Semua Bab จับเพื่อนเลื่อนสถานะ: Bab 21 - Bab 30

“พี่ต้องเบิกทางให้พรีมรับกับขนาดของพี่ก่อน”มันเป็นครั้งแรกของเธอและเขาไม่อยากทำให้เธอต้องเจ็บมาก ก็ไม่ได้จะคุยโม้โอ้อวดหรอกนะแต่น้องชายของเขาขนาดมันก็ไม่ธรรมดาเป็นคนไทยที่ไซส์ฝรั่ง และถ้าจับใส่เขาไปในตอนที่ปากทางของเธอยังไม่พร้อมเขาอาจจะทำเธอเจ็บมากได้“อ๊า”นี่เป็นครั้งแรกที่ส่วนรักของร่างกายถูกคนอื่นล้วงล้ำเข้าไป แม้จะเป็นเพียงแค่นิ้วแต่เพราะตรงนั้นพึ่งได้เจอแบบนี้เป็นครั้งแรก ทำให้พรประวีย์เกร็งไปทั้งตัว ทั้งตื่นเต้น อยากรู้และที่รู้สึกมากกว่าความเจ็บคือเธอเสียวมาก กิตตินันท์อ่อนโยนกับเธอมากจริง ๆ เขาทำทุกอย่างแบบค่อยเป็นค่อยไปช้า ๆ แต่ก็เสียวใจจะขาดนิ้วมือของกิตตินันท์ขยับเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอไม่เร็วหรือช้าจนเกินไปแต่กลับทำให้ร่างบ้างเริ่มร้อนรุ่ม แอ่นสะโพกส่ายร่อนตามจังหวะนิ้วที่เขานำพา“อื้อ พี่กิต พรีมเสียว”จากหนึ่งนิ้วเพิ่มเป็นสองและสามตามมา เสียงเปียกลื่นจากของเหลวที่อาบชโลมนิ้วแกร่งทั้งสามผสานกับเสียงครางหวานของหญิงสาว ช่วยปลุกเร้าไฟแห่งความปรารถนาให้ลุกโชนมากขึ้น“พรีม เก็บแรงไว้ตอดของพี่ด้วยค่ะคนดี” นิ้วเรียวขยี้ตรงจุดอ่อนไหวซ้ำ ๆ เมื่อรับรู้ได้ว่าเธอกำลังจะเสร็จ“อ

“อายพี่เหรอ”ขยับตัวเข้าไปกอด กดจูบที่หัวไหล่มนซ้ำ ๆ ไปหลายทีก่อนจะเลื่อนขึ้นมาหอมแก้มนุ่มนิ่มไปหนึ่งฟอดใหญ่ เธอเป็นคนแรกเลยนะที่กิตตินันท์คลอเคลียต่อหลังจากเสร็จกิจแล้ว เพราะปกติหลังจากที่เขาได้ปลดปล่อยถ้าไม่ต่อรองสองหรือสาม เขาก็จะลุกไปเข้าห้องน้ำ จ่ายเงินแล้วกลับเลย ไม่ได้สนใจจะคุยหรือสานต่อกับหญิงสาวที่เขาซื้อบริการด้วยแต่กับพรประวีย์เขาอยากใส่ใจ อยากรูว่าเธอพอใจไหม เธอรู้สึกดีหรือเปล่าและที่สำคัญเขากลัวเธอเปลี่ยนไปตอนเอากันมันก็มัวเมาอยู่ในห้วงของราคะแต่พอเสร็จแล้วสติเริ่มกลับเขาตัว ความรู้สึกผิดชอบมันจะมาในตอนนี้เองและเขากลัวว่าเธอจะคิดมาก กลัวเธอเสียใจจนคิดว่าไม่อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับเรา“พรีมโอเคไหม?”เห็นเธอเงียบไม่ยอมตอบเขายิ่งคิดหนักเลย ไม่อยากให้สิ่งที่กลัวกลายเป็นเรื่องจริง เราเป็นเพื่อนกันและเธอเป็นคนที่น่ารักมาก กิตตินันท์ไม่อยากให้ความสัมพันธ์ตรงนี้ของเราหายไป“พรีม โอเคค่ะ แต่หัวใจของพรีมยังเต้นแรงอยู่เลย”มือหนายกขึ้นมาทาบทับตรงจุดที่รับรู้ได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจเธอ เขาแค่อยากรู้ว่าเต้นเร็วมากไหม แต่ทำไมอีกคนถึงหน้าแดงจัดแบบนั้น“ไม่ต้องทำตัวไม่ถูกกับพี่แล้

“แต่เราสองคนไม่ได้รักกันแบบนั้นนะพรีม”“พรีมรู้ค่ะ ว่าตอนนี้เราไม่ได้รักกันแบบคนรัก แต่พี่กิตไม่คิดว่าเราจะพัฒนาความสัมพันธ์กันได้เลยเหรอ ถ้าเรามีอะไรกันเกือบทุกวัน พรีมว่ามันต้องมีความผูกพันเกิดขึ้นบ้างแหละ”ในความคิดของพรประวีย์เธอมองว่ามันมีโอกาสที่จะเป็นแบบนั้น ขนาดเราได้กันคืนเดียวเขายังบอกเลยว่าติดใจและจะเอาอะไรมามั่นใจได้ล่ะว่าเราสองคนจะไม่เกิดความรู้สึก รักกัน ได้ในอนาคต มันก็ไม่แน่หรอกว่าไหม...“พรีมไม่อยากเป็นเหมือนในหนัง ที่เราอาจจะแอบรักคนที่เรานอนด้วย แต่เขาไม่ได้รู้สึกเหมือนกันสุดท้ายต้องจบลงแบบที่ต่างคนต่างต้องก้าวออกมาจากเพื่อนก็กลายเป็นคนอื่น มองหน้ากันไม่เหมือนเดิม”“พรีมคิดว่า เราก็คบกันไปเลย ไม่ต้องทำเหมือนแอบกินกัน ลองศึกษากันดูถ้ามันพัฒนาเป็นคนรักไม่ได้เราก็แค่หยุดและเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม จะยังเป็นคู่นอนกันต่อไหมก็ค่อยว่ากันอีกที แต่ถ้ามันเวิร์คเราสองคนจะได้คู่นอนที่เป็นทั้งคนรัก เป็นทุกอย่างให้กันได้นะคะ พรีมมองว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีกว่านะพี่กิต”กิตตินันท์เข้าใจในความหมายที่พรประวีย์กำลังจะสื่อ มันก็ฟังดูเข้าท่า คบกันอย่างเปิดเผยมันย่อมดีกว่าความสัมพันธ์แบบห

“เขาขอกูเป็นแฟน”“เชี่ย น้องคนนั้นแม่งเจ๋งว่ะ เขาชอบมึงมากขนาดขอเป็นแฟนเลยเหรอวะ” กล้าดี มิน่าล่ะไอ้กิตถึงติดใจ“เปล่า เขาไม่ได้ชอบกูแบบนั้น แต่เห็นว่าไหน ๆ กูก็อยากมีอะไรกับเขามากกว่าหนึ่งคืนอยู่แล้ว ทำไมไม่คบกันแบบเปิดเผยไปเลย ถ้าไม่ใช่ก็เลิก แต่ถ้าใช่ก็ได้แฟน ได้คนรักที่เป็นทุกอย่างให้กันและกันมากกว่าคู่นอน”“ความคิดน้องคนนั้นก็เข้าท่าดีนะมึง เพราะดูแล้วมึงก็ติดใจน้องเขาอยู่ไม่น้อยเลยนี่”ณัฐเดชคิดตามที่กิตตินันท์พูดและเห็นว่ามันก็ไม่ได้แย่นะ ในเมื่อติดใจเรื่องเซ็กซ์อยู่แล้ว ทำไมไม่ลองเปิดใจคบกันไปเลย จากคู่นอนอาจจะได้เจอคนที่หัวใจตามหาก็ได้และถ้าไม่ใช่จริง ๆ ก็แค่จบความสัมพันธ์แบบแฟนไงแต่ไม่ได้หมายความว่าจะยังเป็นคู่นอนกันต่อไม่ได้นี่“มึงก็รู้ว่ากูไม่อยากมีแฟน กูไม่ชอบการผูกมัด”“กูรู้ และกูเดาว่าน้องเขาโอเคที่จะเป็นคู่นอนกับมึงโดยที่ไม่ต้องคบกันเป็นแฟน น้องคนนี้ดูไม่งี่เง่าดีนี่ แล้วยังไงต่อมันเกิดอะไรขึ้นระหว่างมึงกับเขา มึงถึงได้มานั่งกลุ้มใจเรื่องนี้”ในเมื่อทางผู้หญิงเขาก็ไม่ได้เร้าหรืออะไรแล้วทำไมคุณเพื่อนรักต้องคิดมากด้วยเนี่ย“กูหวงเขา...”“ฉิบหายแล้วมึง!”ณัฐเดชสบถออกมาเ

“พี่เป็นห่วง”“ในฐานะอะไรคะ”“เพื่อนและคู่นอนของพรีม” แล้วเขาจะเป็นหวงในฐานะอื่นได้ยังไงกันในเมื่อเราไม่ได้เป็นมากกว่านั้น“แล้วไม่อยากให้พรีมเป็นมากกว่านี้บ้างเหรอ”“...”“หยอกค่ะ”เห็นเข้าทำหน้านิ่งแบบนั้นเธอเลยต้องรีบพูดติดตลกออกมาเพื่อให้เขามองว่าเธอก็แค่พูดเล่น แต่ความจริงแล้วเธอถามจริง อยากรู้ว่ามันจะมีโอกาสเป็นไปได้ไหมที่เราจะเป็นมากกว่าแค่คู่นอน พรประวีย์คิดว่าหลาย ๆ ครั้งเธอก็แสดงออกและทอดสะพานให้เขาอยู่นะแต่ทำไมเขามองไม่เห็นมัน“อุ๊ย!”พรประวีย์หลุดเสียงร้องออกมาเมื่อเธอไม่ทันได้ระวังเพราะมัวแต่คิดเรื่องของเขาจนทำให้หนามทิ่มเข้าที่นิ้ว แล้วหนามก็แหลมมากโดนทิ่มนิดเดียวแต่ทำเลือดไหลออกมาได้“พรีม!”คนที่ตกใจกว่าเธอคงเป็นคนที่นั่งข้าง ๆ นี่แหละ สีหน้าของกิตตินันท์ตกใจมาก เขารีบลุกไปหยิบกระดาษทิชชูแล้วเดินกลับมาดึงมือคนตัวเล็กเข้ามาดูแล้วใช้กระดาษทิชชูกดซับเลือดบนนิ้วของเธออย่างเบามือ“เจ็บไหม” เอ่ยถามเสียงเข้ม ใบหน้าแสดงความเป็นห่วงอย่างไม่ปิดบัง“นิดหน่อยค่ะ” หนามทิ่มแค่นิดเดียวเธอไม่เจ็บหรอกแต่ที่ร้องอกมาก็เพราะตกใจเท่านั้น แต่มันก็คุ้มนะได้เห็นคนออกอาการเป็นห่วงด้วย เห็นแล้ว