บททั้งหมดของ เธอคนนี้ที่อัคคีอยากได้ (เซตวิศวะ): บทที่ 41 - บทที่ 50

“ขอบคุณนะที่ช่วยเล่นละคร” คิดว่าเดินมาไกลจนพ้นสายตาทรายแก้วก็รีบปล่อยมือ “แค่นี้?” ชายหนุ่มยืนล้วงกระเป๋ากางเกงพร้อมจับมองไปยังคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดกระโปรงยาวคลุมข้อเท้า ขนาดไม่แต่งหน้าทรายแก้วก็ยังน่ารัก “อืม..ถ้าไม่มีอะไรแล้วทรายกลับนะ” หญิงสาวเอ่ยปากแยกย้าย จากนั้นก็ตั้งท่

“เวรกรรม” อัคคียกมือขึ้นตบหน้าผาก ไม่คิดว่าเสือตัวพ่ออย่างพี่ชินจะไม่ป้องกัน แถมยังเจอแจ็คพอตชุดใหญ่ ได้เมียพร้อมลูกหลังเรียนจบพอดี “เห็นว่ายังเคลียร์ไม่ค่อยลงตัว” “พ่อแม่ฝ่ายหญิงจะเอาเรื่องเหรอวะ” “ไม่เลย..เต็มใจใส่พานยกให้ แต่พี่ชินทำเป็นทองไม่รู้ร้อ

เมื่อก่อนถ้าตัดความปากหมาปากไม่มีหูรูดทิ้ง เธออาจมองเขาในแง่ดีบ้าง แต่ถึงว่าแหละ เขาเป็นในแบบที่เธอไม่ชอบ ความประทับใจครั้งแรกจึงติดลบอย่างไม่ต้องสงสัย สิบนาทีต่อมา.. ร่างสูงภายใต้กางเกงวอมขายาวที่เกาะอยู่บนเอวสอบอย่างหมิ่นเหม่ก็ทิ้งตัวนั่งข้างกาย เขาไม่ใส่เสื้อจึงเห็นผิวบริเ

เมื่อกระบวนการเช็ดตัวเสร็จสิ้นทรายแก้วก็หยิบผ้าแถวนั้นมาห่มให้คนป่วยที่หลับไปแล้ว เดินหารีโมตแอร์มาปรับอุณหภูมิแต่หาไม่เจอ คิดว่าคงสั่งงานผ่านเสียงมั้งนะ เมื่อทำอะไรไม่ได้ก็กลับมานั่งบนพรมจุดเดิม แต่พอนึกได้ว่าอัคคียังไม่กินข้าวก็มองซ้ายมองขวา คงต้องถือวิสาสะรื้อครัวเสียหน่อย ทรายแก้วลุก

"..........." "รับปากมาสิคะ" “อืม” "ดีมากจ้า..ไปนะคะ บ๊ายบาย" อัคคีเมินหน้าหนีเมื่อหญิงสาวก้าวขาเข้าลิฟต์ ได้ยินเสียงประตูเลื่อนปิดเขาก็หันมองอีกครั้ง ยังทันได้สบตาอยู่ชั่วอึดใจ จากนั้นประตูลิฟต์ก็ค่อย ๆ ปิดลง เขายืนแข็งค้างอยู่ตรงนั้น รู้สึกวูบโหว่งโห