All Chapters of Accidentally Becoming a Backup Bride (SPG): Chapter 101 - Chapter 110

Cielo's POVKinakabahan na nakahawak ako ngayon sa kamay ni Oliver. Kakalapag lang ng eroplanong sinasakyan namin ngayon sa pilipinas. Bago kami umalis ng Germany. Buong akala ko ordinaryong eroplano lang ang sasakyan namin pero nagulat nalang ako ng isang private jet niya pala ang sinakyan namin. Ayaw niya daw kasi akong mahirapan at ma stress sa buong biyahe kaya in a blink of an eye. Nagpadala agad agad ang mga tauhan niya ng eroplanong masasakyan namin. Kaya halos buong eroplano ay kami lang dalawang ang narito. Wala akong idea kung anong uuwiin niya rito. Dahil kung ano man iyon alam ko sa sariling kong importante ang bagay na iyon. "Hon let's go" Tumango tango at ngumiti ako. Inalalayan ako nitong bumaba hanggang sa tuluyang makaapak na ang mga paa ko sa lupa ng pilipinas. "Finally we're home honey" Rinig kong sabi ni Oliver at matamis na ngumiti sa akin. Ngumiti rin ako at pinalibot ang paningin sa paligid. Mararamdaman mo talaga na pilipinas na dahil sa malamig na simoy ng h

WARNING: SLIGHTLY SPG ‼️ Cielo's POV "Normal naman si baby mommy tingnan mo oh. Napakahealthy" Rining kong sabi ni Doctora habang pinapaikot-ikot niya ang isang bagay sa tiyan ko upang makita sa screen si baby. Napangiti naman ako sa sobrang saya. "Wow my amazing baby. Hi daddy is here anak" Maluha-luhang sabi ni Oliver habang nakatitig sa screen. "Yes baby kasama na natin ngayon si Daddy" Tumango tango na sabi ko habang may mga luhang nangigilid sa mga mata ko. Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak? Siguro dahil sa sobrang saya lalo na na makita ang hitsura ni Oliver. Abot tenga kasi ang ngiti nito habang pinapanood namin na gumagalaw ang anak namin sa monitor. "Okay mommy basta iyong sinabi ko ha? Maglakad lakad ka every morning para naman makapagexcersize ka at mabilis lang lumabas si baby" Bilin ni Doctora habang inalalayan naman ako ni Oliver na tumayo mula sa maliit na kama. "Yes po doc," Sagot ko. Isang buwan nalang at manganganak na ako. Naghahalo na ang saya at

Oliver's POV "Sir tumawag po si manang Cynthia may nangyari daw po sa mansion kanina" Bumaling agad ako sa gawi ni Patrick ng marining ang sinabi nito "What? Anong nangyari? Ang asawa ko??" Sunod sunod na tanong ko. Takot at pag alala agad ang lumukob sa pagkatao ko. "O-okay naman daw po si ma'am. Ang balita ni Yaya Cynthia ay sinugod ng mama niyo sa kwarto ito at pinagbuhatan ng kamay" Naikuyom ko ang kamao ko. Hindi ko maintindihan pero sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko at matindi ang pag alala ko kay Cielo. "Fuck! Let's go home now!" Sabi ko at walang lingon lingon na umalis sa harap ng ICU. Kasalukayang nasa hospital ako ngayon at dinalaw ang daddy. Ganun pa rin ang Kondisyon nito at ang mas nakakalungkot ay lumala daw ito at walang improvement. "Give me my phone Patrick" Utos ko sa assistant ko habang mabilis ang mga hakbang na palabas ng hospital. Paulit ulit na tinawagan ko si Cielo pero panay lang ang ring ng cellphone nito. "Shit....answer me wifey" Naiinis na sabi ko.

Cielo's POV Pagkatapos umalis ng mag-inang Mikaela at Cassandra. Naiwan akong mag isa sa garden. Hanggang ngayon naiisip ko pa rin ang pasa sa braso ni Mikaela. Kung totoong pasa man iyon or nabangga lang talaga siya hindi pa rin ako naniniwala. Ang pinapakita ng mommy nitong ugali ay kakaiba. Dumaan din ako sa ganun edad pero hindi naman ganun si mommy sa amin. Mas naging malambing pa nga ito noon sa amin ni Ciela dahil namimiss niya daw ang mga batang kami at ayaw niyang magsilakihan kami agad dahil maiiwan siya kapag mag-asawa na kami. "Te-teka speaking of mommy. Kumusta na kaya sila??" Malungkot na tanong ko ng maalala ang mga ito. Ang huling balita ko maayos naman sila pero noong nakaraang buwan pa iyon dahil tumawag ako kay manong Rico. "Ta-tawagan ko kaya??" Nagdadalawang isip na tanong ko sa sarili ko. Ilang buwan na din na hindi ako nagparamdam sa kanila kaya oras na siguro para makausap at malaman ko personally ang kalagayan nila. Simula ng maging okay kami ni Oliver

Cielo's POV"Manong Rico saan po kayo??" Bungad na tanong ko sa taong nasa kabilang linya. "Ma'am Cielo kayo po ba yan??" Hindi makapaniwala ang boses na tanong nito. Tumango tango ako saka sumagot. "Opo manong ako to si Cielo. Nasa pilipinas na po ako ngayon manong" Matapos kong sabihin iyon. Narinig kong parang natuwa pa ito. "Talaga ma'am? Mabuti naman pero ma'am masamang balita po. Ang mommy niyo ay nasa hospital ngayon at kritikal ang kalagayan" Nanlambot ang tuhod ko at napasandal ako sa likod ng pintoan. Kinakabahan na hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. "A-ano?! A-anong pong nangyari??!!" Garalgal ang boses na tanong ko. Kung kanina bearable pa ang emosyon na nararamdaman ko ngayon parang hindi na ako makahinga. Maliban sa problema ko Kay Ciela nasa hospital din pala si mommy at kritikal pa. "Sinugod po namin siya kanina sa hospital dahil nakita na lamang siya ng isa sa mga katulong na walang malay at puno ng dugo ang mukha at ulo. Hanggang ngayon di pa rin lumalab