《ชายาของข้าได้โปรดหวนคืน》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

ตอนที่31#เริ่มผูกกระเพาะของนางแล้วหลังจากหลับไปหนึ่งตื่นพอถึงรุ่งเช้ามาเยือนอาการหัวใจเต้นระรัวใบหน้าร้อนวูบวาบหายไปแล้วสมองของหลินหลีฮัวย่อมแจ่มใสดังปณิธานที่นางตั้งมั่นมาแต่เยาว์วัยว่า จะเจอเรื่องดีหรือเรื่องร้าย จะเหน็ดเหนื่อยหรืออ่อนล้า แค่กินให้อิ่มท้องแล้วหลับให้เต็มตื่นเป็นพอ เมื่อยามเช้ามาเยือนทุกสิ่งก็จะผ่านไปแล้ว ดังนั้นตลอดมาที่เจอเรื่องแย่ ๆ เมื่อครั้งยังเป็นพระชายาเอกหลินกว่าสามปีนางจึงไม่เคยทุกข์ใจยาวนานวันนี้ก็เช่นกัน ถึงก่อนเข้านอนจะเขินอาย จะจิตใจว้าวุ่นอย่างที่ตลอดชีวิตสิบแปดหนาวไม่เคยพบเจอและเกิดขึ้นกับนางมาก่อนแต่พอตื่นเช้านางกลับปรับอารมณ์ให้กลับมามั่นคงได้ดังเดิมเช่นทุกวันที่เคยเป็นมาใบหน้างดงามสดใส แววตานั้นก็กระจ่าง หลังจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยหลินหลีฮัวจึงหยิบกระบี่ออกไปที่ลานหลังเรือนเพื่อร่ายรำเพลงกระบี่เหมือนทุกเช้าในชีวิตประจำวันของนางผมยาวจรดสะโพกสีดำราวกับผงถ่านเคลื่อนไหวไปตามจังหวะร่ายรำเพลงกระบี่ยามเมื่อแสงแดดอ่อน ๆ เริ่มทอแสงขึ้นมาจากขอบฟ้ากลับงดงามจับตาเงาร่างเล็กเคลื่อนไหวว่องไวแค่เห็นย่อมรับรู้ได้ว่าเจ้าของร่างน้อยคงฝึกฝนมานานอาจนานนับสิบปีด้ว

ตอนที่33#ผู้ใดเป็นแม่ยายท่านกัน?!และเพราะไม่เต็มใจต้อนรับหลินหลีฮัวจึงไม่ใส่ใจว่าจ้าวหลิวเย่จะมาหรือจะไม่ นางทำงานของตนเองต่อคิดเพียงแค่ว่าหากในใจของเขาคิดจะหวงก้างอยากได้สตรีที่ตนเองเคยได้ชื่อว่าเป็นสามีแต่กลับมิได้ครอบครองร่างกายแม้แต่เพียงครั้งเดียว การที่นางแสดงออกว่าไม่เต็มใจต้อนรับเขาจะอับอายแล้วกลับไปจวนของตนเองไปเสียแต่หลินหลีฮัวคงดูเบาความหน้าด้านและคิดเข้าข้างตนเองของจ้าวหลิวเย่มากไป เนื่องจากเขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเจ้าของจวนจะมาต้อนรับหรือไม่ เขาสนใจเพียงพาตนเองมาขัดขวางความสนิทสนมของท่านอาเก้ากับอดีตพระชายาเอกได้เป็นพอ เขาจะแสดงออกให้จวิ้นอ๋องที่เป็นผู้อื่นได้รู้ว่าภรรยากับสามีนั้นเช่นไรก็ต้องกลับมากลมเกลียวเช่นเดิมด้วยไม่คิดเลยว่าสำหรับเขาและหลินหลีฮัวเคยมีคำว่ากลมเกลียวเสียเมื่อใด แค่ตลอดสามปีไม่ถูกนางซ้อมจนตายก็นับว่าแต้มบุญองค์ชายหกนั้นสูงล้ำ แต่ในยามนี้คาดว่าแต้มบุญดังกล่าวเขาได้ใช้ไปจนสิ้นแล้ว"เขาคือผู้ใด? แล้วเหตุใดจึงขนข้าวของมากมายมาด้วยพ่อบ้านฉวน"เพราะแค่ถานอิ๋งฮัวหรือเจิ้งกั๋วกงฟู่เหรินได้รับรายงานจากพ่อบ้านใหญ่ฉวนที่แต่เดิมเป็นคนของนางว่าอดีตบุตรเขยสมควรตายมัน

ตอนที่35#ฮวาเอ๋อร์แต่งกับข้าเถิดนะ หลังจากพูดคุยในเชิงขออนุญาตมารดาของหลินหลีฮัวแล้ว จ้าวเข่ออี้จึงได้คิดว่าตนเองสมควรจะเจรจาความในใจกับหลินหลีฮัวอย่างตรงไปตรงมาเสียทีเพราะเขาปีนี้ก็อีกไม่กี่วันก็จะสามสิบเข้าไปแล้วนับว่าอายุมากแล้วจริง ๆ ถึงเวลาสร้างครอบครัวสักคราซึ่งอันที่จริงจ้าวเข่ออี้นั้นก็คิดวางแผนมาได้ปีกว่าแล้วเขาจึงได้ค่อย ๆ รวบรวมงานในมือส่งต่อไปให้กับคนของฮ่องเต้จ้าวหลิวหย่งหลายสิ่งแล้ว แต่ก็ยังไม่หมด ยังถืออยู่ในมืออีกมากล้น ยิ่งช่วงนี้เหล่าองค์ชายกำลังอยู่ในช่วงสุดท้ายสำหรับแย่งชิงตำแหน่งไท่จื่อด้วยแล้วภาระของเขาเหมือนจะยิ่งหนักหนาจนแทบหายใจไม่สะดวกทำให้สุดท้ายผ่านไปอีกครึ่งเดือนเขาก็ยังไม่มีเวลาพูดคุยกับหลินหลีฮัวด้วยดีเสียทีก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ดึกมากแล้วแต่เพราะหลินหลีฮัวมีบางสิ่งจำเป็นต้องปรึกษากับจ้าวเข่ออี้ พอเห็นว่าเขากลับมาถึงเรือนพักของเขาได้ครู่ใหญ่นางจึงให้ปิงจีกับถงอีช่วยกันหอบบัญชีหลายเล่มมาพบเขา"ท่านอาเก้าเป็นฮวาเอ๋อร์เองเพคะ รบกวนท่านอาเก้าสักครู่ได้หรือไม่"เกรงใจเขาย่อมมากแต่บัญชีเหล่านี้นางรู้สึกว่ามันผิดปกติมากจริง ๆ หลังจากคราวก่อนนางก็เจอไปครั้งหนึ่งแ

ตอนที่37#ความลับของจ้าวเข่ออี้หลินหลีฮัวนั้นมิคาดว่านี่จะคือความลับที่จ้าวเข่ออี้จะพูดถึง มันเกินคาดไปมาก หรือต่อให้คนขวัญกล้าคนใดก็คงมิกล้าจะคาดถึงเป็นแน่ว่าภายในวังหลังนั้นจะมีเรื่องราวฉาวโฉ่เช่นนี้เกิดขึ้น ทว่าแน่นอนก็คือว่าไม่แน่นอนนั้นเป็นสัจธรรมของโลกมนุษย์มาช้านานแล้วมิใช่หรือ?!"หรือจะกล่าวให้ถูกข้าก็คือหนึ่งในโอรสแท้ ๆ ของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันมิใช่โอรสที่เกิดจากอดีตไท่ซ่างหวงจึงได้รอดชีวิตมาจนถึงวันนี้เพราะหากข้าคือบุตรของเสด็จปู่เข่อเต๋อแน่นอนว่าคนขี้ระแวงเช่นจ้าวหลิวหย่งมีหรือจะไม่กำจัดทิ้งไปเช่นพี่น้องคนอื่นของเขา"ผู้อื่นอาจคิดว่าเขาโชคดีแต่จ้าวเข่ออี้ย่อมมิได้คิดเช่นนั้น เนื่องจากพอเขาอายุได้เก้าขวบสิ้นมารดาและเสด็จปู่พร้อมกับได้รู้ความจริงว่าตนเองแท้จริงคือบุตรมิใช่น้องชายคนเล็กของฮ่องเต้จ้าวหลิวหย่ง แต่บุตรชายแท้ ๆ คนแรก หากแต่สำหรับเขาแล้วกลับคิดว่าตนเองโชคร้ายอย่างถึงแก่น!และเพราะความลับถูกไท่ซ่างหวงล่วงรู้จ้าวหลิวหย่งที่หวาดกลัวว่าความลับดำมืดจะเปิดเผยออกไปจึงสังหารทั้งสตรีที่เขาเอาแต่เอ่ยปากว่ารักปักใจจึงต้องทำเรื่องผิดศีลธรรมลงไป"ปีนั้นท่านแม่ของข้านางถูกส่งเข้าว

ตอนที่38#ในที่สุดเราก็ได้แต่งงานกัน (สักครา)หลังจากพูดคุยกันจนเข้าใจและหลินหลีฮัวรับปากแต่งงานกับจ้าวเข่ออี้แล้วราตรีนั้นทั้งสองก็ปรึกษากันถึงแผนการจะรับมือกับฮ่องเต้เช่นไร เพราะแน่นอนว่าหลินหลีฮัวไม่มีทางยินดีให้ว่าที่สามีของตนเองต้องกลายเป็นแพะ รับเอาบาปที่ฮ่องเต้คิดทำแต่กลับไม่ลงมือเองโดยเด็ดขาดซึ่งก็คิดตรงกับจ้าวเข่ออี้ดังนั้นที่ช่วงหลังเขาดูยุ่งวุ่นวายนักจึงถูกเฉลยออกมาว่าเขากำลังวางแผนตลบหลังฮ่องเต้จ้าวหลิวหย่งโดยร่วมมือกับองค์ชายรองและองค์ชายสามโดยมีข้อตกลงร่วมกัน ฉากหน้าเขาอยู่ฝ่ายฮ่องเต้ฉากรองเสแสร้งร่วมมือกับซ่งฮองเฮากับองค์ชายห้าจ้าวหรงจื่อ เช่นนี้แล้วผู้ใดยังกล้าเรียกจวิ้นอ๋องว่าเป็นตัวโง่งมได้อีก ใครจะเรียกและเข้าใจผิดไปก็ช่างแต่หลินหลีฮัวนั้นไม่เชื่อเด็ดขาด แต่ถึงเขาจะดูเลวดูร้าย ทว่าหากเขาไม่ถูกหมายหัวก่อนบุรุษของนางมีหรือจะกลายเป็นคนเช่นนี้หึ! จ้าวหลิวหย่งผู้นั้นคิดผิดไปแล้วจริง ๆซึ่งแน่นอนว่าหลังจากนั้นมารดาของหลินหลีฮัวย่อมทราบเรื่องราวไปด้วยเพราะจ้าวเข่ออี้นับถืออีกฝ่ายเป็นมารดาอีกคนของตนเองเช่นกัน และเหมือนกับจ้าวเข่ออี้ดังพบทางสว่างจากที่คิดว่าทุกสิ่งยากเย็นพอไ