Share

บทที่ 2

Author: มาหาเศรษฐี
หรือว่าเธอเองก็กำลังเพลิดเพลินกับความรู้สึกนี้เหมือนกัน?

ยังไม่ทันได้คิดอะไรไปไกล ลู่ลู่ที่มัวแต่บดคลึงอย่างรุนแรงจนเสียหลักเกือบจะพลัดตกจากหลังม้า

โชคดีที่ผมตาไวคว้าตัวเธอเอาไว้ได้ทันควัน

มือทั้งสองข้างของผมกุมเข้าที่ปทุมถันคู่อวบอัดของเธอไว้แน่นพอดี

นี่น่ะเหรอเด็กสาววัยสิบแปด? มันช่างเด้งสู้มือเสียจนผมไม่อยากจะละมือออกมาเลย

ลู่ลู่เพิ่งจะรู้สึกตัว เธอรีบปัดมือผมออก

พลางเอ่ยอย่างเขินอายว่า "คุณป๊ะป๋าขา นิสัยไม่ดีเลยนะคะ"

ประโยคนี้ทำเอาผมตื่นเต้นจนมือสั่น ลู่ลู่ไม่เพียงแต่จะไม่โกรธกับการกระทำของผม แต่เธอยังดูเหมือนจะสนุกไปกับมันด้วยซ้ำ

ผมจ้องจะเคลมร่างกายของเธอมานานแล้ว ดูจากท่าทางตอนนี้ คงมีโอกาสได้กินเธอจริง ๆ เข้าแล้วล่ะ

หลังจากเล่นสนุกกันอยู่พักใหญ่ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัว

ลู่ลู่บอกว่าต้องรีบกลับแล้ว ไม่อย่างนั้นพ่อของเธอคงจะโกรธเอาแน่ ๆ

ผมจึงทำได้เพียงไปส่งเธอที่บ้านด้วยความอาลัยอาวรณ์

คืนนั้นตอนที่นอนอยู่บนเตียง ในหัวของผมมีแต่ภาพของลู่ลู่วนเวียนอยู่เต็มไปหมด

เหตุการณ์เมื่อกลางวันฉายซ้ำอยู่ในหัวจนผมอดใจไม่ไหว ต้องใช้มือจัดการระบายอารมณ์ออกไปหนึ่งดอก

พอถึงวันรุ่งขึ้น ผมก็ไปที่บ้านของหลี่หยงเพื่อเล่นไพ่อีกครั้ง

ทว่าใจของผมไม่ได้อยู่ที่โต๊ะไพ่เลย สายตาเอาแต่จ้องมองลู่ลู่ที่อยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา

หลี่หยงเห็นเข้า จึงเคาะโต๊ะตรงหน้าผมดังปัง

"นี่ไอ้เจ้ากัง ถึงตาแกออกไพ่แล้ว จะเล่นไหมเนี่ย?"

ผมถึงได้สติ รีบหยิบไพ่มาจองออกมาหนึ่งใบ "สองท่งครับ เมื่อกี้มัวแต่คำนวณไพ่อยู่เลยไม่ได้สังเกต"

ลู่ลู่สังเกตเห็นว่าสมาธิของผมอยู่ที่ตัวเธอทั้งหมด เธอจึงลอบยิ้มที่มุมปาก พลางกวักมือเรียกผม ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอน

นี่เธอกำลังส่งสัญญาณบอกใบ้ผมอยู่ใช่ไหม?

ในจังหวะนั้นเอง เหล่าหวังเพื่อนขาไพ่อีกคนก็มาถึงพอดี พอเห็นพวกเราเริ่มตั้งวงกันแล้วเขาก็ทำท่าจะกลับ

ผมจึงรีบขัดขึ้น "เหล่าหวังมาพอดีเลย มานั่งแทนตำแหน่งข้านี่มา"

หลี่หยงเงยหน้ามองผม "แกจะไม่เล่นแล้วเหรอ?"

"วันนี้รู้สึกไม่ค่อยสบายว่ะ พวกแกเล่นกันไปเถอะ"

เหล่าหวังลงนั่งแทนที่ พอเห็นพวกเขากำลังจดจ่ออยู่กับการเล่นไพ่ ผมก็อาศัยจังหวะเผลอแอบย่องเข้าไปในห้องของลู่ลู่ทันที

ทันทีที่ก้าวเข้าห้องไป ก็เห็นลู่ลู่นั่งอยู่บนเตียง พลางนั่งไขว้ห้าง ฝ่าเท้าสีระเรื่อภายใต้ถุงน่องช่างดูเย้ายวนใจเหลือเกิน

เธอยิ้มให้ผมพลางตบลงบนที่ว่างข้างตัว เป็นเชิงเรียกให้ผมเข้าไปนั่งใกล้ ๆ

พอผมลงนั่งข้างเธอ ลู่ลู่ก็เปิดฉากพูดขึ้นว่า

"คุณป๊ะป๋าขา เมื่อวานตรงนั้นของคุณป๊ะป๋าที่ดันหนูมันรู้สึกสบายมากเลย ขอดูหน่อยได้ไหมคะ?"

ไม่นึกเลยว่าลู่ลู่จะกล้าขอแบบนี้ ผมรีบรูดซิปกางเกงออก แล้วจับมือเธอวางลงไปบนมังกรยักษ์ของผมทันที

"อยากลูบอยากดูตรงไหน ตามสบายเลยจ๊ะ"

ลู่ลู่นั่งลูบไล้ของผมพลางยิ้มละไม สัมผัสจากมือน้อย ๆ ที่แสนนุ่มนิ่มทำให้ผมสติหลุดกระเจิงในทันที

มันแข็งขืนสู้มือจนแทบจะระเบิดออก

ลู่ลู่อ้าปากค้างด้วยความตกใจ "คุณพ่อขา ของคุณป๊ะป๋าใหญ่เต็มมือมากเลยค่ะ ใหญ่เหมือนม้าตัวผู้เมื่อวานเลย"

ผมใช้มือข้างหนึ่งลูบไล้ไปตามเรียวขาของเธอ สัมผัสผ่านถุงน่องมันช่างลื่นไหลละมุนมือเหลือเกิน

ลู่ลู่ลูบไล้อยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ เธอก็โน้มตัวลงต่ำ เข้ามาใกล้ส่วนล่างของผม

"คุณพ่อขา... หนูขอลองชิมคำหนึ่งได้ไหมคะ?"

ในเมื่อเธอเป็นฝ่ายรุกขนาดนี้ ในใจผมแทบจะระเบิดด้วยความดีใจ

ผมกดศีรษะของเธอให้มุดลงไปยังจุดยุทธศาสตร์ทันที

ลู่ลู่อ้าปากจิ้มลิ้มราวกับผลเชอร์รี่แล้วอมมันเข้าไปจนมิดคำ

พริบตานั้น ช่วงล่างของผมเหมือนถูกไฟแผดเผา ความร้อนรุ่มแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่างกาย

ต้องยอมรับเลยว่าเทคนิคของลู่ลู่นั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ

ทั้งรัวลิ้น ทั้งรูดรั้ง แถมยังรู้จักวิธีดูดกลืนเสียด้วย!

ผมเกร็งกล้ามเนื้อไปทั้งตัว พยายามต่อสู้กับความเสียวซ่านที่คันยิบไปถึงทรวง

พ่อของเธอเล่นไพ่อยู่ห้องข้างๆ นี่เอง ถ้าถูกจับได้ขึ้นมาล่ะก็ บรรลัยแน่ ๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง ลู่ลู่เงยหน้าขึ้นมองผม แววตาของเธอเต็มไปด้วยความลุ่มหลง

"ป๊ะป๋าขา... ข้างล่างหนูคันไปหมดแล้ว อยากถูกขี่เหมือนแม่ม้าเมื่อวานจังเลยค่ะ"

เครื่องในของผมร้อนรุ่มจนแทบจะไหม้เกรียม ส่วนล่างก็อัดอั้นจนเจ็บปวดไปหมด

ผมจึงเอ่ยกับเธอว่า

"ถอดกางเกงในออกซะ แล้วคุกเข่าหมอบลงไปเหมือนม้าสิจ๊ะ"

ลู่ลู่ส่งยิ้มให้ผม มือสอดเข้าไปใต้กระโปรง

เพียงแค่ขยับเบา ๆ เธอก็ถอดกางเกงในตัวจิ๋วออกมาได้สำเร็จ

จากนั้นเธอจึงคุกเข่าหมอบลงกับพื้น บั้นท้ายงอนงามยกชูขึ้นสูงจ่อติดหน้าผมพอดี

ภายใต้กระโปรงสั้นเผยให้เห็นผิวขาวเนียนดุจหิมะ ยิ่งเพิ่มแรงดึงดูดใจเป็นเท่าตัว

ผมซุกหน้าลงไปตรงจุดนั้น พลางแลบลิ้นเลียไล้...

ลู่ลู่เริ่มจะกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ เธอส่งเสียงครางฮือออกมาเบาๆ

ก่อนจะอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า "คุณป๊ะป๋าขา หนูไม่ไหวแล้ว ช่วยเติมเต็มหนูทีค่ะ"

คำขอร้องแบบนี้มีหรือที่ผมจะทนไหว ผมคุกเข่าลงทางด้านหลังของเธอ มือรั้งกระชากผมทรงทวินเทลของเธอไว้แน่น

แล้วโหมสะโพกกระแทกสวนเข้าไปอย่างสุดแรง...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ลูกสาวเพื่อนวงไพ่   บทที่ 7

    พูดจบ ผมก็ไม่สนใจเขาอีกต่อไป พลางจุดบุหรี่ขึ้นสูบอย่างสบายอารมณ์ คอยเฝ้าดูว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตามมาไม่นานนักตำรวจก็ตามรอยจนเจอตัวหลี่หยง และสั่งฟ้องในข้อหากรรโชกทรัพย์สุดท้ายหลี่หยงก็ต้องเข้าไปนอนกินข้าวแดงในคุกแต่นั่นมันเป็นเรื่องหลังจากนั้น สิ่งที่ผมใส่ใจมากกว่าก็คือ ลู่ลู่เป็นยังไงบ้างในวันที่หลี่หยงพบว่าเงินเป็นของปลอม เขาโกรธจัดจนแทบคลั่ง ถึงขั้นคิดจะให้ลู่ลู่มายั่วยวนผมอีกครั้งเพื่อถ่ายหลักฐานมัดตัวผมให้ดิ้นไม่หลุดทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เริ่มลงมือตามแผน ตำรวจก็บุกมาถึงหน้าบ้านเสียก่อนเจ้าหน้าที่ชูบัตรประจำตัวตำรวจขึ้น "คุณคือหลี่หยงใช่ไหม ตอนนี้คุณตกเป็นผู้ต้องหาในคดีกรรโชกทรัพย์ หลักฐานมัดตัวแน่นหนา เชิญไปโรงพักกับเราหน่อย"ใบหน้าของหลี่หยงซีดเผือดด้วยความกลัว เขาถูกตำรวจสองนายลากตัวลงไปเขากลัวจัดจนถึงขั้นฉี่ราดกางเกงเลยทีเดียวผมแอบเฝ้าดูเหตุการณ์อยู่เงียบ ๆ พลางรอจนตำรวจจากไป แล้วจึงย่องเข้าไปในบ้านของหลี่หยงผมพบว่าลู่ลู่กำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอยู่ พอเธอเห็นผมเธอก็รีบเอ่ยปากขอความเมตตาทันที"คุณป๊ะป๋าคะ หนูผิดไปแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือหลี่หยงที่บังคับให้

  • ลูกสาวเพื่อนวงไพ่   บทที่ 6

    หลังจากนั้นผมก็แอบซุ่มอยู่ในมุมมืด คอยสังเกตว่าใครจะเป็นคนมารับเงินไปผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เงาร่างหนึ่งในชุดสีดำก็ปรากฏตัวขึ้นมาหยิบเงินพอดูจากลักษณะท่าทางแล้ว เป็นหลี่หยงจริง ๆ ด้วยเขาหยิบเงินแล้วรีบยัดใส่รถอย่างรวดเร็วจากนั้นก็หยิบธนบัตรปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้ผู้หญิงที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับผมเพ่งสายตามองดู ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นลู่ลู่นั่นเอง!เขาถึงกับใช้ลูกสาวตัวเองมาข่มขู่กรรโชกทรัพย์ผมผมกัดฟันกรอดพลางเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมาที่มุมปากผมพิมพ์ข้อความส่งกลับไปหาเขา"ได้เงินแล้วใช่ไหม? รูปพวกนั้นลบทิ้งได้หรือยัง"เขาตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว "วางใจเถอะ รูปพวกนี้ฉันทำลายทิ้งแน่"ไม่นานนักเขาก็ส่งวิดีโอสั้น ๆ มาให้ดู เป็นภาพที่แสดงให้เห็นว่ารูปภาพเหล่านั้นถูกลบออกไปหมดแล้วผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แต่ในใจกลับรู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก ลู่ลู่ช่างนุ่มนิ่มเหลือเกิน น่าเสียดายที่เธอแค่คิดจะหลอกเอาเงินผม มันทำให้ผมรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่ชั่วขณะถ้าได้เล่นสนุกกับลู่ลู่ทุกวันก็คงจะดีหลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ในช่วงกลางคืนที่นอนอยู่บนเตียง มือถือเครื่องนั

  • ลูกสาวเพื่อนวงไพ่   บทที่ 5

    จากนั้นเธอก็เอนกายที่อ่อนระทวยซบลงในอ้อมอกของผม ผมใช้แขนข้างหนึ่งโอบกอดเธอไว้ ส่วนช่วงล่างยังคงโหมกระหน่ำซัดเข้าใส่ไม่ยั้งม้ายังคงควบวิ่งต่อไป ผมออกแรงดึงบังเหียนค้างไว้ เจ้าม้าจึงค่อยๆ หยุดฝีเท้าลงอารมณ์ใคร่ของผมพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดจนจวนเจียนจะระเบิดออกมาผมเชยคางลู่ลู่ขึ้น แล้วถอนท่อนเอ็นออกมาจ่อสวนเข้าไปในปากจิ้มลิ้มราวกับผลเชอร์รี่ของเธอทันที"ป๊ะป๋าไม่ได้พกทิชชู่มา ลู่ลู่ช่วยกินให้หน่อยนะจ๊ะ"เธอทำตัวราวกับหญิงแพศยาผู้หิวกระหาย คอยเลียชิมรสชาติอย่างตะกละตะกลาม ก่อนจะกลืนกินหยาดธารทั้งหมดลงคอไปในรวดเดียวเมื่อเห็นเธอในสภาพนี้ ผมก็รู้สึกอิ่มเอมใจเป็นที่สุดท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว งานของผมในวันนี้ก็ใกล้จะเสร็จสิ้นเต็มทีผมจึงเอ่ยกับลู่ลู่ว่า "เดี๋ยวป๊ะป๋าจะต้องกลับแล้ว เดี๋ยวป๊ะป๋าไปส่งหนูที่บ้านนะ"ลู่ลู่พยักหน้าตอบรับผมขับรถพาสาวน้อยกลับมาส่งที่บ้านในเมื่อเพิ่งจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอมา ผมย่อมต้องระวังไม่ให้หลี่หยงพ่อของเธอจับได้ หลังจากจอดรถที่ใต้ตึกแล้ว ผมจึงเอ่ยขึ้น"ลู่ลู่ ป๊ะป๋าไม่ขึ้นไปส่งข้างบนนะ หนูขึ้นไปเองเถอะ""ค่ะคุณป๊ะป๋า" ลู่ลู่ก้าวลงจากรถ เดินหนีบขาเ

  • ลูกสาวเพื่อนวงไพ่   บทที่ 4

    ผมยื่นมือออกไปขยำคลึงที่หน้าอกของเธอในทันที สัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นที่ชวนลุ่มหลง"ได้สิจ๊ะ วันนี้ป๊ะป๋าจะพาหนูไปสนุกบนหลังม้าให้เต็มคราบเลย"ลู่ลู่ไม่เพียงแต่ไม่โกรธเคือง ทว่าเธอกลับดูพึงพอใจกับสัมผัสจากมือของผมเอามาก ๆ ร่างกายของเธอถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัวเธอเอ่ยว่า "คุณป๊ะป๋าขา หนูเสียวจังเลยค่ะ หนูอยากขี่ม้ากับคุณป๊ะป๋าจัง""ได้สิ งั้นหนูก็ขึ้นม้าเลย"เธอแยกเรียวขาออก เผยให้เห็นทัศนียภาพสีขาวโพลนภายใต้กระโปรงนั่นหางตาของผมเหลือบไปเห็นความลับใต้ร่มผ้า เห็นเนินเนื้อที่นูนเด่นขึ้นมาเป็นรูปทรงชัดเจนจนอดไม่ได้ที่จะต้องลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลู่ลู่จ้องมองผมด้วยแววตาตื่นเต้น "คุณป๊ะป๋าขา ลูกกระเดือกคุณป๊ะป๋าขยับด้วย ดูมีเสน่ห์จังเลยค่ะ"พอถูกเธอทักแบบนั้น ผมก็เริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมานิดหน่อย จึงรีบเปลี่ยนประเด็นทันที"หนูขึ้นไปนั่งให้มั่นก่อนเถอะ คอกม้าของป๊ะป๋าปกติไม่รับคนนอกนะ แต่วันนี้ป๊ะป๋าจะพาหนูเล่นให้หนำใจเลย"จากนั้น ผมก็ปีนตามขึ้นไปนั่งบนหลังม้าร่างกายของผมกับลู่ลู่แนบชิดติดกันจนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มจากเรือนร่างของเธอเสื้อผ้าในฤดูร้อนมันบางเฉียบอยู่แล้ว พอเบียด

  • ลูกสาวเพื่อนวงไพ่   บทที่ 3

    วัยสิบแปดนี่มันช่างนุ่มนิ่มเหลือเกิน จุดนั้นโอบรัดตัวตนของผมไว้แน่นจนรู้สึกเหมือนถูกดูดกลืนอย่างรุนแรงจะถอนตัวออกมายังยากเลยลู่ลู่เองก็เสียวซ่านจนแทบขาดใจ เสียงครางของเธอเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านพ่อของเธอพึ่งจะนั่งเล่นมาจองอยู่ข้างห้อง เธอจึงไม่กล้าร้องดังเกินไป ทำได้เพียงเค้นเสียงสยิวผ่านลำคอที่พยายามกดต่ำไว้สุดชีวิตทว่ายิ่งเธอพยายามหลบซ่อนปกปิดเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้เลือดในกายของผมฉีดพล่านมากขึ้นเท่านั้นผมขึ้นคร่อมบนร่างของเธอ พลางโหมกระหน่ำซัดเข้าใส่ไม่ยั้งหลังจากอาการสั่นสะท้านระลอกหนึ่งผ่านพ้นไป ในขณะที่ผมกำลังลุกขึ้นจากร่างของลู่ลู่อย่างอิ่มเอมใจ จู่ ๆ ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกหลี่หยงจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง พลางรีบเอ่ยถามทันที"พวกแกกำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย?"โชคดีที่ผมใส่กางเกงเรียบร้อยแล้ว ส่วนช่วงล่างของลู่ลู่ก็มีกระโปรงปิดบังไว้ หลี่หยงจึงมองไม่เห็นอะไรผมรีบตะกุกตะกักหาข้ออ้างไปส่ง ๆ"อ้อ ไม่มีอะไร พอดีพวกเรากำลังหาของบนพื้นกันอยู่"หลี่หยงหันไปมองลู่ลู่ "งั้นเหรอ? แกหาอะไรอยู่?"ลู่ลู่หน้าแดงก่ำด้วยความกระสันซ่านไปหมดแล้ว ผมกลัวว่าเธอจะเผล

  • ลูกสาวเพื่อนวงไพ่   บทที่ 2

    หรือว่าเธอเองก็กำลังเพลิดเพลินกับความรู้สึกนี้เหมือนกัน?ยังไม่ทันได้คิดอะไรไปไกล ลู่ลู่ที่มัวแต่บดคลึงอย่างรุนแรงจนเสียหลักเกือบจะพลัดตกจากหลังม้าโชคดีที่ผมตาไวคว้าตัวเธอเอาไว้ได้ทันควันมือทั้งสองข้างของผมกุมเข้าที่ปทุมถันคู่อวบอัดของเธอไว้แน่นพอดีนี่น่ะเหรอเด็กสาววัยสิบแปด? มันช่างเด้งสู้มือเสียจนผมไม่อยากจะละมือออกมาเลยลู่ลู่เพิ่งจะรู้สึกตัว เธอรีบปัดมือผมออกพลางเอ่ยอย่างเขินอายว่า "คุณป๊ะป๋าขา นิสัยไม่ดีเลยนะคะ"ประโยคนี้ทำเอาผมตื่นเต้นจนมือสั่น ลู่ลู่ไม่เพียงแต่จะไม่โกรธกับการกระทำของผม แต่เธอยังดูเหมือนจะสนุกไปกับมันด้วยซ้ำผมจ้องจะเคลมร่างกายของเธอมานานแล้ว ดูจากท่าทางตอนนี้ คงมีโอกาสได้กินเธอจริง ๆ เข้าแล้วล่ะหลังจากเล่นสนุกกันอยู่พักใหญ่ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัวลู่ลู่บอกว่าต้องรีบกลับแล้ว ไม่อย่างนั้นพ่อของเธอคงจะโกรธเอาแน่ ๆผมจึงทำได้เพียงไปส่งเธอที่บ้านด้วยความอาลัยอาวรณ์คืนนั้นตอนที่นอนอยู่บนเตียง ในหัวของผมมีแต่ภาพของลู่ลู่วนเวียนอยู่เต็มไปหมดเหตุการณ์เมื่อกลางวันฉายซ้ำอยู่ในหัวจนผมอดใจไม่ไหว ต้องใช้มือจัดการระบายอารมณ์ออกไปหนึ่งดอกพอถึงวันรุ่งขึ้น ผม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status