All Chapters of รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย: Chapter 1 - Chapter 10

รวมเรื่องสั้นพีเรียดไทยรสแซ่บ 12 เรื่อง 12 รสชาติสุดร้อนเร้า เหมาะกับสายดิบกระแทกเนื้อหา NC เข้มข้น ร้อนฉ่า สำหรับ 20+ เท่านั้น ห้ามใจอ่อน ห้ามพลาด!เรื่องที่ 1 โอมหลงกู เลียกูเรื่องที่ 2 โอม เลียกูหลงกู 2เรื่องที่ 3 เรือนสวาทคุณหลวง เรื่องที่ 4 เมียโจร เรื่องที่ 5 สาปราคะ เรืองที่ 6 บาปสวาท เรื่องที่ 7 คุณหนูมณีรัตน์ เรื่องที่ 8 ขุนไกร เรื่องที่ 9 เรือนสวาทหลวงภพ เรื่องที่ 10 เมียขัดดอกของนายแสง เรื่องที่ 11 เพื่อนรักคันนา เรื่องที่ 12 เสน่ห์ดอกเอื้อง เรื่องที่ 1 โอมหลงกู เลียกู 1เช้ง โช้ง เคล้ง สวบ!!เสียงดาบคมใหญ่หนาหนักกระทบกันดังไม่ขาดในยามเช้าของทุกวัน ณ ลานหลังเรือนของขุนเดชมือแกร่งใหญ่ผิวสีเข้มฟาดดาบลงแรงเรียกเหงื่อฝึกปรือฝีมือเพลงดาบกับทหารไพร่และบ่าวชายที่เขาหมั่นให้ฝึกเตรียมพร้อมรบอยู่เสมอแม้ว่ายามนี้บ้านเมืองจะสงบสุขร่มเย็นมาเป็นเพลาหนึ่งแล้วนับแต่พ่อหลวงขึ้นครองอำนาจต่อจากสมเด็จในหลวงองค์ก่อนแต่ขุนเดชเองไม่เคยประมาท เรือนกว้างใหญ่ของเขาจักต้องเตรียมพร้อมรับข้าศึกที่อาจเข้ามาประชิดได้อยู่ทุกเมื่อเคล้ง!!ไอ้มาด ทหารคนสนิทเดิมเป็นเพียงไพร่ในเรือนหากแต่

โอมหลงกู เลียกู 3“ลูกสวาด มึงฟังกูให้ดี จำให้มั่น กูเจาะรูไว้แล้ว ข้างในมีตะไคร่สีมาจากอุโบสถวัดช้างไห้ ให้มึงขัดขี้ไคลมึงใส่เข้าไปด้านในอุดด้วยขี้ผึ้ง จากนั้นมึงกลืนลงท้อง พอวันพรุ่งเมื่อมึงขี้จงนำมันออกมาจากกองแล้วล้างให้สะอาด นำไปเผาไฟจนมันดำเป็นถ่านบดให้ละเอียดแล้วนำไปเสกตามนี้ ‘โอมจิตคิดถึงลำโพง กูจะเสกให้ช้างกินช้างก็ลืมโขลง กูจะเสกให้โขลงกินโขลงก็ลืมไพร ขุนเดชอยู่มิได้ร้องไห้มาหากู โอมสวาหะ’ มึงท่องเสกคาถานี้ให้ได้ครบสามเสาร์แล้วนำไปใส่อาหารให้ขุนเดชกิน”เดือนรับลูกสวาดไปใจยังมึนงง จ้องหน้าพ่อครูเสือจนท่านเกือบถีบหน้า“อีห่า! มึงนี่ยังเด็กนัก แม่มึงก็ช่างกระไรจักจับมึงเป็นเมียขุนเดชท่าเดียว”เดือนหลบเท้าที่ถีบลงมาได้ทันนั่งก้มหน้าหมอบกับพื้น“ฟังกูให้ดี ขุนเดชมันเก่งกาจวิชานัก เมื่อมันกินลูกสวาดนี่แล้วจักยังไม่หลงมึง หากแต่จักมองเห็นมึง โหยหามึง อยากจักเสพกามสังวาสมึง”พ่อครูเอาปลักขิกอันใหญ่พาดมาบนไหล่ทำให้เดือนเงยหน้ามองพ่อครูเสือ จึงเห็นห่อสมุนไพรที่พ่อครูเสือยื่นมาให้จึงรับไว้“อย่างขุนเดชต้องใช้หลายขนานนัก หลังจากมึงให้ขุนเดชกินลูกสวาด วันเสพสังวาสคราแรก มึงเอาสมุนไพรใส่

โอมหลงกู เลียกู 5ขุนเดชนั่งขอบเตียงรออย่างกระสับกระส่ายจนตัวเองยังรู้สึกผิดสังเกต เข่าทั้งสองข้างเขย่าเสมือนไม่อาจรั้งรอได้ทั้ง ๆ ที่ตัวเขาเองไม่ใช่คนมักมากถึงจักมีหลายเมีย เมียแต่ละคนล้วนตกแต่งผูกข้อมือเพราะจำต้องอาศัยบุญมารมีของครอบครัวหญิงสาวทั้งสิ้นมือยังถือถ้วยน้ำจัณฑ์ยกดื่มเป็นระยะ จนกลิ่นคละคลุ้งทั่วห้อง มองท้องฟ้ายังไม่มืดดีหากแต่ใจร้อนดั่งไฟต้องการเห็นหน้าอีเดือนใจแทบขาด“มาแล้วขอรับ”เสียงไอ้มาดดังมาจากหน้าประตูห้องจึงวางถ้วยน้ำจัณฑ์จ้องมองยามประตูเปิดออกร่างเล็กแต่อวบอิ่มค่อยก้าวเข้ามาพร้อมคลานเข่ามาหยุดอยู่กลางห้องอย่างขลาดกลัว“มึงมาใกล้ ๆ”เสียงดังกังวานทุ้มสั่งจนอีเดือนสะดุ้ง ค่อยขยับคลานไปใกล้ยิ่งขึ้นแต่ยังไม่มาก“กูบอกให้มึงมาใกล้ ๆ หมายถึงกงนี้”ตึง!ขุนเดชกระทืบเท้าลงพื้น อีเดือนลนลานคลานเข่าเข้าไปใกล้ทันทีจนเกือบชิด“มึงเงยหน้า”ขุนเดชใจเต้นไม่เป็นส่ำยามมองดวงหน้าแฉล้มแรกแย้มของเด็กสาววัยขบเผาะ ดวงตาดั่งกวางหลุบลงมองพื้น พ่วงแก้มแดงก่ำและใสจนเห็นเส้นเลือด คิ้วดำโก่งเรียวรับใบหน้า ปากกว้างกว่าหญิงสาวทั่วไปหากแต่มันยิ่งทำให้ไฟในทรวงของขุนเดชลุกโชน“เปลื้องผ้า”มื

โอมหลงกู เลียกู 7“รอกระเดี๋ยวก็หาย กูจำต้องถ่างรูมึงอีก”เพราะอีเดือนยังไม่โตเต็มวัยสาว เพียงเลยวัยมีผัวเล็กน้อยทำให้ร่องสวาทจึงเล็กนัก ท่านขุนพยายามดันปลายหัวเข้าไปก่อนใช้นิ้วแหย่ลงร่องเปิด“เข้าแล้ว ซี้ดด ร่องมึงดีนัก ตอดลึงค์แน่น อ่า อ๊า”ขุนเดชอ้าปากค้าง ชายชาติทหารใจเต้นรัวแรงยามมองปลายหัวถอกมุมเข้าร่องสีสดเล็กของทาสบ่าว พอหัวเริ่มมุดเข้าจึงได้ดันโยกเสือกลำเข้า มือดันโหนกขึ้นให้เนื้อปลิ้น“อ่า อีเดือน อา อ๊า ซี้ดด กูเสียว”“ท่านขุน บ่าว อื้อ บ่าวเจ็บ”ลำใหญ่มุดไปครึ่งลำ ขุนเดชจึงกระแทกชำแรกเหยื่อสาวของอีเดือนจนฉีกขาด“อ่า อ๊า อีเดือน อ่า”“เจ็บ บ่าว เจ็บ อื้อ ฮื้อ”อีเดือนเริ่มร้องไห้ร่องสวามถูกลำใหญ่ชำแรกแรงกระแทกจนมิด ส่วนขุนเดชใจฮึกเหิมนักด้วยชาตินักรบ ยิ่งตีเมืองข้าศึกเข้าสู่ประรั้วบ้านได้ยิ่งคึกคัก กระหน่ำจวงแทงไม่ยั้ง มือรั้งเอวน้อยคอดกิ่วไว้กำแน่นให้มั่นทั้งสองข้าง ดึงเข้าหาตัวรับแรงกระทุ้งพลางครางเสียวไม่หยุด“อ่า อีเดือน กูเสียว อา อ๊า”อีเดือนกำผ้าขึ้นอุดปากตัวเองไว้ เจ็บเสียวรวดร้าวไปทั้งโหนกคล้ายถูกของใหญ่ทิ่มแทงลำตัวบ่าวเล็กกว่ามากถูกจับรั้งดึงแรงกระแทกสะเทือนจนหั

โอมหลงกู เลียกู 10พ่อครูเสือลงจากเบาะนั่งทำจากหนังเสือคุกเข่าข้างลำตัวพลับพลึง“กูจักทำพิธี มึงประนมมือหลับตา”พลับพลึงประนมมือนอนนิ่งรับรู้เพียงลึงค์ไม้คลึงวนไปทั่วร่าง ลึงค์ไม้ถูหัวนมอยู่นานจนหัวนมสีชมพูป้านใหญ่แข็งชัน“ฮึ หัวนมมึงแข็งแล้วอีพลับพลึง กูยังไม่ทันทำกระไรต่อเลย”พลับพลึงหนีบต้นขาไว้แน่นรู้สึกเสียวท้องน้อยเมื่อพ่อครูเสือลากลึงค์ไม้ลงหน้าท้อง เสียงสวดพึมพำยังดังตลอดกระทั่งลึงค์ไม้คลึงบนโหนกนูนกลมมน“ขนมึงดกหนาดีนัก แต่มึงควรจักต้องโกนมันออกเสียบ้าง ขุนเดชจักได้เห็นร่องมึงแล้วหลงใหล ถ่างขาออก”พลับพลึงค่อยขยับขาเปิดออก ลึงค์ไม้เลื่อนลงตรงกลางคลึงแรงขึ้นจนกายสาวสะดุ้ง“ถ่างขาอีกอีพลับพลึง”น้ำเสียงพ่อครูดูแปลกประหลาดไปคล้ายคนเป็นหวัด ทั้งแหบแห้งกลืนน้ำลายเอื้อกหลายครา พลับพลึงอ้าขาออกชันเข่าขึ้น พ่อครูเสือย้ายร่างไปนั่งตรงกลางหว่างขา จับหัวเข่าพลับพลึงอ้าออกลึงค์ไม้คลึงเคล้นวนกลีบปากร่องไปมาดั่งกำลังนวดคลึงจนพลับพลึงกระสันราคะขึ้นหลั่งน้ำออกมา“กูจักแหวกรูมึง อยู่เฉย ๆ อย่าดิ้น มึงเข้าใจหรือไม่”“เจ้าค่ะ”พลับพลึงตอบด้วยเสียงแหบพร่า มือหยาบพ่อครูแหวกร่องออกใช้ลึงค์ไม้คลึ