Semua Bab My Wife เมียเด็กของนายวิศวะ: Bab 201 - Bab 208

เฮ้อ~ แต่นั่นแหละสุดท้ายเธอก็ต้องหิ้วปีกลูกเขยสุดที่รักที่ตัวหนักอย่างกับช้างเข้าไปนอนบนห้องของเธออย่างทุลักทุเลในที่สุด ฟุบ! หมับ! ตุบ! อ๊ะ! เจ็บเป็นบ้าเลย เธออยากจะยกมือฟาดหน้าอกคนที่ดึงมือเธอแล้วทำให้เธอพลาดท่าล้มตึงจนปากได้จุ๊บกันแบบนี้ที่สุด ใช่ เมื่อกี้เธอถูกมือใหญ่ของคนที่นอนอยู่บนเต

"ดีขึ้นแล้ว แต่จะดีกว่านี้ถ้าได้กลับไปนอนกอดเธอที่ห้อง" ดูพูดเข้า แล้วพูดแบบนี้ไม่กลัวว่าจะโดนพี่แปลนกับพี่ตฤณแซวเลยนะ สองคนนั้นยิ่งหาจังหวะรอแซวอยู่ด้วย "พี่ว่าพริกพามันกลับไปนอนเถอะ ตอนเรียนเมื่อกี้มันก็ไม่ได้เรียนกับเขาหรอก เอาแต่ฟุบหน้านอนบนโต๊ะ" "ยุ่งเรื่องกู" "ชิ๊...พอเขาดีกันเรามันก็หมาหั

ความรู้สึกตอนนั้นของเธอมันเป็นแบบนั้นจริงๆ และเธอก็กลัวมากว่าสุดท้ายแล้วความทุ่มเทที่เธออยากรักผู้ชายที่ชื่อโยธามันจะจบลงแค่นั้น ทว่ามันกลับไม่เป็นแบบนั้น เธอดีใจมากตอนที่ได้ยินว่าพ่อของโยธาพูดว่าแต่ลองเชิงเฉยๆ แค่อยากรู้ว่าคนที่นั่งข้างๆ เธอตอนนั้นจะรักเธอมากแค่ไหน เหอะ โคตรเป็นอารมณ์ที่อธิบายไม่ถ

"เชิญทางนี้ครับ" พี่เชนผายมือเชิญฉันไปทางรถยนต์ Roll Royceที่จอดไว้ ฉันเลยเดินไปขึ้นรถยนต์คันดังกล่าวจากนั้นไม่นานรถก็เคลื่อนตัวออกจากคอนโดของพี่โยธา มุ่งหน้าไปที่ไหนสักแห่งที่ฉันเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน ฉันใช้เวลานั่งรถที่มีพี่เชนเป็นคนขับให้ไม่นาน รถก็เลี้ยวเข้าบริเวณภัตคารหรูขนาดใหญ่มากๆแห่งหนึ่ง