ログインในตอนนั้นเธอขอเป็นแฟนแล้วเขาปฏิเสธเอง ตอนนี้จะมาเสียดายไม่ได้นะคะ
もっと見る‘ตอนนั้นเธอขอเป็นแฟนแล้วเขาปฏิเสธเอง ตอนนี้จะมาเสียดายไม่ได้นะคะ’
เขาติดใจเธอ เขาหวงเธอ และเขาไม่ชอบให้ผู้ชายอื่นอยู่ใกล้เธอ แต่! เขาไม่ยอมให้เธอเป็นแฟนกับเขา พอใจแค่ในสถานะคู่นอนเท่านั้น
ในเมื่อไม่ใช่แฟน ก็ไม่มีสิทธิ์หวงนะคะ
"ใครหวง!" ก็แค่เป็นห่วงครับ
ในเมื่อไม่ใช่แฟน จะมาห้ามเธอคุยกับคนอื่นไม่ได้นะคะ
"ก็ไม่ได้ห้าม" แต่โผล่ไปขวางเธอทุกที่
เนื้อเรื่องไม่หน่วงมาก อ่านสบายๆ และจบแบบสุขนิยม
:
:
“เฮ้ยไอ้ณัฐ มึงทำกูตกใจมากเลยนะเว้ยที่วันนี้มึงหนีลูกกับเมียมางานวันเกิดของพรีมได้”
กิต หรือ กิตตินันท์ นันทภิภัทร์ อายุ31ปี เขาคือท่านประธานหนุ่มรูปหล่อของบริษัทผลิตเวชภัณฑ์ชื่อดังและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ยังได้รับการยอมรับทั้งในและต่างประเทศอีกด้วย สถานะโสดเพราะ ‘ไม่รีบ’
กิตรีบเอ่ยแซวเพื่อนรักเมื่อเห็นณัฐเดชกำลังเดินตรงเข้ามาหาเขา และดูจากท่าทางที่เก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋ากางเกงแล้วแปลความหมายได้อย่างเดียวเลยว่า
‘มันโทรรายงานเมีย’
“มึงกลายเป็นคนกลัวเมียตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย” ยังคงแซวต่อไปพร้อมส่งขวดเบียร์ที่เปิดฝาพร้อมดื่มให้เพื่อนรักด้วย ณัฐเดชรับขวดเบียร์มาแล้วยกขึ้นดื่มหนึ่งอึกให้พอเป็นพิธีเพราะวันนี้เขาบอกทิชารีย์ไว้ว่าจะไม่ดื่มเกินหนึ่งขวดไม่อยากให้เมียเป็นห่วง
“เขาไม่ได้เรียกว่ากลัวโว้ย แต่เรียกว่ารักมาก รักจนไม่อยากทำให้เมียไม่สบายใจ เดี๋ยวมึงมีเมียเป็นของตัวเองเมื่อไหร่มึงก็รู้เองนั่นแหละไอ้กิตเพื่อนรัก”
“เหรอ เหอะ แต่กูยังรักชีวิตแบบนี้อยู่ว่ะ เนื้อคู่ชาตินี้ของกูยังไม่เกิดและดีแล้วให้กูอยู่คนเดียวโสด ๆ แบบนี้ดีกว่าเยอะ”
“ตอนนี้มึงก็พูดแบบนี้ได้ เดี๋ยวมึงเจอผู้หญิงคนนั้นเมื่อไหร่มึงจะรู้ได้ด้วยตัวเอง บางทีนะคนที่ใช่อาจจะเข้ามาในเวลาที่มึงคาดไม่ถึงหรืออาจจะเป็นคนที่มึงคิดไม่ถึงก็ได้”
ของแบบนี้มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้หรอกเว้ยเพื่อน มันต้องเจอกับตัวแล้วจะรู้สึก เอ้ย! แล้วจะเข้าใจว่ายอมทำทุกอย่างเพื่อคนที่เรารักมันเป็นยังไง ตอนนี้พูดไปก็เท่านั้นแหละคนที่ยังรักสนุกอย่างกิตตินันท์ไม่มีทางเข้าใจหรอก
“แล้วนี้น้องพรีมอยู่ไหนวะ”
ณัฐเดชมองหาเจ้าของวันเกิดซึ่งเป็นรุ่นน้องในชมรมค่ายอาสา สมัยตอนที่พวกเขาเรียนมหาวิทยาลัยและก็ถือว่าเป็นเพื่อนสนิทอีกคนด้วย อันที่จริงพรประวีย์ก็สนิทกับกิตตินันท์มากกว่า สองคนนี้ชอบแอบหนีณัฐเดชไปเที่ยวกันสองคน
สนิทกันมากจนตอนนั้นคนในมหา’ลัยต่างพากันเข้าใจผิดไปว่า ทั้งสองคนเป็นแฟนกันแต่ความจริงคือไม่ใช่และห่างไกลจากการจะมาเป็นแฟนกันมาก สองคนนั้นก็แค่สนิทกันเฉย ๆ
“พูดถึงก็มาพอดีเลย”
กิตตินันท์หันไปมองหญิงสาวที่มีส่วนสูงประมาณ158เซนติเมตร ร่างผอมเพรียว ตัวเล็กน่ารักและมีใบหน้าสะสวยพร้อมรอยยิ้มสดใสและเธอกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา
“สวัสดีค่ะพี่ณัฐ ไม่ได้เจอกันตั้งนานยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ”
พรีม หรือ พรประวีย์ จินณะสุทรา อายุ29ปี ปัจจุบันเป็นพนักงานฝ่ายดูแลลูกค้าของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เธอทั้งสวยและทำงานเก่งจนได้รับรางวัลพนักงานดีเด่นติดต่อกันหลายปี สาวมั่น เก่งกาจ ฉลาดและยังโสด ยังไม่มีหนุ่มคนไหนได้หัวใจเธอไปครอบครองเพราะ ‘ยังไม่เจอที่ถูกใจ’
“พรีมนึกว่าพี่ณัฐจะพาลูกกับภรรยาคนสวยมาด้วยซะอีก” เจ้าของวันเกิดเอ่ยทักทายหนุ่มรุ่นพี่สนิทกันแต่ไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลานานมาก ๆ
ครั้งล่าสุดที่ได้เจอกันก็น่าจะตอนงานวันเกิดครบรอบอายุสองขวบลูกสาวคนโตของณัฐเดช ตอนนั้นเธอก็นำของขวัญไปให้หลานสาวพร้อมกับกิตตินันท์นี่แหละ และวันนั้นก็กลายเป็นวันที่เปลี่ยนแปลงชีวิตประจำวันของเธอไปตลอดกาล...
‘แต่มันก็ไม่แย่’
แอบมองไปที่กิตตินันท์เล็กน้อยก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มที่ถือติดมือมาชนกับขวดเบียร์ของณัฐเดช
“พี่ก็อยากพามาด้วย แต่มันดึกแล้วจะเลยเวลานอนของณิชา อีกอย่างเมียพี่ท้องโตมากพี่ไม่อยากพาเขามานั่งรอ เดี๋ยวเมียเหนื่อย”
“โห...ไอ้ติดเมีย”
กิตตินันท์สนุกมากกับการแซวเพื่อนรักและเขาก็รู้สึกดีใจมาก ๆ ที่ได้เห็นณัฐเดชมีความสุข มีชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น มีลูกสาวที่น่ารักและกำลังจะมีลูกเพิ่มอีกคนด้วย ยังแอบคิดถึงวันวานที่มันพูดนักพูดหนาว่าเกลียดทิชารีย์ ไม่มีวันรักผู้หญิงคนนั้นได้ พยายามทำร้ายจิตใจของเธอสารพัดแล้วเป็นยังไงละ
สิ่งที่เขาคาดไว้ผิดที่ไหนเพราะสุดท้ายให้เพื่อนตัวดีก็หลงรักเขาหัวปักหัวปำ ยอมอดทนเพื่อพิสูจน์ความรักความจริงใจที่มีต่อทิชารีย์จนลูกโตมาสามขวบแล้วเมียถึงได้ยอมใจอ่อนจดทะเบียนสมรสใหม่อีกครั้ง
“พี่ณัฐเป็นสามีที่น่ารักมาก ๆ เลยนะคะเนี่ย เป็นสุดยอดคุณพ่อที่รักลูกมากด้วย พรีมละอยากหาสามีที่คลั่งรักและเป็นพ่อที่ดีของลูกแบบนี้บ้างจัง”
“ไม่ต้องอยากมีหรอกพรีม”
น้ำเสียงที่เข้มขึ้นของกิตตินันท์ทำเอาหัวคิ้วของณัฐเดชขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย ทำไมมันต้องทำเสียงเข้มกับน้องเขาแบบนั้นด้วยวะ
‘มันเมาหรือไง? อาการเหมือนคนหวงของ’
“ทำไมล่ะ พรีมก็อยากมีสามีเหมือนคนอื่นเขาเหมือนกันนะ ใครจะไปอยากครองตัวเป็น โสด เหมือนพี่กิตละคะ”
แอบกระแทกเสียงตรงคำว่าโสดเล็กน้อย เหอะ เธอไมได้อยากขึ้นคานสักหน่อยและเขาก็จะมาห้ามเธอไม่ได้ด้วย
“...”
กิตตินันท์ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก เขาหันไปชนขวดเบียร์กับณัฐเดชต่อ มือหนึ่งยกขวดเบียร์ขึ้นดื่มแต่อีกมือกำลังหยิบโทรศัพท์ขึ้นแล้วพิมพ์ข้อความอะไรบางอย่างส่งไปหาคนที่เขาต้องการให้เห็นข้อความนี้
“อ๊ะ อ๊า” สะโพกหนาเสือกเสยตอกอัดเน้น ๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องแต่ก็คงดังไม่สู้เสียงหวีดครางของร่างบางที่ปล่อยออกมาอย่างไม่อาจกั้น“อ๊า”ข้างในเธอตอดเขาถี่มากบ่งบอกว่าเธอกำลังจะเสร็จ นั่นจึงทำให้กิตตินันท์จับตัวเธอยกขึ้นจนจุดเชื่อมต่อหลุดออกจากกันเพื่อต้องการเห็นธารน้ำหวานมากมายไหลออกมาจากช่องทางรักของภรรยา เธอเสร็จสมรุนแรงเพราะได้เป็นฝ่ายควบขี่ด้วยตัวเองและนั่นทำให้กิตตินันท์พอใจมากเพราะยิ่งน้ำเยอะก็ยิ่งอำนวยให้แกนกายของเขากระแทกเข้าออกได้ง่ายขึ้น“ต่อเลยนะจ๊ะ”จับร่างบางลงนอนราบแล้วจ่อท่อนเอ็นร้อนสอดใส่เข้าไปทีเดียวมิดลำ“อ๊า พรีมเหมือนจะเสร็จอีกแล้วค่ะ”เขากระแทกโดนจุดเสียวของเธอซ้ำ ๆ ไม่ได้พักเลย เสียวแปลบไปทั้งตัว“เสร็จพร้อมพี่นะคะพรีม” เขาเองก็เริ่มจะทนไม่ไหว อยากแตกน้ำแรกเร็ว ๆ แล้ว ยกสะโพกกลมกลึงให้ลอยขึ้นก่อนจะถอนแกนกายออกมาจนเกือบสุดแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่จนมิดด้าม ปัก!“อ๊าย ผัวขา เอาแรง ๆ เอาพรีมแรง ๆ เลยค่ะ”จังหวะกระแทกกระทั้นของเขามันโดนทุกดอกจริง ๆ เธอชอบมาก“ใกล้แล้วค่ะคนดี อ๊า”เธอรัดเขาแน่นขึ้น กิตตินันท์เสียดเสียวจนต้องขบกรามแล้วจับกระแทกแรง ๆ ซ้ำ ๆ
“เอาถุงไหมพี่”“ไม่เอาครับ พี่เอาสด” บอกเสร็จก็ขับรถเข้าที่จอดทันที รอให้พนักงานปิดม่านให้เรียบร้อยแล้วค่อยลงจากรถ“เชิญครับเมียสุดที่รัก” เดินมาเปิดประตูรถฝั่งภรรยาแล้วเห็นเธอนั่งทำหน้างอ ทั้งเขินอายและแอบกระเง้ากระงอนเล็กน้อยก็นึกเอ็นดู“6ชั่วโมงจะกินจุไปหรือเปล่าคะพี่กิต เดี๋ยวไปรับสกายไม่ทันนะ”ลูกก็ห่วงแต่ผัวก็อยากได้ เธอทำท่าทางไม่พอใจไปอย่างนั้นแต่ในใจก็แอบตื่นเต้นที่จะได้เปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ กับสามีเหมือนกัน อยากรู้มานานแล้วว่าความรู้สึกที่ได้เข้าม่านรูดมันจะเป็นยังไง ‘ตื่นเต้นดี กรี๊ด’“พี่พาไปรับลูกของเราทันแน่นอนค่ะ ตอนนี้รีบไปกันเถอะ คว-พี่แข็งรอแล้วเนี่ย”เพื่อเป็นการยืนยันว่าตรงนั้นมันได้ตื่นตัวพร้อมจีบเมียรักเต็มลำมากขนาดไหน กิตตินันท์จับมือเล็กมาลูบ ๆ บริเวณจุดที่นูนดันกางเกงออกมาจนแค่มองด้วยตาก็เห็นเป็นท่อนลำชัดเจน“แข็ง! ทำไมแข็งเร็วจังคะ เรายังไม่ได้เริ่มจีบกันเลยนะ”“พี่แค่คิดว่าจะได้เอาพรีมพี่ก็ขึ้นแล้วค่ะคนดี”“มามะ” ช้อนตัวคนตัวเล็กอุ้มขึ้นแล้วรีบพาเดินเข้าห้องไป จัดการปิดประตูล็อกให้เรียบร้อย“รอพี่แป๊บนึงนะคะเมียขา” กิตตินันท์อยากเริ่มกิจกรรมรักไม่ไหวแต่ก็ต้อง
“สวัสดีค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ของน้องกิตติกรณ์”คุณครูประจำชั้นเห็นว่าผู้ปกครองไม่ยอมปล่อยลูกให้เดินเข้ามาสักที จึงคิดว่าควรจะเดินเข้ามาหาและช่วยดูเผื่อว่าเด็กน้อยงอแงคุณครูจะได้ช่วยผู้ปกครองผ่านสถานการณ์ที่ยากลำบากนี้ไปได้ แต่ดูแล้วคนที่งอแงน่าจะเป็นฝั่งผู้ปกครองเองซะมากกว่า“สกายครับคุณครู สวัสดีครับคุณครู”เด็กชายกิตติกรณ์ นันทภิภัทร์ รีบแนะนำชื่อเล่นของตัวเองให้คุณครูคนสวยได้รู้จักพร้อมพนมสองมือป้อม ๆ ขึ้นไหว้ทักทายคุณครูพร้อมโค้งตัวเกือบ90องศาอย่างนอบน้อม‘ลูกกูไหว้อย่างสวย ภูมิใจจริง ๆ เว้ย’“ครับน้องสกาย ครูชื่อปริมนะคะ จะเป็นคุณครูประจำชั้นของน้องสกายครับ” คุณครูคนสวยแนะนำตัวเองกับเด็กชายเพื่อทำความคุ้นชินและสร้างความไว้ใจให้น้องสกายด้วย“สกายจะไปเรียนแล้วครับ”“คุณแม่กับป๋ากลับ ๆ นะ”นาทีนี้คนที่โดนลูกกอดปลอบคือพ่อกับแม่ไปเสียแล้ว เด็กน้อยเดินเข้ามาสู่อ้อมกอดของกิตตินันท์และหอมแก้มคุณพ่อไปหนึ่งทีก่อนจะหันมากอดพรประวีย์แล้วหอมแก้มคุณแม่เหมือนกัน แต่ดูเหมือนคนเป็นแม่จะไม่อยากปล่อยตัวลูกชายเพราะเธอยังกอดสกายไว้แน่นพรางหอมแก้มลูกหนัก ๆ ทั้งสองข้าง หอมอยู่อย่างนั้นจนคนเป็นพ่อเริ่มอิจฉ
“กูยินดีกับมึงด้วยมาก ๆ เลยกิต”“ขอบใจเพื่อน ตอนนี้กูเข้าใจมึงแล้วว่าทำไมมึงถึงได้ชอบชีวิตหลังแต่งงานมากขนาดนี้ กูรู้แล้วว่าความสุขของชีวิตที่แท้จริงมันเป็นยังไง”“ก็อย่างที่กูเคยพูดนั่นแหละ มึงต้องลองแล้วมึงจะเข้าใจตอนนี้ความสุขของกูก็มีแค่นี้”กิตตินันท์มองตามสายตาของณัฐเดชไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งก็คือทิชารีย์ภรรยาของณัฐเดชกับลูกสาวตัวน้อยที่กำลังช่วยคุณแม่ล้างผลส้ม และสายตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อนไปมองผู้หญิงอีกคนที่กำลังหัวเราะชอบใจยามที่ฟังหลาวสาวตัวน้อยพูดเจื้อยแจ้ว เธอคือคนที่ทำให้เขายิ้มกว้างออกมาได้ทุกครั้งที่มองสายตาของกิตตินันท์อ่อนโยนมากยิ่งขึ้นเวลาที่เขามองเธอ พรประวีย์เมียรักที่อยู่ในชุดคลุมท้อง ตอนนี้เธอตั้งท้องได้7เดือนแล้วและลูกคนแรกที่ฟ้าประทานมาให้เขาคือลูกชาย ดูท่าจะเลี้ยงง่ายมากด้วยเพราะลูกชายคนนี้ไม่ทำให้คุณแม่เหนื่อยเลย ไม่มีช่วงเวลาที่แพ้ท้อง ลูกคนนี้ทำให้เขาเห็นรอยยิ้มสวย ๆ ของภรรยาในทุกวัน เธอมีความสุขเขาก็มีความสุขไปด้วยใครจะไปคิดว่าผู้ชายอย่างเขาจะได้กลายเป็นพ่อคน ชีวิตที่ตั้งแต่เกิดมากิตตินันท์ไม่เคยต้องการอยากให้เป็น ไม่เคยใฝ่ฝันอยากจะมี แต่แล้ววันนี้
“งั้นแสดงว่า น้องในเรื่องสมมุติของมึงก็หมายถึงพรีมสินะ” ณัฐเดชพูดไปก็ยังรู้สึกประหลาดใจไม่หาย เรื่องที่เพื่อนรักของเขากับรุ่นน้องที่สนิทกลายมาเป็นคนรักกันเขายังจำได้ดีว่าในครั้งนั้นที่กิตตินันท์มาหาเขาที่บ้าน มีเรื่องกลุ้มใจแต่ไม่สามารถระบายออกมาตรง ๆ ได้ จนเขาต้องเสนอให้ไอ้เพื่อนรักเล่าเป็นเรื่อง
“พรีมรักพี่กิต อ๊า เอาพรีมแรง ๆ เลยได้ไหมคะ พรีมอยากได้ของพี่แบบแรง ๆ พรีมจะเสร็จ อ๊ะ”“พี่ก็ใกล้แล้วค่ะแมวน้อย พี่อยากเย็-พรีมแรง ๆ เหมือนกัน รอบนี้เรามาเสร็จไปพร้อมกันนะคะคนดี”“อืมม”กิตตินันท์บดควงสะโพกให้ปลายหัวบานสัมผัสโดนจุดเสียวของเธอเน้น ๆ บดอัดซ้ำ ๆ จนร่างบางเสียวสะท้านแอ่นกายขึ้นตามจังหว
“ใช่ พี่ยอมรับว่าเพราะคุณแทนคุณ พี่ถึงได้รู้หัวใจของตัวเองว่าพี่ขาดพรีมไม่ได้”“งั้นก็คงต้องขอบคุณที่มีคุณแทนคุณ เพราะมีเขาเข้ามาพรีมถึงได้ยินคำว่ารักจากปากของพี่กิต” สิ่งที่เธอพูด ทำไมถึงได้ดูเย็นชาแบบนั้น เขาไม่เห็นความดีใจจากใบหน้าของเธอเลยหรือคำพูดของเขามันไม่หนักแน่นพอ“พรีมขา...”กิตตินันท์ใช
“พรีมไม่ได้อยากเจอพี่กิต พรีมบอกแล้วไงว่าถ้าอยากคุยกับพี่กิตเมื่อไหร่พรีมจะทักไปหาเอง และตอนนี้พี่กิตบุกรุกห้องพรีมนะคะเพราะพรีมไม่ได้เต็มใจให้พี่กิตเข้ามา”“พี่ขอโทษที่เปิดเข้ามาเอง แต่พี่กดออดเรียกแล้ว ทั้งส่งข้อความ ทั้งโทรหาแต่พรีมไม่อ่านข้อความพี่เลย ไม่รับสายของพี่ด้วย พี่เป็นห่วงนะคะ พี่กลัว