บททั้งหมดของ Accidentally Becoming a Backup Bride (SPG): บทที่ 111 - บทที่ 119

Cielo's POV "Cielo???" Malakas ang boses na tawag ng kakambal ko. Tinulak ako ng isang lalaki papasok sa isang maliit na kwarto. "Diosko Ciela" Umiiyak na sagot ko at niyakap agad ito. Hindi ko maipaliwanag ang sayang naramdaman ko matapos mayakap ito. Sobrang higpit ang pagkakayakap namin sa isa't isa hanggang sa narinig kong humagulhul na ito. "Cielo anong ginagawa mo dito??" Umiiyak na tanong nito. Kumalas ako sa yakapin namin at hinarap ito. Nang magkaharap kami parang nakikita ko ang sariling ko sa pagkatao nito. Kahit payat na payat na ito ngayon pero wala pa ring nag-iba. Same pa rin ang mukha naming dalawa. "Dapat di ka pumunta rito. Dapat hinayaan mo na ako. Mapapahamak ka rito Cielo" Umiiyak na dagdag nito. Umiling iling ang ulong ngumiti ako. Itinaas ko ang kamay ko at pinahiran ang luha nito. "No, ang tagal kitang hinanap alam mo ba yon! Ngayong nakita na kita di ako papayag na aalis ako rito na di ka Kasama" Sabi ko at niyakap ulit ito. Hinaplos haplos ko an

Oliver's POV Hindi mapalagay na nakatingin ako sa CCTV footage na pinapanood namin ngayon ni Patrick. Sinusundan nito ang kotse na sinakyan ni Cielo kanina umaga. "Fuck wala bang mas mabilis dyan!!?" Murang tanong ko sa isa sa mga tauhan ko nag o-operate ng monitor. "Sir na track na po namin ang cellphone ni ma'am Cielo" Mabilis akong lumingon sa likod ko. "Saan? Saan ang location ng asawa ko??" Malakas ang boses na sigaw ko. Binigay agad nito sa akin ang isang GPS track. Nang makita ko ang pulang bagay na nagtuturo sa kinaroroonan ni Cielo. Napapikit ang dalawang mga mata ko. "Fuck! Honey wait for me" Bulong ko sa sarili ko at inilagay ang isang mamahaling baril sa likod ko. "Let's go!!" Sigaw na utos ko sa mga tauhan ko. Mabilis silang nagsikalatan at isa isang pumasok sa mga sasakyan matapos akong makasakay. Takot at matinding pag aalala ang nararamdaman ko ngayon. Kung sino man ang may pakana at dumukot sa asawa ko. Sisiguraduhin kong hindi niya malilimutan na isinila

Cielo's POV "Cielo hon please Kumain kana. Pakiusap baka mapano ang baby natin" Hindi ko na mabilang kung ilang ulit akong sinabihan ni Oliver na kumain. Simula Kasi Kahapun ng malaman naming wala na si Ciela. Halos nawala na rin ako sa isip ko. Para akong nawalan ng isang paa dahil sa nangyari sa kanya. "Hon, please listen to me. Alam kong masakit tanggapin na wala na si Ciela pero please isipin mo ang anak natin at ang sarili mo. Kahapun ka pa walang kain. Nakikiusap ako sa sayo honey" Halos pumiyok ang boses ni Oliver sa harap ko habang nakikiusap na Kumain na ako. "Ba-bakit kapag ba Kumain ako mababalik non ang kakambal ko??" Umiiyak na tanong ko kay Oliver nakita kong pulang pula na din ang mga mata nito. Halatang pinipigilan niya ang kanyang mga luha upang hindi umiyak sa harap ko. "Syempre hindi pero hon hindi rin magugustuhan ni Ciela ang ginagawa mo sarili mo ngayon. Pinahiran mo ang sarili mo honey" Kalmado pero halata ang diin na sagot nito. Hindi ako sumagot bagkus

Cielo's POV Matapos ang libing ni Ciela. Sa bahay ni mommy at daddy pa kami ni Oliver tumira pansamantala. Malungkot ang dalawa dahil sa nangyari kaya si Oliver mismo ang nagsuggest na doon muna kami titira. Lugmok si mommy at mas lalo na si daddy. Kailangan namin ang isa't isa kaya agad akong pumayag sa plano ni Oliver na doon muna titira. "Look apo oh ang mommy Ciela mo yan. Ang ganda ni mommy no? iyan namang sa kabila ay si mommy Cielo maganda rin diba apo?" Rining kong tinig ni mommy mula sa sala. Kakulitan na naman siguro nito ngayon ang apo niya kaya tuwang tuwa na naman ang matanda. After 3 days kasing inilibing si Ciela. Dumating din ang anak niya galing America. Taga ibang bansa, ang mag-asawang nag alaga sa bata. At nalaman ko ring sila ding mag asawa ang katuwag ni Ciela noon ng isinilang niya ang anak niya. Nang makausap ko ang mag-asawa. Walang paglalagyan ang pasasalamat ko sa kanila. Ang laki ng itinulong nila sa kakambal kong si Ciela. "Princesss baby" Sigaw ko

Oliver's POV "Congratulations mommy it's a twin" Parang sinayaw ako sa sobrang saya ng marinig ang sinabi ng doctora na nagpaanak sa asawa ko. "Hon, may kambal na tayo" Maluha luhang sabi ko. Ngumiti ito at hinang hina na hinila ang tenga ko. "Ba-bakit honey??" Natatakot na hindi ko maintindihan na tanong ko rito. Hinila niya ako hanggang sa bibig niya. "Walang hiya ka! Bakit mo ko binaril kanina?!!! paano kung matamaan ako???" Nanghihina pero may diin na sabi nito. Hindi ko alam kung anong isasagot ko. Kakapalabas lang nito ng dalawang baby pero hindi pala nito nakalimutan ang nangyari kanina. Binaril ko kasi si Rico bago niya pa mapadiin ang patalim sa leeg ng asawa ko. Wala akong choice kundi gawin iyon. "A-ano ba sumagot ka Oliver!! Hindi mo ba naiisip na pwedeng tamaan ako" Hinang hina pa rin an sabi nito at hindi pa rin binibitawan ang tenga ko. Alam kong nakatingin sa amin ang lahat ng doctors at nurses kaya ngumiti na lang ako sa mga ito. "Ho-honey naman. Wala