Tous les chapitres de : Chapitre 131 - Chapitre 140

เรื่องที่ 11 เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 1 เขาคือทหารหนุ่มจากเมืองหลวงที่มีคู่หมั้นสูงศักดิ์รออยู่ ส่วนเธอคือสาวเหนือวัยสิบเจ็ด ลูกขุนในเรือนผู้ดี แต่ใจยั่วเกินหญิงใดที่เขาเคยพบค่ำแรกที่สบตา...เธอแกล้งปล่อยผ้าซิ่นปลิวในแสงตะเกียง แผ่นหลังขาวเนียนสะท้อนสายตาชายหนุ่มจากฝั่งตรงข้ามคืนถัดมา...เธอแอบช่วยตัวเองใต้แสงจันทร์ โดยหวังให้เขามองเห็น เงาร่างเปลือยบางของเธอบิดเร้าอยู่ใต้ตะเกียงน้ำมัน มือเธอสอดเข้าไปในกลีบดอกเอื้อง ลิ้นเลียยอดอกตัวเองอย่างจงใจเธอรู้... เขามองเขารู้... ว่าไม่ควรแต่ความใคร่ไม่เคยเคารพศีลธรรมเสียงครางของเธอดังลอดข้ามสวนในยามดึกเสียงหอบหายใจของเขาเคร่งขรึมอยู่หลังม่านเมื่อความอดกลั้นสิ้นสุดลง...เขาข้ามรั้วเข้ามาในคืนเดือนมืด กดร่างสาวเหนือแนบราว ระเบียง แล้วกระซิบเสียงพร่า“เจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังทำให้ข้าคลั่ง”และเธอก็ยิ้ม..."ข้าอยากให้ท่านคลั่งเพราะข้า"นี่คือนิยายสำหรับผู้อ่านที่ “ไม่กลัวไฟ”ดิบ ชัด ร้อนแ

เสน่ห์ดอกเอื้อง 3 ความรู้สึกผิดต่อจันทร์ฉายยังอยู่ในใจของสรายุทธ แต่ทุกสัมผัสของคำแก้วทำให้เขาลืมทุกอย่างเขากดร่างของเธอแนบชิด รู้สึกถึงความร้อนจากร่างของเธอที่ส่งผ่านมาถึงเขาคำแก้วยอมให้เขาลูบไล้และกอดแน่น เธอรู้ดีว่าสรายุทธกำลังตกอยู่ในมนต์เสน่ห์ของเธออ้าย… ข้าจะทำให้เจ้ารักข้าให้ได้ตึก!ทั้งคู่หยุดชะงักเมื่อเสียงฝีเท้าจากคนในบ้านของคำแก้วดังขึ้น ทั้งคู่รีบผละออกจากกันด้วยหัวใจที่เต้นรัวแรงสรายุทธถอยกลับไปยังเงามืด ขณะที่คำแก้วรีบดึงผ้าซิ่นขึ้นมาคลุมตัว ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความตื่นเต้นและความอาย“อ้าย… จะกลับมาหาข้าอีกบ่?”คำแก้วกระซิบถามแผ่วเบา เสียงของเธอรัญจวนจนสรายุทธมองด้วยดวงตาร้อนรุ่ม“ข้าจะกลับมา เจ้าจงคอยข้า” เขาตอบแผ่วเบาเช่นกัน ก่อนหายไปในเงามืดหลายคืนต่อมา สรายุทธยังคงคิดถึงแต่ภาพของคำแก้ว ใจเขาค่อยลอยห่างไกลคู่หมั้นไปทุกทีในคืนเดือนหงาย แสงจันทร์ยังคงสาดส่องสว่างยัง

เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 5ตกกลางคืนอันเงียบสงบในเมืองเชียงใหม่ แสงตะเกียงน้ำมันในห้องนอนคำแก้วยังส่องสว่างประตูระเบียงห้องนอนถูกเปิดกว้าง ปล่อยให้ลมเย็นยามค่ำคืนพัดเข้ามา ดอกเอื้องยังส่งกลิ่นหอมรัญจวนในอากาศคำแก้วนอนอยู่บนเตียง ผ้าซิ่นสีน้ำเงินปักลายที่สวมใส่มาตลอดวันถูกผลัดออกอย่างช้า ๆ วางพาดไว้ที่พนักเตียง ผ้ารัดอกถูกดึงให้หลุดลุ่ย เผยให้เห็นร่างบางที่สั่นเทาด้วยความปรารถนาใจของคำแก้วเต็มไปด้วยความคิดถึง หลังจากเหตุการณ์ที่ลำธารเมื่อตอนเย็น ทำให้ความสัมพันธ์ยิ่งลึกซึ้งขึ้นแต่การที่เขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับเธออย่างเปิดเผย เขาไม่กล้าที่จะเลือกเธอ ทำให้คำแก้วรู้สึกว่างเปล่า“อ้าย…”เธอกระซิบกระเส่า ดวงตาปิดลงช้า ๆ ภาพสรายุทธในชุดทหาร ใบหน้าคมคาย ดวงตาร้อนรุ่ม วนเวียนอยู่ในหัวของเธอความร้อนรุ่มในกายคำแก้วเริ่มทวีขึ้นเมื่อเธอนึกถึงสัมผัสของเขา ความรู้สึกที่เขาเคยมอบให้ทำให้เธอไม่อาจทนต่อไปได้คำแก้วดึงปิ่นออกจากมวยผม ปล่อยผมยาวลง มือเลื่อนไปตามต้นคอเนียนนุ่ม ลงมาที่หน้าอกเต่งตึง นิ้วเรีย

เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 7 คำแก้วใช้สำเนียงเหนือไพเราะ หวานใส เธอกวักมือเรียกเขาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ตาคู่นั้นจ้องเขาด้วยความยั่วยวนสรายุทธรู้สึกเหมือนถูกมนต์สะกด ฝีเท้าของเขาเดินเข้าไปหาเธอโดยไม่รู้ตัว“เจ้า…” เสียงเขาแตกพร่า เขาผลัดชุดทหารสีเข้มออกอย่างรวดเร็ว วางไว้ข้างโขดหิน ร่างกำยำของนายพลหนุ่มเปลือยเปล่า ท่อนลำใหญ่และยาวแข็งชูชันด้วยตัณหาสรายุทธก้าวลงไปในน้ำ ฝ่ามือหยาบกร้านดึงร่างของคำแก้วเข้ามากอดแน่น กลิ่นหอมของผิวเนียนปนกลิ่นสายน้ำทำให้นายพลหนุ่มยิ่งคลั่งไคล้“เจ้าสวยนัก”เขาก้มลงจูบปากของเธออย่างดุดัน ริมฝีปากของเขาดูดกลืนปากเธอ แย้มปากออกสอดลิ้นเรียวเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นของเธอ คำแก้วมีรสชาติหวาน น้ำลายเราหลอมเข้าหากันเกิดเสียงคำแก้วครางในลำคอเมื่อเขาดูดปากของเธอแรงขึ้น ร่างของเธอสั่นสะท้านสรายุทธดึงเธอออกจากสายน้ำ เดินไปที่โขดหินเรียบข้างน้ำตก มือใหญ่เขากดร่างคำแก้วลงบนโขดหิน ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความหิวกระหาย“คำแก้ว เป็นของข้านะ” เ

เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 9เขาดึงร่างสาวเมืองกรุงขึ้นสวมกอดแล้วทั้งคู่ก็จูบปากกัน ลิ้นแลกน้ำในโพรงปาก ทั้งดูดดุน จนซ่านกันทั้งฝ่าย เสียงครางเบา ๆ เล็ดลอดในลำคอมือกร้านขยำหน้าอกอวบอิ่มและเขี่ยหัวสีอ่อนก่อนจะบีบจนจันทร์ฉายสะดุ้ง“อืม” เธอครางกระเส่า จับศีรษะนายทหารยามเขาโน้มลงเข้าหาอกอวบแล้วใช้ลิ้นตวัดเลียหัวนมป้านใหญ่ลิ้นสากเขาตวัดไปมา เลียจนทั่วทั้งลูกกลม มือเคล้นอีกข้างหนักหน่วงราวคนตายอดตายอยากเธอเผยรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้า ปล่อยให้เลียกินอย่างพอใจเขาเอนตัวทาบทับเธอให้นอนลงบนเตียงก่อนจะเลื่อนปากลงไปตามหน้าท้องเรียบ มือเขาแหวกขาเธอออก ก่อนจะตามด้วยปากอุ่นร้อน สายตาคมเข้มจับจ้องกลีบอูมเปียกชุ่ม“จันทร์หอม...”เขากระเส่า มองกลีบอูมถูกเขาแหกออกจนเห็นเม็ดเล็ก ๆ ตรงกลาง สีชมพูและกำลังสั่นระริก เขาเผยลิ้นยาวเลียเบา ๆ“อื้อ” เธอเด้งตัวครางในลำคอลิ้นเขาปาดตวัดขึ้นไปตามกลีบนั้น รสชาติน้ำรักทำให้เขาพลุ่งพล่าน ท่อนเนื้อแข็งโด่จนเจ็บ“อ๊า พี่”ร่าง