LOGINในตอนนั้นเธอขอเป็นแฟนแล้วเขาปฏิเสธเอง ตอนนี้จะมาเสียดายไม่ได้นะคะ
View More“อ๊ะ อ๊า” สะโพกหนาเสือกเสยตอกอัดเน้น ๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องแต่ก็คงดังไม่สู้เสียงหวีดครางของร่างบางที่ปล่อยออกมาอย่างไม่อาจกั้น“อ๊า”ข้างในเธอตอดเขาถี่มากบ่งบอกว่าเธอกำลังจะเสร็จ นั่นจึงทำให้กิตตินันท์จับตัวเธอยกขึ้นจนจุดเชื่อมต่อหลุดออกจากกันเพื่อต้องการเห็นธารน้ำหวานมากมายไหลออกมาจากช่องทางรักของภรรยา เธอเสร็จสมรุนแรงเพราะได้เป็นฝ่ายควบขี่ด้วยตัวเองและนั่นทำให้กิตตินันท์พอใจมากเพราะยิ่งน้ำเยอะก็ยิ่งอำนวยให้แกนกายของเขากระแทกเข้าออกได้ง่ายขึ้น“ต่อเลยนะจ๊ะ”จับร่างบางลงนอนราบแล้วจ่อท่อนเอ็นร้อนสอดใส่เข้าไปทีเดียวมิดลำ“อ๊า พรีมเหมือนจะเสร็จอีกแล้วค่ะ”เขากระแทกโดนจุดเสียวของเธอซ้ำ ๆ ไม่ได้พักเลย เสียวแปลบไปทั้งตัว“เสร็จพร้อมพี่นะคะพรีม” เขาเองก็เริ่มจะทนไม่ไหว อยากแตกน้ำแรกเร็ว ๆ แล้ว ยกสะโพกกลมกลึงให้ลอยขึ้นก่อนจะถอนแกนกายออกมาจนเกือบสุดแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่จนมิดด้าม ปัก!“อ๊าย ผัวขา เอาแรง ๆ เอาพรีมแรง ๆ เลยค่ะ”จังหวะกระแทกกระทั้นของเขามันโดนทุกดอกจริง ๆ เธอชอบมาก“ใกล้แล้วค่ะคนดี อ๊า”เธอรัดเขาแน่นขึ้น กิตตินันท์เสียดเสียวจนต้องขบกรามแล้วจับกระแทกแรง ๆ ซ้ำ ๆ
“เอาถุงไหมพี่”“ไม่เอาครับ พี่เอาสด” บอกเสร็จก็ขับรถเข้าที่จอดทันที รอให้พนักงานปิดม่านให้เรียบร้อยแล้วค่อยลงจากรถ“เชิญครับเมียสุดที่รัก” เดินมาเปิดประตูรถฝั่งภรรยาแล้วเห็นเธอนั่งทำหน้างอ ทั้งเขินอายและแอบกระเง้ากระงอนเล็กน้อยก็นึกเอ็นดู“6ชั่วโมงจะกินจุไปหรือเปล่าคะพี่กิต เดี๋ยวไปรับสกายไม่ทันนะ”ลูกก็ห่วงแต่ผัวก็อยากได้ เธอทำท่าทางไม่พอใจไปอย่างนั้นแต่ในใจก็แอบตื่นเต้นที่จะได้เปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ กับสามีเหมือนกัน อยากรู้มานานแล้วว่าความรู้สึกที่ได้เข้าม่านรูดมันจะเป็นยังไง ‘ตื่นเต้นดี กรี๊ด’“พี่พาไปรับลูกของเราทันแน่นอนค่ะ ตอนนี้รีบไปกันเถอะ คว-พี่แข็งรอแล้วเนี่ย”เพื่อเป็นการยืนยันว่าตรงนั้นมันได้ตื่นตัวพร้อมจีบเมียรักเต็มลำมากขนาดไหน กิตตินันท์จับมือเล็กมาลูบ ๆ บริเวณจุดที่นูนดันกางเกงออกมาจนแค่มองด้วยตาก็เห็นเป็นท่อนลำชัดเจน“แข็ง! ทำไมแข็งเร็วจังคะ เรายังไม่ได้เริ่มจีบกันเลยนะ”“พี่แค่คิดว่าจะได้เอาพรีมพี่ก็ขึ้นแล้วค่ะคนดี”“มามะ” ช้อนตัวคนตัวเล็กอุ้มขึ้นแล้วรีบพาเดินเข้าห้องไป จัดการปิดประตูล็อกให้เรียบร้อย“รอพี่แป๊บนึงนะคะเมียขา” กิตตินันท์อยากเริ่มกิจกรรมรักไม่ไหวแต่ก็ต้อง
“สวัสดีค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ของน้องกิตติกรณ์”คุณครูประจำชั้นเห็นว่าผู้ปกครองไม่ยอมปล่อยลูกให้เดินเข้ามาสักที จึงคิดว่าควรจะเดินเข้ามาหาและช่วยดูเผื่อว่าเด็กน้อยงอแงคุณครูจะได้ช่วยผู้ปกครองผ่านสถานการณ์ที่ยากลำบากนี้ไปได้ แต่ดูแล้วคนที่งอแงน่าจะเป็นฝั่งผู้ปกครองเองซะมากกว่า“สกายครับคุณครู สวัสดีครับคุณครู”เด็กชายกิตติกรณ์ นันทภิภัทร์ รีบแนะนำชื่อเล่นของตัวเองให้คุณครูคนสวยได้รู้จักพร้อมพนมสองมือป้อม ๆ ขึ้นไหว้ทักทายคุณครูพร้อมโค้งตัวเกือบ90องศาอย่างนอบน้อม‘ลูกกูไหว้อย่างสวย ภูมิใจจริง ๆ เว้ย’“ครับน้องสกาย ครูชื่อปริมนะคะ จะเป็นคุณครูประจำชั้นของน้องสกายครับ” คุณครูคนสวยแนะนำตัวเองกับเด็กชายเพื่อทำความคุ้นชินและสร้างความไว้ใจให้น้องสกายด้วย“สกายจะไปเรียนแล้วครับ”“คุณแม่กับป๋ากลับ ๆ นะ”นาทีนี้คนที่โดนลูกกอดปลอบคือพ่อกับแม่ไปเสียแล้ว เด็กน้อยเดินเข้ามาสู่อ้อมกอดของกิตตินันท์และหอมแก้มคุณพ่อไปหนึ่งทีก่อนจะหันมากอดพรประวีย์แล้วหอมแก้มคุณแม่เหมือนกัน แต่ดูเหมือนคนเป็นแม่จะไม่อยากปล่อยตัวลูกชายเพราะเธอยังกอดสกายไว้แน่นพรางหอมแก้มลูกหนัก ๆ ทั้งสองข้าง หอมอยู่อย่างนั้นจนคนเป็นพ่อเริ่มอิจฉ
“กูยินดีกับมึงด้วยมาก ๆ เลยกิต”“ขอบใจเพื่อน ตอนนี้กูเข้าใจมึงแล้วว่าทำไมมึงถึงได้ชอบชีวิตหลังแต่งงานมากขนาดนี้ กูรู้แล้วว่าความสุขของชีวิตที่แท้จริงมันเป็นยังไง”“ก็อย่างที่กูเคยพูดนั่นแหละ มึงต้องลองแล้วมึงจะเข้าใจตอนนี้ความสุขของกูก็มีแค่นี้”กิตตินันท์มองตามสายตาของณัฐเดชไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งก็คือทิชารีย์ภรรยาของณัฐเดชกับลูกสาวตัวน้อยที่กำลังช่วยคุณแม่ล้างผลส้ม และสายตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อนไปมองผู้หญิงอีกคนที่กำลังหัวเราะชอบใจยามที่ฟังหลาวสาวตัวน้อยพูดเจื้อยแจ้ว เธอคือคนที่ทำให้เขายิ้มกว้างออกมาได้ทุกครั้งที่มองสายตาของกิตตินันท์อ่อนโยนมากยิ่งขึ้นเวลาที่เขามองเธอ พรประวีย์เมียรักที่อยู่ในชุดคลุมท้อง ตอนนี้เธอตั้งท้องได้7เดือนแล้วและลูกคนแรกที่ฟ้าประทานมาให้เขาคือลูกชาย ดูท่าจะเลี้ยงง่ายมากด้วยเพราะลูกชายคนนี้ไม่ทำให้คุณแม่เหนื่อยเลย ไม่มีช่วงเวลาที่แพ้ท้อง ลูกคนนี้ทำให้เขาเห็นรอยยิ้มสวย ๆ ของภรรยาในทุกวัน เธอมีความสุขเขาก็มีความสุขไปด้วยใครจะไปคิดว่าผู้ชายอย่างเขาจะได้กลายเป็นพ่อคน ชีวิตที่ตั้งแต่เกิดมากิตตินันท์ไม่เคยต้องการอยากให้เป็น ไม่เคยใฝ่ฝันอยากจะมี แต่แล้ววันนี้
“ไม่ยอมรับสายกันใช่ไหม ได้!!”ไม่อ่านข้อความ เขารู้ว่าเธอเห็นข้อความที่เขาส่งไปหาแต่ไม่ยอมเปิดอ่าน ไม่รับสาย เธอไม่เคยอยู่ห่างจากมือถือของตัวเองเลย เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้ว่าเขาโทรหา เธอรู้ เธอเห็น แต่เลือกที่จะเมินใส่กัน และในเมื่อเธอใจแข็งกับเขาแบบนี้ คนที่รอไม่เก่งอย่างกิตตินันท์คงนั่งรอนอนรอให้
กิตตินันท์ตื่นแต่เช้าเพื่อพาตัวเองเดินออกจากห้องมาออกกำลังกายที่ฟิตเนสของคอนโด เขาวิ่งอยู่บนลู่วิ่งมาประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้วแต่ยังคงรู้สึกอยากวิ่งอยู่อย่างนั้นต่อไป ทำเหมือนกับว่าการที่เขาวิ่งและปล่อยใจไปกับจังหวะการวิ่งของตัวเองอยู่นี้จะทำให้สมองของเขาหยุดคิดถึงใครบางคนได้บ้างสายตาทอดมองดูวิวข้างน
“พรีมโกรธพี่กิต โกรธมากด้วยค่ะ”ทั้งโกรธทั้งไม่พอใจ แม้เธอจะแยกแยะเรื่องความหวังดีของเขาได้ แต่มันก็คนละประเด็นกัน เขาหวังดีมีเจตนาดีเธอก็รู้สึกขอบคุณ แต่ต้องไม่ใช่การแอบทำลับหลังเธอแบบนี้ ลองเขาพูดออกมาสิ แค่เขาขอเธอว่าอยากติดตั้งแอปนั้นเพราะเขาเป็นห่วงเธอ มีเหรอที่เธอจะไม่ยอมให้เขาทำถ้าเขาขอกันต
“เหอะ ไม่ใช่ป่านนี้ตกลงเป็นแฟนกันไปแล้วเหรอ”เป็นเรื่องที่เขาไม่ควรจะต้องมารู้สึกตัดพ้อ เธอจะรักใครชอบใครหรือตกลงคบกับใคร มันก็เป็นสิทธิ์ของเธออยู่แล้วเพียงแต่...เขาทำใจไม่ได้ การที่มีพรประวีย์อยู่ในชีวิตและมีความสัมพันธ์กันมากกว่าเพื่อน มันคือเรื่องที่ดีมากสำหรับเขา สิ่งที่เขาได้รับจากการที่เราสอ





