จะทำให้พรีมมีความสุขมากที่สุดและพี่สัญญา ว่าพี่จะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี จะรักและซื่อสัตย์ต่อพรีมเพีย