All Chapters of ลูกสาวเพื่อนวงไพ่: Chapter 1 - Chapter 7

พ่อของลู่ลู่ชื่อหลี่หยง เป็นขาไพ่ก๊วนเดียวกับผม เราสองคนมักจะสวมตัวรวมกลุ่มเล่นมาจองด้วยกันบ่อย ๆ ความสัมพันธ์ถือว่าค่อนข้างดีทีเดียวเมื่อไม่กี่วันก่อน ลู่ลู่เพิ่งจะตกลงรับผมเป็นป๊ะป๋าลู่ลู่เพิ่งจะอายุสิบแปดปีบริบูรณ์ ความสดใหม่ของเธอนี่บอกเลยว่าสุด ๆรูปร่างทรวดทรงองเอวโค้งเว้าได้รูป เอวคอดกิ่วสะโพกผุดผ่อง โดยเฉพาะปทุมถันคู่ยักษ์นั่น ดูนุ่มนิ่มจนรู้สึกเหมือนจะคั้นออกมาเป็นน้ำได้เลยทุกครั้งที่ผมไปเล่นมาจองที่บ้านเพื่อนขาไพ่คนนี้ พ่อของเธอมักจะใช้ให้ลู่ลู่ออกมาคอยรินน้ำดื่มรับรองพวกเราเสมอเธอสวมชุดเด็กสาวมัธยมปลายญี่ปุ่นสุดเซ็กซี่ กระโปรงสั้นจู๋จนเห็นแก้มก้นโผล่ออกมาครึ่งลูก แถมยังใส่ถุงน่องยาวคู่กับรองเท้า เวลาเดินนี่สะโพกไหวส่ายยั่วยวนไปมาตอนที่เธอรินน้ำให้พวกเรา เธอก็จงใจโน้มตัวลงต่ำ เผยให้เห็นเต้าเนื้อคู่โตนั่นเต็ม ๆ ตาทำเอาพวกเรามองตาไม่กะพริบ จ้องมองลูกบอลคู่สวยนั่นตาเขม็งทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ หลี่หยงก็จะคาบบุหรี่ไว้ในปาก พลางหรี่ตามองเขาเอื้อมมือไปหยิบไพ่มาจองออกมาใบหนึ่ง แล้วตบลงบนโต๊ะดังปัง"ชนะแล้ว! แปดหมื่นกับหนึ่งวง จ่ายเงินมาซะดี ๆ!"พวกเรารู้ดีว่าหลี่หยง

วัยสิบแปดนี่มันช่างนุ่มนิ่มเหลือเกิน จุดนั้นโอบรัดตัวตนของผมไว้แน่นจนรู้สึกเหมือนถูกดูดกลืนอย่างรุนแรงจะถอนตัวออกมายังยากเลยลู่ลู่เองก็เสียวซ่านจนแทบขาดใจ เสียงครางของเธอเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านพ่อของเธอพึ่งจะนั่งเล่นมาจองอยู่ข้างห้อง เธอจึงไม่กล้าร้องดังเกินไป ทำได้เพียงเค้นเสียงสยิวผ่านลำคอที่พยายามกดต่ำไว้สุดชีวิตทว่ายิ่งเธอพยายามหลบซ่อนปกปิดเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้เลือดในกายของผมฉีดพล่านมากขึ้นเท่านั้นผมขึ้นคร่อมบนร่างของเธอ พลางโหมกระหน่ำซัดเข้าใส่ไม่ยั้งหลังจากอาการสั่นสะท้านระลอกหนึ่งผ่านพ้นไป ในขณะที่ผมกำลังลุกขึ้นจากร่างของลู่ลู่อย่างอิ่มเอมใจ จู่ ๆ ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกหลี่หยงจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง พลางรีบเอ่ยถามทันที"พวกแกกำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย?"โชคดีที่ผมใส่กางเกงเรียบร้อยแล้ว ส่วนช่วงล่างของลู่ลู่ก็มีกระโปรงปิดบังไว้ หลี่หยงจึงมองไม่เห็นอะไรผมรีบตะกุกตะกักหาข้ออ้างไปส่ง ๆ"อ้อ ไม่มีอะไร พอดีพวกเรากำลังหาของบนพื้นกันอยู่"หลี่หยงหันไปมองลู่ลู่ "งั้นเหรอ? แกหาอะไรอยู่?"ลู่ลู่หน้าแดงก่ำด้วยความกระสันซ่านไปหมดแล้ว ผมกลัวว่าเธอจะเผล

จากนั้นเธอก็เอนกายที่อ่อนระทวยซบลงในอ้อมอกของผม ผมใช้แขนข้างหนึ่งโอบกอดเธอไว้ ส่วนช่วงล่างยังคงโหมกระหน่ำซัดเข้าใส่ไม่ยั้งม้ายังคงควบวิ่งต่อไป ผมออกแรงดึงบังเหียนค้างไว้ เจ้าม้าจึงค่อยๆ หยุดฝีเท้าลงอารมณ์ใคร่ของผมพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดจนจวนเจียนจะระเบิดออกมาผมเชยคางลู่ลู่ขึ้น แล้วถอนท่อนเอ็นออกมาจ่อสวนเข้าไปในปากจิ้มลิ้มราวกับผลเชอร์รี่ของเธอทันที"ป๊ะป๋าไม่ได้พกทิชชู่มา ลู่ลู่ช่วยกินให้หน่อยนะจ๊ะ"เธอทำตัวราวกับหญิงแพศยาผู้หิวกระหาย คอยเลียชิมรสชาติอย่างตะกละตะกลาม ก่อนจะกลืนกินหยาดธารทั้งหมดลงคอไปในรวดเดียวเมื่อเห็นเธอในสภาพนี้ ผมก็รู้สึกอิ่มเอมใจเป็นที่สุดท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว งานของผมในวันนี้ก็ใกล้จะเสร็จสิ้นเต็มทีผมจึงเอ่ยกับลู่ลู่ว่า "เดี๋ยวป๊ะป๋าจะต้องกลับแล้ว เดี๋ยวป๊ะป๋าไปส่งหนูที่บ้านนะ"ลู่ลู่พยักหน้าตอบรับผมขับรถพาสาวน้อยกลับมาส่งที่บ้านในเมื่อเพิ่งจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอมา ผมย่อมต้องระวังไม่ให้หลี่หยงพ่อของเธอจับได้ หลังจากจอดรถที่ใต้ตึกแล้ว ผมจึงเอ่ยขึ้น"ลู่ลู่ ป๊ะป๋าไม่ขึ้นไปส่งข้างบนนะ หนูขึ้นไปเองเถอะ""ค่ะคุณป๊ะป๋า" ลู่ลู่ก้าวลงจากรถ เดินหนีบขาเ

พูดจบ ผมก็ไม่สนใจเขาอีกต่อไป พลางจุดบุหรี่ขึ้นสูบอย่างสบายอารมณ์ คอยเฝ้าดูว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตามมาไม่นานนักตำรวจก็ตามรอยจนเจอตัวหลี่หยง และสั่งฟ้องในข้อหากรรโชกทรัพย์สุดท้ายหลี่หยงก็ต้องเข้าไปนอนกินข้าวแดงในคุกแต่นั่นมันเป็นเรื่องหลังจากนั้น สิ่งที่ผมใส่ใจมากกว่าก็คือ ลู่ลู่เป็นยังไงบ้างในวันที่หลี่หยงพบว่าเงินเป็นของปลอม เขาโกรธจัดจนแทบคลั่ง ถึงขั้นคิดจะให้ลู่ลู่มายั่วยวนผมอีกครั้งเพื่อถ่ายหลักฐานมัดตัวผมให้ดิ้นไม่หลุดทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เริ่มลงมือตามแผน ตำรวจก็บุกมาถึงหน้าบ้านเสียก่อนเจ้าหน้าที่ชูบัตรประจำตัวตำรวจขึ้น "คุณคือหลี่หยงใช่ไหม ตอนนี้คุณตกเป็นผู้ต้องหาในคดีกรรโชกทรัพย์ หลักฐานมัดตัวแน่นหนา เชิญไปโรงพักกับเราหน่อย"ใบหน้าของหลี่หยงซีดเผือดด้วยความกลัว เขาถูกตำรวจสองนายลากตัวลงไปเขากลัวจัดจนถึงขั้นฉี่ราดกางเกงเลยทีเดียวผมแอบเฝ้าดูเหตุการณ์อยู่เงียบ ๆ พลางรอจนตำรวจจากไป แล้วจึงย่องเข้าไปในบ้านของหลี่หยงผมพบว่าลู่ลู่กำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอยู่ พอเธอเห็นผมเธอก็รีบเอ่ยปากขอความเมตตาทันที"คุณป๊ะป๋าคะ หนูผิดไปแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือหลี่หยงที่บังคับให้